Modlitwa

Kluczowym elementem życia muzułmanina jest obowiązkowa rytualna modlitwa, wykonywana pięciokrotnie w ciągu doby: przed wschodem słońca, w południe, po południu, po zachodzie słońca i w nocy. Stanowi bezpośredni łącznik pomiędzy osobą modlącą się i Bogiem. Taki osobisty kontakt ze Stwórcą sprawia, że wytwarza się gruntowna zależność, zaufanie i miłość do Boga, osiągany jest wewnętrzny spokój oraz harmonia, tak bardzo potrzebne podczas rozmaitych prób, jakim wierny jest codziennie poddawany.

Modlący muszą być w stanie rytualnej czystości, którą uzyskują poprzez umycie wodą określonych części ciała – wudu (łudu). Wymogiem jest również strój: kobiety zakrywają całe ciało z wyjątkiem twarzy i dłoni oraz przykrywają włosy chustą, a mężczyźni modlą się w długich spodniach i koszuli, na głowie mogą mieć specjalne czapeczki. Sama modlitwa składa się z wymaganej liczby pokłonów, gestów i recytacji pierwszego rozdziału Koranu oraz innych wersetów w języku arabskim, a także próśb do Boga. Muzułmanie mogą modlić się wszędzie, zarówno w domu, jak i na zewnątrz, warunkiem jest zachowanie czystości danego miejsca.

Modlitwy zbiorowe odprawiane są w meczecie, który wykorzystywany jest również jako miejsce spotkań oraz edukacji. Meczet składa się z dwóch oddzielonych od siebie części: jednej dla kobiet i drugiej dla mężczyzn. Jeśli jest tylko jedna sala, kobiety ustawiają się za mężczyznami. Podłogi wewnątrz wyścielone są dywanami. Modlący stoją w rzędach tzw. safach, zawsze w stronę Mekki, gdzie znajduje się Ka’ba. Kierunek ten wskazuje mihrab – łukowato sklepiona nisza. Z prawej strony mihrabu znajduje się kilkustopniowe podwyższenie minbar, czyli kazalnica. To właśnie z minbaru głoszone są świąteczne i piątkowe kazania – chutba.

Modlitwę prowadzi imam – przewodnik, opiekun wiernych i meczetu. Jest to osoba wybierana z grona muzułmanów cieszących się szacunkiem otoczenia, znająca zasady religijne i język  arabski.