Orędzie na zakończenie ramadanu ld Al-FITR 11 września 2007 roku

Papieska Rada ds. Dialogu Miedzyreligijnego
CHRZESCIJANIE I MUZULMANIE WEZWANI DO PROMOWANIA KULTURY POKOJU
Oredzie na zakonczenie ramadanu lld Al-FITR 1428/2007-09-11

Watykan
Drodzy muzulmanscy przyjaciele!

1. Po raz pierwszy mam szczególna przyjemnosc, przekazac cieple i serdeczne pozdrowienia, od Papieskiej Rady ds. Dialogu Miedzyreligijnego z okazji waszego radosnego swieta LId al-Fitr. które konczy miesieczny post i modlitwy ramadanu. Miesiac ten, jak zawsze, jest waznym czasem dla spolecznosci muzulmanskiej i daje kazdemu, bioracemu w nim udzial, nowa sile do osobistego, rodzinnego i spolecznego zycia. Istotne jest, by zycie kazdego z nas bylo coraz bardziej zintegrowane z wlasnymi przekonaniami religijnymi, ze Stwórczym planem Boga oraz wyrazalo sie w sluzbie braciom i siostrom, aby poglebiajace sie solidarnosc i braterstwo z czlonkami róznych religii i wszystkimi ludzmi dobrej woli. jednoczyly wysilki w celu budowania wspólnego dobra.

2. W trudnych czasach, w jakich przyszlo nam zyc, wierzacy, bedac slugami Wszechmocnego, maja nade wszystko obowiazek dzialac na rzecz pokoju, przez okazywanie wszedzie szacunku, wobec przekonan religijnych poszczególnych osób i calych spolecznosci, wyrazajacego sie w wolnosci praktyk religijnych. Wolnosc religii nie moze byc zredukowana jedynie do swobody podejmowania praktyk. Jest ona jednym z niezbednych aspektów wolnosci sumienia, nalezacego do podstawowych praw czlowieka. To wymaga ksztaltowania kultury pokoju i miedzyludzkiej solidarnosci, przez glebokie zaangazowanie wszystkich w budowanie coraz bardziej braterskiego spoleczenstwa, czyniac wszystko co mozliwe, by odrzucac i potepiac jakakolwiek przemoc, która nigdy nie moze byc motywowana przekonaniami religijnymi, gdyz bardzo znieksztalca obraz Bozy w czlowieku. Wiemy, ze przemoc, szczególnie terroryzm, który na oslep uderza i pociaga wiele niewinnych ofiar, jest nieudolnym sposobem rozwiazywania problemów i prowadzi wylacznie do tworzenia smiercionosnego lancucha destrukcyjnej nienawisci oraz do szkód spolecznych i ogólnoludzkich.

3. Od nas wszystkich, jako wyznawców religii zalezy, czy bedziemy ambasadorami pokoju, praw czlowieka i wolnosci, która respektujac prawa kazdej osoby, gwarantuje jednoczesnie poglebianie silnych wiezi spolecznych i zaklada koniecznosc troski o braci i siostry, odrzucajac wszelka dyskryminacje. Zaden czlowiek, bedacy we wspólnocie narodowej, nie moze byc wykluczony z niej na podstawie rasy, religii czy jakiejkolwiek innej cechy. Wspólnie, jako czlonkowie róznych tradycji religijnych, jestesmy wezwani do szerzenia oredzia milosci miedzy ludzmi i narodami, okazujac szacunek wszystkim istotom ludzkim. Powinnismy byc szczególnie odpowiedzialni za wychowanie w tym duchu mlodego pokolenia, które jutro bedzie rzadzic swiatem. Przede wszystkim jest to zadanie spoczywajace na rodzinach, osobach odpowiadajacych za edukacje, na sprawujacych wladze panstwowa i religijna. Maja oni obowiazek troski o odpowiednie nauczanie, dostosowane do sytuacji czlowieka. Dotyczy to szczególnie edukacji obywatelskiej, zachecajacej kazdego mlodego czlowieka do okazywania szacunku wszystkim zyjacym obok oraz do dostrzegania w nich braci i sióstr, z którymi wezwani sa do codziennej koegzystencji w braterskiej trosce, a nie w obojetnosci. Stad jeszcze bardziej niz kiedykolwiek, istnieje naglaca potrzeba nauczania mlodego pokolenia tych fundamentalnych wartosci ludzkich, moralnych i obywatelskich, kluczowych dla zycia indywidualnego i spolecznego. Istotne jest ukazywanie mlodym ludziom wszelkich negatywnych konsekwencji, jakie niosa za soba postawy nieobywatelskie dla zycia spolecznego. Takie wychowanie niesie dobro kazdemu spoleczenstwu i zagrozonemu swiatu.

4 Prowadzenie dialogu miedzy chrzescijanami i muzulmanami w tym duchu i jego poglebianie powinno byc uznane za istotne zarówno w wymiarze edukacyjnym jak i kulturowym. Nalezy wiec zmobilizowac wszystkie sily dla dobra ludzkosci tak, aby mlode pokolenia nie zyly w kulturowej i religijnej opozycji, ale stawaly sie prawdziwymi bracmi i siostrami. Dialog jest narzedziem w wyjsciu z sytuacji niekonczacej sie spirali konfliktów i licznych napiec, które dotykaja nasze spoleczenstwa. Umozliwia on wszystkim narodom zycie w pokoju, wzajemnym poszanowaniu i harmonii miedzy poszczególnymi grupami spolecznymi. Apeluje do Was z calego serca o rozwazenie tych slów. Niech chrzescijanie i muzulmanie we wzajemnym szacunku, przez spotkania i wymiane doswiadczen, podejmuja dzialania na rzecz pokoju i lepszej przyszlosci, bedac w ten sposób inspiracja i wzorem dla mlodego pokolenia. Pomoze to dostrzec mlodym ludziom wartosc zaangazowania w zycie spoleczne oraz sens podejmowania dzialania dla jego przemiany. Formacja i osobisty przyklad zycia stana sie dla nich równiez zródlem nadziei na przyszlosc.

5. Dziele sie z wami goraca nadzieja, ze chrzescijanie i muzulmanie kontynuujac poglebianie przyjaznych i konstruktywnych relacji, wymieniajac sie specyficznym bogactwem, zwróca szczególna uwage na osobiste swiadectwo wiary. Drodzy muzulmanscy przyjaciele, raz jeszcze przekazuje Warn serdeczne pozdrowienia z okazji Waszego swieta i prosze Boga Pokoju i Milosierdzia, by obdarzyl Was dobrym zdrowiem, pokojem i pomyslnoscia.

Kardynal Jean-Louis Ta uran Przewodniczacy
Arcybiskup Pier Luigi Celata Sekretarz