Koran


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego


Biśmillahi arrahmani rrahym
Boże Przesłanie Qur'anu

Oto Szlachetny Qur'an, Święta Księga islamu, Słowo Boże, przesłanie objawione ludzkości przez Najmiłosierniejszego. Droga i życie blisko miliarda muzułmanów na całym świecie.

Kilkanaście wieków temu, w leżącej nieopodal obecnej Mekki grocie góry Hira, archanioł Dżabra'il objawił się świadomości Muhammada ibn Abd Allaha, przekazując mu Boże Przesłanie. Odtąd Muhammad - Ostatni Wysłannik, Pieczęć Proroków - przez dwadzieścia trzy lata otrzymuje kolejne ajaty, łączące się w sury, które ostatecznie wypełniają i tworzą Qur'an. Jest ich sto czternaście, zapisanych najwspanialszym stylem arabskiego języka, od kilkunastu stuleci niezmiennych, nieporównywalnych do czegokolwiek: to cud islamu. Dar Boga, który poruszył i zmienił Arabię, po niej zaś cały świat. Od momentu objawienia nic już nie ostało się takie same, jak wcześniej.

Wyjątkowość Świętego Qur'anu jest wszechstronna. Początkowo przekazywany przez Proroka ustnie, rozpowszechniał się w tej formie w gronie współwyznawców. Spisywany był następnie na liściach, kawałkach skór i zwierzęcych kościach, z bezustannym weryfikowaniem każdego słowa przez pisarzy objawienia oraz pierwszych muzułmanów. Dzisiaj możemy sprawdzić treść Księgi wydrukowanej w wieku XX z zapisem np. sprzed tysiąca lat - litera po literze, ajat po ajacie, sura po surze - i nie znajdziemy żadnej różnicy. Oczywiście, dotyczy to oryginału w języku arabskim, bowiem Qur'an zapisany został w języku objawienia, języku Proroka. Nadana mu raz forma pozostaje niezmienna, zaś rodzaj zapisu umożliwia każdemu jej bezbłędne odczytanie.

Nie sposób przyrównać tłumaczenia Qur'anu na jakikolwiek język do oryginału. Żaden przekład nie jest w stanie oddać jego wielobarwności, bogactwa treści. Także recytacja poszczególnych sur po arabsku, wywiera zazwyczaj wielkie wrażenie zarówno na mówiących, jak i na słuchających. Przekłady nie są jednak pozbawione wartości: pozwalają przecież setkom milionów osób, które nie znają arabskiego, na zorientowanie się w przesłaniu. Jeżeli chcemy, aby Bóg do nas przemówił, wtedy czytamy sury Qur'anu. Gdy je recytujemy, wówczas zwracamy się do Boga. Najwyższy rozumie jednak dobrze każdego z nas, obojętnie w jakim języku mówimy do Niego. Arabski język Qur'anu, modlitwa w języku arabskim - to wierność Objawieniu, symbol uniwersalności islamu, niezmienności Słowa Bożego i jedności wszystkich ludzi od początku aż po kres świata.

Szlachetny Qur'an pełni w życiu muzułmanina, a tym samym całej muzułmańskiej wspólnoty, rolę szczególną. Głos Boga - w postaci poszczególnych ajatów czy też sur - towarzyszy wiernym każdego dnia, od narodzin do śmierci. Jeżeli nie potrafimy wzruszyć się Fatychą, gdy nie czujemy drżenia serca przy jej recytacji, to znaczy, że jest ono jeszcze zamknięte na słowa naszego Boga. Starajmy się więc otworzyć je, aby zrozumieć i przyjąć Najwyższe Dobro, którym obdarzeni zostali czcigodni hanifowie, poczynając od Ibrahima, na Muhammadzie skończywszy, dane również nam, a które tak łatwo nierozważnie roztrwonić.

Być muzułmaninem, to znaczy całkowicie poddać się woli Boga Jedynego: respektować i realizować Prawo Boże we wszystkich jego wymiarach. Nie ma dla wiernych innej drogi prócz tej, którą wytycza Qur'an. Święta Księga jest więc między innymi źródłem prawa, konstytucją, poradnikiem życiowym i zbiorem prawideł wiary. Muzułmanie odwołują się do niej w najrozmaitszych sytuacjach, bowiem tylko ona gwarantuje postępowanie zgodne z Bożym zamysłem. Niewyobrażalna jest w islamie sytuacja, aby jakiś polityk, dyktator czy monarcha wymyślał swoje własne, wzięte z powietrza prawa i narzucał je ogółowi. Tylko wierność Qur'anowi, czyli Prawu Bożemu, które on miedzy innymi reprezentuje, może uchronić ludzkość przed tragedią. Niestety, w naszej ziemskiej historii wiele razy mieliśmy już z czymś takim do czynienia.

Jest więc Qur'an Słowem Bożym, spisanym w ludzkim języku. Wstrząsnął światem blisko półtora tysiąca lat temu i porywa nas bezustannie. Jedni odczytują w nim prawa i zasady, którymi należy się bezwzględnie kierować w każdej dziedzinie życia, żeby być w zgodzie z Prawem Bożym. Inni poszukują tu wiedzy o zamierzchłych czasach, gdy ziemię zamieszkiwały nieistniejące już ludy, a prorocy głosili chwałę Boga i przekazywali Jego wskazania. Qur'an ukazuje los ludzkiego gatunku, pozwala wyciągać wnioski z niegdysiejszych doświadczeń naszej rasy. Odnajdziemy w nim także informacje zaskakujące swoją aktualnością, jeżeli tylko zechcemy właściwie je zinterpretować.

Im bardziej zagłębiamy się w treść Świętej Księgi, tym coraz szerszy obszar doznać duchowych otwiera się przed nami. Oczywiście, następnie przekładają się one na fizyczność: na nasze codzienne działanie, na kształtowanie życia własnego, swojej rodziny, a w efekcie całej wspólnoty wiernych, według prostej, ale jakże skutecznej prawdy: to jest dobre i dozwolone, to jest złe i zakazane. Żyjemy wśród ludzi i z ludźmi; między innymi właśnie poprzez nasz stosunek do ludzi zbliżamy się do Boga. Kiedy więc oddalamy się od wspólnego dla ludzkości Prawa Bożego i zaczynamy tworzyć swoje własne zasady, uwzględniające zazwyczaj wyłącznie nasze ściśle osobiste dobro - oddalamy się nie tylko od bliźnich, ale także od Boga. Qur'an umiejscawia nas w wielkiej harmonii wszechświata, wskazuje jedność stworzonej przez Boga wszechrzeczy.

Szlachetny Qur'an odczytać można na wiele sposobów. Zauważmy, iż z taką samą łatwością, z jaką zawładnął sercami i umysłami ludzi przed setkami lat, tak i współcześnie porywa nas swym nieustannie aktualnym wezwaniem. Jak bowiem pokazuje życie, Słowo Boże jest wciąż potrzebne. Gdy tracimy w nim oparcie, popadamy w egzystencjalny i moralny chaos. Qur'an zatem prostuje naszą codzienną drogę w najbardziej oczywistych sytuacjach. Wiemy skąd i dokąd zmierzamy. Jesteśmy w stanie dokonać rozróżnienia między zakazanym a dozwolonym, a w rezultacie stanąć świadomie po stronie wiary i dobra. Posiądziemy przy tym chociażby fragment wiedzy, która jest niezbędną częścią wiary. Wierzę - bo wiem. Wiem - bo wierzę.

Bóg wielokrotnie wzywa nas właśnie do zdobywania wiedzy, do jej ciągłego poszerzania, bo wiara wspiera wiedzę. I właśnie Qur'an roztacza przed nami te bogactwo, z którego możemy korzystać przez całe życie. Musimy mieć wszakże świadomość, że poznawanie Świętej Księgi jest niczym nauka pisania i czytania. Najpierw poznajemy pojedyncze literki, uczymy się ich kształtu, zapisujemy, łączymy w wyrazy, potem wyrazy w zdania, a z czasem zdania przekształcają się w samodzielne teksty. Podobnie z czytaniem: początkowo niepewne, nie zawsze ze zrozumieniem, wreszcie nabiera mocy, płynności. Wszystko staje się jasne! Już pojmujemy, co z czego wypływa i z czym się łączy. Co oznacza oddzielnie, a co wspólnie z innym. Podobnie jest z głosem Boga w Qur'anie. Trzeba się go nauczyć, aby w pełni świadomie i zgodnie z przeznaczeniem realizować w naszym ziemskim żywocie.

Jedną z niezwykłości Qur'anu jest jego ponadczasowość, która umożliwia kolejnym ludzkim pokoleniom bezustanne odnajdywanie w nim ciągle przydatnych, wręcz niezbędnych, objaśnień i wskazań. To jednak, co bez najmniejszego problemu rozumiano dobrze kilkanaście stuleci temu, dzisiaj odbieramy często szerzej, nieraz jakby inaczej, ale bywa również, że w mniejszym stopniu niż ludzie z dawnych wieków. Dlatego też rzeczą nieodzowną jest zapoznawanie się z komentarzami koranicznymi, a także z hadisami. One pozwolą nam dostrzec wiele problemów w obszerniejszym kontekście, ukażą praktyczne rozwiązania wypływające z Bożego Przesłania. Im więcej będziemy przecież wiedzieć, tym mniej błędów popełnimy. Nie bądźmy tymi, którzy wyrywają ze Świętej Księgi pojedyncze wyrazy czy zdania i na nich budują swoje wyobrażenia Boga, islamu oraz muzułmanów. Bądźmy raczej tymi, którzy szczerze starają się czuć, wiedzieć i wierzyć.

Bóg przemawia w Qur'anie do każdego z nas, bo wszyscy jesteśmy elementami tożsamości wszechświata. Przemawia do całych narodów, gdyż każdemu z nich wyznaczona jest jedna, jedyna droga. Musimy tylko otworzyć się na tę prawdę, nauczyć się jej niczym oddychania. Czytajmy więc Świętą Księgę ze spokojnym sercem oraz otwartym umysłem. Starajmy się dotrzeć do znaczenia każdego słowa, każdego wersetu. Wszystko się tu ze sobą łączy, wszystko ma logiczne uzasadnienie i przeznaczenie. Przeczytajmy Qur'an wielokrotnie, by najpierw oswoić się z nim, potem rozsmakować w otwierającej się przed nami przestrzeni, a wreszcie zanurzyć się w głębię Objawienia. Być może oświeci nas wówczas światło wiary, bowiem "Bóg jest władcą łaski niezmiernej!" (58:29)

Człowiek i cała ludzkość potrzebuje pewności moralnej oraz mocnego wsparcia o prawo, które przez byle kogo i z byle powodu nie będzie wciąż naruszane i zmieniane. Potrzebuje jasnej i prostej drogi, mogącej poprowadzić nas z tymczasowości w wieczność. W stronę Boga. Qur'an jest drogowskazem i drogą...

Pokój, miłosierdzie i błogosławieństwo Najwyższego niech będzie z nami wszystkimi.

Tomasz Miśkiewicz
Mufti Rzeczypospolitej Polskiej


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 1 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  W imię Boga Miłosiernego i Litościwego!
2.  Chwała Bogu, Panu światów,
3.  Miłosiernemu i Litościwemu,
4.  Królowi Dnia Sądu.
5.  Oto Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.
6.  Prowadź nas drogą prostą
7.  drogą tych, których obdarzyłeś dobrodziejstwami;
nie zaś tych, na których jesteś zagniewany, i nie tych, którzy błądzą.


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 2 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  To jest Księga
- nie ma, co do tego żadnej wątpliwości -
droga prosta dla bogobojnych;
3.  Dla tych, którzy wierzą w to, co skryte,
którzy odprawiają modlitwę
i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy;
4.  i dla tych, którzy wierzą
w to, co tobie zesłaliśmy,
i w to, co zostało zesłane przed tobą;
oni wierzą mocno w życie ostateczne.
5.  Tacy są na drodze prostej, danej im od ich Pana,
i oni będą szczęśliwi.
6.  Zaprawdę, tym, którzy nie wierzą,
jest wszystko jedno,
czy ty ich ostrzegasz, czy nie ostrzegasz,
oni i tak nie uwierzą.
7.  Bóg nałożył pieczęć na ich serca
i na ich słuch,
a na ich oczach położył zasłonę.
Dla nich kara będzie straszna.
8.  Wśród nich są tacy, którzy mówią:
"Wierzymy w Boga i w Dzień Ostatni!"
Lecz oni wcale nie są wierzącymi.
9.  Oni usiłują oszukać Boga
i tych, którzy wierzą,
lecz oszukują tylko siebie samych;
oni tego nie pojmują.
10.  W ich sercach jest choroba,
a Bóg jeszcze powiększa ich chorobę.
Spotka ich kara. bolesna
za to, że kłamią.
11.  A kiedy im mówią:
Nie szerzcie zepsucia na ziemi!"
oni mówią:
"My tworzymy tylko dobro!"
12.  Czyżby?
Zaprawdę oni szerzą zgorszenie
i nie są tego świadomi!
13.  A kiedy im mówią:
"Uwierzcie tak, jak wierzą ci ludzie!" oni mówią :
"Czyż my mamy wierzyć, jak wierzący . Czyżby?
Zaprawdę, to oni są, głupcami , lecz oni nie wiedzą!
14.  A kiedy spotykają tych, którzy wierzą, mówią:
"My wierzymy!"
A kiedy są sami ze swoimi szatanami, to mówią:
"My przecież jesteśmy z wami. My sobie tylko żartujemy!"
15 Bóg zażartuje z nich
i przedłuży ich trwanie w buncie,
w którym wędrują na oślep.
16.  To są ci, którzy kupili błądzenie
za drogę prostą;
nie przyniósł im jednak korzyści ich handel
i nie znaleźli się na drodze prostej .
17.  Oni są podobni do tego, który zapalił ogień,
a kiedy ogień oświetlił to,
co było wokół niego, Bóg zabrał im światło
i pozostawił ich w ciemnościach,
tak iż nie mogli widzieć.
18.  Głusi, niemi i ślepi
- oni nie zawrócą.
19.  Albo do chmury burzowej na niebie
- w niej są ciemności, grzmot i błyskawica.
Oni, obawiając się śmierci,
wkładają palce w swoje uszy przed piorunami.
Bóg obejmuje niewiernych.
20.  Błyskawica omal nie odbiera im wzroku.
Za każdym razem, kiedy ona daje im światło,
oni idą w nim;
a kiedy ogarnia ich ciemność ,
oni się zatrzymują.
Jeśliby zechciał Bóg,
to zabrałby im słuch i wzrok.
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny !
21.  O ludzie!
Czcijcie waszego Pana,
który was stworzył,
jak i tych, którzy byli przed wami!
- być może, wy będziecie bogobojni!
22.  On jest Tym, który uczynił dla was ziemię posłaniem,
niebo - budowlą.
On spuścił z nieba wodę
sprawił, że dzięki niej wyrosły owoce
Jako zaopatrzenie dla was.
Nie dawajcie więc Bogu równych,
skoro wy wiecie.
23.  A jeśli pozostajecie w wątpliwości
wobec tego, co zesłaliśmy Naszemu słudze,
o przynieście surę podobną do tego
wezwijcie waszych świadków,
poza Bogiem,
24 A jeśli jesteście prawdomówni!
a jeśli tego nie uczynicie
a wy nigdy tego nie uczynicie -
to bójcie się ognia
a paliwem jego będą ludzie i kamienie -
który został przygotowany dla niewiernych.
25.  I zwiastuje radosną wieść
tym, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła,
iż dla nich będą Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki.
ilekroć są zaopatrywani
w jakiekolwiek owoce z nich,
oni mówią:
,To jest to, co otrzymywaliśmy kiedyś!",
albowiem to, co otrzymują, jest bardzo podobne.
będą tam mieli małżonki czyste
będą tam przebywać na wieki.
26.  Zaprawdę, Bóg się nie wstydzi
przytoczyć jako podobieństwo komara
lub czegoś znaczniejszego.
A ci, którzy wierzą, wiedzą,
że to jest prawda od ich Pana.
A ci, którzy nie wierzą,
mówią:
"Cóż to chciał Bóg wyrazić
przez to podobieństwo?"
Przez nie On sprowadza z drogi wielu
i prowadzi drogą prostą wielu.
Lecz On sprowadza przez to z drogi
tylko ludzi bezbożnych.
27.  Ci, którzy naruszają przymierze Boga,
chociaż je przedtem uroczyście potwierdzili;
ci, którzy przecinają to,
co Bóg nakazał złączyć,
i ci, którzy szerzą zgorszenie na ziemi
- oni wszyscy poniosą stratę.
28.  Jakże możecie nie wierzyć w Boga?
Byliście umarłymi, a On dał wam życie;
potem sprowadzi na was śmierć
i znowu da wam życie;
wtedy do Niego zostaniecie sprowadzeni.
29.  On jest Tym, który stworzył dla was
wszystko to, co jest na ziemi.
Następnie zwrócił się ku niebu
i ukształtował je w siedem niebios.
On jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!
30.  I oto powiedział twój Pan do aniołów:
"Ja umieszczę na ziemi namiestnika. "
Oni powiedzieli:
"Czy Ty umieścisz na niej
tego, kto będzie szerzył na niej zepsucie
i będzie przelewał krew,
kiedy my głosimy Twoją chwałę
i głosimy Twoją świętość?"
Powiedział:
"Zaprawdę, Ja wiem to, czego wy nie wiecie!"
31.  I On nauczył Adama wszystkich imion,
potem przedstawił wszystkie stworzenia aniołom mówiąc:
"Obwieśćcie Mi ich imiona,
jeśli jesteście prawdomówni!"
32.  Oni powiedzieli:
"Chwała Tobie!
My nie mamy żadnej innej wiedzy
poza tym, czego nas nauczyłeś.
Ty, zaprawdę, jesteś Wszechwiedzący, Mądry!"
33.  On powiedział:
O Adamie!
"Obwieść im ich imiona!"
A kiedy Adam im obwieścił ich imiona,
powiedział Pan:
"Czyż wam nie powiedziałem?
Ja znam to, co skryte, w niebiosach i na ziemi,
i Ja wiem, co wy ujawniacie i co skrywacie."
34.  A kiedy powiedzieliśmy do aniołów:
"Oddajcie pokłon Adamowi!",
oni oddali pokłon, z wyjątkiem Iblisa.
On odmówił, wbił się w pychę
i znalazł się wśród niewiernych.
35.  I powiedzieliśmy:
O Adamie!"
Zamieszkajcie, ty i twoja małżonka,
w Ogrodzie
i jedzcie jego owoce dowolnie,
skąd chcecie:
lecz nie zbliżajcie się do tego drzewa,
bo znajdziecie się między niesprawiedliwymi!"
36.  Wtedy szatan spowodował, że potknęli się o nie,
i wyprowadził ich z tego stanu,
w którym się znajdowali.
I powiedzieliśmy im:
"Idźcie precz!
Wy będziecie wrogami jedni dla drugich!
Będziecie mieli stałe miejsce pobytu na ziemi
i używanie do pewnego czasu."
37.  Wtedy otrzymał Adam od swojego Pana pewne słowa
i On zwrócił się ku niemu.
Albowiem On jest Przebaczający, Litościwy!
38.  Powiedzieliśmy:
"Idźcie precz stąd wszyscy!
Lecz przyjdzie do was ode Mnie
droga prosta.
A ci, którzy pójdą po Mojej drodze prostej,
nie będą się lękać
i nie będą się smucić."
39.  A ci, którzy nie uwierzyli
i za kłamstwo uznali Nasze znaki,
będą mieszkańcami ognia;
oni tam będą przebywać na wieki.
40.  O synowie Izraela!
Wspominajcie Moje dobrodziejstwa,
którymi was obdarzyłem,
i wypełniajcie wiernie Moje przymierze,
wtedy i Ja będę wypełniał wasze przymierze.
I bójcie się Mnie!
41.  Wierzcie w to, co Ja zesłałem,
potwierdzaj prawdziwość tego,
co wy posiadacie;
i nie bądźcie pierwszymi wśród tych,
którzy w to nie wierzą!
I nie sprzedajcie Moich znaków
za niską cenę!
I bójcie się Mnie!
42.  I nie ubierajcie prawdy w fałsz!
I nie ukrywajcie prawdy,
skoro przecież wiecie!
43.  Odprawiajcie modlitwę
i dawajcie jałmużnę;
skłaniajcie się z tymi,
którzy się skłaniają!
44.  Czy będziecie nakazywać ludziom dobroć,
a zapominać o sobie samych?
wy przecież recytujecie Księgę.
Czy nie rozumiecie?
45.  Proście o pomoc
w cierpliwości i w modlitwie!
Zaprawdę, to jest trudna rzecz,
ale nie dla ludzi pokornych,
46.  którzy myślą, że spotkaj swego Pana,
i że do Niego powrócą
47.  O synowie Izraela!
Wspominajcie Moje dobrodziejstwa,
którymi was obdarzyłem!
Zaprawdę, Ja was wyniosłem ponad światy!
48.  I bójcie się Dnia,
kiedy dusza nie będzie mogła zapłacić niczym
za drugą duszę,
i nie będzie przyjęte
jej wstawiennictwo;
ani nie będzie przyjęta żadna równowartość
i nikt nie otrzyma wspomożenia!
49.  I oto wybawiliśmy was od ludzi Faraona,
którzy nakładali na was ciężką karę,
zabijali waszych synów,
a pozostawiali przy życiu wasze kobiety.
W tym jest dla was wielkie doświadczenie
od waszego Pana.
50.  Oto rozdzieliliśmy dla was morze
i wyratowaliśmy was,
a zatopiliśmy lud Faraona
na waszych oczach.
51.  A kiedy zawarliśmy przymierze z Mojżeszem
na czterdzieści nocy,
wtedy, w czasie jego nieobecności, wzięliście sobie cielca,
i staliście się niesprawiedliwi!
52.  potem jednak przebaczyliśmy wam.
Być może, będziecie wdzięczni!
53 Oto daliśmy Mojżeszowi Księgę
i rozróżnienie;
być może, wy pójdziecie drogą prostą!
54.  powiedział Mojżesz do swego ludu:
"O ludu mój!.Wyrządziliście niesprawiedliwość
sami sobie,
wybierając cielca.
Nawróćcie się więc do waszego Stwórcy,
i zabijajcie się!
Tak będzie dla was lepiej w obliczu waszego Stwórcy,
i On się ku wam nawróci.
Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy!"
55.  Kiedy powiedzieliście:
"O Mojżeszu!
My ci nie uwierzymy,
dopóki nie zobaczymy Boga na jawie."
Wtedy poraził was piorun
na oczach wszystkich.
56.  Potem wskrzesiliśmy was,
po waszej śmierci.
Być może, będziecie wdzięczni!
57.  I ocieniliśmy was białym obłokiem,
i spuściliśmy na was mannę i przepiórki:
"Jedzcie wspaniałe rzeczy,
w które was zaopatrzyliśmy!"
Oni nie Nam wyrządzili niesprawiedliwość,
lecz wyrządzili niesprawiedliwość sobie samym.
58.  Oto powiedzieliśmy:
"Wejdźcie do tego miasta
i jedzcie tam swobodnie, co chcecie.
Wchodźcie do bramy, wybijając pokłony,
i mówcie: "Przebaczenie!"
Przebaczymy wam wasze grzechy
i damy więcej tym, którzy czyni dobro."
59.  Lecz niesprawiedliwi zamienili słowo,
które im zostało powiedziane,
na inne słowo.
I spuściliśmy na niesprawiedliwych gniew z nieba
za to, iż byli bezbożni.
60.  A kiedy Mojżesz prosił o wodę
dla swojego ludu,
Powiedzieliśmy:
"Uderz swoją laską o skałę!"
"I wytrysnęło z niej dwanaście źródeł,
tak iż wszyscy ludzie znali miejsce
swego wodopoju.
"Jedzcie i pijcie z tego, w co zaopatrzył was Bóg!
I nie czyńcie zła na ziemi
jako gorszyciele!"
61.  Kiedy powiedzieliście:
"O Mojżeszu!
My nie możemy znieść jednego rodzaju pożywienia.
Poproś dla nas swego Pana,
aby On przygotował dla nas
to, co wydaje ziemia, jak:
jarzyny, ogórki, czosnek,
soczewica i cebula." -
On powiedział:
"Czyżbyście chcieli zamienić
to, co jest lepsze,
na to, co jest gorsze?
Uchodźcie do Egiptu,
tam będziecie mieć, o co prosicie!"
I doznali
poniżenia i biedy,
i ściągnęli na siebie gniew Boga.
Stało się tak,
ponieważ nie wierzyli w znaki Boga
i zabijali proroków bez żadnego prawa.
Stało się tak,
ponieważ zbuntowali się i byli występni.
62.  Zaprawdę, ci, którzy uwierzyli,
ci, którzy wyznają judaizm,
chrześcijanie i sabejczycy,
i ci, którzy wierzą w Boga i w Dzień Ostatni
i którzy czynią dobro,
wszyscy otrzymają nagrodę u swego Pana;
i nie odczują żadnego lęku,
i nie będą zasmuceni!
63.  Oto zawarliśmy z wami przymierze
i wznieśliśmy nad wami górę:
"Trzymajcie mocno to, co wam daliśmy,
i wspominajcie to, co tam jest!
Być może, będziecie bogobojni!"
64.  Wy jednak potem odwróciliście się.
I gdyby nie łaska Boga nad wami
i Jego miłosierdzie,
to bylibyście między stratnymi.
65 Znacie już tych spośród was,
którzy naruszyli sabat;
My im powiedzieliśmy:
"Bądźcie małpami wzgardzonymi!"
66.  I uczyniliśmy z nich przykład ostrzegający
SURA II - KROWA
dla współczesnych i dla potomnych
i napomnienie dla bogobojnych.
67.  I kiedy powiedział Mojżesz do swego ludu:
"Zaprawdę, Bóg nakazuje wam zabić krowę!" -
oni powiedzieli:
"Czy ty sobie z nas żartujesz?"
On powiedział:
"Uciekam się do Boga,
by nie być między głupimi!"
68.  Oni powiedzieli:
"Proś dla nas swego Pana,
aby nam wyjaśnił, jaka ona ma być?"
On powiedział:
"Mówi Pan:
To ma być krowa nie stara ani nie cielę,
lecz coś pośredniego.
Czyńcie więc, co wam zostało nakazane!"
69.  Oni powiedzieli:
"Proś dla nas swego Pana,
aby nam wyjaśnił, jaka ma być jej barwa?"
On powiedział:
"Pan mówi:
Ta krowa ma być żółta
w odcieniu jasnym,
i cieszyć oczy patrzących."
70.  Oni powiedzieli:
"Proś dla nas swego Pana,
aby nam wyjaśnił, jaka ona ma być?
Przecież krowy, według nas, są do siebie podobne,
i jeśli Bóg zechce,
to znajdziemy się na drodze prostej."
71.  On powiedział:
"Pan mówi:
To ma być krowa nie nosząca jarzma,
która nie .orze ziemi ani nie nawadnia pola,
zdrowa i cała, nie posiadająca znamienia."
Oni powiedzieli:
"Teraz przyniosłeś nam prawdę!"
I zabili ją na ofiarę,
ale omal tego nie zaniechali.
72.  Kiedy zabiliście pewnego człowieka
i sprzeczaliście się w tej sprawie
- a Bóg ujawnia to, co wy ukrywacie -
73.  powiedzieliśmy:
"Uderzcie go jakąś częścią z niej!"
Tak Bóg ożywia umarłych
i ukazuje wam Swoje znaki.
Być może, będziecie rozumni!
74.  Potem znów wasze serca
stały się zatwardziałe;
stały się jak kamień
albo jeszcze twardsze.
Bo, zaprawdę, wśród kamieni są takie,
z których wytryskają strumyki;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które pękają i wypływa z nich woda;
i wśród nich, zaprawdę, są takie,
które staczają się z obawy przed Bogiem.
A Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!
75.  Czyż wy pragniecie,
żeby oni wam uwierzyli,
kiedy wśród nich była grupa takich,
którzy słyszeli słowo Boga,
następnie je wypaczyli,
kiedy już je zrozumieli,
a przecież dobrze wiedzieli.
76.  Kiedy oni spotykają tych,
którzy uwierzyli, mówią:
"Uwierzyliśmy!"
A kiedy znajdą się sami między sobą,
mówią:
"Czy wy będziecie mówić im o tym,
co objawił wam Bóg,
ażeby się sprzeczali z wami
przed waszym Panem?"
77.  Czyż nie jesteście rozumni?
" Czyż nie wiecie,
że Bóg zna to, co oni ukrywają,
i to, co głoszą jawnie?
78.  Wśród nich są ludzie niepiśmienni,
którzy nie znają Księgi,
lecz tylko marzenia;
oni snują jedynie przypuszczenia.
79.  Biada więc tym,
którzy piszą Księgę swoimi rękami,
a potem mówią:
"To pochodzi od Boga!"
- aby to sprzedać za niską cenę.
Biada im więc
za to, co napisały ich ręce!
I biada im
za to, co oni zyskują!
80.  Oni powiedzieli:
"Ogień nas dotknie
tylko przez pewną liczbę dni."
Powiedz:
"Czy wy zawarliście przymierze z Bogiem?
Bóg nigdy nie łamie Swojego przymierza!
Albo też mówicie przeciw Bogu
to, czego nie wiecie?"
81.  Tak!
Ten, kto popełnił zło
i kogo objął grzech
- tacy jak on będą mieszkańcami ognia;
tam będą przebywać na wieki.
82 A ci, którzy wierzą i czynią dobre dzieła,
będą mieszkańcami Ogrodu;
tam będą przebywać na wieki.
83.  Oto zawarliśmy przymierze z synami Izraela:
"Nie będziecie czcić nikogo innego,
jak tylko Boga;
rodzicom okazujcie dobroć
i bliskim krewnym,
i sierotom, i biednym.
Przemawiajcie do ludzi uprzejmie!
Odprawiajcie modlitwę i dawajcie jałmużnę!"
Potem jednak wyście się odwrócili
oprócz nielicznych spośród was,
i wy się sprzeciwiacie.
84.  I oto zawarliśmy z wami przymierze:
"Nie będziecie przelewać krwi!
Nie będziecie się wzajemnie wypędzać
z waszych domostw!"
Potem wy potwierdziliście to i zaświadczyliście.
85.  Wy jednak zabijaliście się wzajemnie;
wypędziliście część z was
z własnych domostw,
spiskując przeciwko nim
w grzechu i wrogości.
A jeśli przychodzą do was jako jeńcy,
to ich wykupujecie.
Otóż wypędzanie ich było wam zakazane.
Czyż możecie wierzyć w jedną część Księgi,
a nie wierzyć w inną jej część?
A zapłatą dla tych spośród was,
którzy to czynią,
będzie hańba w życiu tego świata,
a w Dniu Zmartwychwstania
będą skierowani ku najstraszniejszej karze.
Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!
86.  Oto są ci, którzy kupili życie tego świata
za życie ostateczne.
Nie będzie im zmniejszona kara
i nie otrzymają żadnej pomocy.
87.  Daliśmy już Mojżeszowi Księgę
i w ślad za nim wysłaliśmy posłańców.
I daliśmy Jezusowi, synowi Marii,
jasne dowody;
i umocniliśmy go Duchem Świętym.
Czyż za każdym razem,
kiedy przychodził do was posłaniec
z tym, czego nie pragną wasze dusze,
nie wzbijaliście się w pychę
i nie uważaliście jednych za kłamców,
a innych czyż nie zabijaliście?
88.  Oni mówią:
"Nasze serca nie są obrzezane."
Taki Niech ich Bóg przeklnie za ich niewiarę!
Jakże mało oni wierzą!
89.  Kiedy przyszła do nich Księga od Boga,
potwierdzająca prawdziwość tego,
co oni posiadają
- a oni przedtem prosili o zwycięstwo
nad tymi, którzy nie uwierzyli -
i kiedy przyszło do nich to,
co oni już znali,
oni w to nie uwierzyli.
Przekleństwo Boga nad niewierzącymi!
90.  Jakże złe jest to,
za co sprzedali swoje dusze!
Oni nie uwierzyli w to, co zesłał Bóg,
ze złości, iż Bóg zsyła Swoją łaskę,
komu chce ze swoich sług.
I ściągnęli na siebie gniew za gniewem.
A niewiernych spotka kara poniżająca!
91.  A kiedy im mówią:
"Wierzcie w to, co zesłał Bóg!" -
oni mówią:
"My wierzymy w to, co nam zostało zesłane."
Lecz oni nie wierzą w to, co przyszło potem;
a przecież to jest prawda
potwierdzająca to, co oni posiadają.
Powiedz:
"A dlaczego przedtem
zabijaliście proroków Boga,
jeśli jesteście wierzącymi?"
92.  Już Mojżesz przyszedł do was
z jasnymi dowodami.
Następnie wzięliście sobie cielca
i byliście niesprawiedliwi.
93.  I oto zawarliśmy z wami przymierze,
i wznieśliśmy ponad wami Górę:
"Weźmiecie to, co wam daliśmy, z całą mocą
i słuchajcie!"
Oni powiedzieli:
"My słuchamy i buntujemy się!"
Oni zostali napojeni w swoich sercach
cielcem,
z powodu swojej niewiary.
Powiedz:
"Jakże złe jest to, co wam nakazuje
wasza wiara
- skoro jesteście wierzącymi!"
94.  Powiedz:
"Jeśli siedziba ostateczna
jest wyłącznie dla was wybrana,
a nie dla innych ludzi,
to życzcie sobie śmierci,
jeśli jesteście prawdomówni!"
95.  Lecz oni nie będą jej sobie życzyć nigdy
z powodu tego, co przygotowały pierwej ich ręce.
Bóg zna dobrze ludzi niesprawiedliwych.
96.  A ty z pewnością znajdziesz ich
jako najbardziej chciwych tego życia
spośród wszystkich ludzi
- nawet bardziej niż bałwochwalcy! -
Każdy z nich chciałby żyć tysiąc lat.
Lecz i to nie oddaliłoby ich od kary,
jeśliby im dane było żyć tak długo.
Bóg widzi jasno to, co wy czynicie.
97.  Powiedz:
"Otóż kto jest nieprzyjacielem Gabriela?!"
Przecież to on zesłał go na twoje serce,
za zezwoleniem Boga;
dla potwierdzenia prawdziwości tego,
co było zesłane przed nim,
jako drogę prostą
i radosną wieść dla wierzących.
98.  Otóż ten, kto jest wrogiem Boga,
Jego aniołów i Jego posłańców,
i Gabriela, i Michała...
- ponieważ Bóg jest wrogiem dla niewiernych!
99.  Zesłaliśmy tobie znaki jasne
i nie wierzą w nie tylko ludzie bezbożni.
100.  Czy nie jest tak,
że kiedy oni zawierają przymierze,
to część z nich je odrzuca?
Tak!
Większość z nich nie wierzy!
101.  A kiedy przyszedł do nich Posłaniec Boga
potwierdzając prawdziwość
tego, co oni posiadają,
to część tych, którym już została dana Księga,
odrzuciła Księgę Boga za swoje plecy
- jak gdyby wcale nie wiedzieli.
102.  Oni poszli za tym, co opowiadali szatani
o królestwie Salomona.
Salomon nie był niewiernym,
lecz szatani byli niewiernymi
i nauczali ludzi czarów
i tego, co zostało zesłane dwom aniołom
w Babilonie: Harutowi i Marutowi.
Oni jednak nie nauczali nikogo,
póki nie powiedzieli:
"My jesteśmy tylko pokuszeniem,
nie bądź więc niewiernym!"
I od tych dwóch aniołów uczyli się ludzie
tego, co może rozdzielić męża od żony.
Lecz oni nie szkodzą przez to nikomu,
jedynie za zezwoleniem Boga.
I oni nauczyli się tego,
co im szkodziło i nie przynosiło korzyści,
wiedząc dobrze, że ten, kto to kupi,
nie będzie miał udziału w życiu ostatecznym.
A z pewnością złe jest to, co oni kupili
za swoje dusze!
Gdybyż oni byli wiedzieli!
103.  A gdyby oni uwierzyli
i byli bogobojni,
to z pewnością nagroda od Boga
byłaby lepsza!
Gdybyż oni byli wiedzieli!
104.  O wy, którzy wierzycie!
Nie mówcie: "Obserwuj nas!",
lecz mówcie: "Patrz na nas!"
- i słuchajcie!
A niewiernych czeka kara bolesna!
105.  Nie chcieliby ci niewierzący
spośród ludu Księgi
ani też bałwochwalcy,
aby zostało wam zesłane jakieś dobro
od waszego Pana.
A Bóg obdarowuje szczególnie
Swoim miłosierdziem, kogo chce.
Bóg jest władcą łaski ogromnej!
106.  Kiedy znosimy jakiś znak
albo skazujemy go na zapomnienie,
przynosimy lepszy od niego
lub jemu podobny.
Czyż ty nie wiesz,
że Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny?!
107.  'Czyż ty nie wiesz,
że do Boga należy królestwo niebios i ziemi
i że, poza Bogiem,
nie ma dla nas ani opiekuna, ani pomocnika?
108.  A może wy chcecie zapytać waszego posłańca,
tak jak pytali przedtem Mojżesza?
A kto wymienia wiarę za niewiarę,
ten zbłądził z równej drogi.
109.  Wielu spośród ludu Księgi
chciałoby uczynić was ponownie niewiernymi,
kiedy już uwierzyliście,
przez zawiść pochodzącą od nich samych;
a przecież prawda stała się dla nich jasna.
Przebaczcie i odwróćcie się,
dopóki Bóg nie przyjdzie ze Swoim rozkazem.
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
110.  Odprawiajcie modlitwę
i dawajcie jałmużnę!
A cokolwiek dobrego przygotujecie pierwej
dla siebie samych,
znajdziecie to u Boga.
Zaprawdę, Bóg widzi jasno
to, co wy czynicie!
111.  Oni mówią:
"Nikt nie wejdzie do Ogrodu,
prócz wyznawców judaizmu lub chrześcijan."
Takie są ich pragnienia.
Powiedz:
"Przytoczcie wasz argument,
jeśli jesteście prawdomówni!"
112.  Tak!
Ten, kto poddał całkowicie swe oblicze Bogu
i czyni dobro,
będzie miał nagrodę
u swego Pana.
I tacy nie doznają żadnego lęku
ani też nie będą się smucić.
113.  Żydzi mówią:
"Chrześcijanie nie stoją na niczym!";
a chrześcijanie mówią:
"Żydzi nie stoją na niczym!"
- a przecież oni recytują Księgę!
Podobne słowa mówią ci, którzy nie wiedzą.
Bóg rozsądzi między nimi
w Dniu Zmartwychwstania
to, w czym oni się różnili.
114.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto przeszkadza,
aby Jego imię było wspominane
w świątyniach Boga,
i aniżeli ten, kto usiłuje je zniszczyć?
Tacy powinni wchodzić do nich
przepełnieni strachem
Dla nich na tym świecie - hańba;
i dla nich w życiu ostatecznym - kara straszna!
115.  Do Boga należy Wschód i Zachód!
I gdziekolwiek się obrócicie,
tam jest oblicze Boga!
Zaprawdę, Bóg jest wszechobejmujący,
wszechwiedzący!
116.  Oni mówią:
"Bóg wziął Sobie syna!"
- Niech Mu będzie chwała! -
Wcale nie!
Do Niego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi!
Wszystko Jemu pokornie służy.
117.  On jest Stwórcą niebios i ziemi.
I kiedy On coś postanowi,
to tylko mówi: "Bądź!"
- i ono się staje.
118.  Mówią ci, którzy nie wiedzą:
"Dlaczego nie przemówi do nas Bóg?"
albo:
"Dlaczego nie przychodzi do nas jakiś znak?"
Podobnymi słowami mówili ci,
którzy byli przed nimi.
Albowiem podobne były do siebie ich serca.
Już wyjaśniliśmy znaki
ludziom szczerze wierzącym.
119.  Oto posłaliśmy ciebie z prawdą
jako zwiastuna radosnej wieści
i jako ostrzegającego.
Ty nie będziesz pytany
o mieszkańców ognia piekielnego.
120.  I nie będą nigdy z ciebie zadowoleni
ani wyznawcy judaizmu, ani chrześcijanie,
dopóki nie pójdziesz za ich religią.
Powiedz:
"Zaprawdę, droga Boga
- to jest droga prawdziwa!"
I zapewne, jeśli ty pójdziesz
za ich namiętnościami
- po tym, jak przyszła do ciebie wiedza -
nie będziesz miał przed Bogiem
ani opiekuna, ani pomocnika.
121.  Ci, którym daliśmy Księgę,
recytują ją należną jej recytacją;
oto ci, którzy w nią wierzą.
A ci, którzy w nią nie wierzą,
poniosą stratę. `
122.  O synowie Izraela!
Wspomnijcie Moje dobrodziejstwa,
którymi was obdarzyłem,
i to, że wyniosłem was ponad światy!
123.  I bójcie się Dnia,
kiedy żadna dusza nie będzie mogła niczym zapłacić
za inną duszę;
i nie będzie od niej przyjęta żadna równowartość;
i nie pomoże jej żadne wstawiennictwo;
nikt z nich nie otrzyma żadnej pomocy!
124.  oto Pan doświadczył Abrahama
pewnymi słowami;
i on wypełnij je.
Powiedział On:
"Ja uczynię ciebie przewodnikiem dla ludzi."
Powiedział:
"I z mojego potomstwa?"
Powiedział On:
"Moje przymierze nie obejmuje niesprawiedliwych?"
125.  I oto uczyniliśmy ten Dom
miejscem nawiedzania i miejscem bezpiecznym.
I weźcie sobie jako miejsce modlitwy
stację Abrahama.
Zawarliśmy przymierze z Abrahamem i Isma`ilem:
"Oczyśćcie Mój Dom dla odprawiających okrążenia,
dla tych, którzy pozostają w medytacji,
i dla tych, którzy się pochylają
i wybijają pokłony."
126.  Oto powiedział Abraham:
"Panie mój!
Uczyń tę krainę bezpieczną
i daj zaopatrzenie jej mieszkańcom
z jej owoców
- tym z nich, którzy uwierzyli w Boga
i w Dzień Ostatni."
Powiedział Pan:
"A tym, którzy nie uwierzyli,
Ja pozwolę używać nieco życia,
potem siłą sprowadzę ich do kary ognia.
A jakże to złe miejsce przybycia!"
127.  I kiedy Abraham i Isma`il
wznosili fundamenty, Domu:
"Panie nasz!
Przyjmij to od nas,
przecież Ty jesteś Słyszący, Wszechwiedzący!
128.  Panie nasz!
Uczyń nas całkowicie poddanymi Tobie,
a z naszego potomstwa naród Tobie całkowicie poddany!
Pokaż nam nasze miejsca czci
i zwróć się ku nam!
Ty przecież jesteś Przebaczający, Litościwy!
129.  Panie nasz!
Poślij do nich posłańca
wywodzącego się z nich,
który będzie im recytował Twoje znaki
i będzie ich nauczał Księgi i mądrości,
i który będzie ich oczyszczał.
Ty jesteś przecież Potężny, Mądry!"
130.  A któż odwraca się od religii Abrahama,
jeśli nie ten, kto ogłupił swoją duszę?
My wybraliśmy go już na tym świecie
i on w życiu ostatecznym
z pewnością będzie między sprawiedliwymi!
131.  Oto powiedział do niego jego Pan:
"Poddaj się całkowicie!"
On powiedział:
"Poddałem się całkowicie Panu światów!"
132.  Abraham nakazał to swoim synom
i tak samo Jakub:
"O moi synowie!
Zaprawdę, Bóg wybrał dla was religię.
Nie umierajcie inaczej,
jak tylko będąc całkowicie poddanymi!"
133.  Czy wy byliście świadkami,
kiedy zjawiła się przed Jakubem śmierć?
On powiedział do swoich synów:
"Co wy będziecie czcić po mnie?"
Oni powiedzieli:
"Będziemy czcić twego Boga
i Boga twoich ojców -
Abrahama, Isma`ila i Izaaka
Boga Jedynego!
I my Jemu poddajemy się całkowicie."
134.  To jest naród, który już przeminął.
Dla niego to, co sobie zyskał,
a dla was to, co wy sobie zyskaliście.
Wy nie będziecie pytani
o to, co oni czynili.
l35.  Oni mówią:
"Bądźcie wyznawcami judaizmu lub chrześcijanami,
a znajdziecie się na drodze prostej."
Powiedz:
"Wcale nie!
Idźcie za religią Abrahama
prawdziwie wierzącego - hanifa.
On przecież nie był z liczby bałwochwalców!"
136.  Powiedzcie:
"My wierzymy w Boga
i w to, co nam zostało zesłane,
i w to, co zostało zesłane
Abrahamowi, Isma`ilowi i Izaakowi,
Jakubowi i pokoleniom;
i w to, co zostało dane prorokom
od ich Pana.
My nie robimy żadnej różnicy między nimi
i poddajemy się Jemu całkowicie."
137.  Jeśli oni wierzą w to samo,
co wy wierzycie,
to są na drodze prostej.
A jeśli oni się odwracają,
to są jedynie odszczepieńcami.
I Bóg wystarczy ci przeciwko nim.
On przecież jest Słyszący, Wszechwiedzący!
138.  Religia Boga!
A kto lepszy od Boga w religii?
My jesteśmy Jego czcicielami.
139.  Powiedz:
"Czy wy będziecie z nami dyskutować
o Bogu,
który jest naszym Panem i waszym Panem?
Do nas należą nasze czyny,
a do was należą wasze czyny.
My jesteśmy Jego szczerymi czcicielami."
140.  A jeśli oni będą mówili:
"Czy doprawdy Abraham i Isma`il,
Izaak, Jakub i pokolenia
byli wyznawcami judaizmu
lub chrześcijanami?"
Powiedz:
"Czy wy wiecie lepiej, czy Bóg?
A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto ukrywa
świadectwo otrzymane od Boga?
A Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!"
141.  To jest naród, który już przeminął.
Do niego należy, co zyskał,
a do was należy, co wy zyskaliście.
Wy nie będziecie pytani
o to, co oni czynili.
142.  Głupcy spośród ludzi będą mówili:
Co odwróciło ich od kierunku " ,
którego oni się trzymali?"
Powiedz:
"Do Boga należy Wschód i Zachód!
On prowadzi ku drodze prostej
tego, kogo chce!"
143.  W ten sposób My uczyniliśmy was
narodem znajdującym się pośrodku,
abyście byli świadkami dla ludzi
i aby' Posłaniec był świadkiem dla was.
My ustanowiliśmy kierunek,
którego ty się trzymałeś
tylko po to, abyśmy mogli wiedzieć,
kto postępuje za Posłańcem,
a kto odwraca się na piętach.
I to jest dla wszystkich wielka próba,
lecz nie dla tych, których poprowadził Bóg
drogą prostą.
A Bóg nigdy nie zagubi waszej wiary.
Zaprawdę, Bóg jest dla ludzi
dobrotliwy, litościwy!
144.  Widzieliśmy zwrócenie twojej twarzy
ku niebu,
My zaś teraz chcemy zwrócić się w kierunku,
który ciebie zadowoli.
Zwróć więc twoją twarz
w kierunku świętego Meczetu.
I gdziekolwiek się znajdziecie,
zwracajcie się twarzami
w jego kierunku.
Zaprawdę, ci, którym została dana Księga,
wiedzą, że to jest prawda
pochodząca od ich Pana.
A Bóg nie lekceważy tego, co czynicie!
145.  I jeślibyś przyszedł
do tych, którym została dana Księga,
z jakimkolwiek znakiem,
to oni i tak nie pójdą za twoim kierunkiem,
a ty nie pójdziesz za ich kierunkiem.
Niektórzy spośród nich
nie idą za kierunkiem obranym przez innych.
I jeśli ty pójdziesz
za ich namiętnościami,
kiedy już przyszła do ciebie wiedza,
to na pewno znajdziesz się wtedy
między niesprawiedliwymi!
146.  Ci, którym daliśmy Księgę,
znają ją tak, jak znają swoich synów.
Jednak część z nich ukrywa prawdę,
a przecież oni wiedzą.
147.  Prawda pochodzi od twojego Pana.
Nie bądź więc między wątpiącymi!
148.  Każdy ma jakiś kierunek,
ku któremu się zwraca.
Starajcie się więc wyprzedzać
w dobrych dziełach!
Gdziekolwiek byście byli,
Bóg przyprowadzi was wszystkich razem.
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą wszechmocny!
149.  I skądkolwiek byś przychodził,
zwracaj twarz ku świętemu Meczetowi!
To jest prawda od twojego Pana!
Bóg nie lekceważy tego,
co czynicie!
150.  I skądkolwiek byś wychodził,
zwracaj twarz ku świętemu Meczetowi!
I gdziekolwiek byście byli,
zwracajcie twarze ku niemu,
ażeby ludzie nie mieli żadnego dowodu
przeciwko wam
- oprócz tych spośród nich,
którzy są niesprawiedliwi.
I nie bójcie się ich,
lecz bójcie się Mnie,
abym mógł wypełnić w całości
Moje dobrodziejstwo względem was.
Być może, znajdziecie się na drodze prostej!
151.  Posłaliśmy wam Posłańca
z was samych:
on recytuje wam Nasze znaki;
on was oczyszcza;
on was naucza Księgi i mądrości;
i on uczy was tego, czego nie wiedzieliście.
152.  Wspominajcie Mnie więc,
a Ja was będę wspominać!
Bądźcie Mi wdzięczni,
lecz nie bądźcie względem Mnie niewdzięcznymi!
153.  O wy, którzy wierzycie!
Poszukujcie pomocy w cierpliwości i modlitwie!
Zaprawdę, Bóg jest z cierpliwymi!
154.  I nie mówcie na tych,
którzy zostali zabici na drodze Boga:
"Umarli!"
Przeciwnie, oni są żyjący!
Lecz wy nie jesteście świadomi.
155.  My doświadczymy was nieco
strachem, głodem i utratą dóbr,
życia i owoców.
Głoś radosną wieść cierpliwym!
156.  Tym, którzy - kiedy dosięgnie ich nieszczęście -
mówią:
"Zaprawdę, do Boga,
i zaprawdę, do Niego powrócimy!"
157.  Oto ci, nad którymi jest błogosławieństwo
ich Pana
i miłosierdzie!
Tacy są prowadzeni drogą prostą!
158.  Zaprawdę, As-Safa i Al-Marwa
są wśród drogowskazów rytualnych Boga.
A ten, kto odbywa pielgrzymkę do Domu
albo odprawia odwiedzenie,
nie popełni grzechu,
jeśli dokona okrążenia wokół nich.
A ten, kto dobrowolnie czyni dobro...
- zaprawdę, Bóg jest wdzięczny, wszechwiedzący!
159.  Zaprawdę, tych, którzy ukrywają
to, co zesłaliśmy z dowodów jasnych
i drogi prostej,
kiedy już wyjaśniliśmy to ludziom
w Księdze
- tych przeklnie Bóg
i przeklną ich ci, którzy przeklinają;
160.  oprócz tych, którzy się nawrócili
i poprawili, i jasno to ukazali.
Ku tym Ja się zwracam.
Ja jestem Przebaczający, Litościwy! .  
161.  Zaprawdę, nad tymi, którzy nie uwierzyli
i umarli, będąc niewiernymi
- nad nimi przekleństwo Boga,
aniołów i ludzi, wszystkich razem!
162.  Będzie im ono towarzyszyć na wieki.
I kara ich nie będzie zmniejszona,
i nie uzyskają żadnej zwłoki.
163.  Bóg wasz - Bóg Jeden!
nie ma boga, jak tylko On,
Miłosierny, Litościwy!
164.  Zaprawdę,
w stworzeniu niebios i ziemi,
w kolejnym następstwie nocy i dnia,
w okręcie, który płynie po morzu
- z tym, co jest pożyteczne dla ludzi -
i w tym, co zesłał Bóg z nieba w postaci wody
- ożywiając przez nią ziemię, po jej śmierci,
i rozprzestrzeniając na niej wszelkie zwierzęta -
w zmianie wiatrów i w chmurach,
posłusznie podporządkowanym, między niebem a ziemią,
- są z pewnością znaki
dla ludzi, którzy są rozumni!
165.  A wśród ludzi są tacy,
którzy sobie biorą, poza Bogiem, Jemu równych,
miłując ich, jak się miłuje Boga.
Ale ci, którzy wierzą;
są gorliwsi w miłości do Boga.
O, gdyby ci, którzy czynią niesprawiedliwość,
mogli wiedzieć,
kiedy zobaczą karę,
że moc należy w całości do Boga
i że Bóg jest straszny w karaniu!
166.  Kiedy ci, za którymi postępowano,
wyrzekną się tych, którzy za nimi postępowali,
zobaczą karę i zerwą się ich więzy;
167.  i powiedzą ci, którzy za nimi postępowali:
"Gdybyśmy tylko mogli powrócić,
to wyrzeklibyśmy się ich,
tak jak oni się nas wyrzekli!"
W ten sposób pokaże im Bóg ich czyny.
Westchnienia dla nich!
Nie wyjdą nigdy z ognia!
168.  O ludzie!
Jedzcie z tego, co jest na ziemi
dozwolone i dobre,
i nie chodźcie śladami szatana!
Zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym!
169.  On wam nakazuje tylko zło i bezeceństwo
i każe wam mówić przeciw Bogu
to, czego nie wiecie.
170.  A kiedy się im mówi:
"Idźcie za tym, co zesłał Bóg!",
oni mówią:
"Nie!
My postępujemy za tym,
przy czym zastaliśmy naszych ojców."
Czy nawet wówczas, gdyby ich ojcowie
niczego nie rozumieli
i nie byli prowadzeni drogą prostą?
171.  Ci, którzy nie wierzą,
są podobni do tego, na ca się krzyczy,
a co niczego nie słyszy
oprócz krzyku i wezwania:
głusi, niemi, ślepi,
oni nie rozumieją!
172.  O wy, którzy wierzycie!
Jedzcie dobre rzeczy;
którymi was obdarzyliśmy,
i dziękujcie Bogu,
jeśli Go czcicie!
173.  On zakazał wam tylko:
padliny, krwi i mięsa wieprzowego,
i tego, co zostało złożone na ofiarę
czemuś innemu niż Bogu.
Lecz ten, kto został do tego zmuszony,
a nie będąc buntownikiem ani występnym,
nie będzie miał grzechu.
Zaprawdę; Bóg jest przebaczający, litościwy!
174.  Zaprawdę, ci; którzy ukrywają
to, co zesłał im Bóg z Księgi,
i sprzedają to za niską cenę
- oni nie będą napełniać trzewi
niczym innym jak tylko ogniem
I nie przemówi do nich Bóg
w Dniu Zmartwychwstania,
i nie oczyści ich.
Dla nich kara będzie bolesna.
175.  Oto ci, którzy kupili
błądzenie za drogę prostą,
i karę za przebaczenie!
Jakże oni muszą być wytrzymali na ogień!
176.  Tak jest, ponieważ Bóg zesłał Księgę
z prawdą.
I ci, którzy się różnią co do Księgi,
z pewnością znaleźli się w głębokim odszczepieństwie!
177.  Nie jest pobożnością,
że zwracacie twarze
ku wschodowi i ku zachodowi.
Lecz prawdziwie pobożny jest:
kto wierzy w Boga i w Dzień Ostatni;
w aniołów, w Księgę i w proroków;
i ten, kto rozdaje majątek
- mimo umiłowania go -
bliskim krewnym, sierotom i biedakom,
podróżnemu i żebrzącym,
i na wykup niewolników;
i ten, kto odprawia modlitwę;
i ten, kto daje jałmużnę;
i ci, którzy wypełniają swoje zobowiązania,
kiedy się zobowiązali;
i ci, którzy są cierpliwi
w nieszczęściu i przeciwności,
i w czasie niebezpieczeństwa;
oto ci, którzy są szczerzy w wierze.
Oni są prawdziwie bogobojni!
178.  O wy, którzy wierzycie!
Zostało wam przepisane prawo talionu
w wypadku zabójstwa:
"Człowiek wolny za człowieka wolnego,
niewolnik za niewolnika,
kobieta za kobietę."
A wobec tego, komu będzie nieco wybaczone
przez jego brata,
należy zastosować postępowanie
według uznanego zwyczaju
i wyznaczyć mu odszkodowanie
w najodpowiedniejszy sposób.
To jest ulga i miłosierdzie
od waszego Pana.
A ten, kto potem popełni jeszcze przestępstwo,
otrzyma karę bolesną.
179.  W talionie jest dla was życie,
o wy, obdarzeni rozumem!
Być może, będziecie bogobojni!
180.  Zostało wam przepisane,
kiedy którego z was nawiedzi śmierć,
a zostawia on jakieś dobra,
sporządzenie testamentu
dla rodziców i bliskich krewnych,
według uznanego zwyczaju.
To jest obowiązek bogobojnych!
181.  A ktokolwiek go zmieni,
po tym, jak on to słyszał...
to grzech będzie ciążył na tych,
którzy go zmieniają.
Zaprawdę, Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
182.  Lecz ten, kto obawia się, że testator
popełnił jakieś uchybienie lub grzech
i ustanowi między dziedzicami pokój,
ten nie będzie miał grzechu.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
183.  O wy, którzy wierzycie!
Jest wam przepisany post,
tak jak został przepisany tym,
którzy byli przed wami
- być może, wy będziecie bogobojni -
184.  na określoną liczbę dni.
A temu z was, kto jest chory albo w podróży,
to na pewną liczbę innych dni.
A na tych, którzy mogą to uczynić,
ciąży obowiązek wykupu - żywienie biedaka.
A jeszcze lepiej dla tego,
kto dobrowolnie czyni dobro.
Post jest dla was dobrem,
jeśli chcecie wiedzieć
185.  To jest miesiąc ramadan,
w którym został zesłany Koran
- droga prosta dla ludzi
i jasne dowody drogi prostej,
i rozróżnienie.
Kogo z was zastanie ten miesiąc,
to niech pości w tym czasie.
A ten, kto jest chory lub w podróży,
to przez pewną liczbę innych dni.
Bóg chce dać wam ulgę,
a nie chce dla was utrudnienia;
chce, żebyście dopełnili tę liczbę
i żebyście głosili wielkość Boga
za to, że On poprowadził was drogą prostą.
Być może, będziecie wdzięczni!
186.  A kiedy zapytają ciebie Moi słudzy o Mnie,
to zaprawdę, Ja jestem bliski!
Odpowiadam na wezwanie każdego wzywającego,
kiedy Mnie wzywa;
niech więc oni odpowiedzą na Moje wezwanie
i niech we Mnie uwierzą!
Być może, oni pójdą drogą prawości!
187.  Dozwolone wam jest nocą w czasie postu
zbliżać się do waszych żon.
One są ubiorem dla was,
a wy jesteście ubiorem dla nich.
Bóg poznał, że oszukiwaliście samych siebie,
lecz On nawrócił się ku wam
i odpuścił wam.
Przeto teraz obcujcie z nimi
i poszukujcie tego, co przepisał Bóg.
Jedzcie i pijcie,
aż odróżnicie nitkę białą od nitki czarnej
o świcie.
ciąży obowiązek wykupu - żywienie biedaka.
A jeszcze lepiej dla tego,
kto dobrowolnie czyni dobro.
Post jest dla was dobrem,
jeśli chcecie wiedzieć
185.  To jest miesiąc ramadan,
w którym został zesłany Koran
- droga prosta dla ludzi
i jasne dowody drogi prostej,
i rozróżnienie.
Kogo z was zastanie ten miesiąc,
to niech pości w tym czasie.
A ten, kto jest chory lub w podróży,
to przez pewną liczbę innych dni.
Bóg chce dać wam ulgę,
a nie chce dla was utrudnienia;
chce, żebyście dopełnili tę liczbę
i żebyście głosili wielkość Boga
za to, że On poprowadził was drogą prostą.
Być może, będziecie wdzięczni!
186.  A kiedy zapytają ciebie Moi słudzy o Mnie,
to zaprawdę, Ja jestem bliski!
Odpowiadam na wezwanie każdego wzywającego,
kiedy Mnie wzywa;
niech więc oni odpowiedzą na Moje wezwanie
i niech we Mnie uwierzą!
Być może, oni pójdą drogą prawości!
187.  Dozwolone wam jest nocą w czasie postu
zbliżać się do waszych żon.
One są ubiorem dla was,
a wy jesteście ubiorem dla nich.
Bóg poznał, że oszukiwaliście samych siebie,
lecz On nawrócił się ku wam
i odpuścił wam.
Przeto teraz obcujcie z nimi
i poszukujcie tego, co przepisał Bóg.
Jedzcie i pijcie,
aż odróżnicie nitkę białą od nitki czarnej
o świcie.
Następnie wypełniajcie post do nocy
i nie obcujcie z nimi,
lecz przebywajcie pobożnie w meczetach.
Takie są granice Boga!
Nie zbliżajcie się więc do nich!
Tak wyjaśnia Bóg ludziom Swoje znaki.
Być może, oni będą bogobojni!
188.  I nie zjadajcie sobie nawzajem majątków
nadaremnie;
nie oddawajcie ich sędziom
po to, by zjadać grzesznie część majątku
innych ludzi
- skoro przecież wiecie!
189.  Oni będą ciebie pytać
o fazy księżyca w nowiu.
Powiedz:
"To są oznaczenia czasu
dla ludzi i dla pielgrzymki."
Pobożność nie polega na tym,
że będziecie wchodzić do waszych domów
od tyłu;
ale pobożnym jest ten,
kto jest bogobojny.
Wchodźcie więc do domów przez bramy,
i bójcie się Boga!
Być może, będziecie szczęśliwi!
190.  Zwalczajcie na drodze Boga
tych, którzy was zwalczają,
lecz nie bądźcie najeźdźcami.
Zaprawdę; Bóg nie miłuje najeźdźców!
191.  I zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie,
i wypędzajcie ich,
skąd oni was wypędzili
- Prześladowanie jest gorsze niż zabicie. -
I nie zwalczajcie ich przy świętym Meczecie,
dopóki oni nie będą was tam zwalczać.
Gdziekolwiek oni będą walczyć przeciw wam, zabijajcie ich!
- Taka jest odpłata niewiernym! -
192.  Ale jeśli oni się powstrzymają...
- zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
193.  I zwalczajcie ich,
aż ustanie prześladowanie
i religia będzie należeć do Boga.
A jeśli oni się powstrzymają,
to wyrzeknijcie się wrogości,
oprócz wrogości przeciw niesprawiedliwym!
194.  Miesiąc święty za miesiąc święty.
Rzeczy święte podlegają talionowi.
A jeśli kto odnosi się wrogo do was,
to i wy odnoście się wrogo do niego,
podobnie jak on odnosi się wrogo do was.
I bójcie się Boga!
I wiedzcie, że Bóg jest z bogobojnymi!
195.  Rozdawajcie na drodze Boga!
Nie rzucajcie się własnymi rękami
ku zatraceniu!
Czyńcie dobro,
bo, zaprawdę, Bóg miłuje czyniących dobro!
196.  Odbywajcie dla Boga
pielgrzymkę - hadżdż i odwiedzenie - umra!
A jeśli macie trudności,
to taką ofiarę, jaka jest dla was łatwa.
I nie gólcie swoich głów,
dopóki ofiara nie dotrze do swego miejsca.
A ten, kto jest chory spośród was
albo też ma jakiś uraz w głowie,
musi się wykupić przez post,
przez jałmużnę lub przez ofiarę rytualną.
Ale kiedy jesteście bezpieczni,
to każdy, kto zadowala się odwiedzeniem umra
do czasu pielgrzymki hadżdż,
niech złoży ofiarę, jaka jest dla niego łatwa.
A ten, kto nie znajdzie niczego,
niech pości przez trzy dni
w czasie pielgrzymki,
a siedem dni, kiedy powróci,
to jest dziesięć w całości.
To ma ważność tylko dla tego,
którego rodzina nie jest obecna
w świętym Meczecie.
Bójcie się Boga!
Wiedzcie, że Bóg jest straszny w karaniu!
197.  Pielgrzymka przypada na miesiące wiadome.
A kto się podjął w nich pielgrzymki,
niech się powstrzyma od wszelkich zalotów,
od wszelkiej rozpusty czy sprzeczki
w czasie trwania pielgrzymki.
Bóg wie, co czynicie dobrego.
Bierzcie na drogę zaopatrzenie dla siebie!
Lecz najlepsze zaopatrzenie na drogę
to bojaźń Boża!
Przeto bójcie się Mnie,
o wy, którzy posiadacie rozsądek!
198.  Nie jest dla was grzechem,
że poszukujecie łaski od waszego Pana.
A kiedy wyruszycie z Arafatu,
wspominajcie Boga przy świętym drogowskazie;
wspominajcie Go, jak was poprowadził
na drogę prostą,
chociaż przedtem byliście między błądzącymi.
199.  Następnie wyruszajcie pośpiesznie tam,
skąd wyruszyli ludzie,
i proście Boga o przebaczenie!
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
200.  A kiedy skończyliście wypełniać
wasze pobożne ceremonie,
wspominajcie Boga, jak wspominacie waszych ojców,
albo jeszcze mocniejszym wspomnieniem!
"' Wśród ludzi są tacy, którzy mówią:
"Panie nasz!.
Daj nam na tym świecie!"
Ale taki nie będzie miał udziału w życiu ostatecznym.
201.  Wśród nich są też tacy, którzy mówią:
"Panie nasz!
Daj nam na tym świecie dobro
i w życiu ostatecznym dobro!
I uchroń nas od kary ognia!"
202.  Oni będą mieli udział
w tym, co zarobili.
A Bóg jest szybki w rachunku!
203.  I wspominajcie Boga w dniach oznaczonych!
Kto się śpieszy i zdąży w ciągu dwóch dni,
nie popełnia grzechu;
a kto się opóźni,
nie ma grzechu,
jeśli jest bogobojny.
Bójcie się Boga!
I wiedzcie, że do Niego zostaniecie zebrani!
204.  Wśród ludzi jest taki,
którego słowa o życiu na tym świecie
zadziwiają cię;
on bierze Boga za świadka
na to, co jest w jego sercu;
a przecież on jest w sporze najbardziej uparty.
205.  Kiedy się odwróci,
chodzi pośpiesznie po ziemi,
by szerzyć na niej zepsucie
i niszczyć zasiewy i bydło.
A Bóg nie lubi zepsucia.
206.  Kiedy jemu mówią:
"Bój się Boga!",
to chwyta go grzeszna pycha.
Gehenna mu wystarczy.
Jakże to złe miejsce wypoczynku!
207.  Wśród ludzi jest taki,
który sprzedaje swoją duszę,
poszukując zadowolenia Boga.
A Bóg jest dobrotliwy dla Swoich sług.
208.  Owy, którzy wierzycie!
Chodźcie w pokoju wszyscy
i nie chodźcie śladami szatana!
Zaprawdę, on jest dla was wrogiem jawnym!
209.  A jeśli się potkniecie,
kiedy już otrzymaliście jasne dowody,
to wiedzcie, iż Bóg jest potężny, mądry!
210.  Czyż oni czekają tylko,
aż przyjdzie do nich Bóg w cieniu chmur,
i aniołowie?
Wyrok został już wydany
i do Boga zostaną sprowadzone wszystkie sprawy.
211.  Zapytaj synów Izraela,
jak wiele jasnych znaków im daliśmy?
A jeśli kto zamienia dobrodziejstwo Boga,
kiedy już ono spłynęło na niego...
zaprawdę, Bóg jest straszny w karaniu!
212.  Tym, którzy nie uwierzyli,
upiększano życie na tym świecie,
a wyśmiewano się z tych, którzy uwierzyli;
ale ci, którzy są bogobojni, będą nad nimi
w Dniu Zmartwychwstania.
Bóg daje zaopatrzenie, komu chce,
bez rachunku!
213.  Ludzie byli jednym narodem.
I posłał Bóg proroków
jako zwiastunów dobrej wieści, ostrzegających.
On zesłał wraz z nimi Księgę z prawdą,
aby rozsądzać między ludźmi
to, w czym oni się różnili.
Ci, którym ona była dana,
z zawiści poróżnili się mi


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 3 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  Bóg!
Nie ma boga; jak tylko On
- Żyjący, Istniejący!
3.  On tobie zesłał Księgę z prawdą,
stwierdzając prawdziwość
tego, co już było przed nią.
On zesłał niegdyś Torę i Ewangelię
4.  jako drogę prostą dla ludzi
i On zesłał rozróżnienie.
Zaprawdę, tych, którzy nie uwierzyli
w znaki Boga
- czeka kara straszna!
Bóg jest potężny, włada zemstą!
5.  Zaprawdę, nic nie jest ukryte przed Bogiem
ani na ziemi, ani w niebie!
6.  On jest tym, który kształtuje was w łonach,
tak jak chce.
Nie ma boga, jak tylko On!
On jest Potężny, Mądry!
7.  On jest Tym, który zesłał tobie Księgę.
W niej są znaki solidne
- one stanowią istotę Księgi
i inne - dwuznaczne.
Ci, co w sercach mają skłonność do zwątpienia,
postępują za tym,
co w niej jest wieloznaczne,
poszukując niezgody
i dążąc do wyjaśnienia tego, co niejasne;
lecz nikt nie zna tego wyjaśnienia,
tylko Bóg!
A ci, którzy są utwierdzeni w wiedzy,
mówią:
"My wierzymy w niego;
wszystko pochodzi od naszego Pana."
Lecz przypominają to sobie
tylko ludzie obdarzeni rozumem.
8.  Panie nasz!
Nie pozwól zboczyć naszym sercom
po tym, jak poprowadziłeś nas drogą prostą!
i obdarz nas Swoim miłosierdziem!
Zaprawdę, Ty jesteś Dawcą!
9.  Panie nasz!
Zaprawdę, Ty zbierasz ludzi na ów Dzień,
co do którego nie ma wątpliwości!
Zaprawdę, Bóg nie zmienia obietnicy!
10.  Zaprawdę, tym, którzy nie uwierzyli,
nie pomogą nic wobec Boga
ani ich majątki, ani ich dzieci!
Oni będą paliwem dla ognia!
11.  Tak jak było z ludźmi Faraona
i tymi, którzy byli przed nimi.
Oni za kłamstwo uznali Nasze znaki;
i pochwycił ich Bóg za ich grzechy.
Bóg jest straszny w karaniu!
12.  Powiedz tym, którzy nie uwierzyli:
"Wy niebawem będziecie zwyciężeni
i zostaniecie zebrani ku Gehennie."
A jakże to złe miejsce odpoczynku!
13.  Mieliście już znak
w dwóch oddziałach, które się spotkały:
jeden oddział walczył na drodze Boga,
a drugi pozostał niewierny.
Ci ostatni widzieli na własne oczy,
że tamtych było dwukrotnie więcej.
Lecz Bóg wspiera Swoją pomocą
tego, kogo chce.
Zaprawdę, w tym jest przykład pouczający
dla tych, którzy mają jasne spojrzenie!
14.  Upiększane jest ludziom
upodobanie do namiętności:
do kobiet i do synów,
do nagromadzonych kintarów złota i srebra,
do koni wyróżniających się szlachetnością,
do trzód i zasiewów.
To jest używanie życia na tym świecie.
Lecz u Boga jest najpiękniejsza przystań!
15.  Powiedz:
"Czyż ja mam wam obwieścić
coś lepszego aniżeli to?"
Ci, którzy się boją Boga,
znajdą u swego Pana Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki;
- i żony czyste
- i upodobanie od Boga.
A Bóg patrzy na Swoje sługi
16.  -na tych, którzy mówią:
"Panie nasz!
Zaprawdę, my wierzymy!
Przebacz nam więc nasze grzechy
i uchroń nas od kary ognia!"
17.  - na cierpliwych i szczerych,
pokornych i rozdających,
o świcie proszących o przebaczenie.
18.  Zaświadcza Bóg,
iż nie ma boga, jak tylko On,
- i aniołowie,
i ludzie posiadający wiedzę -
utrzymując ze słusznością:
"Nie ma boga, jak tylko On,
Potężny, Mądry!"
19.  Religią prawdziwą w oczach Boga jest islam!
Ci, którym została dana Księga,
przez zawiść poróżnili się między sobą,
dopiero wtedy, gdy przyszła do nich wiedza.
A kto nie wierzy w znaki Boga...
zaprawdę, Bóg jest szybki w rozrachunku!
20.  A jeśli oni będą się z tobą spierać,
to powiedz:
"Poddałem całkowicie swoją twarz Bogu,
a także ci, którzy poszli za mną."
I powiedz tym, którym została dana Księga,
i ludziom prostym:
"Czy poddaliście się całkowicie?"
Jeśli oni poddali się całkowicie,
to poszli drogą prostą;
a jeśli się odwrócili...
do ciebie należy tylko
obwieszczenie posłannictwa.
A Bóg widzi jasno Swoje sługi!
21.  Zaprawdę, tym, którzy nie wierzą
w znaki Boga
i którzy zabijają proroków
bez żadnego prawa,
i którzy spośród ludzi zabijają
tych, co nakazują sprawiedliwość
- obwieść karę bolesną!
22.  To są ci, których uczynki są daremne
w życiu na tym świecie
i w życiu ostatecznym;
oni nie będą mieli żadnych pomocników.
23.  Czyż nie widziałeś tych,
którym została dana część Księgi?
Oni zostali wezwani do Księgi Boga,
aby ona rozstrzygnęła między nimi.
Następnie część z nich się odwróciła,
i sprzeciwiła.
24.  Tak się stało, ponieważ oni powiedzieli:
"Ogień dotknie nas tylko
przez pewną liczbę dni."
I zmyleni zostali w swojej religii
tym, co sami sobie zmyślali,
25.  A jak będzie,
kiedy zbierzemy ich w Dniu,
co do którego nie ma wątpliwości,
i każdej duszy będzie w pełni wypłacone
to, co ona zarobiła,
i nikt nie dozna niesprawiedliwości?
26.  powiedz:
"O Boże! Władco królestwa!
Ty dajesz królestwo, komu chcesz,
i Ty odbierasz królestwo, od kogo chcesz:
Ty wynosisz, kogo chcesz,
i Ty poniżasz, kogo chcesz.
W Twoim ręku jest dobro!
Zaprawdę; Ty jesteś nad każdą rzeczą
wszechwładny!
27.  Ty wprowadzasz noc w dzień
i Ty wprowadzasz dzień w noc.
Ty wyprowadzasz żyjące z martwego
i Ty wyprowadzasz martwe z żyjącego.
Ty dajesz zaopatrzenie, komu chcesz;
bez rachunku!"
28.  Niech wierzący nie biorą sobie za przyjaciół
niewiernych, z pominięciem wiernych!
A kto tak uczyni,
ten nie ma nic wspólnego z Bogiem,
chyba że obawiacie się z ich strony
jakiegoś niebezpieczeństwa.
Bóg ostrzega was przed samym Sobą
i do Boga zmierza wędrowanie.
29.  Powiedz:
"Czy wy ukrywacie
to, co jest w waszych piersiach,
czy wy to ujawniacie
- wie o tym Bóg.
On zna to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
30.  Tego dnia, kiedy każdej duszy
zostanie przedstawione
to, co uczyniła dobrego,
i to, co uczyniła złego,
każda z nich będzie pragnąć,
aby między nią a tym dniem
znalazła się ogromna przestrzeń.
Ostrzega was Bóg przed samym Sobą.
Bóg jest dobrotliwy dla Swoich sług!"
31.  Powiedz:
"Jeśli kochacie Boga,
to postępujcie za mną!
Wtedy i Bóg będzie was miłował
i przebaczy wam wasze grzechy.
Bóg jest przebaczający, litościwy!"
32.  Powiedz:
"Słuchajcie Boga i Posłańca!
A jeśli się odwrócicie...
zaprawdę, Bóg nie kocha niewiernych!"
33.  Bóg wybrał Adama i Noego,
rodzinę Abrahama i rodzinę Imrana
- ponad światy!
34.  jako potomstwo jednych od drugich.
Zaprawdę, Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
35 Oto powiedziała żona Imrana:
"Panie mój !
Ja poświęcam Tobie
to, co jest w moim łonie.
Przyjmij to więc ode mnie,
wszak Ty jesteś Słyszący, Wszechwiedzący!"
36.  A kiedy ona porodziła, powiedziała:
"Panie mój !
Oto złożyłam ją - istotę żeńską."
- A Bóg wie najlepiej, co ona złożyła,
przecież rodzaj męski nie jest jak żeński. -
"Nazwałam ją Marią.
I oto oddaję ją,
ją i jej potomstwo,
Tobie pod opiekę przed szatanem przeklętym!"
37.  I przyjął ją jej Pan
przyjęciem pięknym,
i uczynił, iż wyrosła wzrostem pięknym,
i zaopiekował się nią Zachariasz.
Za każdym razem, jak wchodził do niej Zachariasz,
do przybytku świętego,
znajdował u niej zaopatrzenie.
Powiedział:
"O Mario!
Skąd to przychodzi do ciebie?"
Ona powiedziała:
"To jest od Boga."
Zaprawdę, Bóg daje zaopatrzenie,
komu chce - bez żadnego rachunku!
38.  Wtedy Zachariasz pomodlił się do swego Pana
i powiedział:
"Panie mój!
Obdaruj mnie, od Siebie, wspaniałym potomstwem.
Ty przecież słyszysz modlitwę!"
39.  I ogłosili mu aniołowie
kiedy on, stojąc, modlił się w sanktuarium:
"Bóg obwieszcza ci radosną wieść
o Janie.
On potwierdzi słowo od Boga;
będzie szlachetnym panem, czystym
i prorokiem wśród sprawiedliwych!"
40.  Zachariasz powiedział:
"Panie mój !
Jak ja mogę mieć syna,
kiedy już osiągnąłem podeszły wiek,
a moja żona jest bezpłodna?"
Bóg powiedział:
"Tak będzie! Bóg czyni, co chce!"
41.  On powiedział:
"Panie mój !
Uczyń mi jakiś znak!"
Powiedział:
"Oto twój znak:
nie będziesz mówił z ludźmi
przez trzy dni
inaczej, jak tylko przez gesty.
I wspominaj twego Pana wielekroć,
i wysławiaj go wieczorami i rankami!"
42.  I oto powiedzieli aniołowie:
"O Mario!
Zaprawdę, Bóg wybrał ciebie
i uczynił cię czystą,
i wybrał ciebie ponad kobietami światów.
43.  O Mario!
Poddaj się pokornie twemu Panu,
wybijaj pokłony i skłaniaj się
wraz z tymi, którzy się skłaniają!"
44.  To należy do opowiadań o tym, co skryte,
które tobie objawiamy.
Ty nie byłeś wśród nich,
kiedy oni rzucali swoje trzciny,
aby rozstrzygnąć, który z nich
ma się opiekować Marią;
i nie byłeś wśród nich,
kiedy się sprzeczali.
45.  Oto powiedzieli aniołowie:
"O Mario!
Bóg zwiastuje ci radosną wieść
o Słowie pochodzącym od Niego,
którego imię Mesjasz,
Jezus, syn Marii.
On będzie wspaniały na tym świecie
i w życiu ostatecznym,
i będzie jednym z przybliżonych.
46.  I będzie przemawiał do ludzi
już w kołysce, a także jako mąż dojrzały;
i będzie wśród sprawiedliwych."
47.  Ona powiedziała:
"O Panie mój !
Jakże będę miała syna,
skoro nie dotknął mnie żaden mężczyzna?"
Powiedział:
"Tak będzie! Bóg stwarza to, co chce!
Kiedy On decyduje o istnieniu jakiejś rzeczy,
to tylko mówi: Bądź!
- i to się staje."
48.  On nauczy go Księgi i mądrości,
Tory i Ewangelii
49.  i uczyni go posłańcem do synów Izraela:
"Przyszedłem do was ze znakiem
od waszego Pana.
Ja utworzę wam z gliny postać ptaka
i tchnę w niego,
i on stanie się ptakiem.
Ja uzdrowię chorego i trędowatego
i ożywię zmarłych
- za zezwoleniem Boga.
Ja wam opowiem, co jecie
i co gromadzicie w waszych domach.
Zaprawdę, w tym jest znak dla was,
jeśli jesteście wierzącymi!
50.  Ja przychodzę potwierdzić
prawdziwość tego, co było przede mną w Torze,
i aby uczynić dla was dozwolonym
część tego, co wam było zakazane.
Przyszedłem do was ze znakiem
pochodzącym od waszego Pana.
Bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
51.  Zaprawdę, Bóg jest moim i waszym Panem!
Przeto czcijcie Go!
To jest droga prosta!"
52.  A kiedy Jezus poczuł w nich niewiarę,
powiedział:
"Kto jest moim pomocnikiem dla sprawy Boga?"
Powiedzieli apostołowie:
"My jesteśmy pomocnikami Boga.
My w Niego uwierzyliśmy.
Daj świadectwo, iż jesteśmy całkowicie poddani!
53.  Panie nasz!
Uwierzyliśmy w to, co zesłałeś,
i poszliśmy za Posłańcem.
Zapisz nas więc między tymi,
którzy dają świadectwo!"
54.  Oni knuli podstęp
i Bóg knuł podstęp;
a Bóg jest najlepszy spośród knujących podstępy.
55.  Oto powiedział Bóg:
"O Jezusie!
Oto Ja powołam ciebie
i wyniosę ku Sobie,
oczyszczając cię od tych,
którzy nie uwierzyli;
i umieszczę tych, którzy poszli za tobą,
ponad niewiernymi
- aż do Dnia Zmartwychwstania.
Następnie do Mnie powrócicie
i wtedy rozstrzygnę między wami,
w czym się różniliście.
56.  Tych, którzy nie uwierzyli,
ukarzę karą straszną
na tym świecie i w życiu ostatecznym;
i oni nie będą mieli pomocników."
57.  A tym, którzy uwierzyli
i którzy czynili dobre dzieła,
On da w pełni należną im nagrodę.
A Bóg nie kocha ludzi niesprawiedliwych!
58.  Oto co tobie recytujemy ze znaków
i mądrego napomnienia.
59.  Zaprawdę, Jezus jest u Boga jak Adam:
On stworzył go z prochu,
a następnie powiedział do niego:
"Bądź!" - i on jest.
60.  Prawda pochodzi od twego Pana,
nie bądź więc z liczby wątpiących!
61.  A kto się będzie z tobą sprzeczał
w jej przedmiocie
po tym, jak otrzymałeś wiedzę,
to powiedz:
"Pozwólcie!
Wezwijmy naszych synów i waszych synów,
nasze kobiety i wasze kobiety,
nas samych i was samych,
potem będziemy się pokornie modlić
i wzywać przekleństwa Boga na kłamców!"
62.  Zaprawdę, to jest opowiadanie prawdziwe!
I nie ma boga, jak tylko Bóg!
I, zaprawdę, Bóg jest Potężny, Mądry!
63.  Jeśli oni się odwrócą,
to Bóg przecież zna doskonale
tych, którzy szerzą zgorszenie!
64.  Powiedz:
"O ludu Księgi!
Dochodźcie do słowa jednakowego dla was i dla nas:
abyśmy nie czcili nikogo innego, jak tylko Boga,
abyśmy nie dodawali Jemu niczego za współtowarzyszy
i aby jedni z nas nie brali sobie innych '
jako panów, poza Bogiem."
A jeśli oni się odwrócą,
to powiedzcie:
"Bądźcie świadkami, że my jesteśmy całkowicie poddani!"
65.  O ludu Księgi
Dlaczego dyskutujecie w sprawie Abrahama?
Przecież Tora i Ewangelia
zostały zesłane po nim.
Czyż nie macie rozumu?
66.  Oto jacy jesteście:
dyskutujecie nad tym, o czym macie wiedzę;
ale dlaczego dyskutujecie nad tym,
o czym nie macie żadnej wiedzy?
Bóg wie, a wy nie wiecie!
67.  Abraham nie był żydem ani chrześcijaninem,
lecz był szczerze wierzącym hanifem,
całkowicie poddanym,
i nie był on z liczby bałwochwalców.
68.  Zaprawdę, ludzie najbliżsi Abrahamowi
to z pewnością ci, którzy poszli za nim.
i ten Prorok, i ci, którzy wierzą.
Bóg jest opiekunem ludzi wierzących.
69.  Pewna grupa spośród ludu Księgi
chciałaby sprowadzić was z drogi;
lecz oni sprowadzają z drogi
tylko samych siebie
i nie są tego świadomi.
70.  O ludu Księgi!
Dlaczego nie wierzycie w znaki Boga,
skoro jesteście świadkami?
71.  O ludu Księgi
Dlaczego ubieracie prawdę w fałsz
i zasłaniacie prawdę,
a przecież wy wiecie?
72.  I powiedziała pewna grupa spośród ludu Księgi:
"Wierzcie na początku dnia w to, co zostało zesłane
tym, którzy uwierzyli,
a wyrzeknijcie się wiary na jego końcu;
73.  I nie wierzcie nikomu innemu
jak tylko temu, kto poszedł za waszą religią!"
Powiedz:
"Zaprawdę, droga prosta - droga Boga -
jest taka, żeby każdemu było dane to, co wam dano,
w przeciwnym razie bowiem oni będą się sprzeczać z wami
przed waszym Panem."
Powiedz:
"Zaprawdę, łaska jest w ręku Boga!
On daje ją, komu chce.
Bóg jest wszechobejmujący, wszechwiedzący!
74.  On obdarza szczególnie Swoim miłosierdziem
tego, kogo chce.
Bóg jest władcą łaski ogromnej!"
75.  Wśród ludu Księgi są tacy,
którzy, jeśli zawierzysz im kintar,
to oni go tobie oddadzą;
i wśród nich są tacy, I
którzy jeśli im zawierzysz dinara,
to oni go tobie nie oddadzą,
jeśli nie będziesz ciągle stał nad nimi.
Jest tak, ponieważ oni mówią:
"Nie mamy żadnego obowiązku
względem ludzi nieświadomych. "
Oni mówią przeciw Bogu kłamstwo,
a przecież oni wiedzą.
76.  Tak!
Ten, kto wiernie wypełnia swoje przymierze
i jest bogobojny...
przecież Bóg kocha bogobojnych!
77.  Zaprawdę, ci, którzy handlują,
za niską cenę,
przymierzem Boga i swoimi przysięgami,
nie będą mieli udziału w życiu ostatecznym
i nie przemówi do nich Bóg
ani nie spojrzy na nich
w Dniu Zmartwychwstania,
i nie oczyści ich.
Czeka ich kara bolesna!
78.  A wśród nich są tacy,
którzy wypaczają Księgę swoją mową,
tak abyście uważali, że to należy do Księgi,
a to przecież nie należy do Księgi.
Oni mówią:
"To pochodzi od Boga"
- a przecież to nie pochodzi od Boga.
I mówią przeciw Bogu kłamstwo,
wiedząc o tym.
79.  Nie godzi się człowiekowi,
któremu Bóg dał Księgę,
mądrość i proroctwo,
mówić potem do ludzi:
"Bądźcie moimi sługami, poza Bogiem!"
być może, oni powrócą!
Raczej:
"Bądźcie mistrzami,
ponieważ wy stale nauczacie Księgi
i ponieważ ją stale studiujecie!"
80.  On nie rozkazuje wam,
abyście sobie brali aniołów i proroków
za panów.
Czyż On nakazuje wam niewiarę,
po tym, jak staliście się całkowicie poddani?
81.  Oto Bóg zawarł przymierze z prorokami:
"Oto co dałem wam z Księgi i mądrości!
Następnie przyjdzie do was Posłaniec,
potwierdzający prawdziwość
tego, co posiadacie.
Wy jemu uwierzycie
i będziecie mu z pewnością pomagać!".
On powiedział:
"Czy wy zgadzacie się i przyjmujecie
pod tym warunkiem Mój ciężar?"
Oni powiedzieli:
"Zgadzamy się!"
On powiedział:
"Dajcie więc świadectwo,
a ja będę z wami pośród świadków."
82.  A którzy się potem odwrócą,
są ludźmi zepsutymi.
83.  Czyż oni poszukują innej religii
niż religia Boga?
A przecież Jemu poddaje się całkowicie
ten, kto jest w niebiosach,
i ten, kto jest na ziemi,
dobrowolnie i wbrew woli,
i do Niego wy będziecie sprowadzeni.
84.  Powiedz:
"Wierzymy w Boga
i w to, co nam zesłał,
i w to, co zostało zesłane
Abrahamowi i Isma`ilowi ,
Izaakowi i Jakubowi,
jak i plemionom;
i w to, co zostało dane Mojżeszowi,
Jezusowi i prorokom
- od ich Pana.
My nie robimy rozróżnienia między żadnym z nich
i jesteśmy Jemu całkowicie poddani."
85.  A od tego, kto poszukuje innej religii niż islam,
nie będzie ona przyjęta;
i on w życiu ostatecznym
będzie w liczbie tych, którzy ponieśli stratę.
86.  Jakże miałby prowadzić Bóg drogą prostą ludzi,
którzy odrzucili wiarę,
po tym, jak uwierzyli
i zaświadczyli,
że Posłaniec - to prawda,
i po tym, jak przyszły do nich jasne dowody?
Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niesprawiedliwych!
87.  Dla nich zapłatą będzie:
przekleństwo Boga, aniołów i ludzi,
wszystkich razem.
88.  Będą tam wiecznie przebywać;
nie będzie im zmniejszona kara
ani też nie będzie im dana zwłoka.
89.  Z wyjątkiem tych, którzy potem się nawrócili
i czynili dobro.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
90.  Od tych, którzy odrzucili wiarę,
po tym, jak uwierzyli,
a następnie powiększyli swoją niewiarę,
nawrócenie ich nie zostanie przyjęte,
i tacy są zabłąkani.
91.  Zaprawdę, od tych, którzy nie uwierzyli
i zmarli, będąc niewiernymi,
nie zostanie przyjęta
nawet ziemia pełna złota,
jeśliby oni chcieli się dzięki niej wykupić.
Czeka ich kara bolesna
i nie będą mieli pomocników.
92.  Nigdy nie osiągniecie prawdziwej pobożności,
dopóki nie będziecie rozdawać
z tego, co kochacie.
Cokolwiek rozdacie,
Bóg wie o tym doskonale!
93.  Wszelkie jedzenie było dozwolone
synom Izraela
z wyjątkiem tego, co Izrael sobie zakazał,
zanim została zesłana Tora.
Powiedz:
"Przynieście Torę i przeczytajcie ją,
jeśli jesteście prawdomówni!"
94.  A ci, którzy wymyślają przeciw Bogu kłamstwo,
są niesprawiedliwi.
95.  Powiedz:
"Bóg mówi prawdę i
Postępujcie więc za religią Abrahama,
szczerze wierzącego hanifa,
on przecież nie był z liczby bałwochwalców!" ,
96.  Zaprawdę, pierwszy Dom
który został ustanowiony dla ludzi,
to ten, który jest w Bakka
- błogosławiony,
- droga prosta dla światów.
97.  W nim są znaki jasne
- miejsce, gdzie stał Abraham
a kto wszedł do niego, był bezpieczny.
Na ludziach ciąży obowiązek względem Boga
- na tych, którzy mają ku temu środki -
odprawienia pielgrzymki do tego Domu.
A kto nie wierzy...
zaprawdę, Bóg jest bogaty,
ponad światami!
98.  Powiedz:
"O ludu Księgi!
Dlaczego nie wierzycie w znaki Boga?
Bóg przecież jest świadkiem
tego, co wy czytacie."
99.  Powiedz:
"O ludu Księgi!
Dlaczego odsuwacie z drogi Boga
tych, którzy uwierzyli,
starając się ją wykrzywić,
a przecież jesteście świadkami?
Zaprawdę, Bóg nie jest nieuważny
wobec tego, co czynicie!"
100.  O wy, którzy wierzycie!
Jeśli będziecie słuchać pewnej sekty
spośród tych, którzy otrzymali Księgę,
to oni was uczynią na nowo niewiernymi,
choć przedtem już uwierzyliście.
101.  Jakże możecie nie wierzyć, .
kiedy wam się recytuje znaki Boga,
i kiedy wśród was jest Jego Posłaniec?
A kto trzyma się mocno Boga,
ten jest prowadzony ku drodze prostej.
102.  O wy, którzy wierzycie!
Bójcie się Boga bojaźnią Jemu należną,
i nie umierajcie inaczej,
jak tylko będąc całkowicie poddanymi!
103.  I trzymajcie się razem węzła Boga,
i nie rozdzielajcie się!
Wspominajcie dobroć Boga nad wami!
Oto byliście wrogami,
a On uczynił przyjaźń w waszych sercach
i staliście się przez Jego dobroć braćmi!
Byliście na skraju przepaści ognia,
a On was od niego wyratował.
W ten sposób Bóg
wyjaśnia wam Swoje znaki.
Być może, wy pójdziecie drogą prostą!
104.  I niech powstanie spośród was naród,
który wzywa do dobra,
nakazuje to, co jest uznane,
i zakazuje tego, co jest naganne.
Tacy będą szczęśliwi!
105.  Nie bądźcie jak ci,
którzy się podzielili
i którzy się poróżnili,
po tym, jak przyszły do nich jasne dowody!
Tych czeka kara ogromna
106.  w dniu, kiedy jedne twarze pojaśnieją,
a inne pociemnieją.
A jeśli chodzi o tych,
których twarze pociemniały:
"Czy wy staliście się niewiernymi,
choć przedtem uwierzyliście?
Zakosztujcie więc kary
za to, iż nie wierzyliście!"
107.  A jeśli chodzi o tych,
których twarze pojaśniały,
to oni będą w miłosierdziu Boga;
oni tam będą przebywać na wieki.
108.  Takie są znaki Boga,
które tobie recytujemy z całą prawdą.
Bóg nie chce niesprawiedliwości dla światów!
109.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi!
I do Boga zostaną zwrócone wszystkie sprawy!
110.  Wy jesteście najlepszym narodem,
jaki został utworzony dla ludzi:
wy nakazujecie to, co jest uznane,
a zakazujecie tego, co jest naganne;
i wierzycie w Boga.
I A jeśliby uwierzył lud Księgi,
to byłoby dla niego lepiej.
Wśród nich są wierzący,
lecz większość z nich
to ludzie szerzący zepsucie.
111.  Oni wam nie przyczynią szkody,
oprócz niewielkiej przykrości.
A jeśli będą was zwalczać,
to odwrócą się plecami;
wtedy nie otrzymają oni żadnej pomocy.
112.  Udziałem ich będzie poniżenie,
gdziekolwiek by się znajdowali,
chyba że będą mieli
więź z Bogiem i więź z ludźmi.
Oni ściągnęli na siebie gniew Boga
i ubóstwo będzie ich udziałem.
Tak się stanie, ponieważ nie uwierzyli w znaki Boga
i zabijali proroków bez żadnego prawa;
ponieważ się zbuntowali
i byli występnymi.
113.  Oni nie są jednakowi.
Wśród ludu Księgi jest naród
stojący mocno:
oni recytują znaki Boga czuwając nocą
i wybijają pokłony.
114.  Oni wierzą w Boga i w Dzień Ostatni;
oni nakazują to, co uznane,
a zakazują tego, co jest naganne;
oni prześcigają się w czynieniu dobra,
oni są z liczby sprawiedliwych.
115.  Cokolwiek uczynią dobrego,
to im nie zostanie zaprzeczone.
Bóg zna dobrze ludzi bogobojnych.
116.  Zaprawdę, tym, którzy nie uwierzyli,
nie pomogą nic przed Bogiem
ich majątki i ich dzieci.
Tacy będą mieszkańcami ognia,
w którym przebywać będą na wieki.
117.  To, co oni rozdają w życiu tego świata,
jest podobne do wiatru lodowatego:
poraził on zasiewy ludzi,
którzy byli dla siebie niesprawiedliwi,
i zniszczył je.
Nie Bóg wyrządził im niesprawiedliwość,
lecz oni sami wyrządzili sobie niesprawiedliwość.
118.  O wy, którzy wierzycie!
Nie bierzcie sobie bliskich przyjaciół
spoza waszego grona;
tacy nie omieszkaliby wam szkodzić;
chcieliby, abyście się znaleźli w utrapieniu.
Zawiść zionie z ich ust,
a to, co kryją ich piersi,
jest jeszcze gorsze.
Wyjaśniliśmy wam znaki,
jeśli jesteście rozumni!
119.  Oto wy jesteście tymi, którzy ich kochają,
lecz oni was nie kochają.
Wy wierzycie w Księgę w całości,
oni zaś, kiedy was spotkają,
mówią:
"My wierzymy!",
a kiedy znajdują się na osobności,
to gryzą sobie palce ze złości na was.
Powiedz:
"Umierajcie w waszej złości!
Zaprawdę, Bóg wie dobrze,
co znajduje się w waszych piersiach!"
120.  Jeśli spotka was coś dobrego,
to oni się martwią;
a jeśli dosięgnie was coś złego,
to oni się tym cieszą.
Ale jeśli będziecie cierpliwi i bogobojni,
to wcale wam nie zaszkodzi ich podstęp.
Zaprawdę, Bóg ogarnia to, co oni czynią!
121.  I oto ty uszedłeś rankiem od twojej rodziny,
ustawiając wiernych w szeregi do walki.
Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
122.  Oto dwa wasze oddziały
były bliskie załamania,
lecz Bóg był ich opiekunem.
Niech zaufają Bogu wierzący!
123.  Bóg już dopomógł wam pod Badr,
kiedy byliście poniżeni.
Bójcie się więc Boga!
Być może, wy będziecie wdzięczni!
124.  Oto mówiłeś do wiernych:
"Czyż wam to nie wystarczy,
że pomaga wam wasz Pan
trzema tysiącami zesłanych aniołów?"
125.  Tak!
Jeśli będziecie cierpliwi i bogobojni
i jeśli oni zaatakują was niespodziewanie,
to dopomoże wam wasz Pan
pięcioma tysiącami aniołów, wyróżnionymi.
126.  I Bóg uczynił to dla was
radosną wieścią,
aby przez nią uspokoiły się wasze serca
- pomoc pochodzi tylko od Boga,
Potężnego, Mądrego -
127.  i ażeby odciąć część
tych, którzy nie uwierzyli,
albo złamać ich tak,
ażeby się wycofali, zawiedzeni.
128.  Ty nie masz nic do czynienia w tej sprawie,
czy On się zwróci ku nim,
czy On ich ukarze.
Oni przecież są niesprawiedliwi!
129.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
On przebacza, komu chce,
i On karze, kogo chce.
Bóg jest przebaczający, litościwy!
130.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zdzierajcie lichwy podwójnie podwojonej i
I bójcie się Boga!
Być może, wy będziecie szczęśliwi!
131.  I bójcie się ognia,
który został przygotowany dla niewiernych!
132.  Słuchajcie Boga i Posłańca!
Być może, doznacie miłosierdzia!
133.  I na wyścigi spieszcie
ku przebaczeniu od waszego Pana
i ku Ogrodowi
- którego rozległość jest jak niebiosa i ziemia -
przygotowanemu dla ludzi bogobojnych;
134.  dla tych, którzy rozdają,
i w radości, i w utrapieniu;
dla tych, którzy powstrzymują gniew
i przebaczają ludziom;
- a Bóg kocha ludzi czyniących dobro -
135.  dla tych, którzy choć popełnili czyn bezecny
albo byli niesprawiedliwi względem samych siebie,
wspominają Boga
i proszą Go o przebaczenie za swoje grzechy
- a któż przebacza grzechy oprócz Boga? -
i nie trwają uporczywie przy tym, co czynili,
bo przecież oni wiedzą.
136.  Dla tych zapłatą będzie:
przebaczenie od ich Pana
i Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki.
Jakże wspaniała to zapłata dla działających!
137.  Już przed wami różne były drogi postępowania.
Wędrujcie więc po ziemi
i patrzcie, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy oskarżali o kłamstwo!
138.  To jest wyjaśnienie dla ludzi,
droga prosta i napomnienie dla bogobojnych.
139.  I nie słabnijcie, i nie smućcie się;
wy będziecie górą,
jeśli jesteście wierzącymi!
140.  Jeśli boli was jakaś rana,
to podobna rana boli innych ludzi.
Takie dni zmieniamy kolejno wśród ludzi,
żeby Bóg poznał tych, którzy wierzą,
i wziął spośród was świadków
- a Bóg nie kocha ludzi niesprawiedliwych ?
141.  i aby oczyścił
tych, którzy wierzą,
i unicestwił niewiernych.
142.  Czy, sądzicie,
że wejdziecie do Ogrodu,
zanim jeszcze Bóg uzna tych spośród was,
którzy się zmagali w walce
i pozna tych, którzy są wytrwali?
143.  Wy życzyliście sobie śmierci,
zanim ją spotkaliście.
Teraz już ją ujrzeliście
i będziecie na nią patrzeć.
144.  Muhammad jest tylko Posłańcem.
Posłańcy przeminęli już przed nim.
Czy jeśli on umrze lub zostanie zabity,
wy obrócicie się na piętach?
A kto obraca się na piętach,
nie zaszkodzi w niczym Bogu,
lecz Bóg zapłaci tym, którzy są wdzięczni.
145.  I żadna dusza nie może umrzeć
inaczej, jak za zezwoleniem Boga,
według zapisu ustanawiającego termin.
A kto pragnie nagrody tego świata,
to My mu ją damy;
a kto pragnie nagrody życia ostatecznego,
to My ją też damy.
My niebawem zapłacimy tym, którzy są wdzięczni.
146.  A iluż proroków walczyło
mając za sobą liczne tysiące?!
Oni nie osłabli od tego,
co ich dosięgło na drodze Boga,
nie osłabli i nie poddali się.
A Bóg kocha ludzi wytrwałych.
147.  Jedyne ich słowa były:
"Panie nasz!
Przebacz nam nasze grzechy
i występność naszego zachowania!
Utwierdź nasze stopy
i udziel nam pomocy przeciw ludowi niewiernemu!"
148.  Bóg dał im nagrodę tego świata
oraz piękną nagrodę życia ostatecznego.
Bóg kocha ludzi czyniących dobro!
149.  O wy, którzy wierzycie!
Jeśli będziecie słuchać
tych, którzy nie uwierzyli,
to oni sprawią, że obrócicie się na piętach,
i wtedy powrócicie jako stratni.
150.  Ależ nie!
Bóg jest waszym Panem
i On jest najlepszym z pomocników!
151.  My wrzucimy w serca tych,
którzy nie uwierzyli,
przerażenie
za to, iż oni dodawali Bogu jako współtowarzyszy
to, czemu On nie zesłał żadnej władzy.
Ich miejscem schronienia będzie ogień.
A jakże złe to miejsce pobytu dla niesprawiedliwych!
152.  I uczynił dla was Bóg prawdziwą
Swoją obietnicę,
kiedy zniszczyliście ich
- za Jego zezwoleniem.
A kiedyście się załamali
i zaczęliście się wzajemnie sprzeczać,
i podnieśliście bunt
- a On przecież pokazał wam to, co kochacie -
wśród was ujawnili się tacy,
którzy pragnęli tego świata,
i wśród was byli tacy,
którzy pragnęli życia ostatecznego.
Potem On odwrócił was od nich,
aby was doświadczyć.
I On wam przebaczył,
Bóg przecież jest władcą łaski
dla tych, którzy wierzą!
153.  Oto kiedy wycofywaliście się na górę
nie bacząc na nikogo,
a Posłaniec wzywał was na tyłach,
wówczas On zsyłał wam troskę za troską,
abyście się nie martwili,
ani z powodu tego, co was minęło,
ani z powodu tego, co was dosięgło.
Bóg jest dobrze świadomy tego, co czynicie!
154.  Potem zesłał na was, po tym utrapieniu,
bezpieczeństwo - sen,
który objął jedną część spośród was.
Druga część zaniepokoiła się o siebie,
pomyślała o Bogu coś niezgodnego z prawdą,
tak jak w epoce pogaństwa.
Oni mówili:
"Czy możemy mieć jakiś udział w tej sprawie?"
Powiedz:
"Zaprawdę, cała sprawa należy do Boga!"
Oni ukrywają w swoich duszach
to, czego tobie nie ukazują.
Oni mówią:
"Jeślibyśmy mieli jakikolwiek udział w tej sprawie,
to nie bylibyśmy tutaj zabijani."
Powiedz:
"Jeślibyście nawet pozostali w swoich domach,
to ci, którym pisane było zginąć,
pojawiliby się na swoich miejscach odpoczynku
- aby przez to doświadczył Bóg
to, co jest w ich piersiach,
i aby wypróbował
to, co jest w waszych sercach."
Bóg zna dobrze to, co się znajduje w piersiach!
155.  Zaprawdę, jeśli są pośród was tacy, którzy się odwrócili
tego dnia, kiedy się spotkały dwa szyki,
to tylko szatan winien był ich potknięciu,
z powodu tego, co oni dokonali.
Bóg im już przebaczył,
przecież Bóg jest przebaczający, pobłażliwy!
156.  O wy, którzy wierzycie!
Nie bądźcie, jak ci, którzy nie uwierzyli
i mówili o swoich braciach,
kiedy oni wyruszyli w drogę po ziemi
albo kiedy walczyli na wojnie:
"Gdyby byli przy nas,
to nie umarliby
i nie zostaliby zabici..."
Niech Bóg uczyni to strapieniem
w ich sercach.
Bóg daje życie i powoduje śmierć.
Bóg widzi jasno to, co czynicie!
157.  Z pewnością, jeśli zostaniecie zabici
na drodze Boga
albo jeśli umrzecie...
- to przecież przebaczenie od Boga
i miłosierdzie
lepsze jest od tego, co oni gromadzą!
158.  I na pewno, jeśli pomrzecie
albo jeśli zostaniecie zabici,
to ku Bogu zostaniecie zebrani!
159.  I przez miłosierdzie od Boga
ty stałeś się dla nich łagodny.
Gdybyś był surowy i twardego serca,
to oni odeszliby od ciebie.
Więc przebacz im
i proś Boga o przebaczenie dla nich;
zasięgaj ich rady w każdej sprawie!
A kiedy poweźmiesz decyzję,
to zaufaj Bogu!
Zaprawdę, Bóg kocha tych, którzy ufają!
160.  Jeśli pomoże wam Bóg,
to nie będzie zwycięzcy nad wami!
A jeśli On was pozostawi bez pomocy,
to któż wam pomoże prócz Niego?!
Niech więc wierzący zaufają Bogu!
161.  I nie godzi się Prorokowi oszukiwać.
Ten, kto oszukuje,
przyjdzie ze swoim oszustwem
w Dniu Zmartwychwstania.
Wtedy zostanie zapłacone w pełni każdej duszy
to, czego dokonała;
nikt nie dozna niesprawiedliwości.
162.  Czy ten, kto postępuje za upodobaniem Boga,
jest podobny do tego, kto ściągnął gniew Boga?
Jego miejscem schronienia będzie Gehenna.
A jakże to złe miejsce przybycia!
163.  Oni będą ustawieni według stopni przed Bogiem,
a Bóg widzi jasno to, co oni czynią.
164.  Bóg okazał dobroć wierzącym,
kiedy posłał wśród nich posłańca,
spośród nich samych,
który recytuje im Jego znaki,
który oczyszcza ich,
który uczy ich Księgi i mądrości,
chociaż oni byli przedtem z pewnością
w błędzie oczywistym.
165.  Czyż kiedy dosięgło was nieszczęście
- chociaż wy zadaliście podwójne nieszczęście
nie powiedzieliście:
"Skądże to?"
Powiedz:
"To jest od was samych!"
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą
wszechwładny!
166.  To, co dosięgło was
tego dnia, kiedy spotkały się oba oddziały,
stało się za zezwoleniem Boga,
aby On mógł poznać wierzących
167.  i aby mógł poznać obłudników.
Powiedziano im:
"Przybywajcie!
Walczcie na drodze Boga!"
Albo: "Brońcie się!"
Oni powiedzieli:
"Jeślibyśmy umieli walczyć,
to z pewnością poszlibyśmy za wami."
Oni tego dnia bliżsi byli niewiary
aniżeli wiary.
Oni mówią swoimi ustami
to, czego nie ma w ich sercach.
Bóg wie najlepiej, co oni ukrywają!
168.  Ci, którzy powiedzieli o swoich braciach:
- a sami siedzieli w domu -
"Gdyby nas posłuchali,
to nie zostaliby zabici."
Powiedz:
"Odsuńcie śmierć od was samych,
jeśli jesteście prawdomówni!"
169.  I nie uważaj tych, którzy zostali zabici
na drodze Boga, za umarłych.
Przeciwnie, oni są żyjący!
Oni u swojego Pana otrzymują zaopatrzenie,
170.  radując się tym, co dał im Bóg
ze Swojej łaski.
I oni radują się na myśl o tych,
którzy się jeszcze z nimi nie połączyli
i pozostali w tyle,
ponieważ oni nie doznają żadnego strachu
i nie będą zasmuceni.
171.  Oni się radują błogosławieństwem
i łaską od Boga,
i tym, że Bóg nie gubi nagrody wierzących.
172.  Ci, którzy odpowiedzieli Bogu i Posłańcowi,
kiedy dosięgła ich rana;
ci spośród nich, którzy czynili dobro
i którzy byli bogobojni
- otrzymają nagrodę ogromną!
173.  Niektórym mówiono:
"Oto ludzie zebrali się przeciwko wam,
bójcie się ich!";
lecz to pomnożyło tylko ich wiarę
i oni powiedzieli:
"Wystarczy nam Bóg!
Jakże to wspaniały poręczyciel!"
174.  I oni powrócili z dobrocią
i łaską od Boga,
i nie dotknęło ich żadne zło.
Oni postąpili zgodnie z upodobaniem Boga,
a Bóg jest władcą łaski ogromnej.
175.  To tylko szatan budzi strach
przez swoich popleczników.
Lecz nie bójcie się ich,
bójcie się Mnie,
jeśli jesteście wierzącymi!
176.  Niech cię nie zasmucają tacy,
którzy się wyprzedzają w niewierności!
Zaprawdę, oni w niczym nie zaszkodzą Bogu!
Bóg nie zechce przygotować im udziału
w życiu ostatecznym.
Ich kara będzie ogromna.
177.  Zaprawdę, ci, którzy kupili niewiarę za wiarę,
nie zaszkodzą w niczym Bogu!
Ich kara będzie bolesna.
178.  I niech nie sądzą
ci, którzy nie uwierzyli,
że zwłoka, jaką My im dajemy,
będzie dla nich dobrem.
My dajemy im zwłokę tylko po to,
by oni pomnożyli grzech.
Dla nich kara będzie poniżająca.
179.  Bóg pozostawi wiernych w sytuacji,
w jakiej się znajdujecie,
jedynie do czasu,
aż On rozróżni złego od dobrego.
Bóg nie da wam poznać tego, co skryte;
lecz Bóg wybiera spośród Swoich posłańców,
kogo chce.
Wierzcie więc w Boga i w Jego posłańców!
A jeśli uwierzycie i będziecie bogobojni,
to otrzymacie nagrodę ogromną.
180.  I niech nie sądzą ci, którzy skąpią
z tego, co dał im Bóg ze Swojej łaski,
że to jest lepsze dla nich.
Przeciwnie, to jest gorsze dla nich.
W Dniu Zmartwychwstania
będą oni nosić na szyi obrożę
z tego, czego skąpili.
Do Boga należy dziedzictwo niebios i ziemi!
A Bóg jest w pełni świadomy tego, co czynicie!
181.  Bóg usłyszał słowa tych,
którzy powiedzieli:
"Zaprawdę, Bóg jest biedny,
a my jesteśmy bogaci!"
My zapiszemy to, co oni mówili,
i to, że oni zabijali proroków
bez żadnego prawa,
i powiemy:
"Zakosztujcie kary ognia palącego!"
182.  Tak będzie za to, co przygotowały wasze ręce,
ponieważ Bóg nie jest niesprawiedliwy
względem swoich sług.
183.  Tym, którzy powiedzieli:
"Zaprawdę, Bóg zobowiązał nas,
abyśmy nie wierzyli posłańcowi,
dopóki on nie przyjdzie z ofiarą,
którą pożre ogień"
powiedz:
"Już przychodzili do was posłańcy
przede mną, z jasnymi dowodami
i z tym, o czym wy mówicie.
Dlaczego ich zabiliście,
jeśli jesteście prawdomówni?"
184.  Jeśli oni ciebie uważają za kłamcę,
to przecież byli już uznani za kłamców
posłańcy przed tobą;
oni przyszli z jasnymi dowodami,
z Psalmami i Księgą dającą światło.
185.  Każda dusza zakosztuje śmierci
i w Dniu Zmartwychwstania
zostaną wam w pełni dane nagrody.
A ten, kto zostanie odsunięty od ognia
i wprowadzony do Ogrodu,
ten osiągnął szczęście.
Bo życie tego świata,
to tylko złudne używanie.
186.  Wy z pewnością będziecie doświadczani
w waszych dobrach i w was samych;
i usłyszycie od tych,
którym została dana Księga przed wami,
i od bałwochwalców
- wiele złego.
A jeśli będziecie cierpliwi
i jeśli będziecie bogobojni,
to okażecie prawdziwe zdecydowanie.
187.  Oto Bóg zawarł przymierze z tymi,
którym została dana Księga:
"Wy będziecie ją wyjaśniać ludziom
i nie będziecie jej ukrywać."
Lecz oni wyrzucili to za swoje plecy,
i przehandlowali za niską cenę.
Jakże złe jest to, co oni kupują!
188.  Nie uważaj, że ci, którzy się cieszą
z tego, czego dokonali,
i lubią, aby ich chwalono
za to, czego nie uczynili
- nie uważaj, iż oni są zabezpieczeni przed karą.
Dla nich kara będzie bolesna!
189.  Do Boga należy królestwo niebios i ziemi!
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
190.  Zaprawdę, w stworzeniu niebios i ziemi
i w kolejnej zmianie nocy i dnia
są znaki
dla tych, którzy posiadają rozum,
191.  dla tych, którzy wspominają Boga,
stojąc, siedząc i leżąc,
dla tych, którzy rozmyślają
nad stworzeniem niebios i ziemi:
Panie nasz!
Nie stworzyłeś tego nadaremnie.
Niech Ci będzie chwała!
Uchroń nas od kary ognia i
192.  panie nasz!
Zaprawdę, kogo Ty wprowadzisz do ognia,
tego okryłeś hańbą.
Dla ludzi niesprawiedliwych
nie będzie pomocników!
193.  panie nasz!
My słyszeliśmy wzywającego,
który wzywał do wiary:
Wierzcie w waszego Pana!
- i uwierzyliśmy.
Panie nasz!
Przebacz nam nasze grzechy
i odpuść nam nasze złe czyny!
Powołaj nas razem z pobożnymi!
194.  panie nasz!
Daj nam to, co nam obiecałeś
za pośrednictwem Twoich posłańców,
i nie zawstydzaj nas w Dniu Zmartwychwstania.
Ty przecież nie łamiesz obietnicy!"
195.  I wysłuchał ich Pan:
"Ja nie pozwolę zginąć żadnemu uczynkowi
tego spośród was, który czyni dobro,
czy będzie to mężczyzna, czy kobieta.
Jesteście zależni jedni od drugich.
A tym, którzy wywędrowali razem,
i tym, którzy zostali wypędzeni ze swoich domostw,
i tym, którzy walczyli i zostali zabici
- My, z pewnością, odpuścimy ich złe czyny,
i wprowadzimy ich do Ogrodów,
gdzie w dole płyną strumyki:
to jest nagroda pochodząca od Boga!"
A u Boga jest piękna nagroda!
196.  I niech nie zwiedzie ciebie
niespokojna ruchliwość niewiernych w tym kraju.
197.  To jest tylko krótkie używanie.
Potem ich miejscem schronienia będzie Gehenna!
A jakże to złe miejsce odpoczynku!
198.  Lecz tych, którzy się boją swego Pana,
czekają Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki;
będą oni tam przebywać na wieki.
To jest gościna od Boga.
A to, co jest u Boga,
jest lepsze dla ludzi pobożnych.
199.  Zaprawdę, wśród ludu Księgi są tacy,
którzy wierzą w Boga
i w to, co wam zostało zesłane,
i w to, co im zostało zesłane,
korząc się przed Bogiem;
i oni nie sprzedają znaków Boga
za małą cenę!
Oni otrzymają nagrodę u swego Pana.
Zaprawdę, Bóg jest szybki w rachunku!
200.  O wy, którzy wierzycie!
Bądźcie cierpliwi
i współzawodniczcie w cierpliwości!
Bądźcie wytrwali i bójcie się Boga!
Być może, będziecie szczęśliwi!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 4 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  O ludzie!
Bójcie się waszego Pana,
który was stworzył z jednej istoty
i stworzył z niej drugą do pary;
a z nich dwojga
rozprzestrzenił wiele mężczyzn i kobiet.
Bójcie się Boga,
o którego jedni drugich pytacie,
i czcijcie łona!
2.  Dawajcie sierotom ich mienie
i nie zamieniajcie
tego, co dobre, na to, co złe;
i nie zjadajcie ich majątku,
dołączając go do waszego majątku!
Zaprawdę, to jest wielki grzech!
3.  A jeśli się obawiacie,
iż nie będziecie sprawiedliwi
względem sierot...
Żeńcie się zatem z kobietami,
które są dla was przyjemne
- z dwoma, trzema lub czterema.
Lecz jeśli się obawiacie,
że nie będziecie sprawiedliwi,
to żeńcie się tylko z jedną
albo z tymi, którymi zawładnęły wasze prawice.
To jest dla was odpowiedniejsze,
abyście nie postępowali niesprawiedliwie.
4.  I dawajcie kobietom wiana
jako dar.
Jeśli one jednak są dobre dla was
i użyczą wam cośkolwiek z niego,
to jedzcie to dla zdrowia i pomyślności.
5.  I nie dawajcie nierozumnym waszych dóbr,
które wam dał Bóg jako utrzymanie;
lecz dajcie im zaopatrzenie z niego
i ubierajcie ich,
i przemawiajcie do nich życzliwie.
6.  Doświadczajcie sieroty,
aż osiągną wiek do małżeństwa.
A jeśli zauważycie w nich dojrzałość sądu,
oddajcie im ich dobra!
I nie zjadajcie ich dóbr
rozrzutnie i pośpiesznie,
zanim one osiągną wiek dojrzały.
Ten, kto jest bogaty,
niech się powstrzyma wspaniałomyślnie,
a ten, kto jest biedny,
niech zjada w sposób odpowiedni.
A kiedy oddajecie im ich dobra,
to wezwijcie świadków.
A Bóg wystarczy jako przyjmujący rachunek!
7.  Mężczyznom przypada część tego,
co pozostawili rodzice i krewni;
i kobietom przypada część tego,
co pozostawili rodzice i krewni.
Czy to będzie mało, czy dużo,
to jest udział obowiązujący prawnie.
8.  A kiedy są przy podziale obecni:
dalsi krewni, sieroty i biedacy,
to dajcie im nieco zaopatrzenia
i przemawiajcie do nich uprzejmie.
9.  I niech się obawiają ci,
którzy gdyby pozostawili potomstwo słabe,
niepokoiliby się o nie;
i niech oni boją się Boga
i mówią słowa rozsądne.
10.  Zaprawdę, ci, którzy zjadają dobra sierot,
popełniając niesprawiedliwość,
zjadają to,
co w ich trzewiach będzie ogniem;
i będą wystawieni na ogień płonący.
11.  I daje wam Bóg przykazanie
co do waszych dzieci:
synowi przypada udział
podobny do udziału dwóch córek.
A jeśli będzie córek więcej niż dwie,
to pozostanie im dwie trzecie
z tego majątku;
a jeśli będzie tylko jedna,
to dla niej będzie połowa.
Jeśli zmarły ma syna,
to każdemu z dwojga rodziców zmarłego
przypadnie jedna szósta
z pozostawionego majątku.
A jeśli nie ma syna
i dziedziczą po nim rodzice,
to jego matce przypada jedna trzecia;
a jeśli on ma braci,
to jego matce przypadnie jedna szósta
- po oddaniu legatu,
jaki zalecił w testamencie,
lub długu.
Albowiem nie wiecie,
czy rodzice wasi, czy synowie
są dla was bardziej pożyteczni.
To jest obowiązek ustanowiony przez Boga.
Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
12.  I wam przypada połowa z tego,
co pozostawiły wasze żony,
jeśli nie mają dziecka.
Jeśli mają dziecko,
to wam przypada czwarta część z tego,
co one pozostawiły,
po potrąceniu legatu,
który zapisały w testamencie,
lub długu.
A im przypadnie czwarta część z tego,
co wy zostawicie,
jeśli nie macie dziecka.
A jeśli macie dziecko,
to im przypadnie ósma część z tego,
co pozostawicie
- po potrąceniu legatu,
jaki zapisaliście w testamencie,
lub długu.
A jeśli mężczyzna lub kobieta
mają dziedziców w linii bocznej,
i on ma brata lub siostrę,
to każdemu z nich dwojga
przypadnie szósta część.
A jeśli jest ich więcej,
to oni są współudziałowcami
w jednej trzeciej części dziedzictwa,
po potrąceniu legatu
zapisanego przez zmarłego w testamencie
lub długu - bez niczyjej krzywdy.
To jest przykazanie od Boga!
A Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
13.  Takie są granice Boga.
A kto jest posłuszny Bogu
i Jego Posłańcowi,
tego On wprowadzi do Ogrodów,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki.
I to jest wielkie szczęście!
14.  A kto się zbuntuje przeciw Bogu
i przeciw Jego Posłańcowi
i przekroczy Jego granice,
to Bóg wprowadzi go do ognia,
gdzie będzie przebywał na wieki.
I ta kara będzie dla niego poniżająca!
15.  A wobec tych spośród waszych kobiet,
które popełnią wszeteczeństwo,
zażądajcie świadectwa
czterech spośród was.
I jeśli oni poświadczą,
to trzymajcie je w domach,
dopóki nie zabierze ich śmierć
albo też póki Bóg nie przygotuje dla nich
jakiejś innej drogi.
16 A tych dwoje spośród was,
którzy dopuszczą się tego czynu,
ukarzcie surowo
;
ale jeśli się oboje nawrócą i poprawią,
to odstąpcie od nich!
Zaprawdę, Bóg przyjmuje nawrócenie
i jest litościwy!
17.  Przecież u Boga jest przebaczenie
dla tych, którzy popełniają zło nieświadomie
i niezwłocznie się nawracają.
Ku tym powraca Bóg.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
18 Nie ma jednak odpuszczenia dla tych,
którzy popełniają złe czyny.
A kiedy zastanie któregoś z nich śmierć,
wtedy on mówi:
"Ja się teraz nawracam."
Nie ma też i dla tych,
którzy umierają i są niewierni.
Dla tych przygotowaliśmy karę bolesną.
19.  O wy, którzy wierzycie!
Nie jest wam dozwolone,
abyście dziedziczyli kobiety
wbrew ich woli.
I nie przeszkadzajcie im
zabrać część tego, co im daliście,
chyba że dopuszczą się
jakiegoś wszeteczeństwa oczywistego.
Obchodźcie się z nimi w sposób przyzwoity.
A jeśli czujecie względem nich wstręt,
to, być może, czujecie wstręt do czegoś,
w czym Bóg umieścił wielkie dobro.
20.  A jeśli chcecie zamienić żonę na drugą,
a jednej z nich daliście kintar,
to nie odbierajcie z tego nic!
Czyż moglibyście cokolwiek zabrać,
zniesławiając się i popełniając grzech oczywisty?
21.  Jakże moglibyście jej to zabrać,
skoro byliście niegdyś związani,
a one otrzymały od was uroczyste przyrzeczenie?
22.  Nie pojmujcie za żony kobiet,
które były żonami waszych ojców,
chyba że to miało miejsce w przeszłości.
Zaprawdę, to jest wszeteczeństwo
i obrzydliwość - i jakże zła droga!
23.  Są wam zabronione:
wasze matki, wasze córki i wasze siostry;
- wasze ciotki ze strony ojca i ze strony matki;
- córki brata i córki siostry;
- i wasze matki; które was żywiły piersią;
- i wasze siostry mleczne i matki waszych żon;
- i wasze pasierbice będące pod waszą opieką,
zrodzone z żon, z którymi już żyliście;
- a jeśli jeszcze z nimi nie żyliście,
to nie będziecie mieli grzechu -
- i żony waszych synów,
zrodzonych z waszych lędźwi;
- i żebyście nie poślubiali dwóch sióstr,
chyba że to miało miejsce w przeszłości.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
24.  - a także kobiety chronione muhsana,
oprócz tych, którymi zawładnęły wasze prawice.
Oto co przepisał wam Bóg!
I dozwolone wam jest poszukiwać żon
poza tymi, które zostały wymienione,
i używajcie swojego majątku,
biorąc je pod "ochronę", a nie oddając się rozpuście.
A żonom dajcie wynagrodzenie,
albowiem doznaliście od nich przyjemności;
to jest przepis prawny.
Nie jest grzechem
jeśli coś nawzajem uzgodniliście
po dopełnieniu obowiązującego przepisu.
Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
25.  A komu nie starcza majątku na to,
aby poślubić kobiety chronione wierzące,
to niech poślubia te dziewczęta wierzące,
którymi zawładnęły wasze prawice.
A Bóg najlepiej zna waszą wiarę!
Wy jesteście jedni od drugich
Poślubiajcie je za pozwoleniem ich rodziny
i dajcie im wiana,
zgodnie z uznanym zwyczajem,
jak kobietom chronionym,
a nie jak kobietom rozpustnym
ani też przyjmującym przyjaciół.
A kiedy one już są chronione,
to jeśli popełnią jakieś wszeteczeństwo,
spadnie na nie połowa tej kary,
jaka spada na kobiety chronione.
To jest dla tych spośród was,
którzy obawiają się grzechu.
Ale lepiej jest dla was,
abyście byli cierpliwi.
A Bóg jest przebaczający, litościwy!
26.  Bóg chce was objaśnić
i dobrze poprowadzić drogami
tych, którzy byli przed wami,
i On zwróci się ku wam.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
27.  Bóg chce nawrócić się ku wam,
a ci, którzy idą całkowicie za namiętnościami,
chcą, abyście całkowicie upadli.
28.  Bóg chce wam przynieść ulgę,
bo człowiek został stworzony słabym.
29.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zjadajcie waszych dóbr
między sobą nadaremnie,
chyba że to jest handel,
za wzajemną zgodą między wami.
Nie zabijajcie się!
Zaprawdę, Bóg jest dla was litościwy!
30.  A ktokolwiek uczyni to
przez wrogość i niesprawiedliwość,
to będziemy go palić ogniem.
A to jest dla Boga łatwe!
31.  Jeśli będziecie unikać wielkich grzechów,
które wam zostały zakazane,
to My odpuścimy wam wasze złe uczynki
i wprowadzimy was wejściem szlachetnym.
32.  Nie pragnijcie tego,
czym wyróżnił Bóg jednych z was,
dając im wyższość nad drugimi.
Mężczyznom przypadnie udział w tym,
co sobie zarobili,
i kobietom przypadnie udział w tym, co sobie zarobiły.
Proście Boga o Jego łaskę!
Zaprawdę, Bóg zna dobrze każdą rzecz!
33.  Dla każdego ustanowiliśmy dziedziców
tego, co pozostawili rodzice i bliscy krewni
oraz ci, z którymi związały was przysięgi
- dawajcie im więc ich udział.
Zaprawdę, Bóg jest świadkiem każdej rzeczy!
34.  Mężczyźni stoją nad kobietami
ze względu na to, że Bóg dał wyższość jednym nad drugimi,
i ze względu na to,
że oni rozdają ze swojego majątku.
Przeto cnotliwe kobiety są pokorne
i zachowują w skrytości
to, co zachował Bóg.
I napominajcie te,
których nieposłuszeństwa się boicie,
pozostawiajcie je w łożach
i bijcie je!
A jeśli są wam posłuszne,
to starajcie się nie stosować do nich przymusu.
Zaprawdę, Bóg jest wzniosły, wielki!
35.  A jeśli obawiacie się rozdarcia
między nimi obojgiem,
to poślijcie rozjemcę z jego rodziny
i rozjemcę z jej rodziny.
Jeśli oni oboje zechcą się pogodzić,
to Bóg doprowadzi do zgody między nimi.
Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, świadomy!
36.  Czcijcie Boga
i nie dodawajcie współtowarzyszy!
Okazujcie dobroć rodzicom i bliskim krewnym,
i sierotom, i biednym,
sąsiadowi bliskiemu krewnemu
i sąsiadowi, który jest wam obcy,
i towarzyszowi będącemu u boku,
i podróżnemu,
i temu, którym zawładnęły wasze prawice.
Zaprawdę, Bóg nie kocha tych,
którzy są zuchwali i pełni pychy!
37.  tych, którzy są skąpcami
i nakazują skąpstwo ludziom;
i ukrywających to,
co dał im Bóg ze Swojej łaski!
- przygotowaliśmy dla niewiernych
cierpienie poniżające -
38.  i tych, którzy rozdają swoje dobra
tylko dlatego, by ludzie widzieli,
a nie wierzą w Boga i Dzień Ostateczny,
i tych, co mają szatana za towarzysza.
A jakże to zły towarzysz!
39.  A cóż by im szkodziło,
jeśliby uwierzyli w Boga i Dzień Ostatni,
i jeśliby rozdawali z tego, co dał im Bóg?
Bóg przecież zna ich dobrze.
40.  Zaprawdę, Bóg nie wyrządzi niesprawiedliwości
nawet na ciężar jednego pyłku.
A jeśli to będzie czyn dobry,
to On go podwoi
i da, ze Swojej strony, nagrodę ogromną.
41.  I jak to będzie,
kiedy My przyjdziemy ze świadkami
od każdego narodu
i przyprowadzimy ciebie jako świadka
przeciwko nim?
42.  Tego Dnia będą pragnęli
ci, którzy nie uwierzyli
i zbuntowali się przeciw Posłańcowi,
aby ich pokryła ziemia;
i oni nie ukryją przed Bogiem
żadnego wydarzenia.
43.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zbliżajcie się do modlitwy,
kiedy jesteście pijani,
dopóki nie będziecie wiedzieć,
co mówicie,
ani też będąc nieczystymi
- chyba że jesteście
podróżnikami w drodze -
dopóki nie dokonacie ablucji.
A jeśli jesteście chorzy
albo jeśli jesteście w podróży,
albo jeśli któryś z was
przyszedł z miejsca ustronnego,
albo też gdy dotykaliście kobiet
i nie znaleźliście wody,
to posłużcie się czystym piaskiem
i obcierajcie sobie twarze i ręce.
Zaprawdę, Bóg jest pobłażliwy, przebaczający!
44.  Czy ty nie widzisz,
że ci, którym dano część Księgi,
kupują błądzenie i pragną,
abyście i wy zbłądzili z drogi?
45.  Bóg zna dobrze waszych wrogów.
Bóg wystarczy jako opiekun!
Bóg wystarczy jako wspomożyciel!
46.  Niektórzy spośród Żydów
zmieniają słowom ich miejsca
i mówią:
"Słyszeliśmy i nie posłuchaliśmy";
i "słuchaj jak ten, kto nie słyszy",
i "przyglądaj się nam".
Wykręcają sobie języki
i zadają cios religii.
A jeśliby oni powiedzieli:
"Słyszeliśmy i posłuchaliśmy",
i "posłuchaj i spojrzyj na nas",
to byłoby lepiej dla nich i prościej.
Lecz przeklął ich Bóg za ich niewiarę;
i oni nie wierzą, z wyjątkiem niewielu.
47.  O wy, którym została dana Księga!
Wierzcie temu, co zesłaliśmy,
potwierdzając prawdziwość tego,
co już posiadacie,
zanim My nie zetrzemy waszych twarzy
i nie odwrócimy ich do tych;
albo nie przeklniemy ich,
jak przeklęliśmy zwolenników soboty.
I rozkaz Boga został spełniony.
48.  Zaprawdę, Bóg nie przebacza
tym, którzy Jemu dodają współtowarzyszy,
podczas gdy On przebacza, komu chce,
mniejsze grzechy.
A kto dodaje Bogu współtowarzyszy,
ten wymyślił grzech ogromny.
49.  Czy ty nie widziałeś tych,
którzy oczyszczają samych siebie?
Wcale nie!
To Bóg oczyszcza, kogo chce,
i oni nie doznają niesprawiedliwości
nawet na łupinkę daktyla.
50.  Popatrz,
jak oni wymyślają przeciw Bogu kłamstwo!
To już wystarczy jako grzech oczywisty!
51.  Czy nie widziałeś tych,
którym została dana część Księgi?
Oni wierzą w fałszywe bóstwa: Gibta i Saguta,
i mówią o tych, którzy nie uwierzyli:
"Ci są na lepszej drodze
aniżeli ci, którzy uwierzyli."
52.  To są ci, których przeklął Bóg.
A jeśli kogo przeklął Bóg,
to nie znajdziesz dla niego pomocnika.
53.  A jeśliby oni mieli jakiś udział w królestwie?
To wówczas nie daliby ludziom
tyle co łupinka z daktyla.
54.  A czy mają zazdrościć ludziom
tego, czym obdarzył ich Bóg
ze Swojej łaski?
Przecież My daliśmy rodowi Abrahama
Księgę i mądrość
i daliśmy im królestwo ogromne.
55.  I wśród nich byli tacy,
którzy uwierzyli w to,
i wśród nich byli tacy,
którzy się odwrócili od tego.
Piekło wystarczy jako ogień!
56.  Zaprawdę, tych, którzy nie uwierzyli
w Nasze znaki,
będziemy palić w ogniu.
I za każdym razem, kiedy się ich skóra spali,
zamienimy im skóry na inne,
aby zakosztowali kary.
Zaprawdę, Bóg jest potężny, mądry!
57.  A tych, którzy uwierzyli i czynili dobro,
wprowadzimy do Ogrodów;
gdzie w dole płyną strumyki.
Będą oni tam przebywać na wieki,
nieśmiertelni.
Będą tam mieli małżonki bez skazy.
I wprowadzimy ich do cienia cienistego.
58.  Zaprawdę, Bóg nakazuje wam,
abyście oddawali powierzone dobra
ich właścicielom!
A jeśli sprawujecie sądy wśród ludzi,
to sądźcie według sprawiedliwości:
Zaprawdę, jakże wspaniałe jest to,
do czego Bóg was nawołuje!
Zaprawdę, Bóg jest słyszący, widzący!
59.  O wy, którzy wierzycie!
Słuchajcie Boga!
Słuchajcie Posłańca!
I słuchajcie tych spośród was,
którzy posiadają moc rozkazywania!
A jeśli się sprzeczacie o coś między sobą,
to przedstawcie to Bogu i Posłańcowi
- jeśli wierzycie w Boga i w Dzień Ostatni!
To jest lepsze i piękniejsze jako objaśnienie.
60.  Czy ty nie widziałeś tych,
którzy twierdzą, że uwierzyli w to,
co im zostało objawione,
i w to, co zostało objawione przed tobą?
Oni chcą się poddać pod sąd bożka Saguta,
a przecież zostało im nakazane,
by w niego nie wierzyli.
Szatan chce ich sprowadzić
na dalekie bezdroża.
61.  A Kiedy się im mówi:
"Przychodźcie do tego, co objawił Bóg,
i do Posłańca!"
- ty widzisz, jak obłudnicy
odwracają się od ciebie całkowicie.
62.  I jakże to będzie,
kiedy dosięgnie ich jakieś nieszczęście
za to, co pierwej uczyniły ich ręce?
I kiedy oni potem przyjdą do ciebie,
przysięgając na Boga:
"My nie chcieliśmy niczego innego,
jak tylko czynienia dobra i udzielania pomocy"?
63.  To są ci, o których Bóg wie,
co znajduje się w ich sercach.
Odwróć się więc od nich, .
napominaj ich
i powiedz im o nich samych
słowa przekonywujące!
Jeśli wysłaliśmy jakiegoś posłańca,
to tylko po to, aby był słuchany
- za pozwoleniem Boga.
A gdyby oni,
kiedy sami sobie wyrządzają niesprawiedliwość,
przyszli do ciebie,
poprosili Boga o przebaczenie
i poprosiłby o przebaczenie dla nich Posłaniec,
to znaleźliby Boga
jako przyjmującego nawrócenie, litościwego.
65.  Ale nie! Na twego Pana!
Oni nie uwierzą,
dopóki nie uczynią ciebie sędzią
w tym, co jest przedmiotem sporu między nimi.
Potem nie znajdą już w sobie sprzeciwu
co do tego, co rozstrzygnąłeś,
i poddadzą się całkowicie.
66.  Jeślibyśmy im przykazali:
"Zabijajcie się!"
albo też:
"Wychodźcie z waszych domostw!"
- uczyniliby to tylko nieliczni z nich.
Gdyby uczynili to,
do czego zostali napomniani,
to byłoby lepsze dla nich
i mocniejsze dla ich utwierdzenia.
67.  I wtedy dostaliby od Nas
nagrodę ogromną
i poprowadzilibyśmy ich
drogą prostą.
69.  A kto posłucha Boga i Jego Posłańca,
będzie wraz z tymi,
którym Bóg okazał dobroć:
z prorokami i sprawiedliwymi, .
z męczennikami i świętymi.
Jakże oni są piękni jako towarzysze!
70.  To jest łaska od Boga.
I Bóg wystarcza jako wszechwiedzący!
71.  O wy, którzy wierzycie!
Zachowajcie ostrożność
i ruszajcie pojedynczymi oddziałami
lub ruszajcie wszyscy razem!
72.  Zaprawdę, wśród was jest taki,
który zdecydowanie zwleka
A kiedy dosięga was jakieś nieszczęście,
to on mówi:
"Bóg okazał mi dobroć,
ponieważ ja nie byłem z nimi jako świadek."
73.  A jeśli dosięgnie was łaska od Boga,
to on z pewnością będzie mówił,
jak gdyby między wami i nim
nie było żadnego uczucia miłości:
"O, gdybym był razem z wami,
to osiągnąłbym wielki sukces!"
74.  Niechże walczą na drodze Boga
ci, którzy za życie tego świata
kupują życie ostateczne!
A kto walczy na drodze Boga
i zostanie zabity albo zwycięży,
otrzyma od Nas nagrodę ogromną.
75.  Dlaczego nie walczycie na drodze Boga,
jak również za słabych mężczyzn,
kobiety i dzieci,
którzy mówią:
"Panie nasz!
Wyprowadź nas z tego miasta,
którego mieszkańcy są niesprawiedliwi?!
I daj nam od Siebie opiekuna!
I daj nam od Siebie pomocnika!"
76.  Ci, którzy wierzą,
walczą na drodze Boga,
a ci, którzy nie wierzą,
walczą na drodze Saguta.
Walczcie więc z poplecznikami szatana!
Zaprawdę, podstęp szatana jest słaby!
77.  Czyż nie widziałeś tych,
którym powiedziano:
"Powstrzymajcie wasze ręce!
Odprawiajcie modlitwę
i dawajcie jałmużnę!"
A kiedy jest im nakazana walka,
to wtedy część z nich obawia się ludzi,
tak jakby się obawiała Boga
albo jeszcze bardziej.
Mówią oni:
"Panie nasz!
Dlaczego nakazałeś nam walkę?
A gdybyś dał nam trochę zwłoki?"
Powiedz:
"Używanie życia na tym świecie - niedługie,
a życie ostateczne jest lepsze
dla tego, kto jest bogobojny.
I nie doznacie niesprawiedliwości
nawet na łupinkę daktyla."
78.  Gdziekolwiek byście byli,
dosięgnie was śmierć,
nawet gdybyście byli na wyniosłych wieżach.
Jeśli spotka ich jakieś dobro,
to oni mówią:
"To przychodzi od Boga";
a jeśli dosięgnie ich jakieś zło,
to oni mówią:
"To pochodzi od ciebie."
Powiedz:
"Wszystko pochodzi od Boga!"
Lecz dlaczegoż ci ludzie
nie mogą pojąć żadnej mowy?
79.  Każde dobro, które cię spotyka,
pochodzi od Boga.
A każde zło, które cię dosięga,
pochodzi od ciebie samego.
Wysłaliśmy ciebie do ludzi jako Posłańca.
I Bóg wystarczy jako świadek!
80.  Ktokolwiek słucha Posłańca ,
ten słucha Boga.
A ktokolwiek się odwraca...
- My nie posłaliśmy ciebie,
abyś był nad nimi stróżem.
81.  I mówią:
"Jesteśmy posłuszni!"
Lecz jak tylko wyjdą od ciebie,
to niektórzy z nich rozmyślają nocą
nad czymś innym niż to, co ty mówisz.
A Bóg zapisuje to, co oni zamyślają nocą.
Odwróć się więc od nich
i zaufaj Bogu!
Bóg wystarczy jako opiekun!
82.  Czyż oni nie zastanawiają się
nad Koranem?
Przecież gdyby on pochodził
od kogoś innego niż od Boga,
z pewnością znaleźliby w nim
liczne sprzeczności.
83.  A kiedy dociera do nich jakaś wiadomość,
uspokajająca lub budząca obawy,
to oni ją rozpowszechniają.
A gdyby przedstawili ją Posłańcowi
albo tym spośród nich, którzy mają władzę,
to wówczas poznaliby ją ci,
którzy potrafią zbadać ją do głębi.
I gdyby nie łaska Boga nad wami
i Jego miłosierdzie,
to, z pewnością, poszlibyście za szatanem,
z wyjątkiem nielicznych!
84.  Walcz więc na drodze Boga!
- Ty będziesz obciążony odpowiedzialnością
tylko za siebie samego! -
I zachęcaj wierzących!
Być może, Bóg powstrzyma srogość
tych, którzy nie uwierzyli;
Bóg jest silniejszy od nich w srogości
i silniejszy jest w karaniu.
85.  Kto wstawia się w dobrej sprawie,
ten będzie miał w niej udział;
a kto wstawia się w złej sprawie,
ten będzie miał jej podwójne obciążenie.
Bóg czuwa nad każdą rzeczą!
86.  Kiedy kierują do was pozdrowienie,
to wy jeszcze piękniej pozdrówcie
albo oddajcie to pozdrowienie.
Zaprawdę, Bóg podlicza każdą rzecz!
87.  Bóg!
Nie ma boga, jak tylko On!
On zgromadzi was z pewnością
w Dniu Zmartwychwstania '
- nie ma co do tego wątpliwości!
A kto jest bardziej prawdziwy
aniżeli Bóg - kiedy mówi?!
88.  Dlaczego stanowicie dwie partie
w odniesieniu do obłudników?
Bóg odrzucił ich, bo na to
sobie zarobili.
Czy wy chcecie poprowadzić drogą prostą
tych, których Bóg sprowadził z drogi?
Kogo sprowadził z drogi Bóg,
dla tego nie znajdziesz żadnej drogi.
89.  Oni by chcieli,
abyście byli niewiernymi,
tak jak oni są niewiernymi,
abyście więc byli równi.
Przeto nie bierzcie sobie opiekunów
spośród nich,
dopóki oni nie wywędrują razem
na drodze Boga.
A jeśli się odwrócą,
to chwytajcie i zabijajcie ich,
gdziekolwiek ich znajdziecie!
I nie bierzcie sobie spośród nich
ani opiekuna, ani pomocnika!
90.  Z wyjątkiem tych,
którzy są związani z ludem
mającym z wami przymierze;
albo tych, którzy przyszli do was
- z sercem ściśniętym -
aby walczyć z wami
albo ze swoim ludem.
Gdyby zechciał Bóg,
to dałby im władzę nad wami,
I oni zwalczyliby was.
A jeśli oni odejdą,
nie prowadząc z wami walki,
i zaofiarują wam pokój,
to wówczas nie wskaże wam Bóg
przeciwko nim żadnej drogi.
91.  Wy znajdziecie innych,
którzy będą chcieli żyć z wami w pokoju,
i żyć w pokoju ze swoim ludem.
Za każdym razem,
kiedy będą doprowadzeni do buntu,
doznają w tej próbie porażki.
A jeśli oni nie odejdą od was
i nie zaproponują wam pokoju
ani nie powstrzymają swoich rąk,
to chwytajcie ich i zabijajcie ich,
gdziekolwiek ich napotkacie.
My wam dajemy nad nimi władzę jawną!
92.  Nie powinien wierzący zabijać wierzącego,
chyba tylko przez pomyłkę.
A kto zabije wierzącego przez pomyłkę,
tego obowiązuje wyzwolenie niewolnika wierzącego
i okup krwi wręczony jego rodzinie,
chyba że oni rozdadzą to jako jałmużnę.
A jeśli zabity należy do ludu wrogiego wam
i jest wierzący,
to obowiązuje uwolnienie niewolnika wierzącego.
A jeśli on należy do ludu,
z którym zawarliście przymierze,
to obowiązuje okup krwi
przekazany jego rodzinie
i wyzwolenie niewolnika wierzącego.
A kto nie ma takiej możliwości,
to obowiązuje go post dwóch miesięcy
po sobie następujących,
jako pokuta przed Bogiem.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
93.  A kto zabije wierzącego naumyślnie,
to zapłatą dla niego będzie Gehenna,
gdzie będzie przebywał wiecznie.
Bóg rozgniewał się na niego
i przeklął go,
i przygotował dla niego karę ogromną.
94.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy wchodzicie na drogę Boga,
miejcie jasne rozeznanie
i nie mówcie temu,
kto wam zaofiaruje pokój:
"Ty nie jesteś wierzącym!"
- zabiegając jedynie o to, co ofiaruje
życie na tym świecie.
A przecież u Boga są zdobycze obfite.
Takimi wy byliście przedtem,
lecz Bóg okazał wam dobroć.
Miejcie więc jasne rozeznanie!
Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
tego, co czynicie!
95.  Ci spośród wiernych, którzy siedzą spokojnie
- oprócz tych, którzy doznali szkody -
i ci, którzy z zapałem walczą na drodze Boga
swoimi dobrami i swoim życiem
- nie są wcale równi.
Wywyższył Bóg gorliwie walczących
swoimi dobrami i swoim życiem
nad tych, którzy siedzą spokojnie,
o jeden stopień.
Wszystkim Bóg obiecał rzeczy piękne.
Lecz Bóg wyróżnił walczących gorliwie
ponad tych, którzy siedzą spokojnie,
nagrodą ogromną -
96.  zbliżając ich o wiele stopni do Siebie
przez przebaczenie i miłosierdzie.
Bóg jest przebaczający, litościwy!
97.  Zaprawdę, kiedy aniołowie
zabierają dusze tych,
którzy sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość,
mówią:
"W jakim stanie byliście?"
Oni powiedzą:
"Byliśmy uciśnionymi na ziemi."
Powiedzą:
"Czy ziemia Boga nie była dość rozległa,
żebyście mogli wędrować po niej?"
Otóż dla tych Gehenna
będzie miejscem schronienia.
A jakże to nieszczęsne miejsce przybycia!
98.  Wyjątkiem są ci uciśnieni
spośród mężczyzn, kobiet i dzieci,
którzy nie są zdolni do jakiegoś podstępu
ani też nie są poprowadzeni prostą drogą.
99.  Tym, być może, odpuści Bóg!
Bóg jest odpuszczający, przebaczający!
100.  A kto wędruje na drodze Boga,
ten znajdzie na ziemi
liczne miejsca schronienia, rozległe.
A kto wyjdzie ze swojego domu
i wywędruje ku Bogu i Jego Posłańcowi,
a potem dosięgnie go śmierć
- to nagroda jego będzie u Boga.
A Bóg jest przebaczający, litościwy!
101.  A kiedy przebiegacie ziemię,
to nie jest dla was grzechem
skrócić nieco modlitwę,
jeśli się obawiacie,
że zagrożą wam
ci, którzy nie wierzą.
Zaprawdę, niewierni są dla was wrogiem jawnym!
102.  A kiedy ty znajdujesz się wśród nich
i odprawiasz dla nich modlitwę,
to niech stanie razem z tobą do modlitwy
jeden oddział spośród nich
i niech wezmą swoją broń!
A kiedy już wykonają pokłony,
niech staną za wami!
I niech przyjdzie drugi oddział,
który się jeszcze nie modlił,
i niech się modlą razem z tobą;
niech też mają się na ostrożności
i niech wezmą swoją broń!
Ci, którzy nie wierzą,
chcieliby, abyście odłożyli broń
i wasze rzeczy,
a oni wtedy napadliby na was jednym uderzeniem.
Nie policzy się wam za grzech,
jeśli w razie przeszkody,
deszczu albo choroby,
odłożycie broń.
Lecz miejcie się na baczności!
Zaprawdę, Bóg przygotował dla niewiernych
karę poniżającą!
103.  A kiedy zakończycie modlitwę,
to wspominajcie Boga,
stojąc, siedząc czy spoczywając na boku.
Kiedy jesteście bezpieczni,
odprawiajcie modlitwę!
Zaprawdę, modlitwa dla wiernych
jest przepisana w oznaczonym czasie!
104.  I nie traćcie ducha w ściganiu tych ludzi!
Kiedy wy cierpicie,
to i oni cierpią, tak jak wy cierpicie;
ale wy spodziewacie się od Boga
tego, czego oni się nie spodziewają.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
105.  My zesłaliśmy tobie Księgę z prawdą,
abyś rozstrzygał między ludźmi,
tak jak ci pokazał Bóg.
Nie bądź adwokatem dla zdrajców!
106.  Proś Boga o przebaczenie!
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
107.  I nie prowadź sporu w obronie tych,
którzy zdradzają samych siebie.
Zaprawdę, Bóg nie kocha tego,
kto jest zdrajcą i grzesznikiem!
108.  Starają się ukryć przed ludźmi,
a nie starają się ukryć przed Bogiem.
A On jest z nimi,
kiedy oni nocą zamyślają słowa,
które się Jemu nie podobają.
A Bóg obejmuje to, co oni czynią.
109.  Oto wy jesteście tymi,
którzy w życiu na tym świecie
spór toczą w ich obronie.
A kto będzie spierał się z Bogiem
w ich obronie w Dniu Zmartwychwstania?
albo kto będzie dla nich opiekunem?
110.  A kto uczyni zło
lub wyrządzi krzywdę swojej duszy,
a potem prosi Boga o przebaczenie,
ten znajdzie Boga przebaczającym, litościwym!
111.  A kto popełnia grzech,
popełnia go tylko przeciwko sobie samemu.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
112.  Kto popełni jakiś błąd lub grzech,
a potem zrzuci go na niewinnego,
ten bierze na siebie ciężar
zniesławienia i grzechu oczywistego.
113.  A gdyby nie łaska Boga nad tobą
i Jego miłosierdzie,
to niektórzy spośród nich
staraliby się usilnie
sprowadzić cię z drogi.
Lecz oni sprowadzają z drogi
tylko samych siebie,,
a tobie w niczym nie przynoszą szkody.
Bóg zesłał tobie Księgę i mądrość
i nauczył cię tego, czego nie wiedziałeś.
Łaska Boga nad tobą była ogromna!
114.  Nie ma żadnego dobra
w ich licznych tajnych rozmowach,
z wyjątkiem głosu tego, kto nakazuje jałmużnę
albo - słuszne postępowanie,
albo - zgodę między ludźmi.
A kto tak czyni,
bardzo pragnąc przypodobać się Bogu -
to My mu damy nagrodę ogromną.
115.  A kto oddzieli się od Posłańca,
mając jasną wiedzę o tym,
jaka jest dla niego
droga prosta,
a postępuje inną drogą
niż droga wiernych -
to My obrócimy go ku temu,
ku czemu on sam się zwrócił,
i wystawimy go na spalenie w Gehennie.
A jakże złe to miejsce przybycia!
116.  Zaprawdę, Bóg nie przebacza tego,
żeby Mu dodawano współtowarzyszy,
lecz On przebacza, komu chce,
inne przewinienia.
Ale kto dodaje Bogu współtowarzyszy,
ten zabłądził zabłądzeniem dalekim.
117.  Oni wzywają, poza Nim, tylko bóstwa żeńskie;
i wzywają tylko szatana buntownika.
118.  Przeklął go Bóg,
a on powiedział:
"Ja z pewnością wezmę sobie
oznaczoną część spośród Twoich sług!
119.  I sprowadzę ich z drogi,
i wzbudzę w nich pragnienia,
gdy rozkażę im
- oni będą obcinali uszy bydłu,
gdy rozkażę im
- oni będą zmieniać stworzenie Boga!"
A kto weźmie sobie szatana jako opiekuna,
zamiast Boga,
ten ponosi stratę oczywistą.
120.  On obiecuje im
i budzi w nich pragnienia;
lecz szatan obiecuje tylko złudę!
121.  Dla tych miejscem schronienia jest Gehenna.
I nie znajdą oni od niej wybawienia!
122.  A tych, którzy wierzą i czynią dobre dzieła
- My wprowadzimy do Ogrodów,
gdzie w dole płyną strumyki;
tam będą przebywać wiecznie
- nieśmiertelni.
Obietnica Boga jest prawdą!
A kto jest bardziej prawdziwy niż Bóg
w tym, co mówi?
123.  To nie zależy od waszych życzeń
ani też od życzeń ludzi Księgi.
Kto czyni zło,
ten otrzyma za nie zapłatę;
i nie znajdzie on dla siebie,
poza Bogiem,
ani opiekuna, ani pomocnika.
124.  Ktokolwiek pełni dobre dzieła
- mężczyzna czy kobieta -
i jest wierzącym
- tacy wejdą do Ogrodu
i nie doznają niesprawiedliwości
nawet na łupinkę daktyla.
125.  A kto lepiej wyznaje religię
aniżeli ten, kto poddał swoje oblicze Bogu,
czyniąc przy tym dobro
i postępując za tradycją religijną Abrahama,
prawdziwie pobożnego hanifa?
A Bóg wziął sobie Abrahama za przyjaciela!
126.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Bóg obejmuje każdą rzecz!
127.  Oni będą cię pytać w sprawie kobiet.
Powiedz:
"Bóg daje wam pouczenie o nich
- to, co wam się recytuje w Księdze:
w sprawie osieroconych dziewcząt,
którym nie dajecie tego,
co im zostało przepisane,
kiedy pragniecie je poślubić;
i pouczenie w sprawie słabowitych dzieci;
i abyście byli dla sierot sprawiedliwi."
A cokolwiek uczynicie dobrego,
to, zaprawdę, Bóg wie o tym dobrze!
128.  Jeśli kobieta obawia się
złego traktowania lub obojętności
ze strony swojego męża,
to nie będą mieli grzechu,
jeśli dojdą między sobą do zgody,
bo zgoda jest lepsza.
W duszach zawsze mieszka chciwość.
Ale jeśli czynicie dobro
i jesteście bogobojni
- to, zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
tego, co czynicie!
129.  Wy nie będziecie mogli być sprawiedliwi
dla każdej z waszych kobiet,
nawet gdybyście chcieli.
Ale nie odsuwajcie się całkowicie,
aby jednej z nich nie pozostawić jakby w zawieszeniu.
A jeśli się pogodzicie
i będziecie bogobojni,
to, zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
130.  A jeśli małżonkowie się rozłączą,
to Bóg wzbogaci każde Swoją obfitością.
Bóg jest wszechobejmujący, mądry!
131.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
I to, co jest na ziemi
Nakazaliśmy już tym,
którzy byli przed wami,
i wam samym:
"Bójcie się Boga!"
A jeśli będziecie niewiernymi,
to przecież do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi!
Bóg jest bogaty i godny chwały!
132.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Bóg wystarczy jako poręczyciel!
133.  Jeśli On zechce,
to was usunie,
o ludzie!
i przyprowadzi innych.
Bóg jest w stanie to uczynić!
134.  Kto pragnie nagrody tego świata
- to u Boga jest przecież
nagroda tego świata i ostatecznego.
Bóg jest dobrze słyszącym i jasno widzącym!
135.  O wy, którzy wierzycie!
Trzymajcie się stale sprawiedliwości -
zaświadczając to przed Bogiem -
również względem was samych
albo względem waszych dzieci i krewnych,
czy to będzie bogaty, czy biedny!
- bo Bóg jest im bliższy.
Przeto nie idźcie za namiętnością,
abyście nie naruszyli sprawiedliwości.
Jeśli lawirujecie i odwracacie się,
to, zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
tego, co czynicie!
136.  O wy, którzy wierzycie!
Wierzcie w Boga i w Jego Posłańca,
w Księgę, którą zesłał Swemu Posłańcowi,
i w Księgę, którą zesłał przedtem!
A kto nie wierzy w Boga, w Jego aniołów,
w Jego Księgi, w Jego Posłańców
i Dzień Ostatni
- ten zbłądził zbłądzeniem dalekim.
137.  Zaprawdę, tym, którzy uwierzyli,
potem odrzucili wiarę,
znów uwierzyli
i na nowo odrzucili wiarę,
a potem jeszcze powiększyli swoją niewiarę
- Bóg nie przebaczy
ani też nie poprowadzi ich drogą prostą.
138.  Obwieść obłudnikom,
że czeka ich kara bolesna!
139.  Ci, którzy biorą sobie niewiernych
zamiast wiernych - jako opiekunów
- to czyż oni poszukują u nich potęgi?
Zaprawdę, potęga należy do Boga
w całości!
140.  On zesłał wam w Księdze:
"Kiedy usłyszycie znaki Boga,
w które nie wierzą i z których się wyśmiewają,
to nie pozostawajcie razem z nimi,
dopóki oni nie zaczną innej rozmowy;
albowiem wy wtedy staniecie się do nich podobni!"
Zaprawdę, Bóg zbierze obłudników i niewiernych
w Gehennie, wszystkich razem!
141.  To są ci, którzy wyczekują,
co będzie z wami;
i kiedy Bóg da wam zwycięstwo,
oni mówią:
"Czyż nie byliśmy razem z wami?"
A jeśli szczęście dopisze niewiernym,
to oni mówią:
"Czyż nie staraliśmy się wam pomóc
i czy nie broniliśmy was przed wiernymi?"
Lecz Bóg rozsądzi między wami
w Dniu Zmartwychwstania.
I Bóg nigdy nie przygotuje niewiernym
drogi przeciwko wiernym.
142.  Zaprawdę, obłudnicy starają się oszukać Boga,
lecz to On jest Tym, który ich zmyli.
Kiedy stają do modlitwy,
to podnoszą się leniwie
i tak, by ich ludzie widzieli,
i mało wspominają Boga.
143.  Oni wahają się,
nie skłaniają się ani ku tym,
ani ku tamtym.
A kogo sprowadzi z drogi Bóg
- to nie znajdziesz dla niego drogi.
144.  O wy, którzy wierzycie!
Nie bierzcie sobie za opiekunów niewiernych
zamiast wiernych!
Czy chcecie przygotować Bogu
przeciwko wam samym dowód oczywisty?
145.  Zaprawdę, obłudnicy znajdą się
na samym dnie ognia
i nie znajdziesz dla nich pomocnika.
146.  Wyłączając tych, którzy się nawrócili,
którzy się poprawili,
którzy szukali opieki u Boga
i szczerze wyznali swoją religię
przed Bogiem.
Oto ci będą - razem z wierzącymi;
a Bóg da niebawem wiernym
nagrodę ogromną!
147.  Dlaczego Bóg miałby karać,
jeśli będziecie wdzięczni
i jeśli uwierzycie?
Bóg jest wdzięczny, wszechwiedzący!
148.  Bogu nie podoba się rozgłaszanie złych słów,
chyba że ktoś doznał niesprawiedliwości.
A Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
149.  Czy wy czynicie dobro jawnie,
czy w skrytości,
czy też odpuścicie komuś zło
- to, zaprawdę, Bóg jest odpuszczający, potężny!
150.  Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą
w Boga i Jego posłańców
i chcą uczynić rozróżnienie
między Bogiem i Jego posłańcami,
mówią:
"Wierzymy w jednych,
a nie wierzymy w drugich."
I oni chcą znaleźć sobie
w ten sposób jakąś drogę;
151.  oni są niewiernymi naprawdę!
I przygotowaliśmy dla niewiernych
karę poniżającą.
152.  A tym, którzy wierzą w Boga i Jego posłańców
i nie czynią rozróżnienia
między którymkolwiek spośród nich
- tym My damy niebawem nagrodę.
Przecież Bóg jest przebaczający, litościwy!
153.  Proszą ciebie ludzie Księgi,
abyś ty im sprowadził Księgę z nieba.
Oni prosili już Mojżesza
o coś większego niż to
i powiedzieli:
Pokaż nam Boga jawnie!"
I poraził ich piorun
za ich bezbożność.
Następnie wzięli sobie cielca,
kiedy mieli już
dowody oczywiste.
I My przebaczyliśmy im to,
i daliśmy Mojżeszowi władzę jawną.
154.  I wznieśliśmy nad nimi Górę
na znak przymierza z nimi,
i powiedzieliśmy im:
"Wejdźcie do bramy wybijając pokłony!"
I powiedzieliśmy im:
Nie naruszajcie soboty!"
I zawarliśmy z nimi przymierze uroczyste.
155.  Za to, że zerwali swoje przymierze,
za to, że nie uwierzyli
w znaki Boga,
za to, że bez żadnego prawa
zabijali posłańców,
i za to, że powiedzieli:
nasze serca są nie obrzezane"
- Nie! To Bóg nałożył na nie pieczęć
za ich niewiarę,
tak iż tylko niewielu z nich wierzy. -
156.  i za ich niewiarę,
i za to, że powiedzieli przeciw Marii
kalumnię straszną,
157.  i za to, że powiedzieli:
"zabiliśmy Mesjasza, Jezusa, syna Marii,
posłańca Boga"
- podczas gdy oni ani Go nie zabili,
ani Go nie ukrzyżowali,
tylko im się tak zdawało;
i, zaprawdę, ci, którzy się różnią w tej sprawie,
są z pewnością w zwątpieniu;
oni nie mają o tym żadnej wiedzy,
idą tylko za przypuszczeniem;
oni Go nie zabili z pewnością.
158.  Przeciwnie!
Wyniósł Go Bóg do Siebie!
Bóg jest potężny, mądry!
159.  I nie ma nikogo spośród ludu Księgi,
kto by nie uwierzył w Niego
przed swoją śmiercią;
a w Dniu Zmartwychwstania
On będzie przeciwko nim świadkiem.
160.  I z powodu niesprawiedliwości
tych, którzy wyznają judaizm,
zakazaliśmy im rzeczy przyjemnych,
które były dla nich dozwolone;
i dlatego że odsunęli się bardzo
od drogi Boga;
161.  i ponieważ brali lichwę,
chociaż to było im zakazane;
i ponieważ niesłusznie zjadali majątek ludzi
- My przygotowaliśmy dla tych, którzy są niewierni,
karę bolesną.
162.  Lecz tym spośród nich ,
którzy są utwierdzeni w wiedzy,
i wiernym, którzy wierzą
w to, co tobie zostało objawione,
i w to, co zostało objawione przed tobą,
i tym, którzy odprawiają modlitwę,
i tym, którzy dają jałmużnę,
i tym, którzy wierzą w Boga i w Dzień Ostatni
- tym My damy nagrodę ogromną.
163.  Zaprawdę, objawiliśmy tobie,
tak jak objawiliśmy Noemu
i prorokom po nim;
i jak objawiliśmy Abrahamowi i Isma`ilowi
Izaakowi i Jakubowi, jak i pokoleniom,
Jezusowi, Hiobowi i Jonaszowi,
Aaronowi i Salomonowi;
a Dawidowi daliśmy Psalmy.
164.  I posłańcom -
o których opowiadaliśmy tobie poprzednio,
i posłańcom -
o których ci nie opowiadaliśmy
- a Bóg przemawiał jasno do Mojżesza -
165.  i posłańcom -
zwiastującym i ostrzegającym,
aby ludzie nie mieli przeciwko Bogu
żadnego dowodu, po posłańcach.
Bóg jest potężny, mądry!
166.  Lecz Bóg zaświadczy
o tym, co zesłał tobie!
Zesłał On to w pełni Swojej wiedzy.
I zaświadczą aniołowie.
A Bóg wystarczy jako świadek!
167.  Zaprawdę, ci, którzy nie uwierzyli
i którzy odsunęli się od drogi Boga,
zabłądzili zabłądzeniem dalekim.
168.  Zaprawdę, tym, którzy nie uwierzyli
i którzy byli niesprawiedliwymi
- tym nie przebaczy Bóg
i nie poprowadzi ich drogą prostą,
169.  tylko - drogą Gehenny,
gdzie będą przebywać na wieki.
A to jest dla Boga łatwe!
170.  O ludzie!
Przyszedł do was Posłaniec
z prawdą od waszego Pana.
Wierzcie więc!
To jest lepsze dla was.
A jeśli nie uwierzycie
- to przecież do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi!
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
171.  O ludu Księgi!
Nie przekraczaj granic w twojej religii
i nie mów o Bogu niczego innego,
jak tylko prawdę!
Mesjasz, Jezus syn Marii,
jest tylko posłańcem Boga;
i Jego Słowem, które złożył Marii;
i Duchem, pochodzącym od Niego.
Wierzcie więc w Boga i Jego posłańców
i nie mówcie: "Trzy!"
Zaprzestańcie!
To będzie lepiej dla was!
Bóg- Allah - to tylko jeden Bóg!
On jest nazbyt wyniosły,
by mieć syna!
Do Niego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
I Bóg wystarcza jako opiekun!
172.  I Mesjasz nie będzie zbyt dumny,
by być sługą Boga,
tak jak nie są dumni aniołowie,
ci, którzy są blisko dopuszczeni.
A kto jest zbyt dumny,
aby Jemu oddawać cześć,
i wbija się w pychę
- to tych On zbierze ku Sobie
wszystkich razem!
173.  A jeśli chodzi o tych,
którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła,
to On im da pełnię nagrody
i pomnoży im Swoją łaskę.
A jeśli chodzi o tych,
którzy się wynoszą i wbijają w pychę,
to tych ukarze Bóg karą bolesną.
I nie znajdą oni dla siebie, poza Bogiem,
żadnego opiekuna i żadnego pomocnika.
174.  O ludzie!
Otrzymaliście dowód od waszego Pana
i zesłaliśmy wam światło jasne.
175.  A tych, którzy wierzą w Boga
i trzymają się Go mocno
- tych wprowadzi On do Swojego miłosierdzia
i do Swojej łaski
i poprowadzi ich do Siebie drogą prostą.
176.  Pytają ciebie o pouczenie.
Powiedz:
"Bóg daje wam pouczenie
o dziedziczeniu w linii bocznej:
Jeśli mężczyzna zginie nie mając dziecka,
a ma on siostrę,
to jej przypada połowa z tego,
co on pozostawił;
a mężczyzna dziedziczy po siostrze,
jeśli ona nie ma dziecka.
A jeśli ma dwie siostry,
to im przypada dwie trzecie z tego,
co zostawił.
A jeśli ma braci i siostry,
to mężczyźnie przypada udział dwóch kobiet."
Wyjaśnia wam Bóg, abyście nie błądzili.
Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 5 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  O wy, którzy wierzycie!
Bądźcie wierni zobowiązaniom!
Dozwolone wam jest
wszelkie zwierzę spośród trzód
oprócz tego, co zostało wymienione.
Nie wolno wam polować,
kiedy, uświęceni, odbywacie pielgrzymkę.
Zaprawdę, Bóg nakazuje to, co chce!
2.  O wy, którzy wierzycie!
Nie znieważajcie symbolów kultu Boga
ani miesiąca świętego,
ani ofiar zwierząt, ani też wieńców,
ani zdążających do świętego Domu,
którzy poszukują łaski i zadowolenia
od swego Pana.
A kiedy już nie jesteście uświęceni,
wtedy możecie udawać się na polowanie.
I niech nienawiść do ludzi,
którzy odsunęli was od świętego Meczetu,
nie popycha was do grzechu.
Wspomagajcie się wzajemnie
w pobożności i bogobojności!
Ale nie wspomagajcie się wzajemnie
w grzechu i wrogości!
I bójcie się Boga!
Zaprawdę, Bóg jest straszny w karaniu!
3.  Zakazane wam jest:
padlina, krew i mięso świni;
to, co zostało poświęcone na ofiarę
w imię czegoś innego niż Boga;
zwierzę zaduszone,
zabite od uderzenia,
zabite na skutek upadku,
zabite na skutek pobodzenia
i to, które pożerał dziki zwierz
- chyba że zdołaliście je zabić według rytuału -
i to, co zostało ofiarowane na kamieniach.
I nie wolno wam się dzielić,
wróżąc za pomocą strzał,
bo to jest bezbożnością.
Dzisiaj ci, którzy nie wierzą,
są zrozpaczeni z powodu waszej religii.
Nie obawiajcie się ich,
lecz obawiajcie się Mnie!
Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię
i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią;
wybrałem dla was islam jako religię.
Kto jednak będzie zmuszony w czasie głodu,
nie będąc skłonnym dobrowolnie do grzechu...
- zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
4.  Oni pytają ciebie, co jest im dozwolone.
Powiedz:
"Dozwolone są wam rzeczy dobre.
Jedzcie to, co pochwycą drapieżniki,
które wytresowaliście tak, jak tresujecie psy,
ucząc ich tego,
czego nauczył was Bóg.
I wspominajcie nad tym imię Boga."
Bójcie się Boga!
Zaprawdę, Bóg jest szybki w rachunku!
5.  Dzisiaj są wam dozwolone dobre rzeczy;
dozwolone wam jest pożywienie tych,
którym została dana Księga;
a wasze pożywienie jest im dozwolone.
I kobiety cnotliwe spośród wierzących,
i kobiety cnotliwe spośród tych,
którym została dana Księga przed wami,
jeśli daliście im należny posag
jako ludzie uczciwi, a nie rozpustni,
biorący je sobie jako nałożnice.
A ktokolwiek odrzuca wiarę,
to jego działanie jest daremne
i on w życiu ostatecznym
znajdzie się wśród tych, którzy ponieśli stratę.
6.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy stajecie do modlitwy,
to obmyjcie wasze twarze
i ręce aż do łokci;
przetrzyjcie lekko wasze głowy,
a nogi myjcie - aż do kostek.
A jeśli jesteście w stanie nieczystym,
to oczyszczajcie się.
A jeśli jesteście chorzy
albo w podróży,
albo jeśli ktoś z was
przyszedł z ustronnego miejsca,
albo jeśli dotykaliście kobiet,
a nie znajdziecie wody,
to poszukajcie dobrego piasku
i wycierajcie nim twarze i ręce.
Bóg nie chce sprawiać wam trudności,
lecz chce was tylko oczyścić
i chce w pełni obdarzyć was Swoją dobrocią.
Być może, będziecie wdzięczni!
7.  Wspominajcie dobroć Boga względem was
i przymierze, które On zawarł z wami,
kiedy powiedzieliście:
"Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni!"
Bójcie się Boga!
Zaprawdę, Bóg wie dobrze,
co mieści się w sercach!
8.  O wy, którzy wierzycie!
Trzymajcie się prosto przed Bogiem,
dając świadectwo sprawiedliwości.
I niech nienawiść do jakiegokolwiek ludu
nie skłania was do grzechu,
abyście nie popełnili niesprawiedliwości.
Bądźcie sprawiedliwi!
To jest najbliższe bogobojności.
Bójcie się Boga!
Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
tego, co czynicie!
9.  Bóg obiecał tym, którzy wierzą
i pełnią dobre dzieła,
iż otrzymają przebaczenie i nagrodę wielką.
10.  A ci, którzy odrzucili wiarę
i za kłamstwo uznali Nasze znaki
- będą mieszkańcami ognia piekielnego.
11.  O wy, którzy wierzycie!
Wspominajcie dobroć Boga względem was,
kiedy ludzie zamyślali wyciągnąć swoje ręce
przeciwko wam
a On je od was powstrzymał!
Bójcie się Boga!
Niech wierzący zaufają Bogu!
12.  Bóg zawarł przymierze z synami Izraela
i wyłoniliśmy spośród nich
dwunastu przywódców.
I powiedział Bóg:
"Zaprawdę, ja jestem z wami!
Jeśli będziecie odprawiać modlitwę,
jeśli będziecie dawać jałmużnę,
jeśli będziecie wierzyć w Moich posłańców
i jeśli będziecie ich wspomagać,
i jeśli dacie Bogu piękną pożyczkę
- to, z pewnością, Ja odpuszczę wam
wasze złe czyny
i wprowadzę was do Ogrodów,
gdzie w dole płyną strumyki!
A ktokolwiek spośród was
będzie potem niewierny,
ten zabłądził daleko z równej drogi!"
13.  Za to, że oni naruszyli swoje przymierze,
My ich przeklęliśmy
i uczyniliśmy ich serca zatwardziałymi.
Oni wypaczają sens słów
i zapominają część tego,
co im zostało przypomniane. '
Ty nieustannie odkrywać będziesz
zdradę z ich strony,
z wyjątkiem nielicznych spośród nich.
Lecz odpuść im i przebacz!
Zaprawdę, Bóg kocha dobrze czyniących!
14.  Od tych, którzy mówią:
"Jesteśmy chrześcijanami!",
wzięliśmy przymierze.
Lecz oni zapomnieli część tego,
co im zostało przypomniane;
My wznieciliśmy wrogość i nienawiść
wśród nich aż do Dnia Zmartwychwstania.
I niebawem obwieści im Bóg
to, co oni czynili.
15.  O ludu Księgi!
Nasz Posłaniec przyszedł do was,
wyjaśniając wam wiele z tego,
co wy ukrywaliście z Księgi,
i wiele też zacieraliście.
Przyszło do was światło od Boga
i Księga jasna.
16.  Przez nią prowadzi Bóg
tych, którzy poszukują Jego zadowolenia,
po drogach pokoju,
wyprowadza ich z ciemności do światła i
- za Jego zezwoleniem -
prowadzi ich ku drodze prostej.
17.  Nie uwierzyli ci, którzy powiedzieli:
"Zaprawdę, Bogiem jest Mesjasz, syn Marii!"
Powiedz:
"Któż ma możność uczynić coś przeciw Bogu,
jeśli On zechce zgubić Mesjasza, syna Marii,
jak również Jego Matkę
i wszystkich, którzy są na ziemi?"
Do Boga należy królestwo niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi.
On stwarza to, co chce.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
18.  Powiedzieli żydzi i chrześcijanie:
"My jesteśmy synami Boga
i Jego umiłowanymi."
Powiedz:
"Dlaczegoż więc On karze was
za wasze grzechy?
Przeciwnie, wy jesteście tylko ludźmi
spośród tych, których On stworzył.
On przebacza temu, komu chce,
i On karze tego, kogo chce.
Do Boga należy królestwo niebios i ziemi
i to, co jest między nimi.
I do Niego zmierza wędrowanie."
19.  O ludu Księgi!
Przyszedł do was Nasz Posłaniec,
aby dać wyjaśnienie
- po pewnej przerwie między posłańcami -
żebyście nie mówili:
"Nie przyszedł do nas ani zwiastun, ani ostrzegający!"
I oto przyszedł do was zwiastun i ostrzegający.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny.
20.  Oto powiedział Mojżesz do swego ludu:
"O ludu mój !
Wspominajcie dobroć Boga nad wami!
On ustanowił wśród was proroków,
On uczynił was królami
i dał wam to,
czego nie dał żadnemu spośród światów.
21.  O ludu mój!
Wejdźcie do Ziemi Świętej,
którą Bóg przeznaczył dla was!
I nie wracajcie waszymi śladami,
bo powrócicie jako ci, którzy stracili."
22.  Powiedzieli:
"O Mojżeszu!
Zaprawdę, w niej jest lud olbrzymów
i my tam z pewnością nie wejdziemy,
dopóki, oni stamtąd nie wyjdą.
A kiedy oni z niej wyjdą,
to wtedy my wejdziemy."
23.  Powiedziało dwóch ludzi
spośród bogobojnych,
których Bóg obdarzył dobrodziejstwami:
"Wejdźcie do nich przez bramę.
A kiedy wejdziecie przez nią,
to będziecie zwycięzcami.
I zaufajcie Bogu, jeśli jesteście wierzącymi!"
24.  Powiedzieli:
"O Mojżeszu!
My nigdy nie wejdziemy do niej,
jak długo oni tam się Znajdują.
Idźże więc ty i twój Pan
i walczcie obydwaj!
My tutaj pozostaniemy."
25.  On powiedział:
"Panie mój !
Zaprawdę, ja nie posiadam władzy nad nikim,
jak tylko nad samym sobą i nad moim bratem.
Oddziel nas więc od tego ludu zepsutego!"
26.  Powiedział:
"Oto ona jest im zakazana!
Przez czterdzieści lat
będą błąkać się po ziemi.
Lecz nie martw się o ten lud zepsuty!"
27.  Opowiedz im historię o dwóch synach Adama
zgodnie z prawdą.
Oto obydwaj przynieśli ofiarę;
i została przyjęta od jednego z nich,
a nie została przyjęta od drugiego.
On powiedział:
"Ja z pewnością cię zabiję!"
Ten powiedział:
"Bóg przyjmuje tylko od bogobojnych.
28.  Jeśli nawet wyciągniesz rękę ku mnie,
aby mnie zabić,
to ja nie wyciągnę ręki ku tobie,
aby ciebie zabić.
Zaprawdę, ja lękam się Boga,
Pana światów!
29.  Zaprawdę, chcę, abyś wziął na siebie
mój grzech i swój grzech
i abyś znalazł się wśród mieszkańców ognia.
Taka jest zapłata niesprawiedliwych."
30.  I dusza jego popchnęła go do zabójstwa brata;
zabił go
i znalazł się wśród tych, którzy ponieśli stratę.
31.  Wówczas Bóg posłał kruka,
który podrapał ziemię,
aby mu pokazać, jak ukryć zwłoki brata.
Powiedział on:
O biada mi!
Czyż ja nie mogę
być podobnym do tego kruka
i ukryć zwłok mego brata?"
I wtedy znalazł się wśród tych,
którzy wyrażają skruchę.
32.  Z tego to powodu przepisaliśmy synom Izraela:
"Ten, kto zabił człowieka,
który nie popełnił zabójstwa
i nie szerzył zgorszenia na ziemi,
czyni tak, jakby zabił wszystkich ludzi.
A ten, kto przywraca do życia człowieka,
czyni tak,
jakby przywracał do życia wszystkich ludzi."
Przyszli do nich Nasi posłańcy
z jasnymi dowodami,
potem jednak wielu z nich
popełniało przestępstwa na ziemi.
33.  Zapłatą dla tych, którzy zwalczają Boga
i Jego Posłańca
i starają się szerzyć zepsucie na ziemi,
będzie tylko to,
iż będą oni zabici lub ukrzyżowani
albo też obetnie im się
rękę i nogę naprzemianległe,
albo też zostaną wypędzeni z kraju.
Oni doznają
hańby na tym świecie
i kary bolesnej w życiu ostatecznym.
34.  Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócą,
zanim przejmiecie władzę nad nimi.
I wiedzcie, że Bóg jest przebaczający, litościwy!
35.  O wy, którzy wierzycie!
Bójcie się Boga,
poszukujcie pilnie połączenia się z Nim
i walczcie usilnie na Jego drodze!
Być może, wy będziecie szczęśliwi!
36.  Zaprawdę, gdyby ci, którzy nie wierzą,
posiadali to wszystko, co jest na ziemi,
i jeszcze tyleż do tego,
aby się tym wykupić od kary
w Dniu Zmartwychwstania,
to nie zostałoby to od nich przyjęte.
Ich czeka kara bolesna.
37.  Będą chcieli wyjść z ognia,
lecz w żaden sposób z niego nie wyjdą.
Ich kara będzie wiecznie trwająca.
38.  Złodziejowi i złodziejce
obcinajcie ręce
w zapłatę za to, co oni popełnili.
To jest przykładna kara od Boga.
Bóg jest potężny, mądry!
39.  A kto, będąc przedtem niesprawiedliwy,
nawróci się i poprawi
- to, zaprawdę, Bóg zwróci się ku niemu.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
40.  Czyż nie wiesz,
że do Boga należy królestwo niebios i ziemi?
On karze, kogo chce,
i przebacza, komu chce.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
41.  O Posłańcu!
Niech nie zasmucają ciebie
ci spośród współzawodniczących w niewierności,
którzy mówią swoimi ustami:
"My uwierzyliśmy",
lecz ich serca nie uwierzyły;
i ci, którzy wyznają judaizm;
oni zazwyczaj słuchają kłamstw,
przysłuchują się innym ludziom,
którzy nie przyszli do ciebie;
wypaczają znaczenie słów
mówiąc:
"Jeśli to wam zostało dane,
bierzcie to!
A jeśli nie zostało wam dane,
to miejcie się na baczności!"
Bo jeśli Bóg chce kogo doświadczyć,
to ty nie możesz mu w niczym pomóc
przed Bogiem.
To są ci, których serc
Bóg nie chciał oczyścić.
Na tym świecie czeka ich hańba,
a w życiu ostatecznym - kara ogromna.
42.  Oni ciągle słuchają kłamstw
i pożerają zyski prawem zakazane.
Jeśli oni przyjdą do ciebie,
to bądź sędzią między nimi
albo też odwróć się od nich.
Jeśli się od nich odwrócisz,
to oni tobie w niczym nie zaszkodzą.
A jeśli będziesz sądził,
to sądź ich według słuszności.
Zaprawdę, Bóg kocha ludzi sprawiedliwych!
43.  Lecz jakże oni mogliby ciebie wziąć za sędziego,
skoro mają Torę,
w której jest sąd Boga?
Potem jednak oni się odwracają.
Ci ludzie nie są wierzącymi!
44.  My, zaprawdę, zesłaliśmy Torę,
w której jest przewodnictwo i światło.
Według niej prorocy,
całkowicie poddani,
sądzili tych, którzy wyznawali judaizm;
podobnie rabini i doktorzy prawa
sądzili według tego, co im zostało powierzone
z Księgi Boga, której byli świadkami.
Dlatego nie bójcie się ludzi,
lecz bójcie się Mnie!
I nie sprzedajcie Moich znaków
za niską cenę!
A ci, którzy nie sądzą według tego,
co zesłał Bóg,
są niewiernymi.
45.  Przepisaliśmy im w niej:
"Życie za życie, oko za oko,
nos za nos, ucho za ucho, ząb za ząb;
a za rany obowiązuje prawo talionu.
Ale kto z ceny krwi uczyni jałmużnę,
otrzyma przebaczenie."
A którzy nie sądzą według tego, co zesłał Bóg,
są ludźmi niesprawiedliwymi.
46.  My posłaliśmy ich śladami
Jezusa, syna Marii,
potwierdzającego prawdziwość tego,
co było przed Nim w Torze;
i Jemu daliśmy Ewangelię,
w której jest przewodnictwo i światło,
będącej potwierdzeniem tego,
co było przed nią,
i jako przewodnictwo i napomnienie
dla ludzi bogobojnych.
47.  I niech lud Ewangelii sądzi
według tego, co zesłał Bóg.
A ci, którzy nie sądzą według tego,
co zesłał Bóg,
są ludźmi zepsutymi.
48.  My tobie również zesłaliśmy Księgę z prawdą,
potwierdzając prawdziwość Księgi,
która była przed nią,
i chroniąc ją.
Sądź więc między nimi
według tego, co zesłał Bóg,
i nie idź za ich namiętnościami,
odstępując od tego, co otrzymałeś z prawdy.
Dla każdego z was uczyniliśmy normę i drogę otwartą.
A gdyby Bóg zechciał,
to uczyniłby was jednym narodem,
lecz... żeby was doświadczyć
w tym, co wam dał.
Starajcie się więc pilnie
czynić dobre dzieła.
Do Boga powrócicie wszyscy razem.
On obwieści wam to, w czym się różniliście.
49.  Sądź więc między nimi
według tego, co zesłał Bóg,
i nie idź za ich namiętnościami;
i strzeż się przed nimi,
żeby cię nie zwiedli od czegokolwiek,
co tobie zesłał Bóg.
A jeśli oni się odwrócą plecami,
to wiedz,
że Bóg chce tylko dotknąć ich nieszczęściem
za niektóre ich grzechy.
Zaprawdę, wielu spośród ludzi
- to, z pewnością, ludzie szerzący zepsucie!
50.  Czyż oni pragną sądu z czasów pogaństwa?
Któż jest lepszy od Boga
w sądzeniu ludzi,
którzy posiadają pewność?
51 O wy, którzy wierzycie!
Nie bierzcie sobie za przyjaciół
żydów i chrześcijan;
oni są przyjaciółmi jedni dla drugich.
A kto z was bierze ich sobie za przyjaciół,
to sam jest spośród nich.
Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludu niesprawiedliwych!
52.  I widzisz tych,
w których sercach jest choroba,
jak śpieszą do nich, mówiąc:
"Obawiamy się,
że dosięgnie nas zmienność losu."
Być może, Bóg da zwycięstwo
albo jakiś rozkaz od Siebie
i oni zaczną żałować tego, co ukrywali
w swoich duszach.
53.  Ci, którzy uwierzyli,
będą mówili:
"Czyż to oni przysięgali na Boga
najbardziej uroczystą przysięgą,
że byli, z pewnością, z wami?
Daremne są ich uczynki!
Oni ponieśli stratę!"
54.  O wy, którzy wierzycie!
Jeśli ktoś z was odrzuci swoją religię...
Bóg niebawem przyprowadzi ludzi,
których pokocha i oni Jego pokochają;
oni będą pokorni względem wiernych,
a dumni wobec niewiernych;
będą walczyli na drodze Boga
i nie będą się bać nagany ganiącego.
To jest łaska Boga.
A Bóg jest wszechobejmujący, wszechwiedzący!
55.  Waszym opiekunem jest Bóg',
Jego Posłaniec
i ci, którzy uwierzyli;
którzy odprawiają modlitwę,
którzy dają jałmużnę,
skłaniając się pokornie.
56.  A kto bierze sobie za opiekuna
Boga i Jego Posłańca,
i tych, którzy uwierzyli...
zaprawdę zwolennicy Boga
będą zwycięzcami!
57.  O wy, którzy wierzycie!
Nie bierzcie sobie za przyjaciół
tych, którzy z waszej religii
czynią przedmiot szyderstwa i zabawy;
oni są spośród tych, którzy przed wami otrzymali Księgę,
i spośród niewiernych!
I bójcie się Boga,
jeśli jesteście wierzącymi!
58.  Kiedy nawołujecie do modlitwy,
oni biorą ją za przedmiot kpin i zabawy.
Tak jest,
ponieważ są ludźmi, którzy nie rozumieją.
59Powiedz:
O ludzie Księgi!
Czyż wy ganicie w nas tylko to,
iż wierzymy w Boga
i w to, co nam zostało zesłane,
i w to, co zostało zesłane przedtem?
Zaprawdę większość spośród was
to ludzie bezbożni."
60.  Powiedz:
"Czyż mam wam obwieścić
coś gorszego niż to,
co będzie waszą zapłatą u Boga?
Ci, których przeklął Bóg
i na których się zagniewał,
z których uczynił małpy i świnie
ci, którzy czcili bałwany
- znajdują się w najgorszym miejscu
i są tymi, którzy najbardziej zbłądzili z równej drogi."
61.  Kiedy oni przychodzą do was, mówią:
"Uwierzyliśmy!"
A przecież weszli z niewiarą
i z niewiarą wyszli.
Zaprawdę, Bóg wie najlepiej,
co oni ukrywają!
62.  Ty widzisz wielu spośród nich,
jak pośpiesznie dążą
do grzechu i do wrogości,
i do zjadania
tego, co zakazane.
Jakże złe jest to, co oni czynią!
63.  Dlaczego ich rabini i kapłani
nie zabronią im grzesznej mowy
i zjadania
tego, co zakazane?
Jakże złe jest to, co oni robią!
64.  Żydzi powiedzieli:
"Ręka Boga jest skrępowana!"
To ich ręce są skrępowane,
oni zaś zostali przeklęci
za to, co mówili.
Ręce Boga, przeciwnie, są szeroko otwarte:
On rozdaje, jak chce.
I to, co tobie zostało zesłane
od twojego Pana,
z pewnością u wielu z nich
powiększa bunt i niewiarę.
My rzuciliśmy między nich
wrogość i zawiść
aż do Dnia Zmartwychwstania.
Ilekroć rozpalają ogień wojny,
Bóg go wygasza.
Oni usiłują szerzyć na ziemi zgorszenie,
lecz Bóg nie miłuje tych,
którzy szerzą zgorszenie.
65.  Ale gdyby ludzie Księgi uwierzyli
i byli bogobojni,
to odpuścilibyśmy im ich złe czyny
i z pewnością wprowadzilibyśmy ich
do Ogrodów szczęśliwości.
66.  Gdyby zachowywali Torę i Ewangelię,
i to, co im zostało zesłane od ich Pana,
to z pewnością żywiliby się
i z tego, co jest ponad nimi,
i z tego, co jest pod ich stopami.
Wśród nich są ludzie,
którzy zachowują umiarkowanie,
lecz wielu z nich
jakże źle czyni!
67.  O Posłańcu!
Obwieszczaj to, co ci zostało zesłane
od twojego Pana!
A jeśli tego nie uczynisz,
to nie zdołasz przekazać Jego posłania.
Bóg uchroni cię przed ludźmi.
Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludu niewiernych!
68.  Powiedz:
"O ludu Księgi!
Wy nie opieracie się na niczym,
dopóki nie wypełniacie Tory i Ewangelii,
i tego, co wam zostało zesłane
od waszego Pana."
Lecz to, co tobie zostało zesłane,
u wielu spośród nich
zwiększyło tylko bunt i niewiarę.
Nie martw się jednak ludem niewiernych!
69.  Zaprawdę, ci, którzy wierzą,
ci, którzy wyznają judaizm,
sabejczycy i chrześcijanie,
ci, którzy wierzą w Boga i w Dzień Ostatni
i którzy czynią dobro
- niech się niczego nie obawiają;
oni nie będą zasmuceni!
70.  Zawarliśmy przymierze z synami Izraela
i wysłaliśmy do nich posłańców.
Lecz za każdym razem,
kiedy przyszedł do nich posłaniec
z tym, czego nie pragnęły ich dusze,
to jednych oni uznawali za kłamców,
a innych zabijali.
71.  Sądzili, że nie będzie żadnej próby.
Oni pozostali ślepi i głusi.
Potem zwrócił się do nich Bóg.
I znowu pozostali ślepi i głusi.
Lecz Bóg widzi dobrze, co oni czynią.
72.  Nie uwierzyli
ci, którzy powiedzieli:
"Zaprawdę, Bóg - to Mesjasz, syn Marii!"
A Mesjasz powiedział:
"Synowie Izraela!
Czcijcie Boga,
mojego Pana i waszego Pana!"
Oto, zaprawdę, kto daje Bogu współtowarzyszy,
temu Bóg zabronił wejścia do Ogrodu!
Jego miejscem schronienia będzie ogień.
A niesprawiedliwi
nie będą mieli żadnych pomocników!
73.  Nie uwierzyli ci, którzy powiedzieli:
"Zaprawdę, Bóg - to trzeci z trzech!"
A nie ma przecież żadnego boga,
jak tylko jeden Bóg!
A jeśli oni nie zaniechają tego, co mówią,
to tych, którzy nie uwierzyli,
dotknie kara bolesna.
74.  Czyż oni nie nawrócą się do Boga
i nie poproszą Go o przebaczenie?
Przecież Bóg jest przebaczający, litościwy!
75.  Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem,
tak jak już przed nim byli posłańcy;
a jego Matka była kobietą świętą.
Oni oboje przyjmowali pożywienie.
Popatrz, jak wyjaśniamy im znaki!
Popatrz, jak oni potem się odwracają!
76 Powiedz:
"Czyż wy czcicie, oprócz Boga,
to, co nie jest w stanie
ani wam wyrządzić szkody, ani przynieść korzyści?
A Bóg jest Słyszący i Wszechwiedzący!"
77.  Powiedz:
"O ludu Księgi!
Nie przekraczajcie granic waszej religii
odsuwając się od prawdy;
i nie postępujcie za namiętnościami ludzi,
którzy już wcześniej zabłądzili
i którzy sprowadzili na manowce wielu,
i którzy odeszli daleko z równej drogi!"
78.  Ci spośród synów Izraela,
którzy nie uwierzyli,
zostali przeklęci ustami Dawida
i Jezusa, syna Marii.
Tak było, ponieważ oni się zbuntowali
i popełniali przestępstwa.
79.  Oni nie zaprzestali popełniać
czynów nagannych.
Jakże złe jest to, co czynili!
80.  Ty widzisz wielu spośród nich,
jak biorą sobie za przyjaciół
tych, którzy są niewierni.
Jakże złe jest to,
co przygotowały dla nich ich dusze!
Rozgniewał się na nich Bóg
i będą przebywać w cierpieniu na wieki!
81.  Gdyby wierzyli w Boga i Proroka,
i w to, co jemu zostało zesłane,
to nie wybraliby sobie niewiernych za przyjaciół.
Lecz wielu spośród nich to bezbożnicy.
82.  Ty z pewnością się przekonasz,
że ludzie najbardziej zawzięci
w swojej wrogości
wobec tych, którzy uwierzyli
- to żydzi i bałwochwalcy.
I z pewnością się przekonasz,
że najbliżsi, przez swoją przyjaźń,
tym, którzy uwierzyli,
są ci, którzy mówią:
"My jesteśmy chrześcijanami!"
Tak jest, albowiem są wśród nich księża i mnisi
i oni nie wbijają się w pychę.
83.  Kiedy oni słuchają
tego, co zostało zesłane Posłańcowi,
widzisz,
jak ich oczy przepełniają się łzami
z powodu prawdy, którą poznali.
Oni mówią:
"Panie nasz!
My wierzymy!
Zapisz nas więc między świadków!
84.  Dlaczego nie mielibyśmy wierzyć w Boga
i w prawdę, która do nas przyszła,
skoro gorąco pragniemy,
aby nasz Pan wprowadził nas
wraz z ludem sprawiedliwych?"
85 Bóg wynagrodził ich za to,
co powiedzieli,
Ogrodami, gdzie w dole płyną strumyki
i gdzie będą przebywać na wieki.
Taka jest zapłata dla czyniących dobro.
86.  A ci, którzy nie wierzą
i za kłamstwo uznają Nasze znaki,
będą mieszkańcami ognia piekielnego.
87.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zakazujcie dobrych rzeczy,
które Bóg uznał za dozwolone dla was,
i nie przebierajcie miary.
Zaprawdę, Bóg nie miłuje tych,
którzy są występni!
88.  Jedzcie to, czego wam Bóg użyczył,
co jest dozwolone i dobre!
I bójcie się Boga,
w którego wierzycie!
89.  Bóg nie będzie was karał
za wasze lekkomyślne przysięgi,
lecz będzie was karał
za przysięgi złożone rozważnie.
Możecie się za to okupić
żywieniem dziesięciu biedaków
- co będzie średnią tego,
czym żywicie waszą rodzinę -
albo ubieraniem ich,
albo też wyzwoleniem niewolnika.
A kto nie ma takiej możliwości,
to przez trzy dni obowiązuje go post.
Taki jest okup za wasze przysięgi,
jeśli przysięgliście.
Zachowujcie więc wasze przysięgi!
W ten sposób wyjaśnia wam Bóg
Swoje znaki!
Być może, będziecie wdzięczni!
90.  O wy, którzy wierzycie!
Wino, majsir, bałwany
i strzały wróżbiarskie
- to obrzydliwość wynikająca z dzieła szatana.
Unikajcie więc tego!
Być może, będziecie szczęśliwi!
91.  szatan chce tylko
rzucić między was
nieprzyjaźń i zawiść
przez wino i majsir
i odwrócić was od wspominania Boga
i od modlitwy.
Czyż wy nie zaprzestaniecie!
92.  Słuchajcie Boga
i słuchajcie Posłańca!
Miejcie się na baczności!
Bo jeśli się odwrócicie,
to wiedzcie,
że do Naszego Posłańca
należy tylko jasne obwieszczenie!
93.  Nie należy czynić zarzutu
tym, którzy wierzą
i czynią dobre dzieła,
z tego, co oni jedzą,
jeśli są bogobojni i wierzą,
i czynią dobre dzieła;
i jeśli nadal są bogobojni i wierzą,
i ciągle są bogobojni i czynią dobro.
Bóg przecież kocha czyniących dobro!
94.  O wy, którzy wierzycie!
Bóg będzie was, z pewnością, doświadczał
przez niektórą zwierzynę,
jakiej dosięgną wasze ręce i wasze włócznie;
aby wiedział Bóg,
kto się Go obawia w ukryciu.
A kto potem popełni przestępstwo,
tego spotka kara bolesna.
95.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zabijajcie zwierzyny,
kiedy jesteście w stanie uświęcenia!
A kto spośród was zabije ją naumyślnie,
to zapłaci bydłem tyle,
ile zabił,
jako ofiarę złożoną w Ka`bie
- a sądzić będzie dwóch sprawiedliwych
spośród was;
albo zapłatą będzie żywienie biedaków,
albo też równe temu odprawienie postu
- aby zakosztował on złych skutków
swego dzieła.
Bóg odpuścił to, co należy do przeszłości;
lecz jeśli ktoś powtórzy ten czyn,
to Bóg się na nim zemści.
Bóg jest potężny, włada zemstą!
96.  Dozwolone wam jest
polowanie na zwierzynę morską i żywienie się nią,
jako zaopatrzenie dla was i dla podróżnych.
Zakazana wam jest zwierzyna lądu stałego,
jak długo jesteście w stanie uświęcenia.
Bójcie się Boga,
przed którym będziecie zebrani!
97.  Bóg uczynił Kabę Domem świętym
wzniesionym dla ludzi;
i miesiąc święty,
i ofiary ze zwierząt,
i wieńce;
abyście wiedzieli, że Bóg wie dobrze,
co jest w niebiosach i co jest na ziemi,
i że Bóg o każdej rzeczy jest wszechwiedzący!
98.  Wiedzcie, że Bóg jest straszny w karaniu,
i że Bóg jest przebaczający, litościwy!
99.  Do Posłańca należy tylko obwieszczenie;
a Bóg zna to, co czynicie jawnie,
i to, co ukrywacie.
100.  Powiedz:
"To, co jest złe,
nie jest równe temu,
co jest dobre,
chociażby ci się i podobała
obfitość tego, co jest złe."
Przeto bójcie się Boga, '
o wy, obdarzeni rozumem!
Być może, będziecie szczęśliwi!
101.  O wy, którzy wierzycie!
Nie pytajcie o rzeczy,
które by was zmartwiły,
jeśliby wam zostały ujawnione.
Ale jeśli zapytacie o nie,
kiedy jest już zsyłany Koran,
to one wam zostaną wyjaśnione.
Bóg wam przebaczy,
bo Bóg jest przebaczający, wspaniałomyślny!
102.  Ludzie przed wami pytali o te rzeczy,
ale potem przez nie stali się niewiernymi.
103.  Bóg nie ustanowił
niczego takiego, jak: bachira lub saiba,
wasila lub hamin.
Ale ci, którzy nie wierzą,
wymyślają kłamstwo przeciwko Bogu.
Większość z nich niczego nie rozumie.
104.  A kiedy się im mówi:
"Przychodźcie do tego,
co Bóg zesłał, i do Posłańca!"
- oni mówią:
"Wystarczy nam to,
co znajdujemy u naszych ojców."
Czyżbyś pomimo, że ich ojcowie
nic nie wiedzieli
i nie byli prowadzeni drogą prostą?
105.  O wy, którzy wierzycie!
Sami jesteście odpowiedzialni
za wasze dusze.
Nie zaszkodzi wam ten, kto zabłądził,
jeśli jesteście prowadzeni drogą prostą.
Do Boga wszyscy powrócicie
i On obwieści wam to, co czyniliście!
106.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy śmierć stanie przed którymś z was,
to niech dwóch ludzi sprawiedliwych
spośród was będzie świadkami
w chwili sporządzania testamentu;
albo - kiedy jesteście w podróży
i dosięga was nieszczęście śmierci -
dwóch innych ludzi, nie spośród was.
Zatrzymacie ich obu po modlitwie
i jeśli macie wątpliwości,
niech przysięgają na Boga:
"My nie sprzedamy tego za żadną cenę,
nawet krewnemu.
Nie będziemy też ukrywać świadectwa Boga,
bo wtedy znaleźlibyśmy się wśród grzeszników!"
107.  A jeśli się okaże,
że oni obydwaj popełnili grzech,
to dwóch innych spośród tych,
przeciw którym wystąpili pierwsi,
zajmie ich miejsce.
Wtedy ci dwaj będą przysięgać na Boga:
"Nasze świadectwo z pewnością
jest prawdziwsze
od świadectwa tamtych dwóch.
My nie jesteśmy ludźmi występnymi,
bo wówczas bylibyśmy
w liczbie niesprawiedliwych!"
108.  W ten sposób łatwiej będzie osiągnąć,
aby ludzie składali świadectwo prawdziwe
albo obawiali się,
że po ich przysięgach
inni będą składać przysięgi.
Bójcie się Boga i słuchajcie!
Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi szerzących zgorszenie.
109.  W dniu, kiedy Bóg zbierze posłańców
i zapyta:
"Cóż wam odpowiedziano?"
- on na to:
"My nie mamy żadnej wiedzy;
Ty bowiem jedynie
znasz najlepiej rzeczy ukryte!"
110.  Oto powie Bóg:
"O Jezusie, synu Marii!
Wspomnij dobroć Moją dla ciebie
i dla twojej Matki.
Oto Ja ciebie umocniłem Duchem Świętym,
kiedy będąc jeszcze w kolebce,
przemawiałeś już do ludzi jak człowiek dojrzały.
I oto nauczyłem ciebie Księgi,
mądrości, Tory i Ewangelii.
I tworzyłeś z gliny kształt ptaków
- za Moim pozwoleniem -
potem tchnąłeś w nie
i one stały się ptakami
- za Moim pozwoleniem -
i mogłeś uleczyć chorego i trędowatego
- za Moim pozwoleniem.
I oto Ja powstrzymałem synów Izraela
od ciebie,
kiedy przyszedłeś do nich z jasnymi dowodami.
I powiedzieli ci spośród nich,
którzy nie uwierzyli:
"To są tylko czary oczywiste!"
111.  I oto Ja objawiłem apostołom:
Uwierzcie we Mnie i w Mojego Posłańca!"
Oni powiedzieli:
"Uwierzyliśmy!
Daj świadectwo, że jesteśmy całkowicie poddani!"
112.  Powiedzieli apostołowie:
"O Jezusie, synu Marii!
Czyż twój Pan może
zesłać na nas z nieba
stół zastawiony?"
On powiedział:
"Bójcie się Boga,
jeśli jesteście wierzącymi!"
113.  Oni powiedzieli:
"My chcemy z niego jeść,
aby się uspokoiły nasze serca
i abyśmy wiedzieli,
że ty nam powiedziałeś prawdę,
i abyśmy mogli o niej świadczyć."
114.  Powiedział Jezus, syn Marii
"O Boże; Panie nasz!
Ześlij nam z nieba stół zastawiony!
To będzie dla nas święto
- dla pierwszego z nas i dla ostatniego -
i będzie znakiem od Ciebie.
Daj nam zaopatrzenie,
bo Ty jesteś najlepszym z zaopatrujących!"
115.  Powiedział Bóg:
"Zaprawdę, Ja go wam ześlę.
A kto z was potem pozostanie niewiernym,
to Ja, zaprawdę, ukarzę go taką karą,
jaką nie ukarałem nikogo z żadnego ze światów."
116.  I oto powiedział Bóg:
"O Jezusie, synu Marii!
Czy ty powiedziałeś ludziom:
Bierzcie mnie i moją matkę
za dwa bóstwa, poza Bogiem?"
On powiedział:
Chwała Tobie!
Nie do mnie należy mówić to,
do czego nie mam prawa.
Jeślibym ja tak powiedział,
Ty przecież wiedziałbyś o tym.
Ty wiesz, co jest w mojej duszy,
a ja nie wiem, co jest w Twojej.
Zaprawdę, Ty dobrze znasz rzeczy ukryte!
117.  Ja im powiedziałem tylko to,
co Ty mi nakazałeś powiedzieć:
Czcijcie Boga, mojego Pana i waszego Pana!
Ja byłem świadkiem ich,
jak długo przebywałem wśród ludzi;
a kiedyś mnie wezwał do Siebie,
Tyś został ich pilnym stróżem,
wszak jesteś świadkiem każdej rzeczy!
118.  Jeśli Ty ich ukarzesz
- oni przecież są Twymi sługami;
a jeśli Ty im przebaczysz
- to przecież jesteś Potężny, Mądry!"
119.  Powiedział Bóg:
"To jest Dzień,
kiedy szczerość przynosi korzyść
ludziom szczerym.
Dla nich są przygotowane Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki."
Bóg jest zadowolony z nich,
a oni są zadowoleni z Niego.
To jest osiągnięcie ogromne!
120.  Do Boga należą niebiosa i ziemia,
i to, co jest między nimi.
On jest nad każdą rzeczą wszechmocny!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 6 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Chwała niech będzie Bogu,
który stworzył niebiosa i ziemię
i uczynił ciemności i światło!
Jednak ci, którzy nie wierzą,
dają swojemu Panu równych.
2.  On jest Tym, który stworzył was z gliny;
potem wyznaczył pewien termin,
termin wyznaczony u Niego.
Jednak wy powątpiewacie.
3.  On jest Bogiem w niebiosach i na ziemi.
On wie, co czynicie skrycie i jawnie.
On wie także, co wy zyskujecie.
4.  Żaden znak spośród znaków ich Pana
nie przyszedł do nich,
żeby się od niego nie odwrócili.
5.  I za kłamstwo uznali prawdę,
kiedy do nich przyszła;
ale niebawem będą mieli wieści
o tym, z czego się wyśmiewali.
6.  Czyż oni nie widzieli,
ile pokoleń wytraciliśmy przed nimi?
Umocniliśmy ich na ziemi,
jak was umocniliśmy;
i zesłaliśmy im z nieba obfity deszcz,
i uczyniliśmy rzeki płynące u ich stóp.
Potem wytraciliśmy ich za ich grzechy
i stworzyliśmy, po nich, inne pokolenia.
7.  A gdybyśmy nawet zesłali tobie
Księgę na pergaminie,
której oni dotykaliby swoimi rękami,
to ci, którzy nie uwierzyli,
powiedzieliby z pewnością:
"To są tylko oczywiste czary!"
8.  I oni powiedzieli:
"Gdybyż do niego został posłany anioł!"
A gdybyśmy posłali anioła,
to sprawa ich zostałaby rozstrzygnięta
i nie dano by im czasu oczekiwania.
9.  A gdybyśmy jego uczynili aniołem,
to uczynilibyśmy go w postaci ludzkiej
i zaciemnilibyśmy dla nich
to, co oni zaciemniają.
10.  Wyśmiewano się z posłańców już przed tobą,
lecz tych, którzy się z nich wyśmiewali,
objęło to, z czego się oni wyśmiewali.
11.  powiedz:
"Wędrujcie po ziemi,
potem popatrzcie,
jaki był ostateczny koniec
tych, którzy zaprzeczali prawdzie!"
12.  powiedz:
"Do kogo należy
to, co jest w niebiosach i na ziemi?"
Powiedz:
"Do Boga!"
On przepisał samemu Sobie miłosierdzie.
On z pewnością zbierze was
w Dniu Zmartwychwstania,
co do którego nie ma żadnej wątpliwości!
Ci, którzy zatracili swoje dusze
- nie wierzą.
13.  Do Niego należy
to, co istnieje w nocy i w dzień.
On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
14.  Powiedz:
"Czyż ja wezmę sobie za opiekuna
kogoś innego niż Boga,
Stworzyciela niebios i ziemi?
On żywi, a nie jest żywiony!"
Powiedz:
"Zaprawdę, otrzymałem rozkaz,
abym był pierwszym,
który się poddał całkowicie.
Nie bądźcie więc w liczbie bałwochwalców!"
15.  Powiedz:
"Zaprawdę, obawiam się,
jeśli nie będę posłuszny mojemu Panu,
kary Dnia Wielkiego!"
16.  Jeśli od kogoś będzie ona odwrócona tego Dnia,
to znaczy, że zmiłował się nad nim Bóg.
A to jest osiągnięcie jasne!
17.  Jeśli dotknie ciebie Bóg jakimś utrapieniem,
to nikt go nie może odsunąć, jak tylko On;
a jeśli On obdarzy ciebie dobrem...
to przecież On jest nad każdą rzeczą
wszechwładny!
18.  On jest Panem przemożnym nad Swoimi sługami.
On jest Mądry, doskonale Świadomy!
19.  Powiedz:
"Jaka rzecz jest największym świadectwem?"
Powiedz:
"Bóg jest świadkiem między mną a wami
Ten Koran został mi objawiony,
abym ostrzegał przez niego was
i tych, do których on dojdzie.
Zaprawdę, czy będziecie świadczyć,
że razem z Bogiem istnieją inne bóstwa?"
Powiedz:
"Ja nie zaświadczę!"
Powiedz:
"On jest Bogiem Jedynym!
I, zaprawdę, ja nie jestem winien tego,
że wy Jemu dodajecie współtowarzyszy!"
20.  Ci, którym daliśmy Księgę,
znają ją, tak jak znają swoich synów.
Ci, którzy stracili własne dusze
- nie wierzą!
21.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten,
kto wymyśla kłamstwo przeciwko Bogu
albo kto za kłamstwo uznaje Nasze znaki?
Zaprawdę, niesprawiedliwi nie zaznają szczęścia!
22.  W Dniu, kiedy zbierzemy ich wszystkich,
powiemy tym,
którzy dodawali Jemu współtowarzyszy:
"Gdzie są wasi współtowarzysze,
których uznajecie?"
23.  Wtedy oni nie będą mieli żadnego dowodu,
tylko powiedzą:
"Na Boga, naszego Pana!
My nie byliśmy nigdy bałwochwalcami!"
24.  Popatrz, jak oni kłamią samym sobie
i jak odsunęło się od nich
to, co oni wymyślali!
25.  Wśród nich są tacy,
którzy się tobie przysłuchują,
lecz My położyliśmy na ich serca zasłony,
żeby nie zrozumieli,
a w ich uszy - głuchotę.
I chociaż widzą jakiś znak,
nie wierzą w niego.
A kiedy do ciebie przychodzą,
żeby się tobie przeciwstawić,
ci, którzy nie wierzą, mówią:
"To są tylko baśnie dawnych przodków!"
26.  Oni zabraniają tego
i od tego trzymają się z dala.
Lecz gubią tylko samych siebie
i nie są świadomi.
27.  Gdybyś mógł ich zobaczyć,
kiedy zostaną postawieni przed ogniem
i powiedzą:
"O, gdybyśmy teraz zostali sprowadzeni,
nie uznalibyśmy za kłamstwo znaków naszego Pana
i bylibyśmy między wierzącymi!"
28.  Niestety! Stało się dla nich jasne
to, co przedtem ukrywali.
A gdyby zostali sprowadzeni,
to z pewnością powróciliby do tego,
co było im zakazane!
Przecież oni są kłamcami!
29.  Oni mówią:
"Jest tylko życie na tym świecie
i my nie będziemy wskrzeszeni!"
30.  Gdybyś mógł ich zobaczyć,
kiedy zostaną postawieni przed swoim Panem!
On powie:
"Czyż to nie jest prawda?"
Oni powiedzą:
"Tak! Na naszego Pana!"
On powie:
"Zakosztujcie więc kary
za to, że nie wierzyliście!"
31.  I ponieśli stratę
ci, którzy za kłamstwo uznali spotkanie z Bogiem!
A kiedy niespodzianie przyjdzie do nich Godzina,
oni powiedzą:
"O, biada nam
za to, czego tam zaniedbaliśmy!"
I oni poniosą swoje ciężary na swoich barkach.
Jakże złe jest to, co oni poniosą!
32.  Życie tego świata
jest tylko grą i zabawą.
A mieszkanie życia ostatecznego
jest o wiele lepsze
dla tych, którzy są bogobojni.
Czy wy nie jesteście rozumni?
33.  My wiemy, że ciebie zasmuca
to, co oni mówią.
A przecież oni nie uważają ciebie za kłamcę;
lecz niesprawiedliwi odrzucają znaki Boga.
34.  Za kłamców zostali uznani posłańcy przed tobą,
lecz oni cierpliwie znosili
to, iż uznawano ich za kłamców,
i to, że ich prześladowano,
aż w końcu przyszła do nich pomoc.
I nikt nie jest w stanie zmienić słów Boga!
A doszły do ciebie, z pewnością,
wieści o posłańcach!
35.  A jeśli ich odwracanie się
jest dla ciebie uciążliwe,
to gdybyś potrafił poszukać dziury w ziemi
albo drabiny do nieba
i mógł przynieść im jakiś znak?...
Lecz gdyby zechciał Bóg,
to zebrałby ich, z pewnością, na drodze prostej.
Nie bądź więc między nieświadomymi!
36.  Odpowiadają tylko ci, którzy słuchają.
A umarłych wskrzeszę Bóg.
Następnie do Niego zostaną sprowadzeni.
37.  Oni mówią:
"A dlaczego nie został mu zesłany
jakiś znak od jego Pana?"
Powiedz:
"Zaprawdę, Bóg posiada moc,
by zesłać znak,
lecz większość z nich nie wie!"
38.  I nie ma zwierząt na ziemi
ani ptaków latających na skrzydłach,
które by nie tworzyły społeczności
podobnych do waszych.
Nie pominęliśmy w Księdze żadnej rzeczy!
Potem zostaniecie zebrani do waszego Pana!
39.  Ci, którzy uznali za kłamstwo Nasze znaki,
są głusi, niemi i pozostają w ciemnościach.
Bóg sprowadza z drogi, kogo chce,
i umieszcza na drodze prostej, kogo chce!
40.  Powiedz:
"Czy zastanawialiście się nad sobą?
Czy jeśli przyjdzie do was kara Boga
albo jeśli przyjdzie do was Godzina,
czy wy będziecie wzywać kogoś innego
aniżeli Boga -
jeśli jesteście prawdomówni?"
41.  Wcale nie!
To Jego będziecie wzywać!
On odsunie od was to,
o co wy Go prosicie;
i zapomnicie to,
co Jemu dodajecie jako współtowarzyszy.
42.  Wysyłaliśmy już przed tobą posłania do narodów
i dosięgaliśmy ich nieszczęściem i udręką
- być może, oni się upokorzą!
43.  Gdyby się chociaż upokorzyli,
kiedy przyszła do nich Nasza srogość!
Lecz zatwardziałe były ich serca
i upiększał im szatan
to, co oni czynili.
44.  A kiedy zapomnieli
to, co im zostało przypomniane,
My otwarliśmy dla nich bramy wszystkich rzeczy.
Aż w końcu, kiedy się radowali
tym, co im zostało dane,
pochwyciliśmy ich niespodzianie.
I oto popadli w rozpacz.
45.  I odcięty został ostatni z ludzi,
którzy byli niesprawiedliwi.
Chwała niech będzie Bogu,
Panu światów!
46.  Powiedz:
"Jak wam się wydaje?
Jeśli Bóg zabierze wam słuch i wzrok
i nałoży pieczęć na wasze serca,
to jaki bóg, oprócz Boga,
przywróci wam to?"
Popatrz, jak My przedstawiamy Nasze znaki!
Oni jednak się odwracają.
47.  Powiedz:
"Jak wam się wydaje?
Jeśli przyjdzie do was kara Boga,
niespodziewanie lub jawnie,
to czy będą wytraceni inni ludzie
oprócz niesprawiedliwych?"
48.  My wysyłamy posłańców
tylko jako zwiastunów radosnej wieści
i jako ostrzegających.
Więc kto wierzy i czyni dobro,
tego nie przejmie żaden strach
ani nie będzie zasmucony.
49.  A tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki,
dotknie kara
za to, że szerzyli zepsucie.
50.  Powiedz:
"Ja nie mówię wam,
że posiadam skarbnice Boga,
ani nie mówię wam, że jestem aniołem.
Ja tylko idę za tym,
co mi zostało objawione."
Powiedz:
"Czy jednakowy jest ślepy i widzący?
Czyż wy się nie zastanawiacie?"
51.  Ostrzegaj przez to
tych, którzy się obawiają,
że będą zebrani do swego Pana.
Nie mają oni, oprócz Niego,
ani opiekuna, ani orędownika!
Być może, oni będą bogobojni!
52.  I nie odpędzaj
tych, którzy wzywają swego Pana
rano i wieczór,
poszukując Jego oblicza.
Rachunek ich w niczym nie spada na ciebie
ani też twój rachunek w niczym nie spada na nich.
Tak więc, jeślibyś ich odpędził,
byłbyś wtedy w liczbie niesprawiedliwych.
53.  Tak doświadczyliśmy jednych przez drugich,
aby mówili:
"Czy to są ci spośród nas,
których obdarował Bóg?"
Czyż to nie Bóg zna najlepiej
tych, którzy są wdzięczni?
54.  Kiedy przyjdą do ciebie
ci; którzy wierzą w Nasze znaki,
to powiedz:
"Pokój wam!"
Wasz Pan przepisał samemu Sobie miłosierdzie.
Tak aby ten spośród was, kto popełni zło
przez nieświadomość,
następnie nawróci się
i czyni dobro...
zaprawdę, On jest przebaczający, litościwy!
55.  W ten sposób wyjaśniamy wyraźnie znaki,
aby droga stała się jasna dla grzeszników.
56.  Powiedz:
"Mnie zakazano,
abym czcił tych, których wy wzywacie
poza Bogiem."
Powiedz:
"Ja nie chcę iść za waszymi namiętnościami,
bo wtedy zbłądziłbym
i nie byłbym w liczbie tych,
którzy są prowadzeni drogą prostą."
57.  Powiedz:
"Zaprawdę, ja opieram się na jasnym dowodzie,
pochodzącym od mojego Pana,
a wy to uważacie za kłamstwo.
Ja nie mam władzy nad tym,
co wy staracie się przyspieszyć.
Sąd należy tylko do Boga!
Bóg podaje prawdę,
a On jest najlepszy z rozstrzygających!"
58.  Powiedz:
"Gdybym miał władzę
nad tym, co wy staracie się przyspieszyć,
to rozstrzygnięta zostałaby sprawa
między mną a wami."
A Bóg zna najlepiej ludzi niesprawiedliwych!
59.  On posiada klucze do tego, co skryte;
zna je tylko On sam.
On zna to, co jest na lądzie i na morzu.
I żaden liść nie spada,
żeby On o tym nie wiedział.
I nie ma ziarna w ciemnościach ziemi,
i nie ma niczego, świeżego czy suchego,
co nie byłoby zapisane w Księdze jasnej.
60.  On jest Tym, który zabiera was podczas nocy.
On wie, co wy zdobywacie w ciągu dnia;
w dzień przywołuje was do życia,
aby został wypełniony wyznaczony termin.
Potem do Niego powrócicie.
Wtedy On obwieści wam to, co czyniliście.
61.  On jest przemożnym władcą nad Swoimi sługami.
On posyła ku wam stróżów.
A kiedy do któregokolwiek z was przychodzi śmierć,
Nasi wysłannicy wzywają go,
a oni nigdy nie zawodzą.
62.  Następnie oni są oddawani Bogu,
ich Władcy prawdziwemu.
Czyż nie do Niego należy sąd?
On jest najszybszy w rachunku!
63.  Powiedz:
"Kto wybawi was z ciemności lądu i morza?
Wy wzywacie Go pokornie i w skrytości:
Jeśli Ty nas od nich wybawisz,
to my z pewnością będziemy między tymi,
którzy są wdzięczni!"
64.  Powiedz:
"Bóg wybawia was od tego
i wszelkiego utrapienia,
a wy Jemu dodajecie współtowarzyszy."
65.  Powiedz:
"On posiada władzę,
by posłać przeciwko wam karę z góry
albo spod waszych nóg,
albo podzielić was na różne partie
i dać zakosztować jednym spośród was
srogości innych."
Popatrz, jak My wyjaśniamy znaki!
Być może, oni będą zdolni pojąć!
66.  Twój lud uznał to za kłamstwo,
podczas gdy to jest prawdą.
Powiedz:
"Ja nie jestem dla was opiekunem!
67.  Każda wieść ma oznaczony czas
i wy niebawem się dowiecie!"
68.  A kiedy widzisz tych,
którzy się pogrążają w gadaninie
w przedmiocie Naszych znaków,
to odwróć się od nich,
dopóki oni nie pogrążą się
w jakiejś innej rozmowie.
A jeśli szatan sprawi, że zapomnisz,
to przypomniawszy sobie,
nie pozostawaj z ludźmi niesprawiedliwymi!
69.  I na tych, którzy są bogobojni,
nie ciąży w niczym obowiązek żądania rachunku,
lecz tylko napominania.
Być może, oni będą bogobojni!
70.  I pozostaw tych,
którzy wzięli sobie swoją religię
za grę i zabawę!
Zwiodło ich życie tego świata!
I napominaj przy jego pomocy,
żeby dusza ich nie została zatracona
za to, co uczyniła.
Nie będzie miała poza Bogiem
ani opiekuna, ani orędownika!
I gdyby ona nawet zaofiarowała jakąkolwiek zamianę,
to nie zostanie od niej przyjęta.
A ci, którzy zostaną skazani na zatracenie,
za to, co sobie zarobili,
to otrzymają napój z wrzątku
i karę bolesną,
ponieważ oni nie uwierzyli.
71.  Powiedz:
"Czyż będziemy wzywać, poza Bogiem,
to, co nie może nam przynieść korzyści
ani też nie może nam zaszkodzić?
I czy zawrócimy
- kiedy już prowadził nas Bóg drogą prostą -
podobnie jak ten, którego skusili szatani,
zagubionego na ziemi,
choć towarzysze wzywają go
ku drodze prostej:
Przyjdź do nas!?"
Powiedz:
"Zaprawdę, droga Boga - to droga prosta!
I rozkazano nam poddać się całkowicie
Panu światów!"
72.  I rozkazano nam:
"Odprawiajcie modlitwę
i bójcie się Jego!"
On jest Tym, do którego wszyscy zostaniecie zebrani!
73.  On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię
w całej prawdzie!
W dniu, kiedy On powie: "Bądź!",
to się staje!
Jego słowo jest prawdą!
Do Niego należy królestwo Dnia,
kiedy zadmą w trąbę!
On zna to, co jest skryte i co jest jawne!
On jest Mądry, Świadomy!
74.  Oto powiedział Abraham do swego ojca Azara:
"Czy ty bierzesz sobie bałwany za bogów?
Ja widzę ciebie i twój lud
w jawnym błędzie!"
75.  I tak My pokazaliśmy Abrahamowi
królestwo niebios i ziemi,
aby był on między tymi,
którzy posiadają pewność w wierze.
76.  A kiedy okryła go ciemna noc,
zobaczył gwiazdę i powiedział:
"To jest mój Pan!"
A kiedy ona zaszła na zachodzie,
on powiedział:
"Ja nie kocham tych, którzy zachodzą."
77.  A kiedy zobaczył księżyc wschodzący,
powiedział:
"To jest mój Pan!"
Ale kiedy zniknął na zachodzie,
powiedział:
"Jeśli mój Pan nie poprowadzi mnie drogą prostą,
to z pewnością będę w liczbie błądzących!"
78.  A kiedy zobaczył słońce wschodzące,
powiedział:
"To jest mój Pan!
On jest największy!"
Lecz kiedy ono zaszło,
powiedział:
O ludu mój!
Ja nie jestem winien tego,
że wy Jemu dodajecie współtowarzyszy!
79.  Oto skierowałem swoje oblicze
ku Temu, który stworzył niebiosa i ziemię,
jako prawdziwie wierzący;
ja nie jestem z liczby tych,
którzy dodają współtowarzyszy!"
80.  I jego lud wdał się z nim w dysputę.
On powiedział:
"Czy chcecie prowadzić ze mną dysputę
w sprawie Boga,
skoro On wprowadził mnie na drogę prostą?
Ja nie boję się tego,
co wy Jemu dodajecie jako współtowarzyszy,
chyba że czegoś innego zechce mój Pan.
Mój Pan obejmuje wiedzą każdą rzecz!
Czyż wy się nie zastanowicie?!
81.  Jak bym ja się miał bać tego,
co wy Jemu dodajecie jako współtowarzyszy,
kiedy wy nie boicie się
dodawać Bogu za współtowarzyszy tego,
czemu On nie zesłał żadnej władzy nad wami?
Więc która z dwóch partii
zasługuje na większe bezpieczeństwo,
jeśli wy posiadacie jakąś wiedzę?"
82.  Ci, którzy wierzą,
i ci, którzy nie ubierają swojej wiary
w niesprawiedliwość,
posiadają prawdziwe bezpieczeństwo
i są na drodze prostej.
83.  Taki jest Nasz dowód,
który daliśmy Abrahamowi przeciw jego ludowi!
My wywyższamy stopniami, kogo chcemy.
Zaprawdę, twój Pan jest mądry, wszechwiedzący!
84.  I darowaliśmy mu Izaaka i Jakuba,
każdego poprowadziliśmy drogą prostą.
I Noego poprowadziliśmy drogą prostą;
a z jego potomstwa:
Dawida, Salomona, Hioba,
Józefa, Mojżesza i Aarona
- w ten sposób płacimy tym, którzy czynią dobro! -
85.  i Zachariasza, i Jana, Jezusa i Eliasza
- oni wszyscy są z liczby cnotliwych -
86.  i Isma`ila, i Al-Jasa, Jonasza i Lota
- wszystkich wywyższyliśmy ponad światy!
87.  A spośród ich ojców i ich potomstwa,
jak i spośród ich braci
wybraliśmy niektórych i poprowadziliśmy
ku drodze prostej .
88.  To jest droga Boga,
którą On prowadzi, kogo chce ze Swoich sług.
A gdyby oni dodawali Jemu współtowarzyszy,
to daremne byłoby dla nich
to, co uczynili.
89.  To są ci, którym daliśmy Księgę,
mądrość i proroctwo.
Jeśli jednak oni nie uwierzą w nie,
to My już powierzyliśmy je ludziom,
którzy nie będą niewiernymi.
90.  To są ci, których Bóg poprowadził drogą prostą.
I ty postępuj po tej drodze prostej!
Powiedz:
"Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty.
To jest tylko napomnienie dla światów!"
91.  Oni nie wymierzyli Boga Jego prawdziwą miarą,
kiedy powiedzieli:
"Bóg nie zesłał człowiekowi niczego!"
Powiedz:
"Kto zesłał Księgę, z którą przyszedł Mojżesz
jako światłem i drogą prostą dla ludzi,
którą wy sporządzacie na zwojach pergaminu,
ukazując lub skrywając wiele?
Wy przecież nauczyliście się tego,
czego nie wiedzieliście,
ani wy, ani wasi ojcowie."
Powiedz:
"Bóg.
- potem zostaw ich,
aby się zabawiali w pustej gadaninie!
92.  To jest Księga, którą zesłaliśmy,
błogosławiona; stwierdzająca prawdziwość
tego, co zostało przed nią zesłane;
abyś ostrzegał Matkę miast
i tych, którzy się wokół niej znajdują.
Ci, którzy wierzą w życie ostateczne,
wierzą w nią
i będą pilnie przestrzegać swojej modlitwy.
93.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, który wymyśla kłamstwo
przeciwko Bogu?
Albo który mówi:
"Zostało mi objawione!"
- a nic mu nie zostało objawione
i który mówi:
"Ja ześlę coś podobnego do tego,
co zesłał Bóg!"
Gdybyś mógł widzieć
niesprawiedliwych przebywających
w otchłaniach śmierci
i aniołów z wyciągniętymi rękami:
"Wyprowadźcie wasze dusze!
Dzisiaj otrzymacie zapłatę
- karę poniżenia -
za to, iż mówiliście nieprawdę
przeciw Bogu
i wynosiliście się dumnie
ponad Jego znaki!"
94.  Wy przyszliście do Nas pojedynczo,
tak jak was stworzyliśmy po raz pierwszy,
i pozostawiliście poza waszymi plecami
to, czym was obdarzyliśmy.
My nie widzimy przy was orędowników,
których uznaliście
za waszych współtowarzyszy.
Zerwały się więzy między wami
i oddaliło się od was to,
co uznawaliście.
95.  Zaprawdę, Bóg sprawia, iż pęka ziarno i pestka.
On wyprowadza żywe z martwego
i On wyprowadza martwe z żywego.
Oto wasz Bóg!
Jakże możecie być odwróceni?!
96.  On rozcina niebo dla jutrzenki;
On uczynił noc odpoczynkiem,
a słońce i księżyc - podstawą liczenia.
To jest ustanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego!
97.  On jest Tym, który uczynił dla was gwiazdy,
abyście kierowali się według nich
w ciemnościach - na lądzie i na morzu.
Przedstawiliśmy wyraźnie znaki
dla ludzi, którzy wiedzą!
98.  On jest Tym, który sprawił, iż powstaliście
z jednej duszy,
a potem przygotował wam pewne miejsce przebywania
i pewne miejsce schronienia.
Przedstawiliśmy wyraziście znaki
dla ludzi, którzy pojmują.
99.  On jest Tym, który spuścił z nieba wodę,
i dzięki niej wyrastają wszelkie rośliny.
Z nich wyprowadziliśmy zieleń,
a potem ziarna skupione w kłosach;
a z palmy daktylowej
kiście daktyli nisko zwisających;
i ogrody winnej latorośli,
drzewa oliwne i drzewa granatu,
podobne do siebie i niepodobne.
Popatrzcie na ich owoce,
gdy one owocują i kiedy dojrzewają!
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy wierzą!
100.  A jednak oni przypisali Bogu
dżiny jako współtowarzyszy;
a przecież On je stworzył.
I fałszywie przypisali Mu
synów i córki, bez żadnej wiedzy.
Niech Mu będzie chwała!
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu dodają jako współtowarzyszy!
101.  Stwórca niebios i ziemi!
Jakże On mógłby mieć syna
- przecież On nie miał wcale towarzyszki?!
On stworzył każdą rzecz
i On o każdej rzeczy jest wszechwiedzący!
102.  Oto wasz Bóg, wasz Pan!
Nie ma boga, jak tylko On,
Stwórca każdej rzeczy!
Więc czcijcie Go!
On jest poręczycielem każdej rzeczy!
103.  Nie dosięgają Go spojrzenia,
lecz On dosięga spojrzenia.
On jest Przenikliwy, Świadomy!
104.  Otrzymaliście jasne dowody
od waszego Pana.
Kto widzi jasno, widzi dla siebie samego;
a kto jest ślepy, to przeciw sobie samemu.
Ja nie jestem dla was stróżem.
105.  I w ten sposób ukazujemy jasno znaki,
aby oni mówili:
"Ty je badałeś!"
- i abyśmy mogli wyjaśnić to
ludziom, którzy wiedzą.
106.  Idź za tym, co ci objawił twój Pan:
Nie ma boga, jak tylko On!"
I odwróć się od bałwochwalców!
107.  Gdyby zechciał Bóg,
to oni nie dodawaliby Jemu współtowarzyszy.
My nie uczyniliśmy ciebie stróżem nad nimi
ani ty nie jesteś dla nich opiekunem.
108.  Nie poniżajcie tych,
których oni wzywają poza Bogiem,
żeby nie znieważali Boga
przez wrogość, nieświadomie.
W ten sposób upiększyliśmy
każdemu narodowi, jego dzieło.
Potem do ich Pana powrócicie!
I On obwieści im to, co czynili!
109.  Oni przysięgali na Boga
najbardziej uroczystymi przysięgami,
że jeśli przyjdzie do nich jakiś znak,
to z pewnością w niego uwierzą!
Powiedz:
"znaki znajdują się tylko u Boga!"
Lecz po czym poznacie,
że kiedy przyjdą do nich znaki,
oni nie uwierzą?
110.  My odwrócimy ich serca i ich spojrzenia;
jako że oni nie uwierzyli w to od razu.
My pozostawiamy ich,
błąkających się na oślep w ich oporze.
111.  A gdybyśmy nawet zesłali do nich aniołów
i gdyby przemówili do nich umarli,
i gdybyśmy zebrali wszystkie rzeczy
przed ich oczyma,
to oni by nie uwierzyli,
chyba żeby zechciał Bóg.
Lecz większość z nich nie jest świadoma.
112.  I w ten sposób każdemu prorokowi
wyznaczyliśmy jakiegoś wroga
- szatanów spośród ludzi i dżinów:
jedni drugim podszeptują ozdobne słowa
dla oszukania.
Ale gdyby zechciał twój Pan,
to oni by tego nie uczynili.
Zostaw ich więc, i to, co oni wymyślają!
113.  I niech skłaniają się ku temu
serca tych, którzy nie wierzą w życie ostateczne,
i niech znajdują w tym zadowolenie,
i niech zdobywają to, co zdobywają!
114.  Czyż będę żądał jako sędziego
kogoś innego niż Boga?
On jest Tym, który zesłał wam Księgę
wyjaśniającą szczegółowo.
Ci, którym daliśmy Księgę, wiedzą,
iż ona jest zesłana od twego Pana
w całej prawdzie.
Nie bądź więc wśród wątpiących!
115.  Spełniło się słowo twego Pana
w prawdziwości i sprawiedliwości.
Nikt nie jest w stanie zmienić Jego słów.
On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
116.  Jeśli posłuchasz
większości tych, którzy są na ziemi,
to oni sprowadzą ciebie z drogi Boga.
Oni postępują tylko za mniemaniem
i tylko zgadują:
117.  Zaprawdę twój Pan
najlepiej wie, kto błądzi schodząc z Jego drogi;
On zna najlepiej tych, którzy idą drogą prostą!
118.  Jedzcie z tego,
nad czym wspomniano imię Boga,
jeśli wierzycie w Jego znaki!
119.  I czemuż
nie jecie tego,
nad czym zostało wymienione imię Boga?
On przecież wyjaśnił wam szczegółowo,
co wam jest zakazane,
z wyjątkiem tego, do czego zostaliście zmuszeni.
Zaprawdę, wielu błądzi z drogi,
przez swoje namiętności, bez wiedzy!
Zaprawdę, twój Pan
najlepiej zna przestępców!
120.  Poniechajcie grzechu zewnętrznego i wewnętrznego!
Zaprawdę, tym, którzy popełnią grzech,
będzie zapłacone
za to, co oni zarobili.
121.  Nie jedzcie tego,
nad czym nie wymieniono imienia Boga !
Na pewno byłoby to bezbożnością!
I zaprawdę, szatani nakłaniają swoich popleczników,
aby się z wami sprzeczali.
Ale jeśli ich posłuchacie,
to z pewnością będziecie bałwochwalcami!
122.  Czy ten, kto był martwy
i My daliśmy mu życie,
i uczyniliśmy dla niego światło,
aby szedł z nim między ludzi
- jest podobny do tego,
kto znajduje się w ciemnościach,
z których nie może wyjść?
Podobnie upiększano niewiernym
to, co czynili .
123.  W ten sposób uczyniliśmy w każdym mieście
jego możnych grzesznikami,
aby mogli tam knuć podstępy.
Lecz oni knują podstępy przeciw sobie samym
i nie są tego świadomi.
124.  A jeśli przyjdzie do nich jakiś znak,
mówią:
"My nie uwierzymy,
dopóki nie będzie nam dane
to, co zostało dane posłańcom Boga."
Bóg wie najlepiej, gdzie ma umieścić
Swoje posłanie.
Tych, którzy zgrzeszyli,
dosięgnie niebawem poniżenie przed Bogiem
i cierpienie straszne
za to, iż knuli podstępne działania.
125.  Kogo Bóg chce prowadzić drogą prostą,
rozszerza j ego pierś dla islam u ,
a kogo chce sprowadzić z drogi,
czyni jego pierś ciasną, udręczoną,
jak gdyby on chciał wznieść się do nieba.
W ten sposób Bóg daje odczuć swój gniew
tym, którzy nie wierzą.
126.  To jest droga twojego Pana - prosta!
My przedstawiliśmy wyraźnie znaki
ludziom, którzy sobie przypominają.
Oni będą mieli siedzibę pokoju
u swego Pana .
127.  On jest ich opiekunem
za to, co czynili.
128.  W Dniu, kiedy On zgromadzi wszystkich:
"O zgromadzenie dżinów!
Zbyt wiele uczyniliście dla ludzi. ,,
Wtedy ich przyjaciele spośród ludzi
będą mówili :
"Panie nasz.
Jedni z nas posługiwali się drugimi
i doszliśmy do kresu,
który Ty nam wyznaczyłeś. "
On powie:
"Ogień to wasze miejsce schronienia!
Wy tam będziecie przebywać na wieki,
chyba że Bóg zechce inaczej."
Zaprawdę, twój Pan jest mądry, wszechwiedzący!
129.  W ten sposób My dajemy władzę
jednym niesprawiedliwym nad drugimi
za to, co oni uczynili.
0 zgromadzenie dżinów i ludzi!
130.  Czy nie przychodzili do was
posłańcy spośród was ,
opowiadając wam N as z e znaki
i ostrzegając was przed spotkaniem
tego oto waszego Dnia?"
Oni powiedzą:
"My świadczyliśmy przeciwko sobie samym!"
Z wiodło ich życie na tym świecie
i oni zaświadczyli przeciwko sobie samym,
że byli nie wiem y m i .
131.  Tak jest, ponieważ twój Pan
nigdy nie niszczy miast niesprawiedliwie,
kiedy ich mieszkańcy są beztroscy.
132.  Dla wszystkich są stopnie
stosownie do tego, co uczynili .
Twój Pan nie zaniedbuje tego, co czynicie!
133.  Twój Pan jest boga ty,
jest władcą miłosierdzia .
jeśli On zechce, to was usunie
i zastąpi, czym zechce,
tak jak sprawił, że zrodziliście się
z potomstwa innego ludu .
134.  Zaprawdę, to, co wam zostało obiecane,
z pewnością nadejdzie !
I nie jesteście w stanie tego udaremnić !
135.  Powiedz:
"O ludu mój !
Działajcie według waszych możliwości;
ja działam!
I niebawem się dowiecie,
kto osiągnie ostateczną siedzibę!
Zaprawdę, niesprawiedliwi nie zaznają szczęścia!"
136.  Oni przeznaczają Bogu
pewną część z tego,
co On sprawił, iż wyrosło
- z plonów pola i z trzód ­
I mówią:
"To jest dla Boga!
- tak oni twierdzą ­
a to jest dla naszych współtowarzyszy!"
Lecz to, co jest dla ich współtowarzyszy,
nie dochodzi do Boga ;
a to, co jest przeznaczone dla Boga,
dochodzi do ich współtowarzyszy.
Jakże złe jest ich rozumowanie !
137.  W ten sposób ich współtowarzysze
fałszywie upiększają wielu bałwochwalcom
za bijanie dzieci,
aby ich zniszczyć i zaciemnić im ich religię .
A gdyby zechciał Bóg,
to oni by tego nie uczynili !
Pozostaw ich więc,
I to, co oni wymyślają!
138.  Oni powiedzieli:
,,Te trzody i te zasiewy są zakazane;
będzie się nimi żywił tylko ten,
kogo my zechcemy
- tak oni twierdzą ­
i zwierzęta, których grzbiety są zakazane,
i zwierzęta, nad którymi nie wymieniono
imienia Boga."
To wszystko jest zmyślane przeciwko Bogu!
On zapłaci im za to, co oni wymyślali!
139.  Oni mówią:
"To, co jest w brzuchu tych zwierząt,
Jest czyste dla naszych mężczyzn,
I.  jest zakazane dla naszych żon. ' ,
A jeśli ono będzie martwe,
to oni będą w tym współuczestnikami .
Niebawem zapłaci im On za to, co oni opisują.
On jest mądry, wszechwiedzący!
140.  Ci, którzy zabijają swoje dzieci,
ponieśli stratę przez głupotę i przez nieświadomość.
Oni zakazali tego, co przydzielił im Bóg,
wymyślając kłamstwo przeciwko Bogu.
Oni zbłądzili
I nie są prowadzeni drogą prostą.
141.  On jest Tym, który sprawił, iż wyrosły ogrody
mające drewniane kraty, nie mające ich;
I drzewa palmy daktylowej, i zboża
dające różne pożywienie ,
ł drzewa oliwne, i drzewa granatu,
podobne do siebie i niepodobne.
Jedzcie z ich owoców,
Kiedy one owocują;
I składajcie należną daninę
w dniu żniwa;
lecz nie bądźcie rozrzutni!
Zaprawdę, On nie kocha rozrzutników!
142.  Wśród waszych trzód są takie,
które służą do przenoszenia ciężaru,
i takie, które są przeznaczone na rzeź.
Jedzcie z tego, w co zaopatrzy! was Bóg ,
i nie postępujcie za krokami szatana!
On jest przecież dla was wrogiem jawnym !
143.  Osiem - parami:
z owiec - dwie i z kóz - dwie.
Powiedz:
"Czy On zakazał dwóch osobników męskich,
czy też dwóch osobników żeńskich ?
Czy też to, co mieszczą w sobie
łona dwóch osobników żeńskiego rodzaju?
Obwieście mi, z pełną wiedzą,
jeśli jesteście prawdomówni!"
144.  A spośród wielbłądów - d woje
i spośród krów - dwoje .
Powiedz:
"Czy on zakazał obu osobników męskich
czy też obu osobników żeńskich?
Czy też to, co mieszczą w sobie
łona dwóch osobników żeńskich?
Czy wy by liście świadkami ,
kiedy Bóg wam to nakazał? ' ,
Kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo
przeciwko Bogu,
aby wprowadzić ludzi w błąd ,
bez wszelkiej wiedzy ?
Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niesprawiedliwych !
145.  Powiedz: "Ja nie znajduję
w tym, co mi zostało objawione,
niczego zakazanego dla człowieka w jego pożywieniu
z wyjątkiem tego, co jest martwe,
albo rozlanej krwi,
albo mięsa świni
- bo to jest obrzydliwe ­-
albo tego, co zostało złożone na ofiarę
czemuś innemu niż Bogu .
A kto został zmuszony,
nic będąc ani buntownikiem, ani przestępcą,
to, zaprawdę, twój Pan
jest przebaczający, litościwy!"
146.  A tym, którzy przyjęli judaizm,
zakazaliśmy wszelkiego zwierzęcia posiadającego pazury,
I z krów i owiec - zakazaliśmy im tłuszcz,
z wyjątkiem tego, co noszą ich grzbiety,
ich wnętrzności
oraz tego, co się zmieszało z ich kośćmi .
Tak za płaciliśmy im za ich z buntowanie się .
Zaprawdę, My jesteśmy prawdomówni !
147.  Jeśli więc oni będą ciebie uważać za kłamcę,
to powiedz:
" Wasz Pan jest władcą wszechobejmującego miłosierdzia,
lecz Jego srogi gniew nie będzie odwrócony
od ludu grzeszników,
148.  Będą mówić ci, którzy dodawali współtowarzyszy:
Gdyby Bóg zechciał,
to nie dodawalibyśmy współtowarzyszy,
On tez nasi OJCOWIE,
I nie zakazywali byś m y niczego .
Podobnie o kłamstwo oskarżali
ci t którzy byli przed nimi,
Iż zakosztowali Naszego srogiego gniewu,
Powiedz:
Czy posiadacie jakąś wiedzę?
Pokażcie j ą nam !
Wy postępujecie tylko za przypuszczeniem
Jedynie zmyślacie kłamstwo! "
149.  Powiedz:
Do Boga należy dowód przekonywający;
ł gdyby On zechciał,
to podprowadziłby was wszystkich "
drogą prostą.
150.  Powiedz:
Przedstawcie waszych świadków,
którzy zaświadczą, że Bóg tego zakazał! "
A jeśli oni nawet zaświadczą,
to ty nie zaświadczaj razem z nimi!
Nie postępuj za namiętnościami tych,
którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki,
którzy nie wierzą w życie ostateczne !
Oni dają równych swojemu Panu!
Powiedz:
151.  "Pozwólcie!
J a wam wyrecytuję to,
czego zakazał wam wasz Pan :
Nie dodawajcie Jemu niczego
za współtowarzyszy;
bądźcie dobrzy względem swoich rodziców;
nie zabijajcie swoich dzieci z biedy
- M y dam y zaopatrzenie i wam, i im ­
i nie przybliżajcie się do czynów szpetnych,
ani do jawnych spośród nich, ani do ukrytych;
nie zabijajcie nikogo
- tego zakazał Bóg ­
inaczej jak zgodnie z prawem.
Oto co wam nakazał Bóg!
Być może, będziecie rozumni!
152.  I zbliżajcie się do majątku sieroty
jedynie z tym, co jest lepsze,
dopóki nie osiągnie wieku dojrzałego.
I dawajcie pełną miarę i wagę ,
według słuszności .
My nie nakładamy niczego na żadną duszę,
jak tylko według jej możliwości.
A kiedy mówicie ,
to bądźcie sprawiedliwi,
nawet jeśliby to był krewny.
I wypełniajcie przymierze Boga!
Oto co On wam nakazał !
Być może, wy się zastanowicie!
153.  To jest Moja droga prosta!
Postępujcie więc po niej
i nie chodźcie po innych drogach,
aby one nie oddzieliły was od Jego drogi
Oto co nakazał wam Bóg!
Być może, będziecie bogobojni!"
154.  Następnie daliśmy Księgę Mojżeszowi,
dopełnienie dla czyniącego dobro,
i jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy,
i jako drogę prostą i miłosierdzie.
Być może, oni uwierzą w spotkanie
ze swoim Panem!
155.  A ta Księga, którą zesłaliśmy,
jest błogosławiona .
Postępujcie WIĘC za mą
i bójcie się Boga!
Być może, doznacie miłosierdzia!
156.  Abyście nie mówili:
Księga została zesłana
tylko dwom społecznościom przed nami
i my nie dbaliśmy o to,
co oni pilnie studiowali."
157.  I abyście nie mówili:
"Gdyby nam została zesłana Księga,
to bylibyśmy na prostszej drodze
aniżeli oni."
A przecież otrzymaliście jasny dowód
od waszego Pana
i drogę prostą, i miłosierdzie.
A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto za kłamstwo uznaje znaki Boga
i odwraca się od nich? .
My zapłacimy niebawem złą karą tym,
którzy się odwracają od Naszych znaków
za to, iż oni się odwrócili!
158.  Czy oni oczekują,
że do nich przyjdą aniołowie
albo że przyjdzie do nich ich Pan,
albo że przyjdą pewne znaki twego Pana?
W tym Dniu, kiedy już przyjdzie znak
od twego Pana,
nie pomoże duszy Jej wiarą,
skoro ona nie uwierzyła przedtem
I nie zyskała sobie w swojej wierze
czegoś dobrego .
Powiedz:
"Oczekujcie!
My też będziemy oczekiwać!"
159.  Zaprawdę, nie jesteś wraz z nimi odpowiedzialny
iż oni rozdzielili swoją religię ,
i stali się sektami.
Ich sprawa należy tylko do Boga;
potem On im obwieści
to, co oni czynili.
160.  Ten, kto przyjdzie z dobrym czynem,
otrzyma w nagrodę dziesięć jemu podobnych;
a ten, kto przyjdzie ze złym czynem,
otrzyma jako zapłatę tylko równowartość.
I.  oni nie doznają niesprawiedliwości!
161.  Powiedz:
Oto poprowadził mnie mój Pan
ku drodze prostej,
jako religii prawdziwej
społeczności religijnej Abrahama ,
prawdziwie pobożnego .
On nie był z liczby bałwochwalców. "
162.  Powiedz:
"Zaprawdę, moja modlitwa
moje praktyki religijne ,
moje życie I moja śmierć
- należą do Boga, Pana światów!
163.  On nie ma żadnego współtowarzysza.
T o mi zostało nakazane
I Ja Jestem pierwszym z tych,
którzy się poddali całkowicie,
164.  Powiedz:
,,Czyż będę szukał jakiegoś innego Pana
aniżeli Bóg?!
On jest Panem wszelkiej rzeczy!"
Każda dusza zarabia tylko dla siebie
I me poniesie niosąca ciężar ciężaru drugiej .
Potem do waszego Pana powrócicie!
Wtedy On obwieści wam
to, w czym wyście się różnili.
165.  On jest Tym, który uczynił was
namiestnikami na ziemi
i wyniósł jednych z was ponad drugim,
według stopni,
aby doświadczyć was w tym, co On wam dał.
Zaprawdę, twój Pan jest szybki w karaniu!
Zaprawdę, On jest przebaczający, litościwy!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 7 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim. Sad.
2.  To jest Księga zesłana tobie
- niech ona nie budzi w twojej piersi
żadnej udręki -
abyś przez nią ostrzegał
i jako napomnienie dla wierzących.
3.  Idźcie za tym,
co wam zostało zesłane od waszego Pana,
i nie postępujcie za opiekunami
poza Nim!
Jakże mało wy sobie przypominacie!
4.  A ileż miast wytraciliśmy?!
Nasza srogość przychodziła na nie nocą
albo w czas południowego odpoczynku.
5.  A kiedy przychodziła na nich Nasza srogość,
ich okrzykiem były tylko słowa:
"Zaprawdę, byliśmy niesprawiedliwi!"
6.  Wtedy My, z pewnością, będziemy pytać
tych, do których zostali posłani,
i z pewnością będziemy pytać
tych, którzy zostali posłani!
7.  Wtedy My powiemy im
z pełną wiedzą,
ponieważ nie byliśmy nieobecni!
8.  A waga w tym Dniu jest prawdą:
ci, których szale będą ciężkie,
będą szczęśliwi;
9.  a ci, których szale będą lekkie,
stracili swoje dusze,
dlatego że byli niesprawiedliwi
względem Naszych znaków.
10.  My umocniliśmy was na ziemi
i przygotowaliśmy na niej dla was
środki do życia.
Jakże mało wy dziękujecie!
11.  My stworzyliśmy was,
potem was ukształtowaliśmy,
potem powiedzieliśmy do aniołów:
"Oddajcie pokłon Adamowi!"
Oni oddali pokłon, z wyjątkiem Iblisa;
on nie był wśród tych, którzy się pokłonili.
12.  Bóg powiedział:
"Co tobie przeszkodziło,
że się nie pokłoniłeś,
skoro tobie nakazałem?"
Powiedział:
"Ja jestem lepszy od niego.
Ty stworzyłeś mnie z ognia,
a jego stworzyłeś z gliny."
13.  Powiedział:
"Uchodź stąd!
Nie tobie należy być dumnym tutaj!
Wychodź więc!
Ty jesteś wśród upokorzonych."
14.  Powiedział:
"Daj mi zwłokę
do Dnia, kiedy oni będą wskrzeszeni!"
15.  Powiedział:
"Jesteś wśród tych, którym dano zwłokę."
16.  Powiedział:
"Za to, iż Ty mnie skazałeś na błądzenie,
postanawiam czyhać na nich w zasadzce
na Twojej drodze prostej.
17.  Następnie będę ich nachodził
z przodu i z tyłu, z prawej i z lewej strony
i Ty większości z nich
nie znajdziesz wdzięcznymi."
18.  Powiedział:
"Uchodź stąd, wzgardzony, odrzucony!
Tymi spośród nich, którzy pójdą za tobą,
Ja z pewnością zapełnię Gehennę!"
19.  "A ty, Adamie!
Zamieszkaj z twoją żoną w Ogrodzie!
Jedzcie obydwoje, z czego chcecie,
ale nie zbliżajcie się do tego drzewa,
bo oboje znajdziecie się wśród niesprawiedliwych!"
20.  I szatan zwiódł ich na pokuszenie,
z zamiarem ukazania im ich nagości,
która była dla nich skryta;
i powiedział:
"Zakazał wam wasz Pan tego drzewa
tylko dlatego, abyście się nie stali aniołami
lub istotami nieśmiertelnymi."
21.  I przysięgał im obojgu:
"Jestem dla was dobrym doradcą!"
22.  I doprowadził ich do upadku
przez oszukaństwo.
A kiedy oni skosztowali z tego drzewa,
ujrzeli swoją nagość
i zaczęli zszywać dla siebie liście z Ogrodu.
Wtedy wezwał oboje ich Pan:
"Czyż nie zakazałem wam tego drzewa?
I czy wam nie mówiłem,
że szatan jest dla was wrogiem jawnym?!"
23.  Oni oboje powiedzieli:
"Panie nasz!
Uczyniliśmy niesprawiedliwość samym sobie.
I jeśli Ty nam nie przebaczysz,
i jeśli nie okażesz nam Swego miłosierdzia,
to zapewne będziemy wśród stratnych!"
24.  Powiedział:
"Uchodźcie!
Będziecie wrogami jedni dla drugich.
Na ziemi będzie wasze stałe miejsce przebywania
i używanie życia - do pewnego czasu."
25.  I powiedział:
"Na niej będziecie żyć,
na niej będziecie umierać
i z niej będziecie wyprowadzeni. "
26.  O synowie Adama!
My zesłaliśmy wam ubranie,
aby zakrywało waszą nagość,
i ozdoby;
lecz szata bogobojności
jest lepsza.
Takie są znaki Boga.
Być może, oni sobie przypomną!
27.  O synowie Adama!
Niech was nie skusi szatan,
jak wówczas gdy wyprowadził waszych rodziców z Ogrodu,
zdejmując z nich ubiór,
by im ukazać ich nagość.
On przecież widzi was
- on i jego plemię -
tam, skąd wy ich nie widzicie.
Oto My uczyniliśmy szatanów opiekunami
tych, którzy nie wierzą!
28.  A kiedy oni popełnią jakiś czyn szpetny,
to mówią:
"Znaleźliśmy naszych ojców tak czyniących
i Bóg nam to nakazał."
Powiedz:
"Zaprawdę, Bóg nie nakazuje szpetnego czynu.
Czyż będziecie mówić na Boga
to, czego nie wiecie?"
29.  Powiedz:
"Mój Pan nakazał to, co słuszne.
Zwracajcie twarze
w każdym miejscu modlitwy i wzywajcie Go,
wyznając szczerze Jego religię!
Tak jak On dał wam początek,
wy do Niego powrócicie."
30.  On poprowadził część z was drogą prostą,
a część znalazła się w zabłądzeniu.
Oto oni wzięli sobie szatanów za opiekunów,
zamiast Boga,
i sądzą, że są prowadzeni drogą, prostą.
31.  O synowie Adama!
Bierzcie wasze ozdoby
na każde miejsce modlitwy!
Jedzcie i pijcie, ale nie trwońcie!
Zaprawdę, Bóg nie kocha rozrzutników!
32.  Powiedz:
"Któż uznał za zakazane
ozdoby Boga,
które On przygotował dla Swoich sług,
jak i dobre rzeczy pochodzące z Jego zaopatrzenia?"
Powiedz:
"One w Dniu Zmartwychwstania
będą należeć wyłącznie do tych, którzy uwierzyli
w życiu na tym świecie."
W ten sposób przedstawiamy wyraźnie Nasze znaki
dla ludzi, którzy wiedzą.
33.  Powiedz:
"Mój Pan zakazuje tylko czynów szpetnych,
jawnych i skrytych
- grzech i gwałt są bezprawiem -
i tego, żebyście dodawali Bogu za współtowarzyszy to,
czemu nie została przekazana żadna władza;
i tego, żebyście mówili przeciw Bogu,
czego nie wiecie."
34.  Każdy naród ma swój wyznaczony czas.
Kiedy przyjdzie ich termin,
to oni nie potrafią ani go opóźnić,
ani też przesunąć go naprzód,
choćby o jedną godzinę.
35.  O synowie Adama!
Kiedy przyjdą do was posłańcy spośród was,
opowiadając wam Moje znaki,
to ci, którzy byli bogobojni
i czynili dobre dzieła,
nie odczują strachu
i nie będą zasmuceni!
36.  A ci, którzy za kłamstwo uznali
Nasze znaki
i wbili się ponad nie w dumę,
będą mieszkańcami ognia;
będą w nim przebywać na wieki.
37.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo przeciw Bogu,
albo ten, kto za kłamstwo uznaje Nasze znaki?
Tych dosięgnie ich los zapisany w księdze.
Aż kiedy przyjdą do nich Nasi posłańcy,
aby ich zabrać, -
powiedzą im:
"Gdzie są ci, których wzywaliście
poza Bogiem?"
Oni powiedzą:
Odeszli od nas."
I oni zaświadczą przeciwko samym sobie,
iż byli niewiernymi.
38.  On powie:
"Wejdźcie między narody,
dżinów i ludzi,
które już przeminęły przed wami
- w ogień!"
Za każdym razem, kiedy wchodzi jakiś naród,
przeklina swój siostrzany naród,
a kiedy się tam zbiorą wszyscy razem,
to ostatni z nich będzie mówił do pierwszego:
"Panie nasz!
To oni sprowadzili nas z drogi,
daj im więc podwójną karę ognia!"
On powie:
"Niech będzie dla każdego podwójna,
lecz wy nie wiecie!"
39.  I powiedział pierwszy do ostatniego:
"Wy nie macie żadnej wyższości nad nami.
Zakosztujcie więc kary
za to, co zyskaliście!"
40.  Zaprawdę, dla tych, którzy za kłamstwo uznali
Nasze znaki
i ponad nie dumnie się wywyższyli,
nie będą otwarte bramy nieba
i nie wejdą oni do Ogrodu,
dopóki wielbłąd nie przejdzie przez igielne ucho.
W ten sposób My płacimy grzesznikom!
41.  Dla nich Gehenna będzie miejscem wypoczynku,
a nad nimi będą zasłony.
W ten sposób My płacimy niesprawiedliwym!
42.  A ci, którzy wierzą i pełnią dobre dzieła
- My nie obciążamy żadnej duszy więcej,
jak tylko na miarę jej możliwości -
oni będą mieszkańcami Ogrodu;
oni tam będą przebywać na wieki.
43.  My usuniemy z ich piersi wszelką zawiść, ,
jaka się tam jeszcze znajduje.
Pod nimi będą płynąć strumyki.
I oni będą mówić:
"Chwała niech będzie Bogu,
który poprowadził nas do tego!
Nie bylibyśmy w stanie pójść drogą prostą,
gdyby nie poprowadził nas Bóg.
Z pewnością posłańcy naszego Pana
przyszli z prawdą!"
Będzie im ogłoszone:
"Oto dla was Ogród, dany wam w dziedzictwo
za to, coście czynili!"
44.  I mieszkańcy Ogrodu będą wołać
do mieszkańców ognia:
"Przekonaliśmy się, iż prawdą jest to,
co obiecał nam nasz Pan.
Czy wy też przekonaliście się, iż prawdą jest to,
co obiecał wam wasz Pan?"
Oni powiedzą: "Tak!".
Wtedy herold ogłosi wśród nich:
"Przekleństwo Boga nad niesprawiedliwymi!
45.  - nad tymi, którzy odwracają od drogi Boga,
którzy chcą uczynić ją krzywą
i którzy nie wierzą w życie ostateczne!"
46.  Między nimi jest zasłona,
a na wzniesionych krawędziach - ludzie,
którzy poznają wszystkich po ich znamionach.
Oni będą wołać do mieszkańców Ogrodu:
"Pokój wam!"
Oni tam jednak nie wchodzą,
chociaż bardzo tego pragną.
47.  A kiedy ich spojrzenia są zwrócone
na mieszkańców ognia,
oni mówią:
"Panie nasz!
Nie umieszczaj nas z ludem niesprawiedliwych!"
48.  Mieszkańcy wzniesionych krawędzi
będą wołać do niektórych ludzi,
których poznają po ich znamionach:
"Na nic wam się zdało to, coście nagromadzili,
ani to, z czego byliście dumni!"
49.  A czy tamci to nie są ci,
co do których przysięgaliście,
iż Bóg nie dosięgnie ich Swoim miłosierdziem?
"Wejdźcie do Ogrodu!
Nie będziecie się niczego obawiać
i nie będziecie się smucić!"
50.  I mieszkańcy ognia będą wołać
do mieszkańców Ogrodu:
"Wylejcie na nas trochę wody
albo coś z tego, w co zaopatrzył was Bóg!"
Oni powiedzą:
"Zaprawdę, Bóg zakazał jednego i drugiego
niewiernym,
51.  tym, którzy wzięli sobie swoją religię
za zabawę i grę
i których zwiodło życie tego świata."
Przeto dzisiaj zapominamy ich,
tak jak oni zapomnieli o spotkaniu z tym ich Dniem
i odrzucali Nasze znaki.
52.  Oto przyszliśmy do nich z Księgą,
którą przedstawiliśmy wyraźnie;
opierając się na wiedzy,
jako drogę prostą i miłosierdzie
dla ludzi, którzy wierzą.
53.  Czy oni oczekują czegoś innego
aniżeli jej wyjaśnienia?
W Dniu, kiedy nadejdzie jej wyjaśnienie,
ci, którzy o niej zapomnieli poprzednio,
powiedzą:
"Posłańcy naszego Pana przychodzili z prawdą.
A czy my mamy orędowników,
którzy by orędowali za nami?
Albo też, czy my będziemy mogli powrócić,
by czynić co innego niż to, co czyniliśmy?"
Oni stracili swoje dusze
i odsunęło się od nich
to, co oni wymyślali.
54.  Zaprawdę, wasz Pan to Bóg,
który stworzył niebiosa i ziemię
w ciągu sześciu dni;
następnie zasiadł na tronie.
On pokrywa nocą dzień,
który pospiesznie za nią podąża.
Słońce, księżyc i gwiazdy
są podporządkowane Jego rozkazowi.
Czyż nie do Niego należy stworzenie i rozkaz?
Błogosławiony niech będzie Bóg,
Pan światów!
55.  Wzywajcie waszego Pana
w pokorze i w skrytości!
Zaprawdę, On nie miłuje ludzi,
którzy przekraczają granice!
56.  Nie szerzcie zepsucia na ziemi
po jej udoskonaleniu!
Wzywajcie Go z obawą i nadzieją!
Zaprawdę, miłosierdzie Boga jest bliskie
dla ludzi czyniących dobro!
57.  On jest Tym, który posyła wiatry
jako radosną wieść poprzedzającą Jego miłosierdzie.
A kiedy one niosą ciężkie chmury,
My pędzimy je na ziemię martwą
i spuszczamy przez nie wodę,
dzięki której powodujemy wzrost wszelkich owoców.
Podobnie My wyprowadzamy martwych.
Być może, wy sobie przypomnicie!
58.  W dobrym kraju rośliny wyrastają
za pozwoleniem Jego Pana;
a w tym, który jest zły, wyrastają skąpo.
W ten sposób My wyjaśniamy Nasze znaki
ludziom, którzy są wdzięczni:
59.  I wysłaliśmy Noego do jego ludu;
on powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie macie innego boga, jak tylko On!
Zaprawdę, obawiam się dla was
kary Dnia Wielkiego!"
60.  Powiedziała starszyzna jego ludu:
"Zaprawdę, my widzimy,
iż ty jesteś w błędzie oczywistym!"
61.  On powiedział:
"O ludu mój!
Nie ma we mnie błędu;
Ja jestem tylko posłańcem
od Pana światów!
62.  Ja przekazuję wam posłanie mego Pana
i daję wam szczerą radę;
wiem od Boga
to, czego wy nie wiecie.
63.  Czy wy się dziwicie,
że przyszło do was napomnienie
od waszego Pana
za pośrednictwem człowieka spośród was,
aby was ostrzegał
i abyście. byli bogobojni?
Być może, dostąpicie miłosierdzia!"
64.  Lecz oni uznali go za kłamcę.
Uratowaliśmy go na statku,
jego i tych, którzy z nim byli,
a zatopiliśmy
tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki.
Zaprawdę, oni byli ludem ślepym!
65.  A do ludu Ad posłaliśmy ich brata Huda.
Powiedział on:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie ma dla was boga, jak tylko On!
Czyż nie możecie być bogobojni?"
66.  Powiedziała starszyzna z jego ludu
- ci, którzy nie uwierzyli:
"My widzimy twoją głupotę
i sądzimy, że jesteś z liczby kłamców."
67.  On powiedział:
"Nie ma we mnie wcale głupoty,
lecz ja jestem posłańcem od Pana światów.
68.  Przekazuję wam posłanie mojego Pana
i jestem dla was doradcą godnym zaufania.
69.  Czy wydaje się wam dziwne,
że przyszło do was napomnienie
od waszego Pana
przez człowieka spośród was,
aby was ostrzegał?
Przypomnijcie sobie,
jak On uczynił was następcami ludu Noego
i obdarzył was wspanialszą budową.
Przypomnijcie sobie więc dobrodziejstwa Boga!
Być może, będziecie szczęśliwi!"
70.  Oni powiedzieli:
"Czy ty przyszedłeś do nas,
abyśmy czcili Boga Jedynego
i abyśmy pozostawili to, co czcili nasi ojcowie?
Przynieś nam więc to, czym nam grozisz,
jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"
71.  On powiedział:
"Spadła już na was srogość i gniew
od waszego Pana.
Czy będziecie sprzeczać się ze mną
o imiona, którymi ich nazwaliście,
wy i wasi ojcowie?
Nie zesłał im Bóg żadnej władzy.
Czekajcie więc!
Ja jestem razem z wami wśród czekających."
72.  I uratowaliśmy go,
i tych, którzy byli razem z nim,
przez miłosierdzie pochodzące od Nas,
i zniszczyliśmy do ostatniego
tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki
i którzy nie byli wierzącymi.
73.  I do ludu Samud posłaliśmy ich brata Saliha.
On powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie ma dla was boga innego niż On!
Otrzymaliście jasny dowód od waszego Pana.
Oto wielbłądzica jest dla was znakiem!
Pozwólcie jej paść się na ziemi Boga
i nie dotknijcie jej żadnym złem,
bo inaczej pochwyci was kara bolesna!"
74.  Przypomnijcie sobie,
jak On uczynił was następcami po ludzie Ad
i przygotował wam mieszkanie na ziemi.
Na jej równinach budujecie sobie zamki,
a góry drążycie jako domy.
Przeto przypominajcie sobie dobrodziejstwa Boga
i nie czyńcie zła na ziemi, szerząc zepsucie!
75.  I powiedziała starszyzna z jego ludu
- ci, którzy wbili się w dumę -
do tych, którzy byli poniżeni
- do tych spośród nich, którzy uwierzyli:
"Czy wy wiecie,
że Salih jest posłany od jego Pana?"
Oni powiedzieli:
"Zaprawdę, my wierzymy w to,
co zostało przez niego posłane!"
76.  Powiedzieli ci, którzy się wbili w dumę:
"Zaprawdę, my nie wierzymy w to,
w co wy wierzycie!"
77.  I oni podcięli pęciny wielbłądzicy,
i nie dali posłuchu rozkazowi ich Pana.
I powiedzieli:
"O Salihu!
Przynieś nam to, co obiecujesz,
jeśli jesteś z tych, którzy zostali posłani!"
78.  I pochwyciło ich trzęsienie ziemi,
tak iż rankiem pozostawali w swoich domostwach,
leżąc piersiami do ziemi.
79.  Wtedy odwrócił się od nich
i powiedział:
"O ludu mój!
Przekazałem wam posłanie mojego Pana
i dawałem wam dobrą radę;
lecz wy nie kochacie dobrze doradzających."
80.  I Lota!
Kiedy powiedział on do swego ludu:
"Czy będziecie popełniać bezecne czyny,
jakich nie popełnił przed wami żaden ze światów?
81.  Oto przychodzicie przez namiętność
do mężczyzn zamiast do kobiet.
Tak, jesteście ludem występnym!"
82.  I odpowiedzią jego ludu były tylko
słowa:
"Wyprowadźcie ich z waszego miasta!
To są ludzie, którzy się uważają za czystych!"
83.  I My uratowaliśmy jego i jego rodzinę
- z wyjątkiem jego żony,
która była wśród pozostających w tyle.
84.  I zesłaliśmy na nich deszcz.
Popatrz więc,
jaki był ostateczny koniec grzeszników!
85.  I do ludu Median posłaliśmy ich brata Szu`ajba!
On powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie ma dla was boga innego niż On!
Otrzymaliście przecież jasny dowód
od waszego Pana.
Dawajcie więc pełną miarę i wagę!
Nie wyrządzajcie szkody ludziom w ich dobrach!
Nie rozprzestrzeniajcie zepsucia na ziemi
po jej udoskonaleniu!
To jest dla was lepsze,
jeśli jesteście wierzący!
86.  Nie czatujcie na każdej drodze,
by grozić i odsuwać od drogi Boga
tych, którzy w Niego uwierzyli,
starając się uczynić ją krzywą!
I przypominajcie sobie,
jak niewielu was było
i On was pomnożył!
I popatrzcie, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy szerzyli zepsucie!
87.  A jeśli część z was uwierzyła w to,
z czym ja zostałem posłany,
a część nie uwierzyła
- to bądźcie cierpliwi,
aż rozsądzi między nami Bóg.
On jest najlepszym z sędziów!"
88.  Powiedziała starszyzna z jego ludu
- ci, którzy wbili się w dumę:
"My wypędzimy ciebie, o Szu`ajbie,
i tych, którzy uwierzyli razem z tobą,
z naszego miasta
albo powrócisz do naszej religii!"
On powiedział:
"Nawet jeśli jej nienawidzimy?
89.  Wymyślilibyśmy przeciwko Bogu kłamstwo,
jeślibyśmy powrócili do waszej religii,
po tym, jak nas Bóg od niej wybawił.
Nie godzi się nam powracać do niej,
chyba że tak zechce Bóg, nasz Pan.
Nasz Pan obejmuje wiedzą każdą rzecz!
My zaufaliśmy Bogu!
Panie nasz!
Rozstrzygnij między nami i między naszym ludem
według prawdy!
Ty jesteś najlepszym z rozstrzygających!"
90.  Powiedziała starszyzna z ich ludu
- ci, którzy nie uwierzyli:
"Jeśli pójdziecie za Szu`ajbem,
to wtedy z pewnością poniesiecie stratę!'
91.  I pochwyciło ich trzęsienie ziemi,
i rankiem znaleźli się w swoich domostwach,
leżąc piersiami do ziemi.
92.  Ci, którzy uważali Szu`ajba za kłamcę,
to jakby tam nigdy nie mieszkali!
ci, którzy uważali Szu`ajba za kłamcę,
ponieśli stratę!
93.  Tak więc on odwrócił się od nich
i powiedział:
"O ludu mój!
Ja wam przekazałem posłanie mojego Pana
i dawałem wam dobrą radę.
Jakże więc mam się martwić o lud niewiernych!"
94.  I nie posłaliśmy proroka do żadnego miasta,
którego mieszkańcy nie doznaliby
ucisku i nieszczęścia
- być może, oni się upokorzą!
95.  potem zamieniliśmy zło na dobro,
aż oni zapomnieli i powiedzieli:
"Przecież i naszych ojców dotknęły
cierpienie i radość."
Tak więc pochwyciliśmy ich niespodzianie,
kiedy oni wcale nie przeczuwali.
96.  A jeśliby mieszkańcy tych miast
uwierzyli i byli bogobojni,
to otwarlibyśmy dla nich z pewnością
błogosławieństwa nieba i ziemi.
Lecz oni uważali za kłamstwo,
więc pochwyciliśmy ich za to, co oni zarobili.
97.  A czy mieszkańcy tych miast byli pewni,
że Nasza srogość nie dosięgnie ich nocą,
kiedy będą pogrążeni we śnie?
98.  Albo czy mieszkańcy tych miast byli pewni,
że Nasza srogość nie dosięgnie ich
podczas jasności dnia,
kiedy się zabawiają?
99.  A czy oni są bezpieczni przed zamysłem Boga?
Lecz bezpieczni przed zamysłem Boga
są tylko ludzie, którzy stracili.
100.  Czy nie zostało ukazane
tym, którzy odziedziczyli ziemię
po jej dawnych mieszkańcach,
iż gdybyśmy chcieli,
to moglibyśmy ich dosięgnąć za ich grzechy
i moglibyśmy zapieczętować ich serca,
tak iż oni by nie słyszeli?
101.  Takie to były te miasta;
przekazujemy tobie o nich pewne opowieści.
Przychodzili do nich posłańcy
z jasnymi dowodami,
lecz oni nie byli skorzy uwierzyć w to,
co przedtem uważali za kłamstwo.
W ten sposób Bóg nakłada pieczęć
na serca ludzi niewierzących.
102.  I nie znaleźliśmy u większości z nich
żadnego przymierza;
natomiast zauważyliśmy, że większość z nich
to ludzie szerzący zepsucie.
103.  Następnie, po nich, posłaliśmy
Mojżesza z Naszymi znakami
do Faraona i jego starszyzny;
lecz oni niesłusznie je odrzucili.
Popatrz więc, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy szerzyli zgorszenie!
104.  Powiedział Mojżesz:
"O Faraonie!
Zaprawdę, ja jestem posłańcem od Pana światów!
105.  Mam obowiązek mówić o Bogu tylko prawdę.
Przyszedłem do was z jasnym dowodem
od waszego Pana.
Odeślij więc ze mną synów Izraela!"
106.  Powiedział:
"Skoro przyszedłeś z jasnym dowodem,
to dostarcz go
- jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"
107.  Wtedy Mojżesz rzucił swoją laskę
i oto stała się wężem prawdziwym!
108.  Potem wyciągnął swoją rękę
i oto stała się biała dla patrzących!
109.  I powiedziała starszyzna z ludu Faraona:
"Zaprawdę, to jest czarownik bardzo uczony!
110.  On chce was wypędzić z waszej ziemi.
Więc co wy zalecacie?"
111.  Oni powiedzieli:
"Daj mu zwłokę, jemu i jego bratu,
i poślij do miast ludzi poszukujących,
112.  aby przyprowadzili każdego uczonego czarownika."
113.  I przybyli czarownicy do Faraona,
i powiedzieli:
"Z pewnością otrzymamy nagrodę,
jeśli będziemy zwycięzcami?!"
114.  Powiedział: "Tak!
I z pewnością znajdziecie się wśród przybliżonych!"
115.  Oni powiedzieli:
"O Mojżeszu!
Albo ty rzucaj,
albo my będziemy rzucali"
116.  On powiedział:
"Rzucajcie!"
A kiedy oni rzucili,
zaczarowali oczy ludzi,
przestraszyli ich
i zademonstrowali wielkie czarodziejstwo.
117.  I objawiliśmy Mojżeszowi:
"Rzuć twoją laskę!"
I oto ona połknęła
to, co oni oszukańczo uczynili.
118.  I ukazała się prawda,
a fałszywe okazało się to, co oni czynili.
119.  W ten sposób zostali tutaj zwyciężeni
i wycofali się poniżeni.
120.  Czarownicy rzucili się do wybijania pokłonów.
121.  Powiedzieli:
"Uwierzyliśmy w Pana światów,
122.  Pana Mojżesza i Aarona! "
123.  Powiedział Faraon:
"Uwierzyliście w Niego,
zanim Ja wam pozwoliłem .
Zaprawdę, to jest podstęp,
jaki uknuliście w tym mieście,
aby wyprowadzić z niego jego mieszkańców.
Lecz niebawem się dowiecie!
124.  Każę uciąć wasze ręce i nogi
po przeciwległych stronach,
potem każę was ukrzyżować. "
125.  Oni powiedzieli:
"Zaprawdę, my zwracamy się ku naszemu Panu!
126.  Ty się mścisz na nas tylko dlatego,
że uwierzyliśmy w znaki naszego Pana,
kiedy one do nas przyszły.
Panie nasz !
Wylej na nas cierpliwość
127.  I przyjmij nas jako całkowicie poddanych!"
I powiedziała starszyzna ludu Faraona:
"Czy ty dopuścisz, aby Mojżesz i jego lud
szerzyli zgorszenie na tej ziemi
i porzucili ciebie i twoich bogów?"
On powiedział:
"My wymordujemy ich synów,
a pozostawimy przy życiu ich kobiety.
My z pewnością nad nimi zatriumfujemy!"
128.  Powiedział Mojżesz do swojego ludu:
,,Proście Boga o pomoc
i bądźcie cierpliwi !
Zaprawdę, ziemia należy do Boga !
On daje ją w dziedzictwo, kom u chce
spośród Swoich sług.
Ostateczny rezultat należy do bogobojnych!"
129.  Oni powiedzieli:
"My cierpieliśmy udrękę,
zanim ty do nas przyszedłeś
i po tym, jak do nas przyszedłeś."
On powiedział:
"Może być, że wasz Pan zniszczy waszego wroga
I uczyni was następcami na ziemi,
aby mógł zobaczyć, jak wy będziecie działać."
130.  I ukaraliśmy lud Faraona
latami posuchy i brakiem owoców
- być może, oni się opamiętają.
131.  Ale kiedy przyszło do nich dobro,
oni powiedzieli:
" To się nam należy."
A kiedy dosięgło ich zło,
oni według wróżby z ptaków
przypisali to Mojżeszowi i jego ludziom .
Czyż nie tak ? !
Ich ptaki złej wróżby są u Boga !
Lecz większość z nich nie wie .
132.  Oni powiedzieli:
"Jakikolwiek przyniósłbyś nam znak,
a by nas nim oczarować ,
my i tak w niego nie uwierzymy!"
133.  I tak posłaliśmy na nich potop,
szarańczę i robactwo, żaby i krew
jako znaki wyraźne .
Lecz oni wbili się w pychę
i stali się I udem grzeszników.
134.  A kiedy spadła na nich plaga,
oni powiedzieli :
" O Mojżeszu.
Módl się za nami do twego Pana
przez przymierze, które On zawarł z tobą!
Jeśli odsuniesz od nas ten gniew
to my z pewnością uwierzymy
i odeślemy z tobą synów Izraela."
135.  A kiedy odsunęliśmy od nich gniew
do kresu, który musieli osiągnąć-­
oni złamali swoje ślubowanie.
136.  Tak więc zemściliśmy się na nich
i potopiliśmy ich w otchłani morza,
ponieważ uznali za kłamstwo Nasze znaki
i nie d bali o nie !
137.  I daliśmy w dziedzictwo tym ludziom,
którzy byli poniżeni,
wszystkie wschody i zachody tej ziemi,
którą pobłogosławiliśmy.
I spełniło się bardzo piękne słowo
twego Pana
na synach Izraela,
ponieważ oni byli cierpliwi!
A zniszczyliśmy całkowicie
to, co budowali
Faraon i jego lud,
i to, co oni wznosili .
138.  I przeprowadziliśmy synów Izraela przez morze.
Przyszli oni do ludu
oddanego całkowicie swoim bożkom
i powiedzieli:
"O.  M.  ojżeszu!
Uczyń nam boga, tak jak oni mają bogów."
On powiedział:
"Zaprawdę, jesteście ludem nieświadomym!
139.  Zostanie bowiem zniszczone to,
za czym oni poszli,
i daremne jest to, co oni czynią.
140.  Czyż mam szukać dla was jakiegoś boga
innego niż Bóg ?
który was wyniósł ponad światy?"
141.  I oto wyratowaliśmy was od ludzi Faraona,
którzy prześladowali was najgorszą karą:
zabijali waszych synów,
a pozostawiali przy życiu wasze kobiety.
Było to dla was ciężkie doświadczenie
ze strony waszego Pana.
142.  Obiecaliśmy Mojżeszowi trzydzieści nocy i uzupełniliśmy je dziesięcioma;
w ten sposób ustalony czas spotkania z jego Panem
wynosił czterdzieści nocy.
I powiedział Mojżesz swojemu bratu Aaronowi:
"Zajmij moje miejsce pośród mego ludu
i czyń dobrze;
nie chadzaj drogą ludzi
szerzących zgorszenie! "
143.  A kiedy przyszedł Mojżesz
na spotkanie w naznaczonym przez Nas czasie
i przemówił do niego jego Pan,
on powiedział :
" Panie mój .
Pokaż mi się, abym Cię mógł zobaczyć!"
Powiedział:
" Ty Mnie nie zobaczysz,
lecz popatrz na górę !
Jeśli ona stać będzie mocno na swoim
miejscu ,
to ty Mnie zobaczysz."
A kiedy jego Pan objawił się na tej górze,
obrócił ją w proch;
i Mojżesz padł rażony piorunem.
A kiedy przyszedł do siebie,
powiedział:
"Niech Tobie będzie chwała!
Nawracam się do Ciebie!
Ja jestem pierwszym z wierzących!"
144.  Powiedział:
" O Mojżeszu!
J a wybrałem ciebie ponad wszystkich ludzi
dla przekazania Moich posłań i Mojego słowa .
Weź więc to, co tobie dałem ,
i bądź pomiędzy wdzięcznymi! ,
145.  I napisaliśmy dla niego na Tablicach
napomnienie w każdym przedmiocie
i wyjaśnienie każdej rzeczy.
Weź je z całą mocą i nakaż twojemu ludowi,
aby przyjęli to, co najpiękniejsze z nich.
Ja wam pokażę niebawem siedzibę bezbożnych !
146.  Odsunę od Moich znaków
tych, którzy się pysznią na ziemi
bez prawa.
I choćby oni ujrzeli jakikolwiek znak,
me uwierzą w niego;
i choćby zobaczyli drogę prawości,
to i tak nie przyjmą jej jako drogi;
a jeśli widzą drogę błędu,
to ją przyjmują jako drogę.
Oni uczynią tak dlatego,
że za kłamstwo uznali Nasze znaki
i wcale o nie dbali .
147.  A działania tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki
i spotkanie z życiem ostatecznym
- są daremne .
Czyż oni otrzymają zapłatę za.  coś innego
niż za to, co czynili?
148.  I przygotował sobie lud Mojżesza
- pod jego nieobecność ­
ze swoich ozdób cielca, jakby prawdziwego,
który pobekiwał .
Czy oni nie widzieli,
że ten cielec nie mówił z nimi
ani też nie prowadził ich drogą prostą?
Oni wzięli go sobie i byli niesprawiedliwi .
149.  A kiedy, uznając swój błąd, pożałowali,
z o baczy li, że za błądzili ,
i powiedzieli:
"Jeśli nasz Pan nie zmiłuje się nad nami
i nie prze baczy nam ,
to, z pewnością, będziemy wśród stratnych!"
150.  A kiedy Mojżesz powrócił do swego ludu,
zasmucony i zagniewany powiedział:
"Jakże źle postąpiliście
po moim odejściu !
Czy wy chcecie przyśpieszyć rozkaz waszego Pana?"
I rzucił Tablice,
i pochwycił swojego brata za głowę,
pociągając go ku sobie .
Powiedział:
"Synu mojej matki!
Zaprawdę, lud mnie poniżył
i omal mnie nie zabili !
Nie pozwól, żeby triumfowali nade mną
wrogowie ,
i nie stawiaj mm e razem
z ludźmi niesprawiedliwymi!"
151.  Powiedział:
,,Panie mój .
Przebacz mnie i mojemu bratu!
I wprowadź nas do swojego miłosierdzia!
Ty jesteś najbardziej miłosierny z miłosiernych! "
152.  Zaprawdę, tych, którzy wzięli sobie cielca,
dosięgnie gniew ich Pana
i poniżenie w życiu tego świata.
Tak płacimy tym, którzy wymyślają kłamstwa!
153.  Zaprawdę, dla tych, którzy popełnili złe czyny,
a następnie nawrócili się i zostali wierzącymi,
twój Pan jest przebaczający, litościwy!
154.  A kiedy Mojżesz uspokoił swój gniew,
wziął Tablice,
na których zapisana była
droga prosta i miłosierdzie
dla tych, którzy się obawiają swego Pana.
155.  I wybrał Mojżesz ze swego ludu
siedemdziesięciu mężów
na wyznaczony przez Nas czas.
A kiedy pochwyciło ich trzęsienie ziemi,
on powiedział:
"Parne mój .
Gdybyś był chciał,
to zniszczyłbyś ich przedtem
I mnie razem z nimi.
Czy Ty nas zgubisz za to,
co uczynili ci głupcy spośród nas?
To jest przecież tylko Twoja próba,
przez którą Ty sprowadzasz z drogi,
kogo chcesz ,
Powiedział:
"Ja dosięgam Moją karą, kogo chcę,
a Moje miłosierdzie obejmuje każdą rzecz .
Ja zapiszę to
tym, którzy są bogobojni,
tym, którzy dają jałmużnę,
tym, którzy wierzą w Nasze znaki,
i prowadzisz drogą prostą,
kogo chcesz .
Ty jesteś naszym opiekunem.
Przebacz nam więc i okaż miłosierdzie !
Ty jesteś najlepszym z przebaczających!
156.  Zapisz nam to, co jest piękne
w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym !
?Oto nawróciliśmy się ku Tobie!"
157.  i tym, którzy idą za Posłańcem,
Prorokiem rodzimym,
którego oni znajdują wspomnianego
w Torze i Ewangelii ;
on im nakazuje to, co jest słuszne,
a zakazuje tego, co niesłuszne;
i zezwala im na rzeczy dobre,
a zakazuje im rzeczy brzydkich;
i zdejmuje z nich brzemię i okowy,
które im ciążyły.
A ci, którzy w niego wierzą,
podtrzymują go i pomagają mu,
i idą za światłem, które zostało z nim zesłane.
0ni będą szczęśliwi ,
158.  Powiedz:
"O ludzie!
J a jestem posłańcem Boga do was wszystkich,
Tego, do którego należy królestwo
niebios i ziemi .
Nie ma boga, jak tylko On !
On daje życie i sprowadza śmierć!
Wierzcie więc w Boga i w Jego Posłańca, .
Proroka rodzimego,
który wierzy w Boga i w Jego słowa !
Postępujcie za nim,
a być może, będziecie prowadzeni drogą prostą!"
159.  Wśród ludu Mojżesza jest społeczność,
która się kieruje prawdą
i według niej działa sprawiedliwie.
160.  I podzieliliśmy ich na dwanaście plemion
- narodów.
Objawiliśmy Mojżeszowi,
kiedy jego lud prosił go o wodę do picia:
"Uderz twoją laską o skałę!"
I oto wytrysnęło z niej dwanaście źródeł,
tak że wszyscy ludzie
dowiedzieli się o swoim miejscu do picia.
Ocieniliśmy ich chmurą
i spuściliśmy na nich mannę i przepiórki.
Jedzcie dobre rzeczy,
którymi was obdarzyliśmy!"
Oni nie wyrządzili Nam niesprawiedliwości,
lecz sobie samym wyrządzili niesprawiedliwość!
161.  I powiedzianą im:
,, Osiedlcie się w tym mieście
i jedzcie tam, co zechcecie,
i mówcie: ?Przebaczenie!?
W chodźcie do bramy, wybijając pokłony,
a My przebaczymy wam wasze grzechy.
I damy więcej tym, którzy czynią dobro."
162.  A ci, którzy czynili niesprawiedliwość,
zmienili powiedzenie na inne niż to,
które im zostało zalecone.
Posłaliśmy więc na nich plagę z nieba,
ponieważ byli niesprawiedliwi.
163.  I zapytaj ich o miasto,
które się znajdowało w pobliżu morza.
Oni naruszali prawo w sobotę,
albowiem przypływały do nich ryby, ukazując się,
w dniu szabatu,
a w dniu, kiedy nie święcili szabatu,
one nie przypływały.
W ten sposób ich doświadczamy,
ponieważ oni są bezbożnikami.
164.  A kiedy pewna społeczność spośród nich
powiedziała :
"Dlaczego wy napominacie naród,
który Bóg zamierza zniszczyć
1 u b ukarać karą straszną ? ,,
oni powiedzieli :
,,Dla usprawiedliwienia przed waszym Panem .
Być może, oni będą bogobojni!"
165.  A kiedy oni zapomnieli
o tym, co im przypominano,
My uratowaliśmy tych, którzy odstąpili od zła,
a pochwyciliśmy karą bolesną niesprawiedliwych
za to, że byli bezbożnymi.
166.  A kiedy oni przekroczyli z dumą
to, co im było zakazane ,
powiedzieliśmy im :
"Bądźcie wzgardzonymi małpami!"
167.  I oto ogłosił twój Pan:
"Ja z pewnością podniosę przeciwko nim,
aż do Dnia Zmartwychwstania,
tych, którzy będą im zadawać dotkliwe cierpienia."
Zaprawdę, twój Pan jest szybki w karaniu!
I, zaprawdę, On jest przebaczający, litościwy!
168.  Podzieliliśmy ich na ziemi na narody:
między nimi są tacy, którzy są sprawiedliwi,
i między nimi są tacy, którzy nimi nie są.
Doświadczyliśmy ich przez dobro i zło,
być może, oni powrócą!
169.  I pozostali po nich następcy,
którzy odziedziczyli Księgę .
Oni wybierają tylko dobra przypadkowe
tego świata
I mówią:
T o nam zostanie wybaczone!
A jeśli przyjdzie do nich jeszcze
inne podobne dobro,
to oni Je wezmą.
Czy nie zostało od nich wzięte
przymierze Księgi,
iż nie będą mówić o Bogu nic innego ,
jak tylko prawdę?
A oni przecież studiowali, co w niej było!
Siedziba ostateczna jest lepsza
dla tych, którzy są bogobojni.
Czyż nie jesteście rozumni?
170.  A ci, którzy trzymają się mocno Księgi
i którzy odprawiają modlitwę. . .
zaprawdę, My nie zgubimy nagrody
dla tych, którzy czynią dobro!
171.  Oto wstrząsnęliśmy górę nad nimi,
jak gdyby to był baldachim,
i oni sądzili, że ona spadnie na nich:
" Trzymajcie mocno to, co wam daliśmy,
i wspominajcie, co w niej zawarte!
Być może, będziecie bogobojni!"
172.  I oto wziął twój Pan
z lędźwi synów Adama - ich potomstwo,
i nakazał im zaświadczyć wobec samych siebie:
"Czy Ja nie jestem waszym Panem?"
Oni powiedzieli:
" Tak! Zaświadczamy"
- a byście nie powiedzieli
w Dniu Zmartwychwstania:
"Nie dbaliśmy o to!"
173.  Albo abyście nie powiedzieli:
"Przecież nasi ojcowie przedtem
byli bałwochwalcami,
a my byliśmy ich potomstwem .
Czy Ty WIĘC wytracisz nas za to ,
co czynili ci, którzy poszli za fałszem?"
174.  W ten sposób wyjaśniamy wyraźnie znaki
- a być może, oni powrócą !
175.  Przytocz im opowieść o tym
któremu daliśmy N as z e znaki,
lecz on przeszedł mimo nich.
Wtedy poszedł za nim szatan
i on znalazł się między tymi, którzy zabłądzili.
176.  A gdybyśmy zechcieli,
to wynieślibyśmy go przez nie;
lecz on przylgnął do ziemi
poszedł za swoją namiętnością.
On jest podobny do psa:
jeśli się rzucisz na niego ,
warczy,
a kiedy zostawisz go w spokoju,
też warczy.
Podobnie zachowują się ludzie,
którzy za kłamstwo uznali N as z e znaki.
Opowiedz im więc tę historię,
być może, oni się zastanowią!
177.  Zły jest przykład tych ludzi,
którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki:
oni dla samych siebie byli niesprawiedliwi!
178.  A kogo prowadzi Bóg drogą prostą,
ten idzie drogą prostą;
a kogo On sprowadzi z drogi,
to tacy są stratni .
179.  Stworzyliśmy dla Gehenny wielu
spośród dżinów i ludzi:
oni mają serca, którymi nie pojmują;
oni mają oczy, którymi nie widzą;
Oni mają uszy, którymi nie słyszą!
Oni są podobni do bydła,
a nawet jeszcze bardziej zabłąkani!
Tacy są całkowicie beztroscy!
180.  Do Boga należą imiona najpiękniejsze!
Wzywajcie Go więc nimi,
a pozostawcie tych, którzy bluźnią
J ego imionom !
Oni niebawem otrzymają zapłatę
za to, co czynili.
181.  A wśród tych, których stworzyliśmy,
jest naród, który idzie drogą prostą,
kierując się prawdą,
i dzięki niej postępuje sprawiedliwie.
182.  A tych, którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki,
My ściągniemy w dół, stopień po stopniu,
tak iż oni nawet nie będą wiedzieli.
183.  Ja im dam zwłokę .
Zaprawdę, Mój zamysł jest pewny!
184.  Czyż oni się zastanowili?
Nie ma żadnego szaleństwa w ich towarzyszu !
On jest tylko jawnie ostrzegającym !
185.  Czyż oni nie patrzyli
na królestwo niebios i ziemi
i na wszystkie rzeczy, które stworzył Bóg?
Być może, już zbliżył się ich termin .
w jakie więc opowiadanie, po tym, oni uwierzą?
186.  Kogo sprowadzi z drogi Bóg,
taki nie będzie miał żadnego przewodnika!
On pozostawi ich w zabłąkaniu,
oni będą wędrować na oślep .
187.  Będą ciebie pytać o Godzinę:
kiedy ona przybije do przystani?
Powiedz:
" Wiedza o niej jest tylko u mego Pana!
Nie ujawni jej, we właściwym czasie,
nikt inny, jak tylko On!
Ciąży ona na niebiosach i na ziemi ;
przyjdzie do was niespodziewanie."
Oni będą ciebie pytać,
jak gdybyś był o niej powiadomiony.
188.  Powiedz:
" Wiedza o niej jest tylko u Boga,
lecz większość ludzi nie wie!"
Powiedz:
"Ja nie władam dla samego siebie
ani korzyścią, ani szkodą,
lecz tylko tym, co zechce Bóg.
Gdybym znał to, co skryte,
z pewnością, pomnożyłbym sobie dobro,
a nie dotknęłoby mnie zło.
I a jestem tylko ostrzegającym i zwiastunem
dla ludzi, którzy wierzą! "
189.  On jest Tym, który stworzył nas
Z jednego istnienia,
a z niego uczynił jej małżonkę,
żeby mógł odpoczywać przy niej .
A kiedy on pokrył ją,
ona zaczęła nosić lekki ciężar ,
z którym swobodnie chodziła.
A kiedy stała się ociężałą,
oni zawołali do Boga, swego Pana:
"Jeśli Ty nam dasz sprawiedliwego,
to my, z pewnością, będziemy Ci wdzięczni!"
190.  Kiedy On dał im sprawiedliwego,
oni przygotowywali Mu współtowarzyszy
spośród tego, czym On ich obdarzył.
Lecz Bóg jest wyniosły ponad to,
co oni J emu dodają jako współtowarzyszy!
191.  Czy oni dodają za współtowarzyszy
to, co niczego nie stwarza;
lecz samo jest stwarzane,
192.  i nie jest w stanie przyjść im z pomocą,
ani też samemu sobie nie może pomóc ?
193.  A kiedy wy ich wzywacie ku drodze prostej,
oni nie idą za wami .
Będzie wam wszystko jedno,
czy wy ich będziecie wzywać ,
czy wy będziecie milczeć .
194.  Zaprawdę, ci, których wzywacie
poza Bogiem
- to sługi, podobnie jak wy.
Wzywajcie ich więc!
Niech oni was słuchają,
jeśli jesteście prawdomówni !
195.  Czy oni mają nogi, na których chodzą?
Czy oni mają ręce, którymi chwytają ?
Czy oni mają oczy, którymi widzą?
Czy oni mają uszy, którymi słyszą ?
Powiedz:
" Wzywajcie waszych współtowarzyszy
i knujcie podstęp przeciwko mnie ,
i nie każcie mi czekać !
196.  Zaprawdę, opiekunem moim jest Bóg,
który zesłał Księgę !
To On opiekuje się ludźmi prawymi.
197.  A ci, których wy wzywacie, poza Nim,,
nie są w stanie wam pomoc
ani też sobie samym nie pomogą."
198.  Kiedy ich wzywasz ku drodze prostej,
to oni nie słyszą .
Ty widzisz, jak oni patrzą na ciebie,
lecz oni nie widzą .
199.  Trzymaj się przebaczenia!
Nakazuj dobro, a odsuwaj się od nieświadomych !
200.  A jeśli cię szatan
wodzi na pokuszenie,
to szukaj ucieczki u Boga!
Zaprawdę, On jest słyszący, wszechwiedzący!
201.  Zaprawdę, ci, którzy są bogobojni,
kiedy ich dosięga pokusa szatana,
przypominają sobie
i wtedy widzą jasno .
202.  A ich bracia pogrążają ich w błędzie
l potem me zmniejszają go .
203.  A kiedy ty nie przynosisz im żadnego znaku ,
Oni mówią:
"Dlaczego ty go nie wybrałeś?"
Powiedz:
"Ja idę tylko za tym,
co mi zostało objawione od mego Pana.
To są jasne dowody od waszego Pana,
droga prosta i miłosierdzie
dla ludzi, którzy wierzą! "
204.  A kiedy Koran jest recytowany
to przysłuchujcie się i milczcie !
Być może, doznacie miłosierdzia!
205.  Wspominaj twego Pana w twojej duszy
z pokorą i z bojaźnią
rano i wieczorem !
I nie bądź między niedbałymi !
206.  Zaprawdę, ci, którzy są u twego Pana,
nie są tak pyszni, by Mu nie służyć;
oni Go wysławiają i wybijają Mu pokłony!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 8 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Zapytują cię o łupy.
Powiedz:
"Łupy należą do Boga i Posłańca.
Przeto bójcie się Boga
i ustanówcie zgodę między wami!
Słuchajcie Boga i Jego Posłańca,
jeśli jesteście wierzącymi!"
2.  Wierzącymi są tylko:
ci, których serca drżą z przerażenia,
kiedy wspomina się Boga;
ci, których wiara się powiększa,
kiedy są im recytowane Jego znaki
- oni ufają swojemu Panu -
3.  ci, którzy odprawiają modlitwę;
ci, którzy rozdają
z tego, w co ich zaopatrzyliśmy
4.  - tacy są naprawdę wierzącymi! -
Dla nich są przygotowane stopnie u ich Pana
i przebaczenie,
i szlachetne zaopatrzenie.
5.  I tak wyprowadził ciebie twój Pan
z twojego domu w imię prawdy,
choć część wierzących jej się sprzeciwiła;
6.  dyskutowali z tobą na temat prawdy,
chociaż ona stała się już jasna,
jak gdyby byli popędzani ku śmierci
dla nich widocznej .
7.  I kiedy obiecał wam Bóg,
iż jeden z dwóch oddziałów wam się podda,
pragnęliście, aby to był ten,
który nie był uzbrojony.
Lecz Bóg chciał utwierdzić prawdę
przez Swoje słowa
i zniszczyć niewiernych do ostatniego,
8.  tak żeby utwierdzić prawdę,
a zniweczyć fałsz,
chociażby to było nienawistne dla grzeszników.
9.  Kiedy błagaliście waszego Pana o pomoc,
On wysłuchał was:
"Ja was wspomogę tysiącem aniołów
idących jedni za drugimi."
10.  Bóg uczynił to jedynie radosną wieścią,
aby uspokoić przez to wasze serca.
Pomoc jest tylko od Boga.
Zaprawdę, Bóg jest potężny, mądry!
11.  Oto On okrył was sennością
- zabezpieczeniem pochodzącym od Niego -
i spuścił na was z nieba wodę,
aby was nią oczyścić
i usunąć z was brud szatana,
umocnić wasze serca
i utwierdzić przez to wasze stopy.
12.  Twój Pan objawił aniołom:
"Oto Ja jestem z wami!
Umocnijcie więc tych, którzy wierzą!
Ja wrzucę strach w serca niewiernych.
Bijcie ich więc po karkach!
Bijcie ich po wszystkich palcach!"
13.  Dlatego, że oni oddzielili się
od Boga i Jego Posłańca.
A kto oddziela się od Boga i Jego Posłańca...
zaprawdę, Bóg jest straszny w karaniu!
14.  To jest dla was!
Zakosztujcie więc tego!
albowiem niewiernych
czeka kara ognia!
15.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy spotkacie niewiernych,
posuwających się w marszu,
to nie odwracajcie się do nich plecami!
16.  A kto tego dnia odwróci się do nich plecami
- jeśli nie czyni tego powracając do bitwy
albo przyłączając się do oddziału -
to ten ściągnie na siebie gniew Boga,
a jego miejscem schronienia będzie Gehenna!
A jakże to złe miejsce przybycia!
17.  To nie wy ich zabijaliście,
lecz Bóg ich zabijał.
To nie ty rzuciłeś, kiedy rzuciłeś,
lecz to Bóg rzucił;
aby doświadczyć wiernych doświadczeniem pięknym,
pochodzącym od Niego.
Zaprawdę, Bóg jest słyszącym, wszechwiedzącym!
18.  To jest dla was!
Bóg czyni daremnym podstęp niewiernych.
19.  Jeśli poszukiwaliście zwycięstwa,
to zwycięstwo przyszło do was.
Ale jeśli zaprzestaniecie,
to dla was będzie lepiej.
A jeśli zaczniecie na nowo,
to i My zaczniemy.
Nie wybawi was od niczego wasza gromada,
nawet jeśli będzie liczna.
Zaprawdę, Bóg jest razem z wierzącymi!
20.  O wy, którzy wierzycie!
Słuchajcie Boga i Jego Posłańca!
Nie odwracajcie się od niego,
wtedy kiedy słyszycie!
21.  I nie bądźcie tacy jak ci, którzy powiedzieli:
"Słyszeliśmy!",
podczas gdy wcale nie słuchają.
22.  Zaprawdę, najgorszymi ze zwierząt
w oczach Boga
są głusi i niemi,
którzy wcale nie rozumieją.
23.  Jeśliby Bóg uznał w nich coś dobrego,
to z pewnością dałby im usłyszeć;
ale jeśliby On nawet dał im usłyszeć,
to oni i tak odwróciliby się od Niego
i odsunęliby się ze sprzeciwem.
24.  O wy, którzy wierzycie!
Odpowiadajcie Bogu i Jego Posłańcowi,
kiedy on was wzywa do tego, co wam daje życie.
I wiedzcie,
że Bóg staje między człowiekiem a jego sercem
i że ku Niemu zostaniecie zebrani.
25.  Bójcie się pokuszenia,
które dosięgnie nie tylko tych z was,
którzy są niesprawiedliwi.
I wiedzcie,
że Bóg jest surowy w karaniu!
26.  I przypomnijcie sobie czas,
kiedy byliście nieliczni,
kiedy byliście osłabieni na tej ziemi,
obawiając się, że ludzie was wychwycą.
Wtedy On dał wam schronienie,
umocnił was Swoją pomocą
i zaopatrzył was w dobre rzeczy.
Być może, będziecie wdzięczni!
27.  O wy, którzy wierzycie!
Nie zdradzajcie Boga i Posłańca,
bo wtedy zdradzicie powierzone wam legaty,
a przecież wy wiecie.
28.  I wiedzcie
że wasze dobra i wasze dzieci
są pokuszeniem
i że u Boga jest nagroda ogromna.
29.  O wy, którzy wierzycie!
Jeśli będziecie się obawiać Boga,
to On da wam zdolność rozróżnienia
i odpuści wam wasze złe czyny,
i przebaczy wam.
Bóg jest władcą łaski ogromnej.
30.  A jeśli spiskują przeciwko tobie
ci, którzy nie uwierzyli,
aby cię pochwycić mocno
albo zabić cię lub wypędzić,
jeśli zatem oni spiskują, to i Bóg przygotowuje podstęp.
A Bóg jest najlepszy w swoim podstępie.
31.  Kiedy są im recytowane Nasze znaki,
oni mówią:
"My już słyszeliśmy!
Jeślibyśmy chcieli,
to powiedzielibyśmy to samo.
To są tylko baśnie dawnych przodków."
32.  I oto oni powiedzieli:
"O Boże!
Jeśli to jest prawda od Ciebie,
to spuść na nas deszcz kamieni z nieba
albo sprowadź na nas karę bolesną!"
33.  Ale Bóg nie taki, by ich karać,
kiedy ty znajdujesz się wśród nich;
i Bóg nie będzie ich karał,
jeśli oni poproszą o przebaczenie.
34.  Lecz dlaczego nie ukarze ich Bóg,
kiedy oni odsuwają od świętego Meczetu?
Oni nie są jego opiekunami,
bo opiekunami jego są tylko bogobojni.
Lecz większość z nich nie wie.
35.  A modlitwa ich w tym Domu
to tylko świst i klaskanie w dłonie.
Zakosztujcie więc kary za waszą niewiarę!
36.  Zaprawdę; ci, którzy nie uwierzyli,
trwonią swoje dobra,
żeby oddalić od drogi Boga.
I oni je roztrwonią.
Potem będzie to dla nich udręczeniem
i będą zwyciężeni.
A ci, którzy nie uwierzyli,
będą zebrani ku Gehennie,
37.  ażeby rozdzielił Bóg złego od dobrego
i umieścił złych jednego na drugim; .
ażeby zgarnął ich wszystkich razem
i umieścił w Gehennie.
To są ci, którzy stracili!
38.  Powiedz tym, którzy uwierzyli:
"Jeśli oni się powstrzymają,
to zostanie im przebaczone
to, co było przedtem,
a jeśli oni na nowo zaczną...
- to przecież mają przykład dawnych przodków!
39.  Zwalczajcie ich,
aż nie będzie już buntu
i religia w całości będzie należeć do Boga."
A jeśli oni się powstrzymają...
to, zaprawdę, Bóg widzi jasno, co czynicie!
40.  A jeśli oni się odwrócą,
to wiedzcie, iż Bóg jest waszym Panem!
Jakże to wspaniały Pan!
Jakże to wspaniały Wspomożyciel!
41.  I wiedzcie,
iż cokolwiek weźmiecie w postaci łupów,
to piąta część należy do Boga i Jego Posłańca,
do jego krewnych i sierot,
do ubogich i do podróżnego
- jeśli wierzycie w Boga
i w to, co zesłaliśmy Naszemu słudze
w dniu rozdzielenia,
w, dniu spotkania dwóch zastępów.
A Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
42.  Oto wy byliście na zboczu najbliższym,
a oni byli na zboczu najdalszym,
i oddział na wierzchowcach poniżej was.
Jeślibyście sami wyznaczyli sobie spotkanie, .
to nie doszlibyście do zgody,
lecz to się stało, aby Bóg rozstrzygnął sprawę,
która się powinna dokonać:
aby zginął ten, kto zginął, przy jasnym dowodzie,
aby żył ten, kto pozostał żywy, przy jasnym dowodzie.
Zaprawdę, Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
43.  Oto we śnie pokazał ci ich Bóg niewielu.
Jeśliby On pokazał ci ich wielu,
stracilibyście odwagę
i sprzeczalibyście się w tej sprawie.
Lecz Bóg dał uspokojenie:
przecież On wie dobrze, co jest w piersiach!
44.  I oto On pokazał wam ich,
kiedy spotkaliście się,
jako nielicznych w waszych oczach,
i podobnie pomniejszył was w ich oczach,
aby móc rozstrzygnąć sprawę,
która się miała dokonać.
Do Boga powracają wszystkie sprawy!
45.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy spotykacie jakiś oddział,
to trzymajcie się mocno
i często wspominajcie Boga!
Być może, będziecie mieć szczęście!
46.  I słuchajcie Boga i Jego Posłańca!
Nie sprzeczajcie się między sobą,
bo osłabniecie
i odejdzie od was wasza moc.
Bądźcie cierpliwi!
Zaprawdę, Bóg jest z cierpliwymi!
47.  I nie bądźcie tak jak ci,
którzy wyszli ze swoich domostw
z dumą i dla pokazania się ludziom.
Oni odsuwają się od drogi Boga,
lecz Bóg obejmuje to, co oni czynią.
48.  Oto upiększył szatan ich działanie
i powiedział:
"Nie ma zwycięzcy nad wami dzisiaj wśród ludzi,
a ja jestem waszym sąsiadem opiekuńczym."
Kiedy jednak pokazały się obydwa oddziały,
on obrócił się na piętach
i powiedział:
"Ja jestem niewinny względem was.
Widzę to, czego wy nie widzicie.
Ja boję się Boga.
Bóg jest straszny w karaniu!"
49.  Oto mówią obłudnicy
i ci, w których sercach jest choroba:
"Tych ludzi zwiodła ich religia."
Ale ten, kto zaufał Bogu...
zaprawdę, Bóg jest potężny, mądry!
50.  Gdybyś tylko mógł widzieć,
jak aniołowie zabierają
tych, którzy nie uwierzyli!
Oni biją ich po twarzy i po plecach:
"Zakosztujcie kary ognia palącego!
51.  To jest za to, co przygotowały wasze ręce!"
Bóg nie jest niesprawiedliwy dla Swoich sług.
52.  Oni są jak ludzie Faraona
i ci, którzy byli przed nimi:
oni nie uwierzyli w znaki Boga
i zabrał ich Bóg za grzechy.
Zaprawdę, Bóg jest mocny, straszny w karaniu!
53.  Tak jest,
ponieważ Bóg nie zmienia
Swojego dobrodziejstwa,
którym obdarzył jakiś naród,
dopóki oni nie zmienią tego,
co posiadają w swoich duszach.
Bo, zaprawdę, Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
54.  Taki był los ludzi Faraona
i tych, którzy byli przed nimi,
albowiem za kłamstwo uznali znaki swego Pana;
wytraciliśmy ich za ich grzechy;
i zatopiliśmy ludzi Faraona.
Oni wszyscy byli ludźmi niesprawiedliwymi.
55.  Zaprawdę, gorsi od zwierząt u Boga
są ci, którzy odrzucili wiarę
i nie wierzą;
56.  ci, z którymi ty zawierasz przymierze,
a potem oni naruszają swój układ
za każdym razem;
oni nie są bogobojni.
57.  A jeśli spotkasz się z nimi na wojnie,
to postępuj z nimi w taki sposób, by rozproszyć
tych, którzy znajdują się za nimi.
Być może, oni się opamiętają!
58.  A jeśli naprawdę obawiasz się zdrady
ze strony pewnych ludzi,
to tak samo odrzuć ich przymierze.
Zaprawdę, Bóg nie kocha zdrajców!
59.  I niech nie sądzą
ci, którzy nie uwierzyli,
że nas wyprzedzą.
Oni przecież nie są zdolni niczego udaremnić!
60.  Przygotujcie przeciwko nim,
ile możecie sił i oddziałów konnicy,
którymi moglibyście przerazić
wroga Boga i wroga waszego,
jak również innych, którzy są poza nimi,
a których wy nie znacie.
Bóg ich zna!
A to, co wy rozdajecie na drodze Boga,
to zostanie wam w pełni oddane
i nie doznacie niesprawiedliwości.
61.  A jeśli oni skłonią się do pokoju,
to i ty się ku niemu skłoń
i zaufaj Bogu!
Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
62.  A jeśli oni zechcą ciebie zdradzić
- to zaprawdę, niech wystarczy ci Bóg!
On jest Tym, który wsparł ciebie Swoją pomocą
i pomocą wierzących;
63.  On zjednoczył ich serca.
Gdybyś ty rozdał wszystko,
co jest na ziemi,
to nie mógłbyś zjednoczyć ich serc.
Lecz Bóg zjednoczył je,
bo przecież On jest potężny, mądry!
64.  O Proroku!
Wystarczy ci Bóg
i ci spośród wiernych, którzy idą za tobą!
65.  O proroku!
Pobudzaj wiernych do walki!
Jeśli wśród was jest dwudziestu cierpliwych,
to zwyciężą dwustu;
a jeśli jest stu wśród was,
to oni zwyciężą tysiąc niewiernych,
ponieważ oni są ludźmi, którzy nie rozumieją.
66.  Teraz ulżył wam Bóg;
On wie, że jesteście słabi.
A więc jeśli będzie wśród was
stu sprawiedliwych,
to oni zwyciężą dwustu;
a jeśli będzie was tysiąc,
to oni zwyciężą dwa tysiące
- za pozwoleniem Boga.
Bóg jest przecież z cierpliwymi!
67.  Nie jest odpowiednie dla Proroka,
aby brał jeńców,
dopóki on nie dokona
całkowitego podboju ziemi.
Wy pragniecie tego, co przypadkowe na tym świecie,
a Bóg chce życia ostatecznego.
Bóg jest potężny, mądry!
68.  Gdyby nie było przepisu od Boga,
który już przyszedł wcześniej,
to dościgałaby was straszna kara
za to, coście wzięli.
69.  Jedzcie więc z tego,
co zdobyliście jako łup,
to, co jest dozwolone i wspaniałe,
i bójcie się Boga!
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
70.  O Proroku!
Powiedz tym jeńcom,
którzy są w waszych rękach:
"Jeśli Bóg znajdzie dobro w waszych sercach,
to On wam da coś lepszego niż to,
co wam zostało zabrane,
i przebaczy wam.
Bóg jest przebaczający, litościwy!"
71.  A jeśli oni zechcą ciebie zdradzić,
to już wcześniej zdradzą Boga.
Lecz On dał tobie władzę nad nimi.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
72.  Zaprawdę, ci, którzy uwierzyli,
ci, którzy razem wywędrowali,
ci, którzy walczyli na drodze Boga
swoimi dobrami i swoimi duszami,
ci, którzy użyczyli schronienia
i śpieszyli z pomocą
- oni są przyjaciółmi jedni dla drugich.
A względem tych, którzy uwierzyli,
a nie wywędrowali razem,
nie jesteście zobowiązani w niczym
do sprawowania opieki nad nimi,
dopóki oni nie wywędrują razem.
A jeśli oni poproszą was o pomoc w religii,
to na was ciąży obowiązek pomocy,
jeśli tylko nie jest ona wymierzona przeciw ludowi,
z którym zawarliście przymierze.
Bóg widzi jasno to, co czynicie!
73.  A ci, którzy nie uwierzyli,
są przyjaciółmi jedni drugich.
Jeśli wy tego nie uczynicie,
to powstanie bunt na ziemi
i wielkie zepsucie.
74.  A ci, którzy uwierzyli,
i ci, którzy wywędrowali razem,
i ci, którzy walczyli na drodze Boga,
i ci, którzy użyczyli schronienia,
i ci, którzy udzielili pomocy
- tacy są naprawdę wierzący!
Oni otrzymają przebaczenie
i szlachetne zaopatrzenie.
75.  A ci, którzy uwierzyli później,
którzy wywędrowali razem i walczyli wraz z wami,
oni należą do was;
lecz ci, którzy są związani pokrewieństwem,
są jeszcze bliżsi jedni drugich
w Księdze Boga.
Zaprawdę, Bóg o każdej rzeczy jest wszechwiedzący!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 9 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Bóg i Jego Posłaniec
są wolni od zobowiązań
względem tych spośród bałwochwalców,
z którymi zawarliście przymierze.
2.  Podróżujcie swobodnie po ziemi
w ciągu czterech miesięcy!
Wiedzcie, iż nie jesteście zdolni
sprowadzić do niemocy Boga
i że Bóg pokryje wstydem niewiernych!
3.  I oto wezwanie od Boga i Jego Posłańca
do ludzi w dniu wielkiej pielgrzymki:
"Bóg i Jego Posłaniec są wolni od zobowiązania
względem bałwochwalców.
Jeśli się nawrócicie,
to będzie lepiej dla was;
a jeśli się odwrócicie,
to wiedzcie, iż nie sprowadzicie Boga do niemocy."
Obwieść karę bolesną tym, którzy nie wierzą!
4.  Jednak z wyjątkiem tych spośród bałwochwalców,
z którymi zawarliście przymierze;
oni go potem w niczym nie naruszyli
ani też nie pomagali nikomu przeciwko wam.
Uszanujcie więc w pełni względem nich
wasze przymierze, aż do ich terminu.
Zaprawdę, Bóg kocha ludzi bogobojnych!
5.  A kiedy miną święte miesiące,
wtedy zabijajcie bałwochwalców,
tam gdzie ich znajdziecie;
chwytajcie ich, oblegajcie
i przygotowujcie dla nich wszelkie zasadzki!
Ale jeśli oni się nawrócą
i będą odprawiać modlitwę,
i dawać jałmużnę,
to dajcie im wolną drogę.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
6.  A jeśli ktoś z bałwochwalców
poszukuje u ciebie schronienia,
to daj mu schronienie,
tak by mógł usłyszeć słowo Boga,
a następnie doprowadź go do miejsca bezpiecznego.
Tak się stanie,
ponieważ to są ludzie, którzy nie wiedzą.
7.  Jakież może być przymierze
bałwochwalców
z Bogiem i Jego Posłańcem,
z wyjątkiem tych, z którymi zawarliście przymierze
w świętym Meczecie?
I jak długo oni będą wierni wam,
to i wy bądźcie wierni im!
Zaprawdę, Bóg kocha ludzi bogobojnych!
8.  Jakże to?
Skoro oni, kiedy mają przewagę nad wami,
nie przestrzegają wobec was ani związków przymierza,
ani też traktatu o opiece?
Oni starają się wam przypodobać swoimi ustami,
ale serca ich odmawiają
i większość z nich to ludzie przewrotni.
9.  Oni sprzedają znaki Boga za małą cenę
i oddalają się od Jego drogi.
Jakże złe jest to, co czynią!
10.  Oni nie przestrzegają względem wiernego
ani związków przymierza, ani traktatu o opiece.
Tacy są ludźmi występnymi.
11.  Ale jeśli oni się nawrócą
i będą odprawiać modlitwę,
i dawać jałmużnę,
to staną się waszymi braćmi w religii.
My jasno przedstawiamy znaki ludziom,
którzy wiedzą.
12.  A jeśli oni naruszają swoje przysięgi
po zawarciu przymierza
i jeśli atakują waszą religię,
to zwalczajcie wtedy imamów niewierności!
Zaprawdę, nie ma dla nich przysiąg!
Być może, oni zaprzestaną!
13.  Czyż nie będziecie zwalczać ludzi,
którzy złamali swoje przysięgi
i którzy usiłowali wypędzić Posłańca?
To oni zaatakowali was po raz pierwszy.
Czy wy się ich obawiacie?
Przecież Bóg zasługuje bardziej na to,
byście się Go obawiali,
jeśli jesteście wierzącymi!
14.  Zwalczajcie ich!
Bóg ukarze ich przez wasze ręce
i okryje ich wstydem;
i dopomoże wam zwyciężyć ich.
On uleczy piersi ludzi wierzących,
15.  i On usunie zawiść z ich serc.
Bóg nawraca się ku temu, komu chce.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
16.  Czy wy sądzicie,
że będziecie pozostawieni w spokoju,
skoro Bóg jeszcze nie zna tych spośród was,
którzy walczyli
i nie wzięli sobie
- poza Bogiem, Jego Posłańcem i wiernymi -
nikogo jako bliskiego przyjaciela?
A Bóg jest w pełni świadomy tego,
co wy czynicie!
17.  Nie godzi się bałwochwalcom,
aby odwiedzali świątynie Boga,
dając świadectwo niewiary
przeciwko samym sobie.
Działania takich ludzi są daremne.
Oni będą przebywać w ogniu na wieki.
18.  I będzie odwiedzać świątynie Boga tylko:
ten, kto wierzy w Boga i w Dzień Ostatni;
ten, kto odprawia modlitwę;
ten, kto daje jałmużnę;
ten, kto obawia się tylko Boga:
Być może tacy będą w liczbie prowadzonych drogą prostą!
19.  Czyż wy uważacie, że ten kto napoi pielgrzyma
i odwiedzi święty Meczet
podobny jest temu, kto uwierzył w Boga
i w Dzień Ostatni
i walczył na drodze Boga?
Oni nie są równi przed Bogiem.
Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niesprawiedliwych.
20.  Ci, którzy uwierzyli,
ci, którzy wywędrowali wspólnie,
ci, którzy walczyli na drodze Boga
swoim majątkiem i swoimi duszami,
będą mieli najwyższy stopień u Boga
- oni są tymi, którzy osiągnęli sukces!
21.  Ich Pan obwieści im radosną nowinę
przez miłosierdzie od Niego
i przez upodobanie,
i przez Ogrody,
gdzie czeka ich nieustanna szczęśliwość.
22 .  Będą w nich przebywać na wieki.
Zaprawdę, u Boga jest nagroda ogromna!
23 .  O wy, którzy wierzycie!
Nie bierzcie sobie za przyjaciół
waszych ojców i waszych braci,
jeśli oni przedkładają niewiarę ponad wiarę.
A ci z was, którzy biorą ich sobie za przyjaciół,
ci są niesprawiedliwi.
24 .  Powiedz:
"Jeśli wasi ojcowie, wasi synowie i wasi bracia,
wasze żony i wasz ród,
i wasze majątki, które zdobyliście,
i handel, o którego zastój się obawiacie,
i mieszkania, które wam się podobają,
są wam milsze aniżeli Bóg i Jego Posłaniec
oraz zmaganie się na Jego drodze
- to oczekujcie,
aż przyjdzie Bóg ze Swoim rozkazem."
Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi szerzących zepsucie.
25.  A Bóg pomógł wam zwyciężyć
w wielu regionach, i w dniu Hunajn,
kiedy was zadziwiła wasza mnogość.
Lecz ona od niczego was nie wybawiła
i ziemia stała się dla was ciasna
mimo jej rozległości.
Potem odwróciliście się plecami.
26.  Następnie Bóg zesłał Swój spokój
na Swojego Posłańca i na wiernych.
On zesłał wojska, których nie widzieliście,
i ukarał tych, którzy nie uwierzyli.
Taka jest zapłata dla niewiernych!
27.  Następnie Bóg nawróci się ku temu,
ku któremu zechce.
Bóg jest przebaczający, litościwy!
28.  O wy, którzy wierzycie!
Bałwochwalcy są przecież nieczystością.
Przeto niech nie przybliżają się
do Meczetu świętego po tym roku!
A jeśli boicie się ubóstwa,
to wzbogaci was Bóg przez Swoją łaskę,
jeśli zechce.
Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
29.  Zwalczajcie tych, którzy nie wierzą
w Boga i w Dzień Ostatni,
który nie zakazują tego,
co zakazał Bóg i Jego Posłaniec,
i nie poddają się religii prawdy
- spośród tych, którym została dana Księga -
dopóki oni nie zapłacą daniny własną ręką
i nie zostaną upokorzeni.
30.  Żydzi powiedzieli:
"Uzajr jest synem Boga."
A chrześcijanie powiedzieli:
"Mesjasz jest synem Boga."
Takie są słowa wypowiedziane ich ustami.
Oni naśladują słowa tych,
którzy przedtem nie wierzyli.
Niech zwalczy ich Bóg!
Jakże oni są przewrotni!
31.  Oni wzięli swoich uczonych w piśmie
i swoich mnichów za panów, poza Bogiem,
i Mesjasza, syna Marii.
A rozkazano im przecież
czcić tylko Boga Jedynego.
Nie ma boga, jak tylko On!
Jakże On bardziej godny jest chwały
aniżeli to, co oni Jemu dodają jako współtowarzyszy!
32.  Oni chcą zagasić światło Boga
swoimi ustami,
lecz Bóg nie dopuści do tego,
by nie uczynić pełnym Swojego światła,
chociażby niewierni czuli do tego wstręt.
33.  On jest Tym, który wysłał Swojego Posłańca
z drogą prostą i religią prawdy,
aby uczynić ją widoczną
ponad wszelką religię,
chociażby bałwochwalcy czuli do tego wstręt.
34.  O wy, którzy wierzycie!
Zaprawdę, wielu spośród uczonych w piśmie
- rabinów i mnichów -
zjada nadaremnie majątki ludzi
i oddala od drogi Boga.
A tym, którzy zbierają złoto i srebro,
a nie rozdają ich na drodze Boga
- obwieść karę bolesną!
35.  W Dniu, kiedy te metale będą rozpalone
w ogniu Gehenny
i będą napiętnowane nimi
ich czoła, ich boki i grzbiety:
"Oto co zebraliście dla siebie.
Zakosztujcie więc tego, co zebraliście!"
36.  Liczba miesięcy u Boga:
dwanaście miesięcy zaznaczonych w Księdze Boga
w dniu, kiedy On stworzył niebiosa i ziemię.
Wśród nich - cztery święte.
To jest religia prawdziwa.
Przeto nie czyńcie sobie niesprawiedliwości
w tych miesiącach
i zwalczajcie bałwochwalców w całości,
tak jak oni was zwalczają w całości.
Wiedzcie, iż Bóg jest z bogobojnymi!
37.  Przesunięcie miesiąca jest tylko
pomnożeniem niewiary;
są wprowadzeni przez to w błąd
tylko ci, którzy nie wierzą.
Oni uznają to za dozwolone jednego roku
i uznają to za zakazane innego roku,
aby wyrównać liczbę tych miesięcy uświęconych przez Boga
i w ten sposób za dozwolone uznać
to, czego zakazał Bóg.
Zostało im upiększone zło ich działania,
lecz Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niesprawiedliwych.
38 .  O wy, którzy wierzycie!
Dlaczegoż, kiedy wam mówią:
"Ruszajcie na drogę Boga!"
- tak ciążycie ku ziemi?
Czy podoba wam się bardziej
życie tego świata,
czy życie ostateczne?
Przecież używanie życia tego świata
w porównaniu z życiem ostatecznym
- jest mizerne!
39 .  A jeśli nie wyruszycie,
to ukarze was Bóg karą bolesną
i zmieni was na inny naród.
A wy nie możecie Mu w niczym zaszkodzić.
Przecież Bóg jest nad każdą rzeczą
wszechwładny!
40 .  A jeśli wy mu nie pomożecie
- to Bóg mu już dopomógł,
kiedy wypędzili go ci, którzy nie uwierzyli,
kiedy on był drugim z dwóch.
Kiedy oni obydwaj byli w grocie,
oto on mówi do swojego towarzysza:
"Nie smuć się!
Zaprawdę, Bóg jest z nami!"
I Bóg zesłał na niego Swój spokój,
i wzmocnił go Swoimi wojskami,
których wy nie widzieliście,
i poniżył słowo tych, którzy nie uwierzyli,
a słowo Boga wywyższył.
Bóg. jest potężny, mądry!
41.  Wyruszajcie - lekko i ciężkozbrojni!
Walczcie waszymi majątkami i waszymi duszami
na drodze Boga!
To jest dla was lepsze,
gdybyście mogli wiedzieć!
42.  Jeśliby zysk był bliski,
a droga umiarkowana,
to oni z pewnością poszliby za tobą.
Lecz daleka dla nich była odległość.
Oni będą przysięgać na Boga:
"Gdybyśmy mogli, wyruszylibyśmy z wami!"
Oni gubią siebie samych.
A Bóg wie doskonale,
że oni są kłamcami.
43.  Niech Bóg ci przebaczy!
Dlaczego ich pozostawiłeś,
zanim dali się tobie jasno poznać
ci, którzy mówili prawdę,
i ci, którzy byli kłamcami?
44.  Ci, którzy wierzą w Boga
i w Dzień Ostatni,
nie będą cię prosić o pozwolenie,
by walczyć swoimi majątkami i swoimi duszami.
A Bóg zna dobrze ludzi bogobojnych!
45.  Proszą ciebie o pozwolenie tylko ci,
którzy nie wierzą w Boga
ani w Dzień Ostatni
i których serca jeszcze wątpią,
i którzy się wahają w swoim zwątpieniu.
46.  A gdyby oni chcieli wyruszyć,
to przygotowaliby do tego pewne wyposażenie.
Lecz B6g sprzeciwił się ich wyruszeniu,
powstrzymał ich i zostało im powiedziane:
"Siedźcie spokojnie z tymi, którzy siedzą!"
47.  Gdyby wyruszyli razem z wami,
to powiększyliby tylko trudności wśród was
i, krążąc między wami,
staraliby się doprowadzić was do buntu;
a wśród was są tacy, którzy im dają posłuch.
Bóg zna dobrze ludzi niesprawiedliwych!
48.  Oni już wcześniej chcieli wzniecić bunt
i przewracali twoje sprawy,
aż przyszła prawda
i pojawił się rozkaz Boga,
chociaż oni się sprzeciwiali.
49.  Wśród nich jest taki, który mówi:
"Pozwól mi i nie wystawiaj mnie na pokusę!"
Czyż oni nie wpadli już w pokusę?
Zaprawdę, Gehenna obejmie niewiernych!
50.  Jeśli cię spotyka jakieś dobro,
ich to zasmuca;
a jeśli cię dosięga jakieś nieszczęście,
to oni mówią:
"Zatroszczyliśmy się o naszą sprawę wcześniej!"
- i odwracają się uradowani.
51.  Powiedz:
"Nie dosięgnie nas nic innego,
jak tylko to, co zapisał dla nas Bóg.
On jest naszym Panem!
Niech ufają Bogu ludzie wierzący!"
52.  Powiedz:
"Czyż wy oczekujecie dla nas
czegoś innego niż dwóch najpiękniejszych?
Bo my oczekujemy dla was,
iż dosięgnie was Bóg karą
pochodzącą od Niego lub przez nasze ręce.
Oczekujcie więc,
my oczekujemy razem z wami!"
53 .  powiedz:
"Rozdawajcie dobrowolnie lub pod przymusem!
- to nie będzie od was przyjmowane.
Wy, zaprawdę, jesteście ludem występnym."
54.  I nic innego nie przeszkadza im w tym,
aby mogły być przyjęte od nich świadczenia,
jak tylko to,
iż oni nie wierzą w Boga i w Jego Posłańca,
iż odprawiają modlitwę leniwie
i że rozdają tylko pod przymusem.
55.  Niech cię nie zadziwiają
ani ich majątki, ani ich dzieci.
Bóg chce ich tylko ukarać przez to
w życiu na tym świecie
i chce ażeby ich dusze odeszły,
kiedy są niewiernymi.
56.  Oni przysięgają na Boga,
iż są spośród was,
chociaż nie są spośród was,
lecz są ludem, który się boi.
57.  Jeśliby oni tylko znaleźli jakieś schronienie
albo jakieś groty, albo jakąś kryjówkę,
to podążyliby tam
w wielkim pośpiechu.
58.  Wśród nich są tacy,
którzy obmawiają cię z powodu jałmużny:
Jeśli oni coś z niej dostaną,
to są zadowoleni;
a jeśli nic z niej nie dostaną,
to wtedy się gniewają.
59.  A gdyby oni byli zadowoleni
z tego, co dał im Bóg i Jego Posłaniec,
to powiedzieliby:
"Wystarczy nam Bóg!
Bóg darzy nas Swoją łaską i Jego Posłaniec.
My przecież kierujemy nasze pragnienie ku Bogu!"
60.  Jałmużny są tylko dla ubogich i biedaków,
i tych, którzy przy nich pracują,
i dla tych, których serca zostały pozyskane,
i na wykup niewolników,
i dla dłużników,
i dla drogi Boga,
i dla podróżnego.
To jest obowiązek nałożony przez Boga!
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
61.  Wśród nich są tacy,
którzy obrażają Proroka
i mówią:
"On jest tylko uchem!"
Powiedz:
"Uchem dobra dla was!
On wierzy w Boga i wierzy wiernym;
on jest miłosierdziem dla tych z was,
którzy wierzą."
A tych, którzy obrażają Posłańca Boga,
czeka kara bolesna!
62.  Oni przysięgają na Boga przed wami,
by się wam przypodobać,
lecz Bóg i Jego Posłaniec
zasługują bardziej na to,
by się im przypodobać
- jeśli oni są wierzącymi.
63.  Czyż oni nie wiedzą,
że dla tego, kto się sprzeciwia Bogu
i Jego Posłańcowi
- będzie przygotowany ogień Gehenny,
w którym on będzie przebywał na wieki?
To jest hańba ogromna!
64.  Obawiają się obłudnicy,
że będzie przeciwko nim zesłana sura,
która obwieści im, co jest w ich sercach.
Powiedz:
"Naśmiewajcie się!
Zaprawdę, Bóg odkryje to,
czego wy się obawiacie!"
65.  A jeśli ich zapytasz,
to oni z pewnością powiedzą:
"Myśmy tylko tak rozmawiali i żartowali."
Powiedz:
"Czy wyśmiewacie się z Boga,
z Jego znaków i z Jego Posłańca?"
66.  Nie usprawiedliwiajcie się!
Staliście się niewiernymi,
choć przedtem uwierzyliście.
Jeśli My przebaczymy pewnej grupie spośród was,
to ukarzemy inną grupę za to,
iż byli grzesznikami.
67.  Obłudni mężczyźni i obłudne kobiety
nakazują sobie wzajemnie to, co jest zakazane,
a powstrzymują się od tego, co jest uznane,
i zaciskają ręce.
Oni zapomnieli o Bogu i On o nich zapomniał.
Zaprawdę, obłudnicy szerzą zepsucie!
68.  I obiecał Bóg obłudnym, mężczyznom i kobietom,
jak i niewiernym,
ogień Gehenny,
gdzie będą przebywać na wieki.
On im wystarczy!
Przeklął ich Bóg
i kara ich będzie nieustanna!
69 .  Tak jak ci, którzy byli przed wami!
Oni byli potężniejsi od was siłą,
posiadali więcej majątków i dzieci
i cieszyli się swoim udziałem.
I wy cieszycie się swoim udziałem,
tak jak cieszyli się swoim udziałem
ci, którzy byli przed wami.
I wy się zagłębiacie w rozmowach,
tak jak oni się zagłębiali.
Oto ci, których dzieła są daremne
na tym świecie i w życiu ostatecznym.
Oto ci, którzy stracili.
70 .  Czy nie doszła do was wieść
o tych, którzy byli przed wami?
O ludzie Noego,
o ludzie Ad i Samud,
o ludzie Abrahama i o mieszkańcach Madian,
i o miastach wywróconych do fundamentów?
Przychodzili do nich ich posłańcy
z jasnymi dowodami.
I to nie Bóg wyrządził im niesprawiedliwość,
lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość.
71.  A wierzący mężczyźni i wierzące kobiety
są dla siebie nawzajem przyjaciółmi.
Oni nakazują sobie to, co uznane,
a zakazują sobie tego, co naganne.
Oni odprawiają modlitwę i dają jałmużnę,
są posłuszni Bogu i Jego Posłańcowi.
Tym Bóg okaże miłosierdzie.
Zaprawdę, Bóg jest potężny, mądry!
72.  Obiecał Bóg wierzącym, mężczyznom i kobietom,
Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki
- oni tam będą przebywać na wieki -
i mieszkania przyjemne w Ogrodach Edenu.
A zadowolenie Boga jest jeszcze czymś większym od tego!
To jest osiągnięcie ogromne!
73.  O Proroku!
Walcz przeciwko niewiernym
i przeciwko obłudnikom
i bądź dla nich surowy!
Ich miejscem schronienia będzie Gehenna.
Jakże nieszczęsne to miejsce przybycia!
74.  Oni przysięgają na Boga, że nic nie powiedzieli,
tymczasem powiedzieli słowo niewiary;
i stali się niewiernymi,
chociaż już byli całkowicie poddani.
Oni starali się usilnie o to,
czego nie mogli osiągnąć;
i zemścili się tylko za to,
że wzbogacił ich Bóg i Jego Posłaniec,
z Jego łaski.
I jeśli się nawrócą,
to będzie lepiej dla nich;
a jeśli się odwrócą,
to ukarze ich Bóg karą bolesną
na tym świecie i w życiu ostatecznym.
Oni nie mają na ziemi
ani przyjaciela, ani pomocnika.
75.  A wśród nich są i tacy,
którzy zawarli przymierze z Bogiem:
"Jeśli On da nam nieco ze Swojej łaski,
to my na pewno będziemy dawać jałmużnę
i znajdziemy się wśród cnotliwych!"
76.  Lecz kiedy On im daje nieco ze Swojej łaski,
to oni tego skąpią:
odwracają się i oddalają.
77.  Przeto On spowodował, iż towarzyszy im
obłuda w sercach,
aż do dnia, kiedy oni Go spotkają,
za to, że oszukali Boga
w tym, co Mu obiecali,
za to, że kłamali.
78.  Czyż oni nie wiedzą,
że Bóg zna ich tajemnice i skryte zmowy
i że Bóg zna doskonale rzeczy ukryte?!
79.  Z tych, którzy wyszydzają i wyśmiewają się z wiernych
dających dobrowolnie jałmużnę,
i z tych, którzy niewiele posiadają
poza swoją gorliwością
- z tych wyśmieje się Bóg.
Ich czeka kara bolesna!
80.  Proś o przebaczenie dla nich
albo nie proś dla nich o przebaczenie!
Jeśli będziesz prosił dla nich o przebaczenie
nawet siedemdziesiąt razy,
to i tak nie przebaczy im Bóg.
A to dlatego, że oni nie uwierzyli
w Boga i Jego Posłańca.
A Bóg nie prowadzi drogą prostą
tych, którzy szerzą zepsucie.
81.  Cieszyli się ci, których pozostawiono
w ich mieszkaniach po odejściu Posłańca Boga.
Oni czuli niechęć do tego,
by zmagać się swoim majątkiem i swoimi duszami
na drodze Boga,
i mówili:
"Nie wyruszajcie w ten żar!"
Powiedz:
"Ogień Gehenny jest o wiele bardziej gorący!"
O gdyby oni to pojęli!
82.  Niech oni się pośmieją troszkę
i niech wiele popłaczą
- jako zapłata za to, co oni zarobili!
83.  A jeśli nawróci ciebie Bóg
do jakiejś partii spośród nich
i będą cię prosić o pozwolenie wyruszenia,
to powiedz:
"Nie wyruszycie ze mną nigdy
i nie będziecie zwalczać ze mną wroga!
Wy przecież z zadowoleniem siedzieliście
po raz pierwszy,
to siedźcie i teraz z pozostającymi w tyle!"
84.  I nie módl się za któregokolwiek z nich,
kiedy umrze,
ani nie stój nad jego grobem!
Oni przecież nie wierzyli w Boga i Jego Posłańca
i umarli będąc ludźmi zepsutymi.
85.  I niech nie zadziwiają cię
ich majątki i ich dzieci!
Bóg chce ich przez nie ukarać na tym świecie,
żeby dusze ich odeszły,
podczas kiedy są niewiernymi.
86.  A kiedy została zesłana sura:
"Wierzcie w Boga
i walczcie razem z Jego Posłańcem!"
- ludzie zamożni
poprosili ciebie o pozwolenie i powiedzieli:
"Pozostaw nas
z siedzącymi w domu!"
87.  Oni byli zadowoleni,
że są z tymi, którzy pozostali w tyle.
I położono pieczęć na ich serca,
tak iż oni nie rozumieją.
88.  Lecz Posłaniec
i ci, którzy uwierzyli wraz z nim,
zmagali się w walce
swoim majątkiem i swoimi duszami.
Dla nich będą dobra
i oni będą szczęśliwi!
89.  Przygotował dla nich Bóg Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki.
To jest osiągnięcie ogromne!
90.  I przyszli się usprawiedliwiać
niektórzy spośród Beduinów,
żeby im też dano pozwolenie.
I siedzieli spokojnie
ci, którzy oskarżali o kłamstwo
Boga i Jego Posłańca.
Dosięgnie tych, którzy nie uwierzyli,
kara bolesna!
91.  Słabi i chorzy
oraz ci, którzy nie mają żadnych środków,
aby ponosić ciężary,
nie popełniają żadnego przewinienia
- jeśli są szczerze wierni
Bogu i Jego Posłańcowi!
Nie ma przeciwko czyniącym dobro
żadnej drogi.
Bóg jest przebaczający, litościwy!
92.  Ani też względem tych,
którym, kiedy przyszli do ciebie,
abyś im dał środek transportu,
powiedziałeś:
"Nie znajduję nic
na czym mógłbym was odprawić"
- oni zaś odwrócili się,
a ich oczy były przepełnione łzami smutku,
iż nie znajdują nic, co by mogli wydać.
93.  Droga jest tylko przeciwko tym,
którzy proszą cię o pozwolenie,
chociaż są bogaci.
Oni są zadowoleni,
że są z tymi, którzy pozostali w tyle.
Bóg wycisnął pieczęć na ich sercach,
tak iż oni nie wiedzą.
94.  Oni się będą usprawiedliwiać przed wami,
kiedy do nich powrócicie.
Powiedz:
"Nie usprawiedliwiajcie się!
My wam nie uwierzymy nigdy!
Bóg już obwieścił nam wiadomość o was.
Bóg niebawem zobaczy wasze działanie,
a także Jego Posłaniec.
Potem zostaniecie sprowadzeni do Tego,
który zna doskonale to, co skryte i jawne,
i On obwieści wam, co czyniliście!"
95.  Oni będą zaklinać was na Boga,
kiedy do nich powrócicie,
żebyście się od nich odwrócili.
Odwróćcie się więc od nich!
Oni są brudem
i miejscem ich schronienia będzie Gehenna!
- jako zapłata za to, co zarobili!
96.  Oni was zaklinają,
abyście byli z nich zadowoleni.
Lecz, zaprawdę, Bóg nie jest zadowolony
z ludzi szerzących zepsucie!
97.  A Beduini są bardziej zawzięci
pod względem niewiary i hipokryzji
i bardziej zdolni do tego,
by nie uznać granic
zesłanych przez Boga Swojemu Posłańcowi.
98.  A Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
Wśród Beduinów są tacy,
którzy uważają to, co wydają,
za ciężki obowiązek
i wyczekują na zmianę waszego losu.
Przeciwko nim obróci się zły los.
A Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
99.  Ale są wśród Beduinów i tacy,
którzy wierzą w Boga i w Dzień Ostatni
i którzy uważają to, co rozdają,
za przybliżenie do Boga
i do modlitw Jego Posłańca.
Czyż nie tak?!
Zaprawdę, to jest dla nich przybliżenie!
I wprowadzi ich Bóg do Swego miłosierdzia!
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
100.  A z tych, którzy przybyli pierwsi
spośród muhadżirów i ansarów,
i z tych, którzy poszli za nimi
w czynieniu dobra -
Bóg jest zadowolony
i oni są zadowoleni z Niego.
On przygotował dla nich Ogrody,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki.
To jest osiągnięcie ogromne!
101.  Wśród Beduinów, którzy znajdują się wokół was,
są obłudnicy;
i wśród mieszkańców Medyny
są uporczywie trzymający się obłudy.
Ty ich nie znasz, My ich znamy.
My ich ukarzemy dwukrotnie,
potem oni zostaną poddani karze ogromnej!
102.  A są i inni, którzy uznali swoje grzechy:
oni pomieszali dobre działanie i złe.
Być może, Bóg zwróci się ku nim.
Zaprawdę, Bóg jest przebaczający, litościwy!
103 .  Weź z ich majątku jałmużnę,
abyś przez nią mógł ich oczyścić i usprawiedliwić,
i módl się za nimi!
Zaprawdę, twoja modlitwa to uspokojenie dla nich!
A Bóg jest słyszący, wszechwiedzący!
104 .  Czy oni nie wiedzą,
że Bóg przyjmuje nawrócenie
od Swoich sług
i przyjmuje jałmużny,
i że tylko Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
105 .  Powiedz:
"Działajcie!
Bóg zobaczy wasze działanie,
a także Jego Posłaniec i wierni!
I niebawem będziecie zwróceni
ku znającemu doskonale skryte i jawne,
i wtedy On obwieści wam, co czyniliście."
106 .  Są i inni, którzy oczekują na rozkaz Boga:
albo ich ukarze,
albo się ku nim zwróci.
Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
107 .  A jeśli chodzi o tych,
którzy sobie przygotowali meczet
dla sprzeciwu i niewiary
i dla rozdzielenia wierzących,
i jako zasadzkę na użytek tego,
który przedtem zwalczał Boga i Jego Posłańca
- to oni, z pewnością, będą przysięgać:
"Chcieliśmy tylko tego, co najpiękniejsze!"
O nich zaświadczy Bóg, iż są kłamcami.
108.  Nie stawaj w nim nigdy!
Meczet, który został postawiony dla pobożności,
od pierwszego dnia,
jest bardziej godny tego,
abyś w nim stawał.
W nim są ludzie, którzy lubią się oczyszczać,
a Bóg kocha tych, którzy się oczyszczają.
109 .  Czy ten jest lepszy,
kto wzniósł swoją budowlę na bojaźni Boga,
i na Jego upodobaniu,
czy też ten, kto wzniósł swoją budowlę
na skraju osypującego się urwiska,
który zwali się z nim w ogień Gehenny?
Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niesprawiedliwych!
110 .  Budowla, którą oni wznieśli,
nie przestanie być wątpliwością w ich sercach,
dopóki ich serca nie zostaną rozdarte.
A Bóg jest wszechwiedzący, mądry!
111.  Zaprawdę, Bóg kupił u wiernych
ich dusze i ich majątki,
w zamian za co otrzymają Ogród.
Oni walczą na drodze Boga
i zabijają, i są zabijani,
zgodnie z Jego prawdziwą obietnicą
w Torze, Ewangelii i w Koranie.
A kto wierniej wypełnia swoje przymierze
aniżeli Bóg?
Cieszcie się więc z handlu,
jaki z Nim zrobiliście!
To jest osiągnięcie ogromne!
112.  Ci, którzy się nawracają,
ci, którzy oddają cześć,
ci, którzy sławią,
ci, którzy podróżują,
ci, którzy się skłaniają,
ci, którzy wybijają pokłony,
ci, którzy nakazują, co jest odpowiednie,
ci, którzy zakazują, co jest naganne,
ci, którzy zachowują granice Boga.
I głoś radosną wieść tym, którzy wierzą!
113.  Nie godzi się Prorokowi
i tym, którzy uwierzyli,
aby prosili o przebaczenie dla bałwochwalców
- nawet gdyby byli ich krewnymi -
odkąd stało się dla nich jasne,
że oni są mieszkańcami ognia piekielnego.
114.  Abraham prosił o przebaczenie dla swego ojca
jedynie z powodu obietnicy, jaką jemu złożył.
A kiedy stało się jasne,
że on jest nieprzyjacielem Boga,
Abraham wyrzekł się jego.
Zaprawdę, Abraham był współczującym,
wspaniałomyślnym!
115.  Bóg nie sprowadza z drogi ludzi,
jeśli ich prowadził przedtem drogą prostą,
dopóki im nie wyjaśni,
czego oni mają się wystrzegać.
Zaprawdę, Bóg wie doskonale o każdej rzeczy!
116.  Zaprawdę, do Boga należy królestwo niebios i ziemi.
On daje życie i powoduje śmierć.
I nie ma dla was, poza Bogiem,
ani opiekuna, ani pomocnika!
117.  Bóg zwrócił się do Proroka,
do muhadżirów i do ansarów,
którzy poszli za nim w trudnej godzinie,
zanim serca niektórych spośród nich
omal się nie wypaczyły.
Wtedy On zwrócił się do nich
- przecież On jest dobrotliwy, litościwy! -
118.  i do tych trzech,
których pozostawiono w tyle,
kiedy ciasna stała się dla nich ziemia
- mimo jej rozległości -
i ciasne się stały dla nich ich dusze.
Oni sądzili,
iż nie ma już żadnej ucieczki przed Bogiem,
jak tylko u Niego.
Wtedy On zwrócił się ku nim,
aby się nawrócili.
Zaprawdę, Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
119.  O wy, którzy wierzycie!
Bójcie się Boga
i przebywajcie z tymi, którzy mówią prawdę!
120.  Mieszkańcy Medyny
i ci spośród Beduinów,
którzy zamieszkiwali wokół nich,
nie powinni byli pozostawać w tyle za Posłańcem Boga
ani też troszczyć się bardziej o siebie samych
aniżeli o niego.
Nie mogło dosięgnąć ich
ani pragnienie, ani zmęczenie, ani głód
na drodze Boga.
I oni nie postawili ani jednego kroku,
który by nie rozgniewał niewiernych,
ani też nie odnieśli wobec wroga żadnej korzyści,
które by nie zostały im zapisane
jako pobożne dzieło.
Zaprawdę, Bóg nie gubi nagrody
tych, którzy czynią dobro!
121.  I nie uczynią oni żadnego wydatku,
małego ani dużego ,
i nie przejdą doliny,
żeby nie zostało im to zapisane
i nie zapłacił im Bóg czymś piękniejszym
aniżeli to, co oni uczynili.
122.  I niechaj wierni nie wyruszają wszyscy.
Dlaczegoż by nie miała wyruszyć
z każdej ich frakcji jakaś grupa,
aby mogli studiować religię
i aby mogli ostrzegać swój naród,
kiedy do nich powrócą?
Być może, oni się będą strzegli!
123.  O wy, którzy wierzycie!
Zwalczajcie tych spośród niewiernych,
którzy są blisko was.
Niech się spotkają z waszą surowością.
124.  I wiedzcie, że Bóg jest z bogobojnymi!
Kiedy tylko zostanie zesłana jakaś sura,
to wśród nich są tacy, którzy mówią:
"Komu z was ona powiększy wiarę?"
Jeśli chodzi o tych, którzy uwierzyli,
to ona powiększyła wiarę,
I oni Się cieszą .
125.  Natomiast tym, w których sercach tkwi choroba,
ona dodała nieczystości do ich nieczystości
i oni umierają jako niewierni.
126.  Czyż oni nie widzą,
że każdego roku są poddawani próbie
raz lub dwa razy?
Jednak się nie nawracają
ani też nie chcą sobie przypomnieć .
127.  A kiedy zostanie zesłana jakaś sura,
to oni spoglądają jedni na drugich:
"Czy widzi was ktoś?"
Potem się odwracają .
Odwrócił Bóg ich serca
za to, że są ludźmi, którzy nie pojmują .
128.  Przyszedł do was Posłaniec spośród was.
Ciąży mu to, co wy czynicie złego.
On jest o was zatroskany,
dla wiernych jest dobrotliwy, litościwy.
129.  A jeśli oni się odwrócą,
to powiedz:
" Wystarczy mi Bóg!
Nie ma boga, jak tylko On!
Jemu zaufałem!
On jest panem tronu wspaniałego!"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 10 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Ra.
To są znaki Księgi mądrej .
2.  Czy to jest dziwne dla ludzi,
że objawiliśmy jednemu spośród was:
"Ostrzegaj ludzi
i głoś radosną wieść
tym, którzy uwierzyli,
iż będą mieli zasługę szczerej wierności
u swego Pana"?
Mówią niewierni:
"To na pewno jest czarownik!"
3.  Zaprawdę, Pan wasz - to Bóg,
który stworzył niebiosa i ziemię
w ciągu sześciu dni;
następnie umocnił się na tronie,
sprawując rząd wszelkich spraw.
Nie ma orędownika
bez Jego zezwolenia.
To jest dla was Bóg, wasz Pan,
przeto czcijcie Go!
Czyż wy się nie opamiętacie?
4.  Do Niego powrócicie
wy wszyscy.
Obietnica Boga jest prawdą!
Zaprawdę, On stwarza po raz pierwszy,
a potem powtarza stworzenie,
by zapłacić według słuszności
tym, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła.
A dla tych, którzy nie uwierzyli,
będzie napój wrzący
i kara bolesna
za to, iż byli niewiernymi.
5.  On jest Tym,
który uczynił słońce jasnością,
a księżyc światłem;
i który wyznaczył dla niego fazy,
abyście znali liczbę lat i rachunek.
Bóg stworzył to niewątpliwie
w całej prawdzie,
rozdzielając znaki
dla ludzi, którzy wiedzą.
6.  Zaprawdę, w kolejnej zmianie nocy i dnia,
jak i w tym, co stworzył Bóg
w niebiosach i na ziemi,
są znaki dla ludzi bogobojnych!
7.  Zaprawdę, dla tych, którzy nie mają nadziei
na Nasze spotkanie
i którzy zadowalają się życiem tęgo świata,
i znajdują w nim upodobanie,
a zaniedbują Nasze znaki
8.  - miejscem schronienia będzie ogień,
za to, co oni czynili.
9.  Zaprawdę, tych, którzy uwierzyli
i którzy pełnili dobre dzieła,
Pan poprowadzi drogą prostą
w nagrodę za ich wiarę.
Będą płynąć u ich stóp strumyki
w Ogrodach szczęśliwości.
10.  Ich wezwaniem tam będzie:
Chwała Tobie, o Boże!"
A pozdrowieniem ich:
"Pokój!"
A końcem ich wezwania:
"Chwała niech będzie Bogu, Panu światów!"
11.  A jeśliby Bóg przyśpieszył ludziom zło,
tak jak oni chcieliby przyśpieszyć dla siebie dobro,
to ich termin byłby już rozstrzygnięty.
Lecz My pozostawiamy tych,
którzy się nie spodziewają spotkania z Nami,
aby w swoim zabłądzeniu wędrowali na oślep.
12.  A kiedy człowieka dotknie nieszczęście,
to on wzywa Nas,
leżąc na boku, siedząc albo stojąc;
a kiedy odsuniemy od niego jego nieszczęście,
to on przechodzi mimo,
jak gdyby nigdy nie wzywał Nas z powodu nieszczęścia,
które go dotknęło.
W ten sposób upiększa się występnym
to, co oni czynią.
13.  Wytrąciliśmy już przed wami pokolenia,
kiedy popełniały niesprawiedliwość.
Przychodzili do nich ich posłańcy
z jasnymi dowodami,
ale oni nie uwierzyli.
W ten sposób My płacimy ludowi grzeszników.
14.  Po nich was uczyniliśmy
namiestnikami na ziemi,
aby zobaczyć, jak wy będziecie działać.
15.  A kiedy są im recytowane nasze znaki
jako jasne dowody,
to ci, którzy się nie spodziewają
spotkania z Nami, mówią:
"Przynieś nam Koran inny niż ten!"
Albo:
"Zmień go!"
Powiedz:
"Nie do mnie należy, bym go zmieniał
z własnej woli.
Ja tylko postępuję za tym,
co mi zostało objawione.
Zaprawdę, obawiam się
- jeśli się zbuntuję przeciwko memu Panu -
kary Dnia Wielkiego!"
16.  Powiedz:
"Jeśliby zechciał Bóg,
to ja bym go wam nie wyrecytował
i On nie dałby wam go poznać.
A ja przecież przebywałem wśród was
przez całe życie, zanim on został objawiony.
Czyż wy nie rozumiecie?"
17.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
od tego, kto wymyśla kłamstwo przeciw Bogu
albo kto za kłamstwo uważa Jego znaki?
Zaprawdę, grzesznicy nie są szczęśliwi!
18.  Oni czczą, poza Bogiem,
to, co im nie szkodzi i nie przynosi korzyści.
Oni mówią:
"To nasi orędownicy u Boga."
Powiedz:
"Czyż wy potraficie powiadomić Boga
o czymś, czego On nie zna w niebiosach
i czego On nie zna na ziemi?
Niech Jemu będzie chwała,
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu dodają jako współtowarzyszy!"
19.  Ludzie byli tylko jednym narodem,
ale się podzielili.
I jeśliby nie słowo,
które przyszło wcześniej od twojego Pana,
to zostałoby rozstrzygnięte między nimi
to, w czym oni się różnią.
20.  Oni mówią:
"Gdyby jemu został zesłany jakiś znak
od jego Pana!"
Powiedz:
"To, co skryte, należy tylko do Boga!
Poczekajcie więc!
I ja z wami jestem między czekającymi!"
21.  A kiedy daliśmy ludziom
zakosztować miłosierdzia
- kiedy dotknęło ich nieszczęście -
to oni okazali swoją chytrość
przeciwko Naszym znakom.
Powiedz:
"Bóg jest szybszy w chytrości.
Zaprawdę, Nasi posłańcy zapisują
to, co wy podstępnie knujecie!"
22.  On jest Tym, który wam pozwala podróżować
na lądzie i na morzu.
A kiedy znajdujecie się na statkach,
które unoszą się dzięki pomyślnemu wiatrowi,
ludzie są na nich uradowani;
kiedy dosięga je gwałtowny wicher
i ze wszystkich stron zalewają je fale,
oni sądzą, że są całkowicie przez nie otoczeni,
wzywają Boga,
wyznając Mu szczerze swoją wiarę:
"Jeśli Ty nas wyratujesz,
to my z pewnością będziemy wdzięczni!"
23.  A kiedy On ich wyratuje,
oto oni znowu szerzą zepsucie, na ziemi,
bez żadnego prawa.
"O ludzie!
Wasza nieprawość spadnie tylko na was.
To jest tylko krótkie używanie życia na tym świecie,
bo do Nas powrócicie,
a wtedy My wam obwieścimy
to, co czyniliście."
24.  Życie tego świata jest podobne do wody,
którą spuściliśmy z nieba:
miesza się z nią roślinność ziemi,
którą żywią się ludzie i zwierzęta.
A kiedy ziemia nabrała swojej ozdoby
i upiększyła się,
a jej mieszkańcy myślą,
że nią władają,
dochodzi do niej Nasz rozkaz,
nocą lub dniem,
i My czynimy ją polem zżętym,
jak gdyby wczoraj nie była kwitnąca.
W ten sposób My wyjaśniamy znaki
ludziom, którzy się zastanawiają.
25.  A Bóg wzywa do siedziby pokoju
i prowadzi ku drodze prostej,
kogo chce.
26.  Tych, którzy czynili dobro,
czeka piękna nagroda i jeszcze coś więcej.
I nie pokryje ich twarzy pył ani poniżenie.
Oni będą mieszkańcami Ogrodu,
gdzie przebywać będą na wieki.
27.  A ci, którzy popełnili złe czyny,
otrzymają jako zapłatę zło podobne.
I okryje ich poniżenie;
nie będą mieli żadnego obrońcy
przed Bogiem!
Ich twarze zostaną pokryte
jakby mrocznymi płatami nocy.
Oni będą mieszkańcami ognia,
gdzie pozostaną na wieki.
28.  A w Dniu, kiedy zbierzemy ich wszystkich,
powiemy wtedy do tych,
którzy wymyślali współtowarzyszy:
"Na wasze miejsce,
wy i wasi współtowarzysze"
I My ich rozdzielimy,
a ich współtowarzysze powiedzą:
"Wy przecież nas nie czciliście!
29.  A Bóg wystarczy jako świadek
między nami i wami,
iż nie dbaliśmy o waszą cześć!"
30.  Tam doświadczy każda dusza,
co ona pierwej uczyniła.
Oni zostaną odprawieni do Boga,
ich Pana prawdziwego,
a odsunie się od nich
to, co oni wymyślali.
31.  powiedz:
"Kto daje wam zaopatrzenie
z nieba i z ziemi?
Kto włada słuchem i spojrzeniem?
Kto wyprowadza żywe z martwego?
I kto wyprowadza martwe z żywego?
I kto zarządza wszelką sprawą?"
Oni powiedzą:
"Bóg.
Powiedz im więc:
"Czyż nie będziecie bogobojni?!"
32.  Oto Bóg, Pan wasz prawdziwy!
A cóż jest poza prawdą
- jeśli nie błąd?
Jakże wy jesteście odwróceni!
33.  Tak ziściło się słowo twojego Pana
na tych, którzy szerzyli zepsucie;
bo oto oni nie wierzą!
34.  Powiedz:
"Czy wśród waszych współtowarzyszy
jest taki, który stwarza po raz pierwszy,
a potem powtarza stworzenie?"
Powiedz:
"Bóg stwarza po raz pierwszy,
a potem powtarza stworzenie!
Jakże wy więc dajecie się wplątać w kłamstwo?"
35.  powiedz:
"Czy wśród waszych współtowarzyszy
jest taki, który prowadzi prosto ku prawdzie?"
Powiedz:
"To Bóg prowadzi drogą prostą ku prawdzie.
Czyż więc ten, kto prowadzi drogą prostą
ku prawdzie, nie zasługuje bardziej na to,
by postępować za nim,
niż ten, który nie prowadzi drogą prostą,
ale sam jest prowadzony?
Cóż więc z wami?
Jak sądzicie?"
36.  Lecz większość z nich
postępuje tylko za domniemaniem!
Jednak, zaprawdę, domniemanie
nie pomoże nic wobec prawdy.
Zaprawdę, Bóg dobrze wie,
co wy czynicie!
37.  Ten Koran
nie mógł być wymyślony poza Bogiem!
On jest potwierdzeniem prawdziwości
tego, co było przed nim,
i wyjaśnieniem Księgi
- co do której nie ma żadnej wątpliwości -
pochodzącej od Pana światów.
38.  Oni, być może, powiedzą:
"Wymyślił go!"
Powiedz:
"Przynieście więc surę podobną do niego
i wzywajcie, kogo możecie, poza Bogiem,
jeśli jesteście prawdomówni!"
39.  Tak!
Za kłamstwo uznali
to, czego nie objęli swoją wiedzą
i czego wyjaśnienie jeszcze do nich nie doszło.
Podobnie kłam zadawali
ci, którzy byli przed nimi.
Popatrzże, jaki był ostateczny koniec
ludzi niesprawiedliwych!
40.  Wśród nich są tacy, którzy w niego wierzą,
i są tacy, którzy w niego nie wierzą.
A Pan twój zna najlepiej
tych, którzy szerzą zepsucie.
41.  A jeśli oni będą cię uważać za kłamcę,
to powiedz:
"Do mnie należy moje działanie,
a do was należy wasze działanie.
Wy nie jesteście odpowiedzialni
za to, co ja czynię,
ani ja nie jestem odpowiedzialny
za to, co wy czynicie."
42.  Wśród nich są tacy,
którzy się tobie przysłuchują.
Ale czy ty zmusisz do słuchania głuchych,
przecież oni i tak nie rozumieją?
43.  I wśród nich są tacy,
którzy spoglądają na ciebie.
Ale czy ty możesz poprowadzić ślepych,
jeśli oni nie widzą?
44.  Zaprawdę, Bóg nie czyni ludziom
niesprawiedliwości,
lecz ludzie sobie samym wyrządzają
niesprawiedliwość!
45.  W Dniu, kiedy On ich zbierze,
wyda im się, że nie, przebywali dłużej,
jak tylko jedną godzinę dnia,
i poznają siebie nawzajem.
A stracą ci, którzy za kłamstwo uznali
spotkanie z Bogiem
i nie byli prowadzeni drogą prostą.
46.  My albo pokażemy ci
część z tego, co im obiecujemy,
albo wezwiemy cię do Siebie.
Do Nas oni powrócą!
A Bóg potem będzie świadkiem
tego, co oni czynią.
47.  Każdy naród ma swojego posłańca.
A kiedy przyjdzie ich posłaniec,
wszystko będzie między nimi rozstrzygnięte
według słuszności
i oni nie doznają niesprawiedliwości.
48.  Oni mówią:
"Kiedy się spełni ta obietnica,
jeśli jesteście prawdomówni?"
49.  Powiedz:
"Ja nie władam dla samego siebie
ani szkodą, ani korzyścią,
poza tym, co Bóg zechce."
Każdy naród ma swój kres.
Kiedy nadejdzie ten kres,
to oni nie będą w stanie go opóźnić ani o godzinę
ani też nie zdołają go przyspieszyć.
50.  Powiedz:
"Jak wam się wydaje?
Jeśli przyjdzie do was Jego kara,
w nocy albo podczas dnia,
to jaką jej część chcieliby przyśpieszyć grzesznicy?
51.  Czy teraz uwierzycie w nią,
kiedy ona na was spadła?
Teraz?!
Choć przedtem staraliście się ją przyśpieszyć!"
52.  Wtedy będzie powiedziane
tym, którzy byli niesprawiedliwi:
"Zakosztujcie kary wieczności!
Czyż nie otrzymaliście zapłaty
za to tylko, co sami zarobiliście?"
53.  Oni będą ciebie pytać:
"Czy to jest prawda?"
Powiedz:
"Tak! Na mojego Pana!
Zaiste, to jest prawda!
I nie będziecie w stanie tego udaremnić."
54.  A jeśliby każda dusza,
która była niesprawiedliwa,
posiadała to, co jest na ziemi,
to starałaby się tym okupić.
Oni będą w głębi żałować,
kiedy zobaczą karę.
Lecz zostało już rozstrzygnięte między nimi
według słuszności
i oni nie doznają niesprawiedliwości.
55.  O tak!
Obietnica Pana jest prawdą,
lecz większość z nich nie wie!
56.  On daje życie i sprowadza śmierć,
i do Niego zostaniecie sprowadzeni.
57.  O ludzie!
Przyszło do was napomnienie
od waszego Pana;
i uleczenie tego, co jest w piersiach,
i droga prosta, i miłosierdzie
dla wierzących.
58.  Powiedz:
"Łaską Boga i Jego miłosierdziem
niech się oni radują!
To jest lepsze od tego, co zbierają!"
59.  Powiedz:
"Czy widzieliście,
co wam Bóg zesłał jako zaopatrzenie
i jak wy uczyniliście z tego
zakazane i dozwolone?"
Powiedz:
"Czy Bóg wam zezwolił na to,
czy też wymyślacie kłamstwo przeciw Bogu?"
60.  A co będą sądzić
ci, którzy wymyślają kłamstwo przeciw Bogu
- w Dniu Zmartwychwstania?
Zaprawdę, Bóg jest władcą łaski dla ludzi,
lecz większość z nich nie jest wdzięczna!
61.  I w jakiejkolwiek byłbyś sytuacji,
i cokolwiek recytowałbyś z Koranu,
i jakiekolwiek podejmujecie działanie
- My jesteśmy przy was świadkami,
kiedy się w tym zagłębiacie.
I nie ujdzie uwagi twego Pana
nawet ciężar jednego pyłku
- ani na ziemi, ani w niebiosach;
ani też coś jeszcze mniejszego od tego,
ani też większego
- żeby to nie było w Księdze jasnej.
62.  Czyż nie tak?
Zaprawdę, przyjaciele Boga
nie będą się lękać
ani nie będą się smucić.
63.  Ci, którzy uwierzyli i byli bogobojni,
64.  otrzymają radosną wieść
w tym życiu i w życiu ostatecznym.
Nie ma zmiany w słowach Boga:
to jest osiągnięcie ogromne!
65.  I niech cię nie smuci ich mowa!
Zaprawdę, potęga należy w całości do Boga!
On jest Słyszącym, Wszechwiedzącym!
66.  Czyż nie tak?!
Zaprawdę, do Boga należy
ten, kto jest w niebiosach,
i ten, kto jest na ziemi!
A za czym idą
ci, którzy wzywają współtowarzyszy
poza Bogiem?
Oni postępują tylko za domniemaniem
i tylko snują przypuszczenia.
67.  On jest Tym, który uczynił dla was noc,
abyście podczas niej odpoczywali,
i dzień, abyście jasno widzieli. '
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy słuchają!
68.  Oni powiedzieli:
"Bóg wziął sobie syna!"
Niech Mu będzie chwała!
On sam Sobie wystarcza!
Do Niego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
A wy nie macie żadnej władzy nad tym.
Czy będziecie mówić o Bogu
to, czego nie wiecie?
69.  Powiedz:
"Zaprawdę, ci, którzy wymyślają kłamstwo
przeciwko Bogu,
nie będą szczęśliwi!"
70.  Używanie jest na tym świecie!
Ale potem do Nas oni powrócą!
Damy im wtedy zakosztować kary strasznej
za to, iż nie wierzyli.
71.  Opowiedz im historię Noego!
Oto on powiedział do swojego ludu:
"O ludu mój!
Jeśli ciąży wam moja obecność
i moje przypominanie znaków Boga
- to ja pokładam ufność w Bogu.
Wy przeto uzgodnijcie to między sobą
i waszymi współtowarzyszami,
a niech wasza sprawa nie będzie już
dla was udręczeniem.
Następnie sądźcie mnie
i nie dajcie mi czekać!
72.  A jeśli się odwrócicie,
to przecież nie żądam od was
żadnej nagrody.
Moja nagroda jest tylko u Boga,
a ja otrzymałem rozkaz,
abym był wśród całkowicie poddanych."
73.  Lecz oni uznali go za kłamcę.
Przeto uratowaliśmy jego
i tych, którzy z nim byli na statku,
i uczyniliśmy ich namiestnikami;
a zatopiliśmy tych,
którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki.
Popatrz więc, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy byli ostrzegani!
74.  Następnie posłaliśmy po nim
posłańców do ich ludu,
którzy przynosili im dowody jasne;
lecz oni nie byli gotowi uwierzyć w to,
co przedtem uznali za kłamstwo.
W ten sposób wyciskamy pieczęć
na sercach ludzi występnych!
75.  Następnie posłaliśmy po nim
Mojżesza i Aarona
do Faraona i jego starszyzny.
Lecz oni wbili się w pychę
i okazali się ludem grzesznym.
76.  A kiedy przyszła do nich prawda,
od Nas,
oni powiedzieli:
"Zaprawdę, to tylko czary oczywiste!"
77.  Powiedział Mojżesz:
"To wy tak mówicie o prawdzie,
kiedy ona przyszła do was?
Czy to czary?
Czarownicy nigdy nie są szczęśliwi."
78.  Oni powiedzieli:
"Czy ty przyszedłeś do nas,
by odwrócić nas od tego,
co znaleźliśmy w naszych ojcach,
i żebyście obaj zyskali wielkość na ziemi?
My wam jednak wcale nie uwierzymy!"
79.  I powiedział Faraon:
"Przyprowadźcie mi
wszystkich uczonych czarowników!"
80.  A kiedy przyszli czarownicy,
powiedział do nich Mojżesz:
Rzućcie, co macie do rzucenia!"
81.  A kiedy oni rzucili,
Mojżesz powiedział:
"To, co przynieśliście,
to tylko czary.
Zaprawdę, Bóg je zniweczy!
Zaprawdę, Bóg nie pozwoli,
by pomyślnie rozwijało się dzieło
tych, którzy szerzą zepsucie!
82.  Bóg potwierdza prawdę przez Swoje słowa,
chociażby to było nienawistne dla grzeszników."
83.  Ale nikt nie uwierzył Mojżeszowi,
oprócz potomstwa jego ludu,
z obawy przed Faraonem i jego starszyzną,
żeby ich nie poddał próbie.
Faraon jest wielki na ziemi,
a przecież jest w liczbie występnych!
84.  I powiedział Mojżesz:
"O ludu mój !
Jeśli uwierzyliście w Boga,
to zaufajcie Jemu,
skoro jesteście całkowicie poddani!"
85.  Oni powiedzieli:
"Zaufaliśmy Bogu, Panu naszemu.
Panie nasz!
Nie czyń nas pokuszeniem dla niesprawiedliwych.
86.  I wybaw nas, przez Twoje miłosierdzie,
od ludu niewiernych!"
87.  I objawiliśmy Mojżeszowi i jego bratu:
"Przygotujcie dla waszego ludu
domy w Egipcie;
i uczyńcie wasze domy świątynią!
i odprawiajcie modlitwę!
i ogłoś radosną wieść wierzącym!"
88.  I powiedział Mojżesz:
"Panie nasz!
Ty dałeś Faraonowi i jego starszyźnie
ozdoby i bogactwa w życiu tego świata
- Panie nasz! -
aby sprowadzali z drogi Twojej na manowce.
Panie nasz!
Zniszcz ich bogactwa
i uczyń zatwardziałymi ich serca!
Niechaj oni nie uwierzą,
dopóki nie ujrzą kary bolesnej!"
89.  Powiedział:
"Wasza prośba została wysłuchana.
Idźcie obydwaj prosto
i nie postępujcie drogą tych,
którzy nie wiedzą!"
90.  I przeprowadziliśmy synów Izraela
przez morze,
a ścigał ich Faraon i jego wojska
z zawziętością i wrogością.
Aż kiedy był bliski zatonięcia,
powiedział:
"Uwierzyłem, że nie ma boga,
jak tylko Ten,
w którego uwierzyli synowie Izraela!
I jestem wśród tych,
którzy się całkowicie poddali."
91.  Tak, teraz!
A przedtem się zbuntowałeś
i byłeś w liczbie tych, którzy szerzą zepsucie.
92.  Lecz dzisiaj ciebie uratujemy - twoje ciało,
abyś był znakiem
dla tych, którzy przyjdą po tobie.
Zaprawdę, wielu spośród ludzi
zaniedbuje Nasze znaki!
93.  I My osiedliliśmy synów Izraela
w siedlisku pewnym,
i zaopatrzyliśmy ich w dobre rzeczy.
Oni nie sprzeczali się,
dopóki nie przyszła do nich wiedza.
Zaprawdę, twój Pan rozsądzi między nimi
w Dniu Zmartwychwstania,
w czym oni się różnili!
94.  A jeśli powątpiewasz
w to, co tobie zesłaliśmy,
to zapytaj tych, którzy czytają Księgę,
która była przed tobą.
Przyszła do ciebie prawda
od twojego Pana,
nie bądź więc w liczbie tych,
którzy powątpiewają!
95.  I nie bądź w liczbie tych,
którzy za kłamstwo uznali znaki Boga,
bo inaczej będziesz wśród stratnych.
96.  Zaprawdę, ci, na których się sprawdziło
słowo twojego Pana,
nie uwierzą
97.  - nawet jeśliby przyszły do nich
wszystkie znaki -
dopóki nie zobaczą kary bolesnej.
98.  Gdyby znalazło się choć jedno miasto,
które by uwierzyło
i któremu pomogłaby jego wiara,
oprócz ludu Jonasza!
Kiedy oni uwierzyli,
odsunęliśmy od nich karę hańby
w życiu na tym świecie
i pozwoliliśmy im używać do pewnego czasu.
99.  A gdyby zechciał twój Pan,
to uwierzyliby wszyscy,
którzy są na ziemi.
Czy ty potrafisz zmusić ludzi do tego,
żeby stali się wierzącymi?
100.  I nie zdarzy się żadnej duszy uwierzyć,
jak tylko za zezwoleniem Boga.
On ześle gniew na tych,
którzy nie są rozumni.
101.  Powiedz:
"Popatrzcie na to, co jest w niebiosach,
i na to, co jest na ziemi!"
Ale ludziom, którzy nie wierzą,
nie pomogą ani znaki, ani napomnienia.
102.  Czegoż oni oczekują,
jeśli nie dni podobnych
do tych, które już przeżyli ludzie przed nimi?
Powiedz:
"Oczekujcie więc!
Ja jestem z wami wśród oczekujących!"
103.  Następnie My uratujemy Naszych posłańców
i tych, którzy uwierzyli.
Tak więc obowiązkiem Naszym jest,
byśmy ratowali ludzi wierzących.
104.  Powiedz:
"O ludzie!
Jeśli wy pozostajecie w zwątpieniu
co do mojej religii
- to ja nie będę oddawał czci tym,
których wy czcicie poza Bogiem;
ja czczę Boga, który was wezwie,
i otrzymałem rozkaz,
aby być wśród wierzących."
105.  I: "Skieruj twarz ku tej religii,
jako człowiek prawdziwie pobożny,
i nie będzie w liczbie tych,
którzy dodają Bogu współtowarzyszy!
106.  I nie wzywaj, poza Bogiem,
tego, co ci nie pomoże ani nie zaszkodzi.
A jeśli to uczynisz,
to znajdziesz się wówczas wśród niesprawiedliwych."
107.  Jeśli Bóg dotknie cię nieszczęściem,
to nikt nie zdoła go odsunąć,
jak tylko On.
A jeśli On chce dla ciebie dobra,
to nikt nie odwróci Jego łaski.
On obdarza nią, kogo chce ze swoich sług.
On jest Przebaczający, Litościwy!
108.  Powiedz:
"O ludzie!
Przyszła do was prawda od waszego Pana.
Kto idzie drogą prostą,
ten idzie drogą prostą dla siebie samego.
A ktokolwiek błądzi,
błądzi na szkodę sobie samemu.
A ja nie jestem dla was opiekunem."
109.  Postępuj więc za tym,
co ci zostało objawione!
Bądź cierpliwy!
On jest najlepszym z sędziów!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 11 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Ra.
Oto Księga, której znaki są utwierdzone,
następnie jasno przedstawione
- od Mądrego, w pełni świadomego:
2.  "Nie czcijcie nikogo innego,
jak tylko Boga!
Ja jestem dla was, od Niego,
ostrzegającym i zwiastunem radosnej nowiny.
3.  Proście o przebaczenie waszego Pana
i nawracajcie się do Niego!
On wam da piękne używanie życia
do oznaczonego kresu
i da Swoją łaskę każdemu, posiadającemu zasługę.
A jeśli się odwrócicie,
to obawiam się dla was kary
Dnia Wielkiego.
4.  Do Boga powrócicie.
On jest nad każdą rzeczą wszechwładny!"
5.  Czyż oni nie zamykają się w sobie,
aby się ukryć przed Panem?
Czyż On nie wie,
kiedy oni się okrywają swoimi szatami;
co trzymają w tajemnicy, a co ujawniają?
Zaprawdę, On wie dobrze, co kryje się w piersiach!
6.  I nie ma ani jednego zwierzęcia na ziemi,
którego zaopatrzenie nie przypadałoby Bogu.
On zna jego miejsce przebywania
i jego miejsce odpoczynku.
Wszystko jest w Księdze jasnej:
7.  On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię
w ciągu sześciu dni
- a Jego tron był na wodzie -
aby wypróbować,
który z was jest lepszy w działaniu.
A jeśli powiesz:
"Zaprawdę; zostaniecie wskrzeszeni,
po śmierci"
to oni z pewnością powiedzą:
"To są tylko czary oczywiste!"
8.  Jeśli My opóźnimy im karę
do pewnego obliczonego czasu,
to oni z pewnością powiedzą:
"Cóż to ją powstrzymuje?"
Czyż nie tak?!
W dniu, kiedy ona przyjdzie do nich,
nie będzie można jej od nich odwrócić;
i obejmie ich to, z czego oni się wyśmiewali.
9.  Jeśli My dajemy człowiekowi zakosztować
Naszego miłosierdzia,
a potem mu je zabieramy,
to on jest zrozpaczony i niewdzięczny.
10.  A jeśli damy mu zakosztować dobrodziejstwa
po utrapieniu, jakie go dotknęło,
to on z pewnością powie:
"Odeszły ode mnie przykrości!"
Zaprawdę, on wtedy jest uradowany, dumny!
11.  Inaczej ci, którzy są cierpliwi
i pełnią dobre dzieła;
oni otrzymają przebaczenie
i nagrodę wielką!
12.  Być może, pomijasz część tego,
co zostało ci objawione,
i ściska się twoja pierś
z obawy, że powiedzą:
"Dlaczego nie został mu zesłany skarb
albo dlaczego nie przyszedł z nim anioł?!"
Ty jesteś tylko ostrzegającym,
a Bóg jest opiekunem czuwającym nad każdą rzeczą.
13.  Albo też powiedzą:
"On to wymyślił."
Powiedz:
"Przynieście dziesięć sur zmyślonych,
podobnych do niego;
i wzywajcie, kogo możecie, poza Bogiem,
jeśli mówicie prawdę!"
14.  Jeśli oni wam nie odpowiedzą,
to wiedzcie, że to wszystko
zostało objawione tylko z wiedzą Boga
i że nie ma boga, jak tylko On!
Czyż więc nie poddacie się całkowicie?
15.  Ten, kto chce życia tego świata
i jego ozdoby...
My im zapłacimy w pełni tutaj,
ale i tam nie doznają oni szkody.
16.  To są tacy, dla których w życiu ostatecznym
nie będzie nic innego, jak tylko ogień.
I daremne będzie to, czego na nim dokonali,
i bezużyteczne, co uczynili.
17.  Ten, kto polega na jasnym dowodzie,
pochodzącym od jego Pana
i recytowanym przez Jego świadka,
mając przed sobą Księgę Mojżesza
jako przewodnika i miłosierdzie
- tacy jak on wierzą w niego.
A kto spośród zwolenników różnych partii
nie wierzy w niego,
to ogień będzie jego miejscem spotkania.
Nie powątpiewaj więc w to objawienie,
ponieważ ono jest prawdą od twego Pana.
Lecz, zaprawdę, większość ludzi nie wierzy!
18.  A czy jest ktoś bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo przeciw Bogu?
Tacy będą przedstawieni swojemu Panu
i świadkowie powiedzą:
"Oto są ci, którzy skłamali swemu Panu!"
Czyż przekleństwo Boga
nie spadnie na niesprawiedliwych,
19.  na tych, którzy odwracają od drogi Boga,
poszukując na niej krzywizny,
i którzy nie wierzą w życie ostateczne?
20.  Ci nie są w mocy zmienić czegokolwiek na ziemi
i nie ma dla nich opiekunów, poza Bogiem.
Im kara zostanie podwojona.
Oni nie mogli słyszeć
i nie mogli też jasno widzieć.
21.  Oto ci, którzy zgubili samych siebie.
I to, co wymyślili, odsunęło się od nich.
22.  Nie ma żadnej wątpliwości,
że w życiu ostatecznym
oni będą najbardziej stratni!
23.  Zaprawdę, ci, którzy uwierzyli
i którzy czynili dobre dzieła,
i którzy są pokorni przed swoim Panem
- będą mieszkańcami Ogrodu;
oni tam będą przebywać na wieki.
24.  Te dwie grupy są
jak: ślepy i głuchy
oraz widzący i słyszący.
Czyż oni mogą być do siebie podobni?
Czy wy się nie opamiętacie?
25.  My wysłaliśmy Noego do jego ludu:
"Zaprawdę, ja jestem dla was
jawnie ostrzegającym!
26.  Nie czcijcie nikogo innego,
jak tylko Boga!
Zaprawdę, obawiam się dla was
kary Dnia pełnego bólu!"
27.  I powiedzieli dostojnicy jego ludu,
którzy nie uwierzyli:
"Widzimy, że jesteś tylko człowiekiem,
podobnie jak my.
Widzimy, że postępują za tobą
tylko najnędzniejsi spośród nas,
pospiesznie, bez zastanowienia.
I nie widzimy u was
żadnej wyższości nad nami.
Przeciwnie, uważamy, że jesteście kłamcami."
28.  On powiedział:
"O ludu mój!
Czy pomyśleliście?
Jeśli się opieram na jasnym dowodzie
pochodzącym od Pana
i jeśli On dał mi miłosierdzie
pochodzące od Niego
- na które byliście ślepi -
to czyż możemy wam je narzucać,
skoro macie do niego wstręt?
29.  O ludu mój!
Ja nie proszę was za to o żadne bogactwo:
moja nagroda jest tylko u Boga.
I nie będę odpychał tych,
którzy uwierzyli:
przecież oni spotkają swego Pana.
Lecz widzę, iż jesteście '
ludem nieświadomym.
30.  0 ludu mój!
Kto mnie ochroni przed Bogiem,
jeśli ja was odepchnę?
Czyż wy się nie opamiętacie?
31.  Wszak ja nie mówię wam:
Ja mam skarby Boga
- przecież nie znam tego, co skryte.
I nie mówię wam:
Ja jestem aniołem.
I nie mówię tym, którymi gardzą wasze oczy:
Bóg nie da im żadnego dobra.
- Bóg wie najlepiej,
co kryje się w ich duszach! -
Byłbym wówczas wśród niesprawiedliwych."
32.  Oni powiedzieli:
"O Noe!
Ty z nami się spierasz
i pomnożyłeś z nami spory.
Przyprowadź nam to, co obiecujesz,
jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"
33.  On powiedział:
"Przyprowadzi wam go Bóg
- jeśli On zechce -
i nie będziecie mogli nic uczynić.
34.  Moja rada nie przyniesie wam pożytku
- gdybym chciał udzielić wam rady -
jeśli Bóg zechce wprowadzić was w błąd.
On jest waszym Panem
i do Niego będziecie sprowadzeni."
35.  Albo może oni powiedzą:
"On to wymyślił!"
Powiedz:
"Jeśli ja to wymyśliłem,
to na mnie spadnie moje przewinienie.
Lecz ja jestem nie winien tego grzechu,
który wy popełniacie."
36.  I zostało objawione Noemu:
"Uwierzą z twojego ludu
tylko ci, którzy już wierzą.
Więc nie rozpaczaj
z powodu tego, co oni czynili!
37.  Zbuduj statek przed Naszymi oczami
i według Naszego objawienia;
i nie przemawiaj do Mnie
za tymi, którzy są niesprawiedliwi!
Oni zostaną potopieni!"
38.  I on zbudował statek.
A za każdym razem, kiedy przechodzili obok niego
dostojnicy jego ludu,
wyśmiewali się z niego.
On powiedział:
"Jeśli wyśmiewacie się z nas,
to bądźcie pewni, że my będziemy się z was wyśmiewać,
tak jak wy się z nas wyśmiewacie.
39.  Niebawem się dowiecie,
kogo spotka kara poniżająca
i na kogo spadnie kara nieustająca!"
40.  A kiedy nadszedł Nasz rozkaz
i kipiał piec,
powiedzieliśmy:
"Wnieś na statek
ze wszystkiego po dwoje
i twoją rodzinę
- z wyjątkiem tego,
przeciwko któremu już wcześniej padło słowo -
i tych, którzy uwierzyli."
Lecz uwierzyli z nim tylko nieliczni.
41.  I on powiedział:
"Wsiadajcie na statek!
Niech on płynie w imię Boga
i niech przybija do portu!
Zaprawdę, mój Pan jest przebaczający, litościwy!"
42 I płynął z nimi wśród fal jak góry.
I Noe wezwał swojego syna,
który pozostawał na miejscu odosobnionym:
"O synu mój !
Wsiadaj z nami
i nie bądź z niewiernymi!"
43.  On powiedział:
"Ja schronię się na jakąś górę,
która wybawi mnie od wody."
Powiedział:
"Nie ma dzisiaj wybawiciela
od rozkazu Boga,
oprócz tego, komu On okazał miłosierdzie!"
I powstała między nimi fala,
i znalazł się wśród zatopionych.
44.  I dał się słyszeć głos:
"O ziemio!
Pochłoń twoją wodę!
O niebo!
Powstrzymaj się!"
I woda opadła, i rozkaz został spełniony,
a on osiadł na Al-Dżudi.
I powiedziano:
"Niech przepadnie lud niesprawiedliwych!"
45.  I Noe zawołał do swego Pana, mówiąc:
"Panie mój!
Oto mój syn jest z mojej rodziny.
Zaprawdę, Twoja obietnica jest prawdą,
a Ty jesteś najsprawiedliwszy z sędziów!"
46.  Powiedział:
"O Noe!
On nie należy do twojej rodziny;
to jest czyn nieprawy.
Nie proś mnie o to, czego nie znasz.
Oto Ja ciebie napominam,
abyś nie był człowiekiem nieświadomym."
47.  On powiedział:
"Panie mój !
Uchowaj mnie od tego,
abym Ciebie miał prosić o to, czego nie znam.
Jeśli Ty mi nie przebaczysz
i jeśli nie okażesz mi miłosierdzia,
to będę wśród tych, którzy ponoszą stratę."
48.  I zostało powiedziane:
"O Noe!
Zejdź z pozdrowieniem od Nas,
a błogosławieństwa niech będą nad tobą
i nad narodami,
które narodzą się z tych, którzy są z tobą.
I powstaną inne narody,
którym damy używanie doczesne,
a następnie dotknie ich od Nas kara bolesna."
49.  Oto opowieść o tym, co skryte.
Objawiamy ją tobie.
Nie znałeś jej ani ty, ani twój lud przedtem.
Więc bądź cierpliwy!
Zaprawdę, ostateczny rezultat jest dla bogobojnych!
50.  I wysłaliśmy do ludu Ad ich brata Huda.
On powiedział:
"O ludu mój!
czcijcie Boga!
Nie ma dla was boga oprócz Niego!
Wy tylko zmyślacie kłamstwa.
51.  O ludu mój!
Ja nie proszę was za to o żadną nagrodę.
Moja nagroda jest u Tego, który mnie stworzył.
Czyż nie jesteście rozumni?
52 O ludu mój!
Proście o przebaczenie waszego Pana,
potem nawracajcie się do Niego.
On ześle na was z nieba deszcz obfity
i doda wam siły do waszej siły.
Nie odwracajcie się więc jako grzesznicy!"
53.  Oni powiedzieli:
O Hudzie!
Ty nie przyszedłeś do nas z jasnym dowodem:
My nie pozostawimy naszych bogów
na twoje słowo,
my tobie nie wierzymy:
54.  My mówimy tylko,
iż jeden z naszych bogów
dotknął ciebie złem."
On powiedział:
"Oto biorę Boga za świadka,
i wy też zaświadczcie,
iż ja nie jestem winien tego,
co wy Jemu dodajecie jako współtowarzyszy,
55.  poza Nim.
Knujcie chytrość przeciwko mnie,
wszyscy razem,
i potem nie każcie mi czekać!
56.  Oto zaufałem Bogu,
Panu mojemu i Panu waszemu.
Nie ma żadnego zwierzęcia,
którego On nie trzymałby za kosmyk.
Zaprawdę, Pan mój jest na drodze prostej!
57.  A jeśli się odwrócicie
- a przecież ja wam obwieściłem
to, z czym zostałem posłany -
mój Pan zastąpi was innym narodem,
a wy nie zaszkodzicie Mu w niczym.
Zaprawdę, mój Pan czuwa pilnie
nad każdą rzeczą!"
58.  I kiedy przyszedł Nasz rozkaz,
uratowaliśmy Huda
i tych, którzy uwierzyli razem z nim
- przez miłosierdzie pochodzące od Nas;
i uratowaliśmy ich od surowej kary.
59.  I oto Adyci odrzucili znaki swojego Pana,
i zbuntowali się przeciwko Jego posłańcom,
i poszli za rozkazem każdego upartego tyrana.
60.  I towarzyszyło im przekleństwo
na tym świecie i w Dniu Zmartwychwstania.
O tak !
Zaprawdę, Adyci nie uwierzyli w swego Pana!
O tak !
Niech przepadną Adyci, lud Huda!
61.  I wysłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha.
On powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie ma dla was żadnego innego boga
oprócz Niego!
On was utworzył z ziemi
i On was na niej osiedlił.
Proście Go o przebaczenie
i nawracajcie się do Niego!
Zaprawdę, mój Pan jest bliski, wysłuchujący!"
62.  Oni powiedzieli:
"O Salihu!
Byłeś przecież wśród nas tym,
w którym pokładaliśmy przedtem nadzieję.
Czy chcesz nam zabronić,
abyśmy czcili to, co czcili nasi ojcowie?
Zaprawdę, jesteśmy w poważnym zwątpieniu
wobec tego, do czego ty nas wzywasz!"
63.  On powiedział:
"O ludu mój !
Czy wy pomyśleliście?
Jeśli się opieram na jasnym dowodzie,
pochodzącym od mego Pana,
i jeśli przyszło do mnie
miłosierdzie od Niego,
to kto mi pomoże przed Bogiem,
jeśli ja się zbuntuję przeciwko Niemu?
Wy tylko powiększacie moją stratę.
64.  O ludu mój!
Oto ta wielbłądzica Boga
jest dla was znakiem!
Pozwólcie jej więc paść się na ziemi Boga!
Nie czyńcie jej nic złego,
bo inaczej pochwyci was kara bliska."
65.  Oni jednak podcięli jej pęciny.
Wtedy on powiedział:
"Używajcie sobie w swoich domostwach
przez trzy dni
- to jest obietnica nie kłamliwa."
66.  I kiedy przyszedł Nasz rozkaz,
uratowaliśmy Saliha
oraz tych, którzy uwierzyli razem z nim
- przez miłosierdzie pochodzące od Nas -
od hańby tego dnia.
Zaprawdę, twój Pan jest Mocny, Potężny!
67.  I dosięgną tych, którzy byli niesprawiedliwi,
przeraźliwy krzyk;
rankiem zaś leżeli twarzami do ziemi
w swoich domostwach,
68.  jak gdyby tam nie mieszkali.
O tak!
Zaprawdę, lud Samud nie uwierzył w swego Pana
O tak!
Niech przepadną Samudyci!
69.  Nasi posłańcy przyszli do Abrahama
z radosną wieścią.
Powiedzieli: "Pokój!"
On powiedział: "Pokój!"
- i nie omieszkał przynieść
upieczonego cielaka.
70.  A kiedy zobaczył,
że ich ręce nie sięgają po niego,
odniósł się do nich z nieufnością
i poczuł strach przed nimi.
Oni powiedzieli:
"Nie bój się!
Oto zostaliśmy posłani do ludu Lota."
71.  Żona jego stała i roześmiała się.
My ucieszyliśmy ją wieścią o Izaaku,
a po Izaaku - o Jakubie.
72.  Ona powiedziała:
"O biada mi!
Czyż ja urodzę,
przecież jestem starą kobietą,
a ten mój mąż jest starcem!
Zaprawdę, to jest rzecz zadziwiająca!"
73.  Oni powiedzieli:
"Czy ty się dziwisz rozkazowi Boga?
Miłosierdzie Boga i Jego błogosławieństwa
niech będą nad wami
74.  A kiedy strach opuścił Abrahama
i kiedy dotarła do niego radosna wieść,
zaczął prowadzić spór z Nami
w sprawie ludu Lota.
75.  - Zaprawdę, Abraham był łagodny,
pokorny, nawracający się w skrusze! -
76.  "O Abrahamie!
Odwróć się od tego!
Oto przyszedł rozkaz od twego Pana!
Zaprawdę, przyjdzie do nich kara,
której nie będzie można odwrócić!"
77.  A kiedy przybyli nasi posłańcy do Lota,
on zmartwił się z ich powodu,
bo ramię jego było bezsilne dla nich.
I powiedział on:
"To jest dzień nieszczęsny!"
78.  I przyszedł do niego jego lud,
pośpiesznie kierując się ku niemu,
ale przedtem popełniali złe czyny.
"I on powiedział:
O ludu mój!
Oto moje córki
- one są czyściejsze dla was!
Przeto bójcie się Boga!
Nie zawstydzajcie mnie w moich gościach!
Czyż nie ma wśród was człowieka prawego?!"
79.  Oni powiedzieli:
"Ty wiesz przecież;
że my nie mamy prawa do twoich córek;
i wiesz z pewnością, czego my chcemy."
80.  On powiedział:
"Gdybym tylko miał siłę nad wami
albo gdybym mógł znaleźć podporę
solidnego filara!"
81.  Oni powiedzieli:
"O Locie!
My jesteśmy posłańcami twego Pana;
oni nigdy do ciebie nie dojdą.
Wyruszaj więc z twoją rodziną
i niech nie odwraca się żaden z was;
twoja żona jedna się odwróci
i dosięgnie ją to,
co dosięgnie tamtych!
Zaprawdę, ich wyznaczonym czasem - poranek.
A czy poranek nie jest blisko?"
82.  A kiedy przyszedł Nasz rozkaz,
wywróciliśmy miasto z góry na dół;
i spuściliśmy na nie deszcz kamieni
z gliny palonej, warstwami,
83.  oznakowanej u twojego Pana.
I ono nie jest daleko od niesprawiedliwych.
84.  I wysłaliśmy do Madianitów ich brata Szu`ajba,
który powiedział:
"Czcijcie Boga!
Nie ma dla was żadnego innego boga
oprócz Niego!
I nie umniejszajcie miary i wagi!
Widzę, że żyjecie w dobrobycie,
i obawiam się dla was kary Dnia
wszystko obejmującego!
85.  O ludu mój! '
Dawajcie pełną miarę i wagę, sprawiedliwie!
Nie powodujcie uszczerbku w ludzkich dobrach!
Nie czyńcie niegodziwości na ziemi,
by nie szerzyć zgorszenia!
86.  To, co pozostaje u Boga,
jest lepsze dla was,
jeśli jesteście wierzącymi.
Ja nie jestem dla was żadnym stróżem."
87.  Oni powiedzieli:
"O Szu`ajbie!
Czy twoja modlitwa nakazuje ci,
abyśmy poniechali tego, co czcili nasi ojcowie,
albo abyśmy przestali czynić z naszym majątkiem
to, co chcemy?
Ty przecież jesteś łagodny, prawy!"
88.  On powiedział:
"O ludu mój !
Jak wam się wydaje?
Jeśli opieram się na jasnym dowodzie,
pochodzącym od mego Pana,
i jeśli on zaopatrzył mnie od Siebie
pięknym zaopatrzeniem,
i jeśli nie chcę pójść za wami
w tym, czego wam zakazuję,
to ja chcę tylko waszego udoskonalenia,
na miarę moich możliwości.
Moja nadzieja na pomyślność
jest tylko u Boga!
Jemu zaufałem i do Niego się nawracam!
89.  O ludu mój!
Niech rozdział ze mną
nie doprowadzi was do grzechu,
aby was nie dosięgło to samo,
co dosięgło:
lud Noego albo lud Lota, albo lud Saliha.
A lud Lota nie jest daleko od was.
90.  Proście o przebaczenie waszego Pana!
Następnie nawracajcie się do Niego!
Zaprawdę, mój Pan jest litościwy, kochający!"
91.  Oni powiedzieli:
"O Szu`ajbie!
My nie pojmujemy wiele z tego, co mówisz;
my widzimy, że jesteś słaby wśród nas.
I gdyby nie twój ród,
to byśmy ciebie ukamienowali;
ty nie jesteś przecież nad nami potężny."
92.  On powiedział:
"O ludu mój !
Czy mój ród jest potężniejszy dla was od Boga,
tak iż odwróciliście się do Niego plecami?
Zaprawdę, mój Pan obejmuje całkowicie
to, co czynicie!
93.  O ludu mój!
Działajcie według swoich możliwości,
ja też będę działał.
I niebawem się dowiecie,
do kogo przyjdzie kara, która go poniży,
i kto był kłamcą.
Wyczekujcie więc!
Ja z wami jestem wyczekujący."
94.  I kiedy przyszedł Nasz rozkaz,
uratowaliśmy Szu`ajba
i tych, którzy uwierzyli razem z nim
- przez miłosierdzie od Nas.
Tych, którzy byli niesprawiedliwi,
pochwycił przeraźliwy krzyk
i rankiem leżeli w swoich domostwach
twarzami ku ziemi,
95.  jak gdyby oni tam nigdy nie żyli.
O tak!
Niech przepadną Madianici,
tak jak oddaleni zostali Samudyci!
96.  I posłaliśmy Mojżesza z Naszymi znakami
i z władzą oczywistą
97.  do Faraona i jego dostojników.
I poszli oni za rozkazem Faraona,
chociaż rozkaz Faraona nie był słuszny.
98.  Pójdzie on na czele swego ludu,
w Dniu Zmartwychwstania,
i poprowadzi do wodopoju - do ognia!
Jakże to nieszczęsny wodopój,
do którego oni są prowadzeni!
99.  I będzie im towarzyszyć tu przekleństwo,
nawet w Dniu Zmartwychwstania.
Jakże nieszczęsny to podarunek
zostanie im dany!
100.  Oto trochę wiadomości o miastach,
o których ci opowiadamy:
jedne z nich jeszcze stoją,
a inne zostały ścięte jak żniwo.
101.  My nie wyrządziliśmy im niesprawiedliwości,
lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość.
I nie wybawili ich od niczego ich bogowie,
których wzywali, poza Bogiem,
kiedy przyszedł rozkaz od twojego Pana.
Oni powiększyli tylko swoją zgubę.
102.  Takie jest skaranie twego Pana,
kiedy On pokarał te miasta,
które były niesprawiedliwe.
103.  Zaprawdę, Jego karanie jest bolesne,
gwałtowne!
Zaprawdę, w tym jest znak
dla tych, którzy się obawiają
kary życia ostatecznego!
To jest Dzień,
dla którego ludzie zostaną zebrani!
To Dzień, który będzie zaświadczony!
104.  I My opóźnimy go tylko do oznaczonego już czasu.
105.  Kiedy ten Dzień nadejdzie,
dusza nie będzie mówić inaczej,
jak tylko za pozwoleniem Boga.
I będą wtedy ludzie nieszczęśliwi i ludzie szczęśliwi.
106.  Ci, którzy będą nieszczęśliwi,
będą w ogniu
wśród wzdychań i szlochów;
107.  będą tam przebywać na wieki,
jak długo będą trwać niebiosa i ziemia,
chyba że Bóg zechce inaczej.
Zaprawdę, twój Pan czyni to, co chce!
108.  A ci, którzy dostąpili szczęścia,
znajdą się w Ogrodzie;
będą tam przebywać na wieki,
jak długo trwać będą niebiosa i ziemia,
chyba że Bóg zechce inaczej.
- To jest podarunek niezawodny. -
109.  I nie miej żadnej wątpliwości
względem tego, co czczą ci ludzie;
oni oddają cześć tylko tak,
jak oddawali cześć niegdyś ich ojcowie.
Zaprawdę, My w pełni oddamy im ich udział,
nie umniejszony!
110.  Daliśmy już Księgę Mojżeszowi
i była ona przedmiotem sporu.
Gdyby nie słowo pochodzące od twego Pana,
które się pojawiło wcześniej,
to zostałoby już między nimi rozstrzygnięte.
Zaprawdę, oni są w głębokim zwątpieniu
względem niej!
111.  Zaprawdę, twój Pan da pełną zapłatę
wszystkim za ich czyny!
On przecież jest doskonale świadomy
tego, co czynicie!
112.  Postępuj drogą prostą,
tak jak ci zostało nakazane;
ty i ci, którzy się nawrócili z tobą,
i nie przekraczajcie granicy!
Przecież On doskonale widzi, co czynicie!
113.  I nie opierajcie się na tych,
którzy są niesprawiedliwi,
bo dosięgnie was ogień!
I nie ma dla was, poza Bogiem; opiekunów;
i wtedy nie będziecie wspomożeni.
114.  Odprawiaj modlitwę
na obu krańcach dnia
i często w godzinach nocy:
Zaprawdę; czyny piękne usuwają czyny złe!
To jest przypomnienie dla pamiętających!
115.  Bądź cierpliwy!
bo, zaprawdę, Bóg nie gubi nagrody
tych, którzy czynią dobro!
116.  Dlaczego wśród pokoleń,
które były przed wami,
nie było ludzi obdarzonych wytrwałością,
którzy by sprzeciwiali się zepsuciu na ziemi,
oprócz tych nielicznych,
których uratowaliśmy?
A ci, którzy czynili niesprawiedliwość,
przedkładali dobrobyt,
w którym żyli;
i byli grzesznikami.
117.  I nie postąpiłby twój Pan tak,
by zniszczyć te miasta niesprawiedliwie,
jeśliby ich mieszkańcy czynili dobro.
118.  A jeśliby twój Pan chciał,
to uczyniłby ludzi jednym narodem.
Ale oni nie przestają się sprzeczać,
119.  z wyjątkiem tych, komu twój Pan
okazał miłosierdzie.
Dlatego On ich stworzył.
I spełniło się słowo twojego Pana:
"Ja z pewnością napełnię Gehennę
dżinami i ludźmi, wszystkimi razem!"
120.  Opowiadamy tobie
te opowieści o posłańcach,
aby przez to umocnić twoje serce.
I w tym przyszła do ciebie prawda,
pouczenie i napomnienie dla wierzących.
121.  I powiedz tym, którzy nie wierzą:
"Czyńcie według waszych możliwości,
M y też czynimy!
122.  Wyczekujcie, i My też wyczekujemy!"
123.  Do Boga należy to, co skryte
w niebiosach i na ziemi;
i do Niego powraca wszelka sprawa .
Więc czcij Go i zaufaj Mu !
Twój Pan nie jest niedbały
względem tego, co czynicie!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 12 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Ra.
To są znaki Księgi jasnej.
2.  My zesłaliśmy ją w postaci Koranu arabskiego
- być może, potraficie zrozumieć.
3.  Przez objawienie tobie tego Koranu
My przekażemy ci najpiękniejsze opowiadanie,
chociaż byłeś wśród niedbałych.
4.  Oto powiedział Józef do swego ojca:
"O mój ojcze!
Zobaczyłem jedenaście gwiazd
i słońce, i księżyc;
widziałem je, jak mi wybijały pokłony."
5.  On powiedział:
"O mój synu!
Nie opowiadaj tego widzenia
twoim braciom,
bo oni uknują przeciwko tobie podstęp.
Zaprawdę, szatan jest dla człowieka
wrogiem oczywistym!
6.  W ten sposób wybiera ciebie twój Pan
i nauczy cię wyjaśniania wydarzeń;
On dopełni Swojej dobroci względem ciebie
i względem rodu Jakuba,
tak jak dopełnił jej poprzednio
względem twoich dwóch ojców:
Abrahama i Izaaka.
Zaprawdę, twój Pan jest wszechwiedzący, mądry!"
7.  Z pewnością w Józefie i w jego braciach
były znaki dla tych, którzy pytają!
8.  Oto oni powiedzieli:
"Zapewne, Józef i jego brat
są milsi naszemu ojcu niż my,
a przecież my jesteśmy gromadą.
Zaprawdę, nasz ojciec jest w oczywistym błędzie!
9.  Zabijcie Józefa
albo wyrzućcie go na obcą ziemię!
Wtedy ku wam zwróci się oblicze ojca
i będziecie wtedy ludźmi prawymi."
10.  Powiedział jeden z nich:
"Nie zabijajcie Józefa,
lecz wrzućcie go w głębinę studni,
a odnajdzie go jakaś karawana;
jeśli już chcecie to uczynić."
11.  Oni powiedzieli:
"O nasz ojcze!
Dlaczego ty nam nie dowierzasz,
jeśli chodzi o Józefa?
Zaprawdę, my jesteśmy jego
szczerymi doradcami!
12.  Poślij go z nami jutro!
On się ucieszy i zabawi,
a my będziemy nad nim czuwać."
13.  On powiedział:
"Zasmuci mnie to z pewnością,
jeśli z nim pójdziecie.
Obawiam się, że pożre go wilk,
jeśli nie będziecie go pilnowali."
14.  Oni powiedzieli:
"Jeśli pożre go wilk
- a jest nas przecież gromada -
to i my poniesiemy stratę."
15.  I kiedy poszli z nim,
i zgodzili się,
aby go wrzucić w głębinę studni,
My objawiliśmy mu:
"Ty im wyjawisz tę ich sprawkę,
kiedy oni nie będą nawet przeczuwali."
16.  I przyszli do swego ojca wieczorem,
i płakali.
17.  Powiedzieli:
"O ojcze nasz!
Urządzaliśmy sobie wyścigi
i pozostawiliśmy Józefa przy naszych rzeczach,
i pożarł go wilk.
Ty nam nie uwierzysz,
nawet jeślibyśmy mówili prawdę."
18.  I przynieśli jego koszulę
zaplamioną fałszywą krwią.
I on powiedział:
"Tak, wasze dusze podsunęły wam ten czyn,
lecz cierpliwość jest piękna.
U Boga należy szukać pomocy
w tym, co wy opisujecie."
19.  I przybyła karawana;
wysłali swego człowieka dla zaczerpnięcia wody;
on spuścił w dół swój bukłak
i powiedział:
"O, jaka radosna wiadomość!
Oto młodzieniec!"
Oni go ukryli jako towar,
lecz Bóg wiedział, co oni zamierzali uczynić.
20.  Sprzedali go za mizerną cenę,
za niewiele dirhemów,
ponieważ nie interesowali się nim.
21.  I powiedział ten z Egiptu,
który go wykupił,
do swojej żony:
"Przygotuj mu godne mieszkanie!
Być może, będzie on dla nas pożyteczny,
albo weźmiemy go za syna. "
W ten sposób urządziliśmy Józefa na tej ziemi,
aby go nauczyć wyjaśniania wydarzeń.
Bóg zwycięsko dopełnia Swojego dzieła,
lecz większość ludzi nie wie.
22.  A kiedy doszedł do dojrzałości,
daliśmy mu mądrość i wiedzę.
W ten sposób My nagradzamy czyniących dobro.
23.  Ta, w której domu on przebywał,
próbowała go uwieść;
zamknęła drzwi mówiąc:
"Chodź tutaj!"
On powiedział:
"Niech mnie Bóg uchroni!
Zaprawdę, On - mój Pan,
dał mi piękne miejsce schronienia!
Zaprawdę, nie bądź szczęśliwi
ludzie niesprawiedliwi!"
24.  Ona bardzo go pragnęła;
i on też by jej mocno zapragnął,
gdyby nie zobaczył dowodów swego Pana.
Tak się stało,
abyśmy mogli odsunąć od niego zło i niegodziwość.
Zaprawdę, on należy do Naszych szczerych sług!
25.  Oboje pobiegli szybko do drzwi;
ona podarła jego koszulę z tyłu;
i przy drzwiach spotkali jej pana;
ona powiedziała:
"Jaka jest zapłata dla tego,
kto chciał zaszkodzić twojej rodzinie?
Chyba tylko więzienie
albo kara dotkliwa!"
26.  Józef powiedział:
"Ona nastawała na mnie."
I znalazł się pewien świadek z jej rodziny:
"Jeśli jego koszula została rozerwana z przodu,
to ona mówi prawdę, a on jest kłamcą.
27.  A jeśli jego koszula została rozerwana z tyłu,
to ona skłamała, a on jest prawdomówny."
28.  Pan zobaczył jego koszulę rozerwaną z tyłu
i powiedział:
"Oto jeden z waszych kobiecych podstępów;
zaprawdę, wasz podstęp jest wielki!"
29.  Józefie, oddal się!
A ty proś o przebaczenie za swój grzech!
Ty przecież jesteś tą, która zgrzeszyła!
30.  I mówiły kobiety w mieście:
"Żona możnego kusi swego sługę,
on rozpalił w niej miłość.
Widzimy ją w jawnym błędzie!"
31.  A kiedy ona posłyszała ich złośliwość,
posłała po nie;
przygotowała dla nich ucztę
i dała każdej z nich nóż.
Powiedziała:
"Wyjdź im naprzeciw!"
A kiedy one go zobaczyły,
wpadły w taki zachwyt,
że pocięły sobie ręce,
i powiedziały:
"Niech Bóg uchowa!
To nie jest człowiek śmiertelny!
To nie kto inny, jak tylko szlachetny anioł!"
32.  Ona powiedziała:
"Oto macie tego,
z czyjego powodu ganiłyście mnie!
Chciałam go uwieść,
lecz on się obronił.
Jeśli on nie uczyni tego, co mu nakazuję,
to zostanie uwięziony
i znajdzie się w liczbie nędznych."
33.  On powiedział:
"Panie mój!
Więzienie jest milsze dla mnie
aniżeli to, do czego one mnie namawiają:
Ale jeśli Ty nie odwrócisz mnie od ich chytrości,
to ja się ku nim skłonię
i znajdę się w liczbie głupców."
34.  I wysłuchał go Pan,
i odwrócił od niego ich chytrość.
Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
35.  A kiedy ujrzeli znaki,
wydało im się właściwe
uwięzić go na pewien czas.
36.  I weszli z nim do więzienia dwaj młodzieńcy.
Jeden z nich powiedział:
"Oto widzę siebie, jak wyciskam winogrona!"
I powiedział drugi:
"Oto widzę siebie, jak niosę na głowie chleb,
z którego jedzą ptaki!
Daj nam wyjaśnienie tego.
Zaprawdę, widzimy,
iż jesteś z liczby czyniących dobro!"
37.  On powiedział:
"Jeszcze nie otrzymacie jedzenia,
które jest wam podawane,
a ja wyjaśnię wasze widzenia,
zanim one się spełnią.
Oto czego nauczył mnie dla was mój Pan.
Oto porzuciłem religię ludzi,
którzy nie wierzą w Boga
i którzy nie wierzą w życie ostateczne.
38.  I poszedłem za religią moich ojców,
Abrahama, Izaaka i Jakuba.
My nie możemy dodawać Bogu niczego
za współtowarzysza.
To jest łaska Boga dla nas i dla ludzi.
Lecz większość ludzi jest niewdzięczna.
39.  O wy, towarzysze więzienia!
Czy podzieleni panowie są lepsi,
czy Bóg - Jeden, Wszechpotężny?
40.  Ci, których wy czcicie, poza Nim,
to są tylko imiona,
którymi wy ich nazwaliście
- wy i wasi ojcowie.
Bóg nie zesłał z nimi żadnej władzy.
Sąd należy tylko do Boga.
On rozkazał; abyście czcili tylko Jego.
To jest religia prawdziwa,
lecz większość ludzi nie wie.
41.  O wy, obaj towarzysze więzienia!
Jeden z was będzie poił swojego pana winem;
a drugi będzie ukrzyżowany
i ptaki będą dziobały jego głowę.
Rozstrzygnięta została sprawa,
w której zasięgacie mojej rady."
42.  I powiedział on do tego,
o którym myślał, że się wyratuje:
"Wspomnij mnie u twego pana!"
Lecz szatan kazał mu zapomnieć o tym
i Józef pozostał w więzieniu przez kilka lat.
43.  I powiedział kr6l:
"Oto widzę siedem krów tłustych,
które zjada siedem krów chudych.
I widzę siedem kłosów zielonych
i siedem kłosów suchych.
O wy, starszyzno!
Wyjaśnijcie mi moje widzenie,
jeśli potraficie tłumaczyć widzenia."
44.  Oni powiedzieli:
"To jest tylko skłębienie marzeń sennych,
a my nie umiemy tłumaczyć snów."
45.  I powiedział ten z dwóch,
który się uratował:
- bo sobie przypomniał po pewnym czasie -
"Ja wam dam wytłumaczenie,
pozwólcie mi pójść!"
46.  "O Józefie, mężu sprawiedliwy!
Daj nam wyjaśnienie,
co znaczą te krowy tłuste,
które pożera siedem krów chudych;
i siedem kłosów zielonych,
i siedem wyschniętych!
Być może, ja powrócę do ludzi.
Być może, oni się dowiedzą."
47.  On powiedział:
"Będziecie zasiewać przez siedem lat,
trudząc się jak zwykle.
To, co zbierzecie jako żniwo,
pozostawcie w kłosach,
oprócz niewielkiej ilości tego,
co będziecie jedli.
48.  Następnie nadejdzie siedem lat trudnych,
które zjedzą
to, co dla nich przygotowaliście,
oprócz niewielkiej ilości,
którą zachowacie.
49.  Następnie przyjdzie jeden rok,
kiedy ludziom zostanie zesłany deszcz
i kiedy pójdą do tłoczni."
50.  Powiedział król:
"Przyprowadźcie mi go!"
Kiedy przyszedł do niego posłaniec,
on powiedział:
"Wróć do twojego pana
i zapytaj go,
jakie były zamysły kobiet,
które sobie pocięły ręce?
Zaprawdę, mój Pan zna doskonale ich podstęp!"
51.  Powiedział:
"Jakie były wasze zamiary,
kiedy starałyście się skusić Józefa?"
One powiedziały:
"Uchowaj Boże!
My nie mamy mu nic złego do zarzucenia."
Powiedziała żona możnego:
"Teraz wyszła na jaw prawda.
Oto starałam się go skusić,
lecz on jest z liczby prawdomównych!"
52.  "To zostało wyjaśnione, aby wiedział pan,
że ja nie oszukałem go potajemnie
i że Bóg nie kieruje
podstępem zdrajców.
53.  Ja wcale nie uniewinniam mojej duszy,
dusza bowiem pobudza do złego,
jeśli tylko nie zmiłuje się mój Pan.
Zaprawdę, mój Pan jest przebaczający, litościwy!"
54.  I powiedział król:
"Przyprowadźcie go do mnie!
Ja zatrzymam go dla siebie."
A kiedy Józef przemówił do niego,
król powiedział:
"Oto jesteś dzisiaj u nas poważany, godny zaufania!"
55.  Powiedział:
"Postaw mnie nad spichlerzami tej ziemi!
Ja jestem dobrym strażnikiem, umiejętnym."
56.  W ten sposób umocniliśmy Józefa na tej ziemi,
aby mógł zamieszkać tam, gdzie chciał.
My dosięgamy Naszym miłosierdziem
tego, kogo chcemy,
i nie gubimy nagrody
należnej czyniącym dobro.
57.  A nagroda życia ostatecznego jest lepsza
dla tych, którzy uwierzyli i byli bogobojni.
58.  A kiedy przybyli bracia Józefa
i weszli do niego,
on ich poznał, lecz oni go nie poznali.
59.  A kiedy zaopatrzył ich w zapasy,
powiedział:
"Przyprowadźcie mi waszego brata
urodzonego z waszego ojca.
Czyż nie widzicie, że daję pełną miarę
i że jestem najlepszym z gospodarzy?
60.  Jeśli go nie przyprowadzicie,
to nie będziecie u mnie mieć miary
i więcej się do mnie nie zbliżajcie."
61.  Oni powiedzieli:
"Będziemy się starali uzyskać to od ojca,
i uczynimy to z pewnością!"
62.  Józef powiedział swoim sługom:
"Włóżcie ich towar w ich juki podróżne;
może oni to zauważą,
kiedy powrócą do swojej rodziny;
może oni powrócą!"
63.  Kiedy powrócili do swojego ojca,
powiedzieli :
"O ojcze nasz
Odmówiono nam miary zboża.
Poślij więc z nami naszego brata,
zdobędziemy wtedy naszą miarę.
Zaprawdę, będziemy czuwać nad nim!"
64.  On powiedział:
"Czyż mogę wam go powierzyć,
tak jak wam powierzyłem kiedyś jego brata?
Lecz Bóg jest najlepszym stróżem!
On jest Najmiłosierniejszy
spośród tych, którzy okazują miłosierdzie!"
65.  A kiedy otworzyli juki podróżne,
znaleźli swój towar, który im został zwrócony.
Powiedzieli:
"O ojcze nasz!
Czego mamy jeszcze pragnąć?
Nasz towar został nam zwrócony.
My zaopatrzymy naszą rodzinę w żywność;
będziemy strzec naszego brata;
i otrzymamy o jeden więcej ładunek wielbłąda.
To jest ładunek nieznaczny."
66.  On powiedział:
"Ja nie wyślę go z wami,
dopóki nie złożycie przysięgi wobec Boga,
iż na pewno przywieziecie go do mnie z powrotem;
chyba że zostaniecie otoczeni."
A kiedy oni złożyli mu przysięgę,
on powiedział:
"Bóg jest poręczycielem tego, co mówimy!"
67.  I powiedział:
"O synowie moi!
Nie wchodźcie przez jedną bramę,
lecz wchodźcie różnymi bramami!
Ja nie mogę wam nic pomóc wobec Boga:
Władza należy tylko do Boga.
Ja Jemu zaufałem
i niech Jemu zaufają
ci; którzy mają całkowitą ufność!"
68.  A chociaż weszli tak,
jak nakazał im ich ojciec,
to nie posłużyło im w niczym wobec Boga.
Było to bowiem tylko pragnienie w duszy Jakuba,
które on wypowiedział.
On przecież posiadał wiedzę,
ponieważ My mu ją daliśmy.
Lecz większość ludzi nie wie.
69.  Kiedy oni przyszli do Józefa,
on wziął do siebie swego brata
i powiedział:
"Ja jestem twoim bratem,
nie rozpaczaj z powodu tego, co oni uczynili."
70.  A kiedy przygotował im ich zaopatrzenie,
umieścił kielich w sakwie jednego brata,
a potem herold ogłosił:
"O wy, wielbłądnicy!
jesteście złodziejami!"
71.  Oni powiedzieli, kiedy podeszli do nich:
"Czego szukacie?"
72.  Powiedzieli:
"Poszukujemy kielicha króla;
ten, kto go przyniesie,
otrzyma ładunek wielbłąda.
I ja za to gwarantuję!"
73.  Oni powiedzieli:
"Na Boga!
Wy przecież wiecie,
że nie przyszliśmy tutaj,
aby szerzyć zgorszenie na tej ziemi,
i nie jesteśmy złodziejami."
74.  Powiedzieli:
"A jaka będzie zapłata za to,
jeśli jesteście kłamcami?"
75.  Oni powiedzieli:
"Zapłatą będzie ten,
w którego sakwie to znajdziecie
- a więc on sam będzie zapłatą.
Tak my płacimy niesprawiedliwym!"
76.  I Józef zaczął od innych sakw,
zanim zabrał się do sakwy swego brata.
Potem wyciągnął kielich z sakwy swego brata.
Podsunęliśmy ten podstęp Józefowi,
ponieważ on nie mógłby zabrać swego brata
- według prawa króla -
jeśliby nie zechciał tego Bóg.
My wywyższamy o stopnie
tego, kogo chcemy.
A nad każdym posiadającym wiedzę
jest wszechwiedzący.
77.  Oni powiedzieli:
"Jeśli on ukradł,
to jego brat ukradł wcześniej."
Józef zachował to w tajemnicy w swojej duszy
i nie ujawnił im tego.
Powiedział:
"Wy jesteście w gorszej sytuacji.
A Bóg wie najlepiej, co wy opisujecie."
78.  Oni powiedzieli:
"O możny panie!
Zaprawdę, on ma bardzo starego ojca;
weź jednego z nas na jego miejsce!
My przecież widzimy,
że ty jesteś z liczby czyniących dobro!"
79.  On powiedział:
"Niech Bóg broni,
żebyśmy brali kogoś innego
niż tego, u którego znaleźliśmy naszą własność!
Wtedy bylibyśmy niesprawiedliwymi."
80.  A kiedy już byli zrozpaczeni o niego,
zaczęli naradzać się na osobności.
Powiedział starszy z nich:
"Czyż nie wiecie,
że ojciec wasz wziął od was przysięgę
wobec Boga?
A przedtem postąpiliście niedbale
w stosunku do Józefa.
Ja więc nie opuszczę tej ziemi,
dopóki nie pozwoli mi mój ojciec,
albo niech rozstrzygnie za mnie Bóg.
On jest najlepszym z sędziów.
81.  Wracajcie do waszego ojca
i powiedzcie mu:
ŤO ojcze nasz!
Zaprawdę, twój syn popełnił kradzież;
my zaświadczamy tylko to, co wiemy;
nie jesteśmy stróżami tego, co skryte.
82.  Zapytaj mieszkańców miasta,
w którym byliśmy,
i karawany, z którą przybyliśmy.
My przecież mówimy prawdę"
83.  On powiedział:
"Wcale nie!
Wasze dusze podsunęły wam jakąś myśl.
Lecz cierpliwość jest piękna!
Być może, Bóg przyprowadzi mi ich wszystkich!
Zaprawdę, On jest Wszechwiedzący, Mądry!"
84.  I odwrócił się od nich, i powiedział:
"O biada mi z powodu Józefa!"
I zbielały jego oczy ze smutku,
i był bardzo przygnębiony.
85.  Oni powiedzieli:
"Na Boga!
Przestań wspominać Józefa,
inaczej bowiem całkowicie osłabniesz
i doprowadzisz się do zguby!"
86.  On powiedział:
"Ja tylko żalę się Bogu
na moją udrękę i na mój smutek.
Ja wiem od Boga to, czego wy nie wiecie.
87.  O synowie moi!
Idźcie i dowiadujcie się o Józefa i jego brata!
Nie powątpiewajcie w dobroć Boga!
Zaprawdę w dobroć Boga
powątpiewa tylko lud niewiernych!"
88.  A kiedy przyszli do Józefa,
powiedzieli:
"O możny panie!
Nieszczęście dotknęło nas i naszą rodzinę
i niewiele przynosimy towaru.
Wymierz nam pełną miarę
i bądź dla nas miłosierny.
Zaprawdę, Bóg nagradza miłosiernych!"
89.  On powiedział:
"Czy wiecie,
co uczyniliście Józefowi i jego bratu
w waszej nieświadomości?"
90.  Oni powiedzieli:
"Czy ty naprawdę jesteś Józefem?"
On powiedział:
"Ja jestem Józefem, a to jest mój brat.
Bóg okazał nam dobroć.
Zaprawdę, kto jest bogobojny i cierpliwy...
- to przecież Bóg nie zgubi nagrody
tych, którzy czynią dobro!"
91.  Oni powiedzieli:
"Na Boga!
Bóg wyróżnił ciebie ponad nami,
a my z pewnością byliśmy grzesznikami!"
92.  On powiedział:
Niech żadna nagana nie spadnie dziś na was!
Niech Bóg wam przebaczy!
On jest Najmiłosierniejszy
z tych, którzy czynią miłosierdzie!
93.  Zabierzcie tę moją koszulę
i zarzućcie ją na twarz mojego ojca,
a on przejrzy na oczy.
I przyjdźcie do mnie z całą waszą rodziną."
94.  A kiedy karawana wyruszyła w drogę powrotną,
powiedział ich ojciec:
"Zaprawdę, ja czuję zapach Józefa!
Tylko nie uważajcie mnie za mówiącego brednie."
95.  Oni powiedzieli:
"Na Boga!
Ty ciągle jesteś w dawnym błędzie!"
96.  A kiedy przybył zwiastun radosnej nowiny
i zarzucił koszulę na jego twarz,
on odzyskał wzrok
i powiedział:
"Czyż wam nie mówiłem,
że wiem od Boga
to, czego wy nie wiecie?"
97.  Oni powiedzieli:
"O ojcze nasz!
Proś o przebaczenie nam naszych grzechów!
My przecież byliśmy grzesznikami."
98.  "Będę prosił dla was o przebaczenie
mego Pana.
Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy!"
99.  A kiedy weszli oni do Józefa,
on przyjął do siebie swoich rodziców
i powiedział:
"Wejdźcie do Egiptu bezpieczni,
jeśli Bóg tak chce!"
100a oni padli przed nim na twarz,
wybijając pokłony.
On powiedział:
"O ojcze mój!
Oto jest wyjaśnienie mego dawnego widzenia!
Mój Pan uczynił je prawdą.
On okazał mi dobroć:
oto wyprowadził mnie z więzienia
i przyprowadził was z pustyni,
choć przedtem szatan zasiał niezgodę
między mną i między moimi braćmi.
Zaprawdę, mój Pan jest łagodny
względem wszystkiego, co chce!
Zaprawdę, On jest Wszechwiedzący, Mądry!
101.  Panie mój!
Ty mi dałeś nieco władzy królewskiej
i nauczyłeś mnie tłumaczenia wydarzeń.
Ty jesteś stwórcą niebios i ziemi
i jesteś moim opiekunem
na tym świecie i w życiu ostatecznym.
Daj mi umrzeć poddanym Tobie całkowicie
i dołącz mnie do sprawiedliwych!"
102.  Oto jedno z opowiadań o tym, co skryte,
które tobie objawiamy.
Ty nie byłeś przy nich,
kiedy oni uzgodnili swój zamysł
i kiedy planowali chytrość.
103.  I większa część ludzi,
choćbyś bardzo tego chciał,
nie będzie wierząca.
104.  Ty nie żądasz od nich za to żadnej nagrody.
To jest tylko napomnienie dla światów.
105.  A ileż jest znaków w niebiosach i na ziemi,
obok których oni przechodzą
i od których się odwracają!
106.  I większość z nich nie wierzy w Boga,
i tylko dodają Mu współtowarzyszy.
107.  Czy oni są pewni,
że nie ogarnie ich kara Boża
albo że nie zaskoczy ich Godzina,
kiedy nawet nie będą przeczuwali?
108.  Powiedz:
"Oto jest moja droga!
Ja wzywam do Boga
na podstawie jasnego dowodu
- ja i ci, którzy postępują za mną.
Chwała niech będzie Bogu!
Ja nie należę do bałwochwalców."
109.  My, przed tobą, posyłaliśmy tylko ludzi
spośród mieszkańców miast,
którym zsyłaliśmy objawienie.
Czyż oni nie wędrowali po ziemi
i czy nie widzieli, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy byli przed nimi?
Przecież siedziba życia ostatecznego
jest lepsza dla tych, którzy są bogobojni.
Czy wy nie rozumiecie tego wcale?
110.  A kiedy posłańcy popadli w rozpacz
i sądzili,
że zostali uznani za kłamców,
przyszła do nich Nasza pomoc.
I zostali uratowani
ci, których chcieliśmy uratować.
Lecz Nasza srogość nie może być odwrócona
od ludzi grzesznych!
111.  W opowiadaniach o nich
jest pouczający przykład dla obdarzonych rozumem.
Nie było to opowiadanie,
które zostało zmyślone,
lecz ono jest potwierdzeniem prawdziwości
tego, co było przed nim,
i wyjaśnieniem wszystkich rzeczy,
i drogą prostą, i miłosierdziem
dla ludzi, którzy wierzą.


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 13 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mi. Ra.
To są znaki Księgi.
To, co ci zostało zesłane
od twego Pana, jest prawdą,
lecz większość ludzi nie wierzy.
2.  Bóg jest Tym, który wzniósł niebiosa
bez dających się ujrzeć filarów;
następnie umocnił się na tronie.
On podporządkował słońce i księżyc,
tak iż wszystko płynie do oznaczonego kresu.
On zarządza każdą sprawą,
On przedstawia jasno znaki.
Być może, wy będziecie pewni,
że spotkacie się z waszym Panem!
3.  On jest Tym, który rozpostarł ziemię
i umieścił na niej solidnie stojące
i rzeki;
a ze wszystkich owoców umieścił na niej pary,
po dwoje.
On okrywa nocą dzień.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy się zastanawiają!
4.  I są na ziemi
działki sąsiadujące ze sobą,
ogrody winnej latorośli
i pola zasiane,
i palmy rosnące w kępach lub osobno.
Są one skrapiane tą samą wodą,
lecz My dajemy wyższość jednym nad innymi,
jeśli chodzi o owoce do jedzenia.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy są rozumni!
5.  Jeśli potrafisz się dziwić,
to zadziwiające jest ich powiedzenie:
"Czy kiedy staniemy się prochem,
to czy pojawimy się na pewno w nowym stworzeniu?"
Tamci - to tacy,
którzy nie uwierzyli w swojego Pana;
tamci - to tacy,
którzy będą mieli łańcuchy na szyjach:
oni będą mieszkańcami ognia,
w którym będą przebywać na wieki.
6.  Oni domagają się od ciebie,
abyś przyśpieszył zło przed dobrem;
a przecież już przed nimi miały miejsce
kary przykładne.
Zaprawdę, twój Pan jest władcą przebaczenia
dla ludzi, mimo ich niesprawiedliwości!
Zaprawdę, twój Pan jest straszny w karaniu!
7.  I mówią ci, którzy nie uwierzyli:
"Gdyby jemu został zesłany jakiś znak od jego Pana!"
Ty jesteś tylko ostrzegającym,
a każdy lud ma swojego przewodnika.
8.  Bóg wie, co nosi każda żeńska istota
i o ile kurczą się łona,
i o ile się powiększają.
Każda rzecz posiada u Niego pewną miarę.
9.  On zna to, co jest ukryte,
i to, co jest jawne.
On jest Wielki, Wyniosły!
10.  Równi są wobec Niego:
ten spośród was, kto trzyma słowa w tajemnicy,
i ten, kto je głosi jawnie;
ten, kto kryje się nocą,
i ten, kto chodzi swobodnie w dzień.
11.  Człowiek ma idących bezpośrednio
i przed sobą, i za sobą,
którzy go ochraniają na rozkaz Boga.
Zaprawdę, Bóg nie zmienia
tego, co jest w ludziach,
dopóki oni sami nie zmienią
tego, co jest w nich!
A kiedy Bóg chce jakiegoś zła dla ludzi,
to nie ma możliwości odwrócenia tego
i nie ma dla nich opiekuna poza Nim.
12.  On jest Tym, który ukazuje wam błyskawicę
dla strachu i nadziei
On powoduje, iż powstają ciężkie chmury.
13.  I grzmot głosi Jego chwałę,
i aniołowie - z obawy przed Nim.
On posyła pioruny
i razi nimi, kogo chce,
podczas gdy oni dyskutują o Bogu.
A On jest straszny w swojej mocy.
14.  Do Niego należy wezwanie prawdziwe.
A ci, których ludzie wzywają poza Nim,
nie dadzą im żadnej odpowiedzi.
Podobnie czyni ten,
który wyciąga swoje ręce ku wodzie,
aby ona doszła do jego ust;
lecz ona nie dochodzi do nich.
Modlitwa niewiernych
jest na błędnej drodze.
15.  Bogu wybijają pokłony
ci, którzy są w niebiosach i na ziemi,
posłusznie lub wbrew woli;
i nawet ich cienie, rano i wieczorem.
16.  Powiedz:
"Kto jest Panem niebios i ziemi?"
Powiedz:
"To jest Bóg!"
Powiedz:
"Czy wy sobie weźmiecie, poza Nim, opiekunów,
którzy nawet dla siebie samych
nie władają ani korzyścią, ani szkodą?"
Powiedz:
"Czy są jednakowi - niewidomy i widzący jasno?
Albo czy ciemności i światło są jednakowe?
Albo czy oni przypisali Bogu współtowarzyszy,
którzy by stwarzali, jak On stworzył,
tak aby ich stworzenie było podobne do Jego stworzenia?"
Powiedz:
"Bóg jest Stwórcą wszelkiej rzeczy!
On jest Jeden, Wszechpotężny!"
17.  On spuścił z nieba wodę
i popłynęły doliny potokami
podług ich wielkości;
i poniósł potok wzdymającą się pianę.
Podobna piana powstaje
z tego, co ludzie wypalają w ogniu
przy wyrobie ozdób albo wyposażenia.
W ten sposób Bóg przedstawia w przypowieści
prawdę i fałsz.
A co się tyczy tej piany,
to ona uchodzi jako szumowina;
a to, co jest pożyteczne dla ludzi,
pozostaje na ziemi.
W ten sposób Bóg przytacza przypowieści.
18.  Ci, którzy odpowiedzieli swemu Panu,
będą mieli piękną nagrodę,
a ci, którzy Jemu nie odpowiedzieli,
- to choćby posiadali
to wszystko, co jest na ziemi,
i jeszcze raz tyle
i chcieli się wykupić -
oto ci otrzymają zły rachunek!
Ich miejscem schronienia będzie Gehenna.
A jakże to nieszczęsne miejsce odpoczynku!
19.  Czy ten, który wie,
że to, co tobie zostało zesłane,
jest prawdą,
podobny jest do niewidomego?
Lecz zastanawiają się tylko
obdarzeni rozumem.
20.  Ci, którzy wiernie wypełniają przymierze Boga
i nie naruszają układu;
21.  ci, którzy łączą to, co Bóg nakazał łączyć;
ci, którzy się boją swego Pana
i obawiają się złego rachunku;
22.  ci, którzy są cierpliwi,
poszukując oblicza swego Pana;
ci, którzy odprawiają modlitwę;
ci, którzy rozdają z tego,
czym ich obdarzyliśmy jako zaopatrzeniem
- potajemnie i jawnie;
ci, którzy odsuwają zło przez dobro
- tych wszystkich czekają jako ostateczna siedziba:
23.  Ogrody Edenu,
do których wejdą oni
oraz ci spośród ich ojców,
którzy byli sprawiedliwi,
jak też ich żony i ich potomstwo.
A aniołowie będą wchodzili do nich
przez wszystkie bramy:
24.  "Pokój wam!
za to, iż byliście sprawiedliwi!"
A jakże wspaniała
ta ostateczna siedziba!
25.  A tych, którzy naruszają przymierze Boga
po zawarciu paktu wierności;
i tych, którzy rozcinają węzły,
jakie nakazał utrzymać Bóg;
i tych, którzy szerzą zgorszenie na ziemi
- spotka przekleństwo
i czeka ich nieszczęsna siedziba!
26.  Bóg rozdziela hojnie zaopatrzenie
i wymierza, komu chce.
Oni używają życia tego świata,
ale życie tego świata
w porównaniu z życiem ostatecznym
- to tylko czasowe używanie.
27.  Mówią ci, którzy nie wierzą:
"Gdyby jemu został zesłany jakiś znak
od jego Pana!"
Powiedz:
"Zaprawdę, Bóg sprowadza z drogi,
kogo chce,
i prowadzi drogą prostą do Siebie
tego, kto się nawrócił."
28.  Ci, którzy uwierzyli
i których serca się uspokajają
przez wspominanie Boga
- o tak! przez wspominanie Boga
uspokajają się ich serca! -
29.  i ci, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła
- tych wszystkich czeka szczęśliwość
i piękne miejsce powrotu!
30.  Tak posłaliśmy ciebie do narodu,
który poprzedziły już inne narody,
abyś im głosił to, co objawiliśmy tobie;
lecz oni nie wierzą w Miłosiernego.
Powiedz:
"On jest moim Panem!
Nie ma Boga, jak tylko On!
Jemu zaufałem
i do Niego ja powrócę!"
31.  Jeśliby nawet istniał taki Koran,
przez który poruszyłyby się góry
albo popękałaby ziemia,
albo przemówiliby umarli...
Ależ nie! Do Boga należy wszelka władza!
Czyż ci, którzy uwierzyli; nie wiedzą,
że jeśliby zechciał Bóg,
to poprowadziłby drogą prostą
wszystkich ludzi razem?!
I nieszczęście zawsze dosięgnie niewiernych
za to, co oni uczynili;
albo też osiądzie w pobliżu ich domostwa,
dopóki nie nadejdzie obietnica Boga.
Zaprawdę, Bóg nie łamie Swojej obietnicy!
32.  Wyśmiewano już posłańców,
którzy byli przed tobą;
lecz Ja dałem pewną zwłokę
tym, którzy nie uwierzyli.
Potem pochwyciłem ich.
A jakaż była Moja kara?!
33.  Czyż Ten, który czuwa nad każdą duszą,
nad tym, co ona zyskała?...
A przecież oni przypisują Bogu współtowarzyszy.
Powiedz:
"Nazwijcie ich!
Czy potraficie obwieścić Jemu
coś, czego On nie znałby na ziemi?
Czy jest to tylko sposób mówienia?"
Ależ nie! Upiększony został podstęp
tym, którzy nie uwierzyli;
oni zostali odsunięci od drogi.
A kogo Bóg sprowadzi z drogi,
ten nie będzie miał żadnego przewodnika.
34.  Spotka ich kara
w życiu na tym świecie;
a z pewnością kara życia ostatecznego
jest bardziej bolesna!
I nie będą oni mieli przed Bogiem opiekuna!
35.  podobieństwo Ogrodu,
który został obiecany bogobojnym:
będą tam w dole płynąć strumyki;
zawsze będzie dostarczał owoców,
podobnie jak i cienia.
Oto ostateczna nagroda
tych, którzy byli bogobojni!
A ostateczna nagroda dla niewiernych
- ogień!
36.  Ci, którym daliśmy Księgę,
cieszą się z danego
tobie objawienia.
Lecz są takie grupy,
które je częściowo odrzucają.
Powiedz:
"Mnie tylko rozkazano,
abym czcił Boga
i abym Mu nie dodawał współtowarzyszy.
Do Niego zwracam się z modlitwą
i do Niego ja powrócę."
37.  W ten sposób zesłaliśmy go
jako rozstrzygnięcie w języku arabskim.
Jeśli pójdziesz za namiętnościami,
choć przedtem otrzymałeś wiedzę,
to nie będziesz miał przed Bogiem
ani opiekuna, ani obrońcy.
38.  Posyłaliśmy już posłańców przed tobą
i daliśmy im żony i potomstwo.
I nie było dane żadnemu posłańcowi,
aby przychodził ze znakiem
bez zezwolenia Boga.
Każdy kres ma swoją Księgę.
39.  Bóg ściera to, co chce,
i utwierdza.
U Niego znajduje się Matka Księgi.
40.  Albo My pokażemy tobie część tego,
co im obiecujemy,
albo też ciebie wezwiemy.
Do ciebie należy tylko obwieszczenie,
a do Nas należy rachunek.
41.  Czyż oni nie widzą,
że My przychodzimy na ziemię,
zmniejszając ją po jej krańcach?
Bóg sądzi.
I nikt nie może powstrzymać Jego sądu.
On jest szybki w rachunku!
42.  Knuli już podstępy
ci, którzy byli przed nimi,
lecz do Boga należy wszelka chytrość.
On wie, co zyskała sobie każda dusza,
i niebawem niewierni się dowiedzą,
do kogo należy ostateczna siedziba!
43.  Ci, którzy nie uwierzyli, mówią:
"Ty nie jesteś posłańcem!"
Powiedz:
"Bóg wystarczy jako świadek
między mną a wami,
a także każdy, kto posiada wiedzę Księgi!"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 14 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Ra.
Oto Księga;
posłaliśmy ją tobie,
abyś wyprowadził ludzi
z ciemności ku światłu
- za pozwoleniem ich Pana -
ku drodze Potężnego, Godnego Chwały
2.  Boga, do którego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Biada tym, którzy nie uwierzyli,
z powodu kary strasznej;
3.  tym, którzy przedkładają życie tego świata
ponad życie ostateczne,
którzy oddalają się od drogi Boga
i pragną drogi krętej .
Oni są w zabłądzeniu dalekim.
4.  My wysyłaliśmy posłańców
przemawiających tylko językiem swojego ludu,
aby mogli jasno tłumaczyć.
Bóg sprowadza z drogi, kogo chce,
i prowadzi drogą prostą, kogo chce.
On jest Potężny, Mądry!
5.  Posłaliśmy już Mojżesza z Naszymi znakami:
"Wyprowadź lud twój z ciemności ku światłu
Przypomnij im dni Boga!"
Zaprawdę, w tym są znaki
dla każdego cierpliwego i wdzięcznego!
6.  I oto powiedział Mojżesz do swego ludu:
"Wspominajcie dobroć Boga względem was!
Oto On was wyratował od ludzi Faraona!
Oni nakładali na was najgorszą karę:
zabijali waszych synów,
a pozostawiali przy życiu kobiety.
W tym jest wielkie doświadczenie dla was
od waszego Pana."
7.  Oto ogłosił wasz Pan:
"Jeśli będziecie wdzięczni,
to Ja obdarzę was więcej;
a jeśli nie będziecie wdzięczni,
to, zaprawdę, Moja kara będzie straszna!"
8.  I powiedział Mojżesz:
"Jeśli nie będziecie wdzięczni
- wy i ci, którzy są na ziemi -
...zaprawdę, Bóg jest bogaty i godny chwały!"
9.  Czy nie doszło do was opowiadanie
o tych, którzy byli przed wami
- o ludzie Noego, o ludach Ad i Samud,
jak i o tych, którzy przyszli po nich,
a o których wie tylko Bóg?
Przyszli do nich posłańcy z jasnymi dowodami,
lecz oni włożyli ręce do swoich ust
i powiedzieli:
"My nie wierzymy
w to, z czym zostaliście posłani.
I, zaprawdę, jesteśmy w głębokim zwątpieniu
względem tego, do czego nas wzywacie."
10.  Powiedzieli ich posłańcy:
"Czy można wątpić o Bogu,
stwórcy niebios i ziemi?
On was wzywa, .
aby wam przebaczyć grzechy
i aby wam udzielić zwłoki
aż do oznaczonego terminu."
Oni powiedzieli:
"Jesteście tylko ludźmi, tak jak my.
Chcecie nas oddalić
od tego, co czcili nasi ojcowie.
Dajcie nam więc jakiś jasny dowód władzy!"
11.  Powiedzieli im ich posłańcy:
"Jesteśmy tylko ludźmi, tak jak wy,
lecz Bóg obdarowuje dobrodziejstwami
tego, kogo chce spośród Swoich sług;
i nie możemy przychodzić do was
z dowodem władzy inaczej,
jak tylko za zezwoleniem Boga.
Niech więc zaufają Bogu
ludzie wierzący!
12 A dlaczego nie mielibyśmy zaufać Bogu,
skoro On nas poprowadził po naszych drogach?
My będziemy, z pewnością, bardzo cierpliwie
znosić to wszystko, czym nas obrażacie.
_Niech więc zaufają Bogu
ci, którzy są pełni ufności!"
13.  Ci którzy nie uwierzyli,
powiedzieli do swoich posłańców:
"My na pewno wypędzimy was
z naszej ziemi
albo powrócicie
do naszej społeczności religijnej."
I objawił im ich Pan:
"My z pewnością wytracimy niesprawiedliwych
14.  i osiedlimy was na ziemi po nich.
To jest dla tych,
którzy się obawiają Mojej obecności,
którzy się obawiają Mojej groźby."
15.  Oni prosili o rozstrzygnięcie,
lecz zawiedziony zostanie
wszelki uporczywy tyran.
16.  Za nim jest Gehenna,
gdzie będzie on pojony wodą cuchnącą.
17.  Będzie ją połykał,
lecz tylko z trudem będzie mógł ją przełknąć.
śmierć będzie do niego przychodzić
z każdego miejsca,
lecz on nie będzie mógł umrzeć;
a z tyłu za nim - sroga kara
18.  Czyny tych, którzy nie uwierzyli w swojego Pana,
podobne są do popiołu,
nad którym wzmógł się wiatr
w burzliwy dzień.
Oni nie będą mieli władzy nad niczym,
co zyskali.
To jest zabłądzenie dalekie!
19.  Czy nie widzisz,
że Bóg stworzył niebiosa i ziemię
w całej prawdzie?
Jeśli zechce, to was usunie
i sprowadzi nowe stworzenie.
20.  To dla Boga nie jest wcale trudne.
21.  I pojawią się wszyscy przed Bogiem.
I powiedzą słabi
tym, którzy byli dumni:
"My postępowaliśmy za wami.
Czy wybawicie nas od jakiejkolwiek
kary Boga?"
Oni powiedzą:
"Gdyby Bóg poprowadził nas drogą prostą,
to i my poprowadzilibyśmy was drogą prostą.
Nam jest wszystko jedno,
czy będziemy się skarżyć,
czy będziemy cierpliwi;
my nie mamy wcale miejsca schronienia."
22.  Powiedział szatan,
kiedy sprawa została rozstrzygnięta:
"Zaprawdę, Bóg dał wam obietnicę,
obietnicę prawdy!
I ja wam dałem obietnicę,
lecz ja was oszukałem;
ja nie miałem nad wami żadnej władzy.
Ja tylko wzywałem was,
a wyście mi odpowiedzieli.
Nie gańcie mnie więc,
lecz gańcie siebie samych!
Ani ja wam nie pomogę,
ani wy mi nie pomożecie.
Wyrzekam się tego, czego wy niegdyś
uczyniliście mnie współuczestnikiem."
Zaprawdę, niesprawiedliwych
czeka kara bolesna!
23.  I ci, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła,
będą wprowadzeni do Ogrodów,
gdzie w dole płyną strumyki.
Oni tam będą przebywać na wieki
- za zezwoleniem ich Pana.
Tam ich pozdrowieniem będzie: "Pokój!"
24.  Czy nie widziałeś,
jak Bóg przytacza jako przypowieść
dobre słowo?
- ono jest jak dobre drzewo,
którego korzeń jest mocno utwierdzony,
a jego gałęzie w niebiosach.
25.  Ono przynosi swoje owoce każdego czasu,
za pozwoleniem swego Pana.
Bóg przytacza przypowieści ludziom
- być może, oni się opamiętają!
26.  A złe słowo jest podobne do złego drzewa:
wyrwane z powierzchni ziemi,
nie ma solidnego utwierdzenia.
27.  Bóg umacnia tych, którzy uwierzyli,
słowem mocno utwierdzonym,
w życiu na tym świecie
i w życiu ostatecznym;
i sprowadza Bóg z drogi niesprawiedliwych.
Bóg czyni to, co chce.
28.  Czy nie widziałeś
tych, którzy zamienili dobroć Boga
na niewiarę
i umieścili swój lud w domostwie zguby
29.  - w Gehennie,
w której oni się będą palić.
A jakże to nieszczęsne miejsce pobytu!
30.  Oni ustanowili równych Bogu,
aby sprowadzać z Jego drogi.
'Powiedz:
"Używajcie póki czas,
bo, zaprawdę, wasze wędrowanie zmierza ku ogniu!"
31.  Powiedz Moim sługom, którzy uwierzyli,
niech oni odprawiają modlitwę
i niech rozdają skrycie i jawnie
z tego, w co ich zaopatrzyliśmy,
zanim nadejdzie dzień,
kiedy nie będzie ani handlu, ani przyjaźni.
32.  Bóg jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię
i spuścił z nieba wodę;
i wyprowadził dzięki niej owoce
jako zaopatrzenie dla was.
On podporządkował wam okręty,
aby pływały po morzu
na Jego rozkaz.
On podporządkował wam rzeki.
33.  On podporządkował wam słońce i księżyc,
trudzące się nieustannie;
a także noc i dzień.
34.  On dał wam wszystko, o co prosiliście.
Jeślibyście chcieli zliczyć dobrodziejstwa Boga,
to zliczyć ich nie zdołacie.
Zaprawdę, człowiek jest
bardzo niesprawiedliwy i niewdzięczny!
35.  Oto powiedział Abraham:
"Panie mój !
Uczyń to miasto bezpiecznym
i uchowaj mnie i moich synów
od tego, abyśmy mieli czcić bałwany!
36.  Panie mój!
Przecież oni sprowadzili z drogi wielu ludzi.
Kto więc pójdzie za mną,
ten należy do mnie;
a ten, kto mi się sprzeciwia...
Ty, zaprawdę, jesteś przebaczający, litościwy!
37.  Panie nasz!
Oto osiedliłem część mojego potomstwa
w dolinie nieurodzajnej,
obok Twego świętego Domu.
Panie nasz!
Niech oni odprawiają modlitwę,
a Ty uczyń, aby serca ludzi skłoniły się ku nim,
i daj im owoców jako zaopatrzenie!
Być może, oni będą wdzięczni!
38.  Panie nasz!
Zaprawdę, Ty wiesz,
co my ukrywamy i co czynimy jawnie.
I nic nie jest ukryte przed Bogiem
ani na ziemi, ani w niebie.
39.  Chwała niech będzie Bogu,
który mi dał, mimo mojej starości,
Isma`ila i Izaaka.
Zaprawdę, mój Pan
dobrze słyszy modlitwę!
40.  Panie mój!
Uczyń, abym odprawiał modlitwę,
i tak samo względem mego potomstwa!
Panie nasz!
Przyjmij moją modlitwę!
41.  Panie nasz!
Przebacz mi i moim rodzicom,
i wszystkim wierzącym
w Dniu, kiedy nastąpi rachunek!"
42.  I nie uważaj,
iż Bóg nie dba o to, co czynią niesprawiedliwi!
On tylko daje im zwłokę do Dnia,.
kiedy ich spojrzenia osłupieją;
43.  oni się będą śpieszyć przerażeni,
z głowami podniesionymi,
nie patrząc na siebie wcale,
a ich serca będą jak powietrze.
44.  Ostrzegaj ludzi przed Dniem,
kiedy przyjdzie do nich kara!
Wtedy ci, którzy czynili niesprawiedliwość,
będą mówili: "Panie nasz!
daj nam krótką zwłokę;
my odpowiemy na Twoje wezwanie
i pójdziemy za posłańcami."
"Czyż nie przysięgaliście przedtem,
że nigdy nie znikniecie?
45.  Zamieszkaliście domostwa
tych, którzy byli niesprawiedliwi
dla siebie samych;
i stało się dla was jasne,
jak postąpiliśmy z nimi;
i przytoczyliśmy wam przypowieści. "
46.  Oni uciekali się do swojej chytrości,
lecz u Boga jest wszystka ich chytrość,
choćby nawet ich chytrość
była zdolna przesunąć góry.
47.  I nie uważaj,
iż Bóg nie dotrzymuje obietnicy,
którą dał Swoim posłańcom.
Zaprawdę, Bóg jest potężny, włada zemstą
48.  w Dniu, kiedy ziemia
zostanie zamieniona na inną ziemię,
i tak samo niebiosa,
i kiedy oni stawią się przed Bogiem,
Jedynym, Wszechpotężnym!
49.  Zobaczysz tego Dnia
grzeszników zakutych w kajdany;
50.  ich szaty będą ze smoły,
a ich twarze będzie pokrywał ogień;
51.  tak by mógł zapłacić Bóg każdej duszy
za to, co ona sobie zdobyła.
Zaprawdę, Bóg jest szybki w rachunku!
52.  To jest obwieszczenie dla ludzi,
aby byli przez nie ostrzeżeni
i aby wiedzieli,
iż On jest Bogiem Jedynym;
i aby się opamiętali
ludzie obdarzeni rozumem!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 15 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Ra.
To są znaki Księgi
i Koranu jasnego!
2.  Być może, ci, którzy nie uwierzyli,
chcieliby być muzułmanami?!
3.  Pozostaw ich
niech oni jedzą i cieszą się używaniem
i niech zwodzi ich nadzieja!
Oni niebawem się dowiedzą!
4.  I nie zniszczyliśmy żadnego miasta,
którego los nie byłby przesądzony
wiadomym pismem.
5.  Żaden naród nie wyprzedzi swego terminu
ani też go nie opóźni.
6.  Oni powiedzieli:
"O ty, któremu zostało dane napomnienie!
zaprawdę, jesteś opętany!
7.  Dlaczego nie przyjdziesz do nas z aniołami,
jeśli jesteś z liczby prawdomównych?"
8.  My nie posyłamy aniołów inaczej,
jak tylko z prawdą,
i niewierni wówczas nie otrzymają zwłoki.
9.  Zaprawdę, My posłaliśmy napomnienie
i My jesteśmy jego stróżami!
10.  I wysłaliśmy już posłańców przed tobą
pomiędzy społeczności dawnych ludów.
11.  Ale każdy posłaniec, który do nich przyszedł,
był wyśmiewany.
12.  W ten sposób My sprawiamy, iż to przenika
w serca grzeszników.
13.  Oni nie wierzą w niego,
a już przeminęła tradycja przodków.
14.  Jeślibyśmy nawet otwarli im bramę nieba
i oni by tam wstępowali,
15.  to i tak powiedzieliby:
"Nasze spojrzenia zostały zamroczone
albo też jesteśmy ludźmi zaczarowanymi."
16.  Umieściliśmy na niebie konstelacje
i ozdobiliśmy je dla patrzących.
17.  Ochroniliśmy je też przed szatanem przeklętym.
18.  A jeśli kto podsłuchuje ukradkiem,
to postępuje za nim płomień jaśniejący.
19.  A ziemię rozpostarliśmy
i rzuciliśmy na nią solidnie stojące;
i sprawiliśmy, iż wyrosła na niej
wszelka rzecz wyważona.
20.  I przygotowaliśmy na niej
wszelkie środki do życia,
dla was i dla tych,
których wy nie zaopatrujecie.
21.  I nie ma żadnej rzeczy,
której nie posiadalibyśmy pełne skarby;
My zsyłamy ją tylko według wiadomej miary.
22.  My posyłamy wiatry użyźniające,
My spuszczamy z nieba wodę
i dajemy ją wam do picia,
lecz nie wy jesteście jej strażnikami.
23.  Zaprawdę, My dajemy życie
i My sprowadzamy śmierć;
My jesteśmy dziedzicami wszystkiego!
24.  My znamy dobrze tych spośród was,
którzy się wysuwają naprzód,
i znamy także tych,
którzy pozostają w tyle.
25.  Zaprawdę, twój Pan ich zbierze!
Zaprawdę, On jest mądry, wszechwiedzący!
26.  My stworzyliśmy człowieka
z suchej gliny, z ukształtowanego mułu.
27.  A dżiny stworzyliśmy wcześniej
z ognia palącego.
28.  I oto powiedział twój Pan do aniołów:
"Ja stwarzam człowieka
z suchej gliny, z uformowanego mułu.
29.  A kiedy go ukształtuję harmonijnie
i tchnę w niego z Mojego ducha,
to padnijcie przed nim, wybijając pokłony!"
30.  I pokłonili się aniołowie wszyscy razem,
31.  z wyjątkiem Iblisa;
on odmówił przyłączenia się do tych,
którzy wybijają pokłony.
32.  Powiedział Pan:
"O Iblisie!
Cóż z tobą, iż nie jesteś z tymi,
którzy wybijają pokłony?"
33.  On powiedział:
"Ja nie będę wybijał pokłonów
przed człowiekiem, którego stworzyłeś
z suchej gliny, z uformowanego mułu."
34.  Powiedział:
"Wychodź więc stąd!
Jesteś przeklęty!
35.  I, zaprawdę, przekleństwo nad tobą
aż do Dnia Sądu!"
36.  On powiedział:
"Panie mój!
Udziel mi zwłoki do Dnia,
kiedy ludzie będą wskrzeszeni!"
37.  Powiedział:
"Bądź więc wśród tych,
którym dano oczekiwać
38.  aż do Dnia czasu oznaczonego."
39.  On powiedział:
"Panie mój!
za to, iż sprowadziłeś mnie z drogi,
ja będę im upiększał to, co jest na ziemi,
i z pewnością wszystkich sprowadzę z drogi,
40.  z wyjątkiem tych spośród Twoich sług,
którzy są szczerze oddani."
41.  Powiedział Pan:
"To jest dla Mnie droga prosta!
42.  Oto Moi słudzy!
Ty nie masz nad nimi żadnej władzy,
oprócz tych spośród błądzących,
którzy pójdą za tobą!"
43.  Zaprawdę, Gehenna
to miejsce spotkania ich wszystkich!
44.  Posiada ona siedem bram;
do każdej bramy jest przydzielona
jakaś ich część.
45.  Zaprawdę; bogobojni
znajdą się wśród ogrodów i źródeł:
46.  "Wejdźcie tutaj w pokoju - bezpieczni!"
47.  I zabraliśmy wszelką nienawiść
tkwiącą w ich piersiach.
Jak bracia, będą spoczywać na łożach
zwróceni ku sobie twarzą w twarz.
48.  Nie dotknie ich tam żadne zmęczenie
i nie będą stamtąd wypędzeni.
49.  Obwieść Moim sługom,
iż Ja jestem Przebaczający, Litościwy!
50.  Zaprawdę, Moja kara
jest karą bolesną!
51.  I obwieść im o gościach Abrahama!
52.  Oto oni weszli do niego
i powiedzieli:
"Pokój!"
On powiedział:
"Doprawdy, my się was obawiamy!"
53.  Oni powiedzieli:
"Nie obawiaj się!
Przynosimy ci radosną wieść
o mądrym chłopcu!"
54.  On powiedział:
"Czy doprawdy obwieszczacie mi tę radosną wieść,
kiedy osiągnąłem już podeszły wiek?
W imię czego więc przynosicie mi tę radosną wieść?"
55.  Powiedzieli:
"Obwieszczamy ci radosną wieść
w całej prawdzie.
Nie bądź więc z liczby tych,
którzy rozpaczają!"
56.  powiedział:
"A kto wątpi w miłosierdzie swego Pana
oprócz tych, którzy zabłądzili?"
57.  Powiedział:
"A jaka jest wasza sprawa, o posłańcy?"
58.  Oni powiedzieli:
"Oto zostaliśmy wysłani do ludu grzeszników,
59.  ale nie do rodziny Lota:
my wyratujemy ją całą,
60.  oprócz jego żony.
Zdecydowaliśmy bowiem,
iż ona będzie pośród tych,
którzy pozostali w tyle."
61.  A kiedy przyszli do rodziny Lota,
62.  on powiedział:
"Zaprawdę, jesteście ludźmi nieznanymi!"
63.  Oni powiedzieli:
"Wcale nie!
My przyszliśmy do ciebie z tym,
w co oni powątpiewali.
64.  Przyszliśmy do ciebie z prawdą
i jesteśmy prawdomówni!
65.  Wyruszaj więc nocą w drogę
z twoją rodziną;
idź za nimi
i niech nikt się nie ogląda;
idźcie tam, gdzie wam nakazano!"
66.  I wydaliśmy taki rozkaz,
aby ci, którzy rankiem znajdą się w tyle,
zostali odcięci.
67.  Ludzie z miasta
przybyli uradowani.
68.  On powiedział:
"To są moi goście.
Nie zniesławiajcie mnie!
69.  Bójcie się Boga!
Nie okrywajcie mnie wstydem!"
70.  Oni powiedzieli:
"Czyż my nie zabroniliśmy ci
obcowania ze światem?"
71.  On powiedział:
"Oto moje córki,
jeśli już macie coś czynić!"
72.  Na twoje życie.
Oni, zaprawdę, w swoim odurzeniu
wędrują na ślepo!
73.  I pochwycił ich krzyk o wschodzie słońca.
74.  I wywróciliśmy miasto od dołu do góry,
i spuściliśmy na nich deszcz kamieni
z palonej gliny.
75.  Zaprawdę, w tym są znaki
dla tych, którzy umieją je czytać!
76.  Zaprawdę, ono jest na drodze jeszcze istniejącej!
77.  Zaprawdę, w tym jest znak dla wierzących!
78.  I mieszkańcy Gąszczu
byli z pewnością niesprawiedliwi!
79.  Przeto zemściliśmy się na nich.
zaprawdę, obydwa miasta stały się jasnym wzorem!
80.  I oto mieszkańcy Al-Hidżr
uznali wysłanników za kłamców.
81.  My przynieśliśmy im Nasze znaki,
lecz oni się odwrócili.
82.  I drążyli mieszkania w górach,
bezpieczni.
83.  I pochwycił ich krzyk o rannej porze.
84.  I na nic im się przydało
to, co oni zyskali.
85.  Przecież stworzyliśmy niebiosa i ziemię,
i to, co się między nimi znajduje,
w całej prawdzie.
Godzina nadejdzie z pewnością!
Przebacz im więc przebaczeniem pięknym!
86.  Zaprawdę, twój Pan
jest Stwórcą, Wszechwiedzącym!
Daliśmy tobie siedem powtarzanych
i Koran wspaniały.
88.  Nie wytężaj więc oczu
ku temu, co daliśmy w używanie
pewnym grupom spośród nich.
I nie użalaj się nad nimi.
Pochyl twoje skrzydło nad wiernymi
89.  powiedz:
"Zaprawdę, ja jestem jawnie ostrzegającym
90.  Podobnie zesłaliśmy na tych,
91.  którzy dzielili Koran na części.
92.  Na twojego Pana!
My ich wszystkich zapytamy
93.  o to, co oni czynili
94.  Wyznawaj otwarcie
to, co tobie zostało nakazane,
i odwróć się od bałwochwalców!
95.  My tobie wystarczymy
bez szyderców,
umieszczających obok Boga
jakiegoś innego boga.
96.  Ale niebawem oni się dowiedzą
97.  My wiemy, iż twoja pierś się ściska
na to, co oni mówią.
98.  Głoś chwałę twego Pana
Bądź wśród tych, którzy wybijają pokłony!
99.  Czcij twego Pana,
aż przyjdzie do ciebie pewność!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 16 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Nadejdzie rozkaz Boga.
Nie starajcie się go przyśpieszyć!
Niech Bogu będzie chwała!
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu dodają jako współtowarzyszy!
2.  On zsyła aniołów wraz z Duchem,
pochodzącym od Jego rozkazu,
na kogo chce spośród Swoich sług:
"Ostrzegajcie, iż nie ma boga, jak tylko Ja!
Przeto, bójcie się Mnie!"
3.  On stworzył niebiosa i ziemię
w całej prawdzie.
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu dodają jako współtowarzyszy!
4.  On stworzył człowieka z kropli spermy,
a jednak on jest jego jawnym przeciwnikiem.
5.  On stworzył dla was zwierzęta,
które dostarczają wam ciepła i innych korzyści;
i z nich wy się żywicie.
6.  Widzicie w nich piękno,
kiedy przypędzacie je wieczorem na spoczynek,
i kiedy je wypędzacie rano na pastwisko.
7.  One przenoszą wasze ciężary do krainy,
do której zdołalibyście dotrzeć
jedynie z wielkim trudem.
Zaprawdę, wasz Pan jest dobrotliwy, litościwy!
8.  On stworzył konie, muły i osły,
abyście ich dosiadali,
a także dla ozdoby.
I On stwarza to, czego wy nie znacie.
9.  Bogu przypada wskazywanie drogi,
ale niektórzy odstępują od niej.
Gdyby On zechciał,
to was wszystkich poprowadziłby drogą prostą.
10.  On jest Tym, który zesłał z nieba wodę:
ona wam służy do picia;
dzięki niej rosną krzewy,
które stanowią paszę.
11.  Przez nią Bóg sprawia,
iż rosną dla was zasiewy,
drzewa oliwne, palmy i winna latorośl
oraz wszelkiego rodzaju owoce.
Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi,
którzy się zastanawiają!
12.  On podporządkował dla was:
noc i dzień, słońce i księżyc;
i gwiazdy są podporządkowane Jego rozkazowi.
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy są rozumni!
13.  I to, co rozsiał dla was po ziemi,
w rozmaitych kolorach;
zaprawdę, w tym. jest znak
dla ludzi, którzy sobie przypominają!
14.  To On podporządkował morze,
abyście jedli z niego świeże mięso
i abyście wydobywali z niego ozdoby,
które nosicie.
I widzisz okręty prujące fale,
abyście mogli poszukiwać Jego dobroci.
Być może, będziecie wdzięczni!
15.  I rzucił na ziemię solidnie stojące
- ażeby ona nie kołysała się z wami -
i rzeki, i drogi;
- być może, pójdziecie drogą prostą! -
16.  i znaki rozpoznawcze,
a według gwiazd oni znajdują drogę.
17.  Czy ten, kto stwarza,
jest taki jak ten, kto nie stwarza?
Czy wy się nie opamiętacie?
18.  A jeślibyście chcieli zliczyć dobrodziejstwa Boga,
to zliczyć ich nie zdołacie.
Zaprawdę, Bóg. jest przebaczający, litościwy!
19.  Bóg zna to, co utrzymujecie w tajemnicy,
i to, co głosicie jawnie.
20.  Ą ci, których oni wzywają poza Bogiem,
nie stwarzają niczego,
albowiem sami zostali stworzeni.
21.  Oni są martwi, nie żyjący,
nie wiedzą, kiedy zostaną wskrzeszeni.
22.  Wasz Bóg - to Bóg Jedyny!
A ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne,
to sercem swoim zaprzeczają;
oni są pełni dumy.
23.  Nie ma żadnej wątpliwości,
iż Bóg wie, co wy ukrywacie
i co głosicie jawnie.
Zaprawdę, On nie kocha ludzi pychą nadętych!
24.  A kiedy im mówią:
"Co zesłał wasz Pan?"
- oni mówią:
To baśnie dawnych przodków."
25.  Niech oni więc niosą swoje ciężary w całości
w Dniu Zmartwychwstania,
i część ciężarów tych ludzi,
których oni sprowadzili z drogi bezwiednie.
Jakże złe jest to, co oni poniosą!
26.  Knuli już podstępy ci, którzy byli przed nimi,
lecz Bóg zniszczył ich budowlę od podstaw.
I zawalił się nad nimi dach;
przyszła na nich kara,
skąd nawet jej nie przeczuwali.
27.  Potem - w Dniu Zmartwychwstania -
Bóg okryje ich hańbą
i powie:
"Gdzież są Moi współtowarzysze,
o których spieraliście się?"
Powiedzą ci, którzy otrzymali wiedzę:
"Zaprawdę, hańba i zło niech spadnie dziś na tych,
którzy nie uwierzyli!"
28.  - tych, których wezwą aniołowie,
niesprawiedliwych dla samych siebie;
oni wtedy upokorzą się całkowicie:
"My nie uczyniliśmy nic złego!"
Ależ przeciwnie!
Zaprawdę, Bóg wie doskonale,
co wy czyniliście!
29.  "Wejdźcie więc do bram Gehenny,
będziecie tam przebywać na wieki!"
A jakże to złe miejsce schronienia
dla ludzi pyszniących się!
30.  A tym, którzy się boją Boga, powiedzą:
"Co to zesłał wasz Pan?"
- oni powiedzą:
Dobro!"
Tych, którzy czynią dobro na tym świecie,
czeka dobro!
A siedziba życia ostatecznego jest lepsza.
Jakże przyjemna jest siedziba bogobojnych!
31.  - Ogrody Edenu, do których oni wejdą,
gdzie w dole płyną strumyki.
Będzie tam dla nich wszystko, co zechcą.
W ten sposób wynagradza Bóg bogobojnych!
32.  - tych, których wezwą aniołowie,
kiedy oni byli dobrymi,
i którym powiedzą:
"Pokój wam!
Wejdźcie do Ogrodu za to, co czyniliście!"
33.  Czy oni oczekują tylko tego,
żeby przyszli do nich aniołowie
lub żeby przyszedł rozkaz od twego Pana?
Tak czynili ci, którzy byli przed nimi.
Bóg nie wyrządził im niesprawiedliwości,
lecz oni sami sobie wyrządzili niesprawiedliwość.
34.  I dosięgły ich nieszczęścia
pochodzące od tego, co oni uczynili.
Objęło ich to, z czego oni się wyśmiewali.
35.  I będą mówili ci,
którzy Jemu dodawali współtowarzyszy:
"Jeśliby zechciał Bóg,
nie czcilibyśmy niczego, poza Nim
- ani my, ani nasi ojcowie -
i nie uważalibyśmy niczego za zakazane,
poza Nim.
Tak czynili ci, którzy byli przed nimi.
Czy posłańcom przypada coś innego
niż obwieszczanie jasne?
36.  Posłaliśmy do każdego narodu posłańca:
"Czcijcie Boga
i unikajcie bałwochwalstwa!"
Wśród nich byli tacy,
których Bóg poprowadził drogą prostą;
i byli tacy,
którzy słusznie popadli w obłęd.
Wędrujcie po ziemi i popatrzcie,
jaki był ostateczny koniec tych,
którzy zadawali kłam!
37.  I choćbyś nawet bardzo pragnął
poprowadzić ich drogą prostą,
to, zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
tych, których z drogi sprowadza;
oni nie znajdą żadnych pomocników.
38.  Oni przysięgali na Boga
najuroczystszymi przysięgami:
"Bóg nie wskrzesza tego, kto umarł!"
Przeciwnie!
Obietnica Jego musi się ziścić
- lecz większość ludzi nie wie! -
39.  aby wyjaśnić im to, w czym oni się różnią,
i aby wiedzieli ci, którzy nie uwierzyli,
że byli kłamcami.
40 Jeśli chcemy jakiejkolwiek rzeczy,
to wystarczy
jedno Nasze słowo: "Bądź!"
i ona się staje.
41.  A tym, którzy wywędrowali dla sprawy Boga,
po doznaniu niesprawiedliwości,
My przygotujemy z pewnością
na tym świecie piękne pomieszczenie,
lecz nagroda życia ostatecznego
na pewno będzie większa
- o, gdyby oni wiedzieli! -
42.  tym, którzy byli cierpliwi,
tym, którzy zaufali swojemu Panu.
43.  My i przed tobą posyłaliśmy tylko ludzi,
którym daliśmy objawienie
- jeśli o tym nie wiecie,
zapytajcie ludzi napomnienia
44.  z jasnymi dowodami i Pismami.
I zesłaliśmy tobie napomnienie,
abyś wyjaśniał ludziom
to, co zostało im zesłane.
Być może, oni się zastanowią!
45.  Czyż ci, którzy knują złe czyny,
są pewni, że Bóg nie sprawi,
iż pochłonie ich ziemia,
albo że nie przyjdzie do nich kara,
skąd nawet jej nie przeczuwają?
46.  Albo że On nie pochwyci ich
w pełnym ich działaniu;
i oni nie będą zdolni temu przeszkodzić?
47.  Albo że On ich nie pochwyci
w stanie przerażenia?
Lecz, zaprawdę, wasz Pan
jest dobrotliwy, litościwy!
48.  Czy oni nie widzieli, w swojej pokorze,
że każda rzecz, którą stworzył Bóg,
rozpościera swój cień na prawo i na lewo,
wybijając Bogu pokłony?
49.  Bogu wybija pokłony
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi:
wszelkie zwierzę, a także aniołowie,
którzy nie wbijają się w pychę.
50.  Oni obawiają się swojego Pana,
będącego nad nimi,
i czynią to, co im jest nakazane.
51.  Powiedział Bóg:
"Nie bierzcie sobie dwóch bogów!
Przecież jest tylko Jeden Bóg!
Oto Ja! Czcijcie Mnie!"
52.  Do Niego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Jego religia jest na zawsze.
Czy będziecie okazywać bogobojność
względem kogoś innego aniżeli Boga?
53.  Jakiekolwiek macie dobrodziejstwa,
one pochodzą od Boga.
A kiedy dotknie was nieszczęście,
to wy do Niego kierujecie wasze błagania.
54.  Kiedy zaś nieszczęście oddali się od was,
to niektórzy dodają współtowarzyszy
swojemu Panu,
55.  ażeby nie być wdzięcznym za to, co im daliśmy.
Używajcie więc, a niebawem się dowiecie!
56 Oni udzielają części z tego,
w co ich zaopatrzyliśmy,
temu, czego oni nie znają.
Na Boga!
Wy zostaniecie zapytani o to,
co wymyśliliście!
57.  Oni przypisują Bogu córki
- niech Mu będzie chwała! -
a oni mają to, czego pragną.
58.  A kiedy zwiastują któremuś z nich córkę,
to jego oblicze się zasępia
i jest udręczony.
59.  On ukrywa się przed ludźmi
z powodu tego nieszczęścia,
które mu obwieszczono:
czy on ma je zachować, mimo poniżenia,
czy też pogrzebać je w prochu.
Jakże źle oni rozumują!
60.  Ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne,
są przykładem zła;
natomiast Bóg jest przykładem tego,
co najwznioślejsze.
On jest Potężny, Mądry!
61.  Jeśliby Bóg karał ludzi
z powodu ich niesprawiedliwości,
to nie pozostawiłby na ziemi
żadnego stworzenia.
Lecz On daje im zwłokę do oznaczonego czasu.
A kiedy nadejdzie ich termin,
to oni nie będą mogli opóźnić go ani przyśpieszyć
nawet o jedną godzinę.
62.  Oni przypisują Bogu to,
czego sami nienawidzą.
Ich języki wypowiadają kłamstwo,
kiedy mówią, że czeka ich to, co piękne.
Nie ma wątpliwości, iż czeka ich ogień
i że oni będą wrzuceni pierwsi.
63.  Na Boga!
My posyłaliśmy już posłańców do narodów przed tobą,
lecz szatan upiększał im ich czyny.
On jest dzisiaj ich opiekunem
i spotka ich kara bolesna.
64.  Posłaliśmy tobie Księgę tylko dlatego,
abyś im wyjaśnił to, w czym oni się różnią,
i jako drogę prostą i miłosierdzie
dla ludzi, którzy wierzą.
65.  Bóg zesłał z nieba wodę
i ożywił przez nią ziemię po jej śmierci.
Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi,
którzy słuchają!
66.  Zaprawdę, macie pouczający przykład
w waszych trzodach!
My poimy was tym, co jest w ich wnętrznościach,
między pokarmem strawionym a krwią
- mlekiem czystym, przyjemnym dla pijących.
67.  A z owoców palm i winnej latorośli
czerpiecie dla siebie napój oszałamiający
i wyśmienite pożywienie.
Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi,
którzy są rozumni!
68.  I objawił twój Pan pszczołom:
"Wybierajcie sobie wasze mieszkania
w górach, w drzewach i w tym, co ludzie budują;
69.  następnie jedzcie ze wszystkich owoców
i chodźcie pokornie drogami swego Pana!"
Z wnętrzności ich wychodzi napój różnego koloru,
w którym ludzie znajdują uzdrowienie.
Zaprawdę, w tym jest znak dla ludzi,
którzy się zastanawiają!
70.  Bóg stworzył was,
potem was wezwie.
Wśród was bywają tacy,
którzy żyją do najnędzniejszej zgrzybiałości,
tak iż niczego już nie wiedzą,
choć przedtem wiedzieli.
Zaprawdę, Bóg jest wszechwiedzący, wszechmocny!
71.  Bóg wywyższył jednych z was nad drugimi
w rozdziale swoich dóbr.
Lecz ci, którym dano więcej,
nie oddadzą swoich dóbr
swoim niewolnikom,
tak iżby byli równi.
Czyżby zaprzeczali dobroci Boga?
72.  Bóg dał wam żony spośród was samych.
A z waszych żon dał wam synów i wnuków;
i zaopatrzył was w dobre rzeczy.
Czyżby więc wierzyli w fałsz,
a nie w dobrodziejstwo Boga?
73.  Czy oni mają czcić, poza Bogiem, to,
co nie może im dać żadnego zaopatrzenia,
ani z niebios, ani z ziemi,
i nie jest zdolne nic uczynić?
74.  Nie dodawajcie więc Bogu
Jemu podobnych!
Zaprawdę, Bóg wie, a wy nie wiecie!
75.  Bóg przytacza jako przykład
pewnego sługę - niewolnika,
który nie ma nad niczym władzy,
oraz tego, kogo zaopatrzyliśmy
zaopatrzeniem pięknym,
z którego on rozdaje skrycie i jawnie.
Czy oni są jednakowi?
Chwała niech będzie Bogu!
Ale większość ludzi nie wie.
76.  I Bóg przytacza jako przypowieść dwóch ludzi:
jeden z nich jest niemy, niczego nie może
i jest ciężarem dla swego pana.
Gdziekolwiek on go skieruje,
to ten nie przyniesie nic dobrego.
Czy on jest równy swemu panu,
który rozkazuje sprawiedliwie
i znajduje się na drodze prostej?
77.  Do Boga należy wszystko,
co skryte w niebiosach i na ziemi,
a rozkaz dotyczący Godziny
będzie jak mgnienie oka
albo jeszcze mniej.
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
78.  Bóg wyprowadził was z łona waszych matek.
Wy nie widzieliście niczego.
On dał wam słuch, wzrok i serca.
Być może, będziecie wdzięczni!
79.  Czyż oni nie widzieli
ptaków posłusznych w przestworzu nieba,
których nie podtrzymuje nikt, jak tylko Bóg?
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy wierzą!
80.  Bóg uczynił wam w waszych namiotach mieszkanie
i przygotował dla was namioty ze skór zwierzęcych,
które znajdujecie lekkimi
w dniu, kiedy się przenosicie,
i w dniu, kiedy się zatrzymujecie na postój.
A z wełny, sierści i włosia
- wyposażenie i doczesny pożytek.
81.  Bóg dostarczył wam
z tego, co stworzył, cienie;
i przygotował dla was w górach schronienia;
oraz ubrania,
które was chronią przed gorącem,
i ubrania, które was chronią
przed wzajemną gwałtownością.
Tak dopełnia On Swojego dobrodziejstwa dla was!
Być może, wy się poddacie całkowicie!
82.  A jeśli oni odwrócą się plecami,
to do ciebie należy tylko
obwieszczenie jasne.
83.  Oni znają dobrodziejstwo Boga,
a potem zaprzeczają mu.
Większość z nich to niewdzięcznicy.
84.  W Dniu, kiedy My postawimy świadka
z każdego narodu,
nie będzie już dane pozwolenie
tym, którzy nie uwierzyli;
i oni nie otrzymają przebaczenia.
85.  Kiedy zobaczą karę,
ci, którzy byli niesprawiedliwi,
nie otrzymają żadnej ulgi
ani nie będzie im dana żadna zwłoka.
86.  A kiedy ci, którzy dodawali współtowarzyszy,
zobaczą ich,
powiedzą:
"Panie nasz!
Oto ci, których my dawaliśmy Tobie za współtowarzyszy
i których wzywaliśmy poza Tobą!"
Wtedy oni rzucą im słowo:
"Zaprawdę, jesteście kłamcami!"
87.  I przedstawią wtedy Bogu swoje poddanie;
zawiodło ich to, co oni wymyślili.
88.  Tym, którzy nie uwierzyli
i który odsunęli się od drogi Boga,
My będziemy zwiększać karę za karą
za to, że szerzyli zgorszenie.
89.  W Dniu, kiedy My postawimy świadka,
z każdego narodu,
spośród nich przeciw nim,
przyprowadzimy ciebie jako świadka
przeciwko tym ludziom.
Zesłaliśmy tobie Księgę
jako wyjaśnienie dla każdej rzeczy
i drogę prostą, i miłosierdzie,
i radosną wieść dla całkowicie poddanych.
90.  Zaprawdę, Bóg nakazuje:
sprawiedliwość, dobroczynność
i szczodrobliwość względem bliskich krewnych!
On zabrania tego, co bezecne, naganne
i występne.
On was napomina
- być może, wy się opamiętacie!
91.  Wypełniajcie wiernie przymierze z Bogiem,
skoro je zawarliście!
Nie łamcie przysiąg,
skoro je złożyliście,
boć przecież uczyniliście Boga
waszym poręczycielem!
Zaprawdę, Bóg wie, co wy czynicie!
92.  Nie bądźcie jak ta, która rozkręciła
swoje przędziwo na włókna,
mocno je przedtem skręciwszy.
Nie posługujcie się waszymi przysięgami
dla wzajemnego oszukiwania się,
uważając, iż jeden naród jest większy od drugiego.
Bóg was w ten sposób tylko doświadcza.
On wam ukaże jasno
w Dniu Zmartwychwstania
to, w czym się różniliście!
93.  Gdyby zechciał Bóg,
to uczyniłby was jednym narodem.
Lecz On sprowadza z drogi, kogo chce,
i prowadzi drogą prostą, kogo chce.
Wy z pewnością zostaniecie zapytani
o to, co czyniliście.
94.  Nie używajcie między sobą waszych przysiąg
jako podstępu,
aby nie pośliznęła się wam noga,
solidnie przedtem stojąca.
Wy zakosztujecie zła
za to, iż odsunęliście się od drogi Boga,
i kara wasza będzie ogromna.
95.  I nie przehandlujcie za niską cenę
przymierza z Bogiem!
To, co się znajduje u Boga,
jest dla was lepsze,
gdybyście tylko wiedzieli!
96.  To, co wy posiadacie,
wyczerpuje się;
a to, co jest u Boga,
jest trwałe.
My z pewnością zapłacimy
tym, którzy byli cierpliwi,
nagrodą piękniejszą
aniżeli to, co oni czynili.
97.  Tego, kto spełni dobre dzieło
- czy to .mężczyzna, czy kobieta -
i jest wierzącym,
My ożywimy życiem wspaniałym,
i takim wypłacimy ich wynagrodzenie
czymś piękniejszym niż to, co czynili.
98.  Kiedy recytujesz Koran,
to szukaj ucieczki u Boga
przed szatanem przeklętym!
99.  Nie ma on bowiem żadnej władzy
nad tymi, którzy uwierzyli
i którzy ufają swojemu Panu.
100.  Jego władza jest tylko nad tymi,
którzy biorą sobie jego za opiekuna
i którzy przez niego są bałwochwalcami.
101.  A kiedy My zmieniamy jeden znak na inny
- a Bóg wie najlepiej, co zsyła -
to oni mówią:
"Ty jesteś tylko oszustem!"
Lecz większość z nich nie wie.
102.  Powiedz:
"Zesłał go święty Duch od twego Pana,
z całą prawdą,
aby utwierdzić tych, którzy uwierzyli,
i jako drogę prostą i radosną wieść
dla muzułmanów."
l03.  My wiemy, że oni mówią:
"Jego uczy tylko zwykły człowiek."
Język tego, na którego oni wskazują, jest obcy,
a ten - to język arabski, jasny!
104.  Zaprawdę, tych, którzy nie wierzą
w znaki Boga,
Bóg nie poprowadzi drogą prostą
i spotka ich kara bolesna!
105 Jedynie kłamstwo wymyślają ci,
którzy nie wierzą w znaki Boga;
tacy są kłamcami!
106.  Ten, kto nie wierzy w Boga,
choć przedtem w Niego wierzył
- z wyjątkiem tego, kto został zmuszony,
lecz serce jego jest spokojne w wierze -
ten, kto otworzył swą pierś na niewiarę
- nad nimi wszystkimi będzie gniew Boga
i spotka ich kara ogromna!
107.  Tak się stanie dlatego,
że oni kochali życie tego świata
bardziej aniżeli życie ostateczne,
i dlatego, iż Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludzi niewierzących.
108.  To są ci, którym Bóg nałożył pieczęć
na serca, słuch i spojrzenie.
Tacy są niedbali.
109.  Nie ma wątpliwości,
iż w życiu ostatecznym oni są stratni.
110.  Zaprawdę, twój Pan
będzie z pewnością przebaczający i litościwy
dla tych, którzy razem wywędrowali,
po tym jak zostali doświadczeni,
a następnie prowadzili walkę i byli cierpliwi.
111.  W Dniu, kiedy przyjdzie każda dusza,
przytaczając dowody dla własnej obrony,
każdej duszy zostanie w pełni zapłacone
za to, co ona uczyniła,
i nikt nie dozna niesprawiedliwości.
112.  I Bóg przytacza jako podobieństwo
pewne miasto bezpieczne i spokojne.
Otrzymywało ono obfite zaopatrzenie
ze wszystkich stron,
lecz nie uznawało dobrodziejstw Boga.
Dał mu więc Bóg zakosztować
szaty głodu i strachu
za to, co uczynili.
113.  I przyszedł do nich posłaniec spośród nich,
lecz oni uznali go za kłamcę.
Przeto dosięgła ich kara,
wówczas gdy byli niesprawiedliwi.
114.  Jedzcie więc z tego, czym obdarzył was Bóg,
to, co jest dozwolone, dobre,
i dziękujcie za dobrodziejstwa Boga,
jeśli Go czcicie!
ll5.  On wam zakazał tylko:
padliny, krwi i mięsa wieprzowego
oraz tego, co zostało złożone w ofierze
czemuś innemu niż Bogu.
Ale jeśli ktoś został zmuszony,
nie będąc przestępcą ani buntownikiem
- to przecież Bóg jest przebaczający, litościwy!
116.  Nie mówcie więc
według tego, co opisują kłamliwie
wasze języki:
"To jest dozwolone, to jest zakazane!"
- w tym celu, aby wymyślić przeciwko Bogu kłamstwo.
Nie będą szczęśliwi ci,
którzy wymyślają przeciw Bogu kłamstwo!
117.  Używanie będzie niewielkie,
a kara bolesna!
118.  Zakazaliśmy już wyznawcom judaizmu
tego, co tobie opowiedzieliśmy.
119.  Jednak twój Pan
jest przebaczający, litościwy
dla tych, którzy czynili zło nieświadomie,
a potem się nawrócili
i poprawili.
l20.  Zaprawdę, Abraham był przewodnikiem narodu,
wiernym Bogu hanifem;
i nie był on z liczby bałwochwalców!
121.  Był on wdzięczny za Jego dobrodziejstwa;
On wybrał go i poprowadził ku drodze prostej
122.  Daliśmy mu dobro na tym świecie
i z pewnością będzie on w życiu ostatecznym
wśród sprawiedliwych!
123.  Następnie objawiliśmy tobie:
"Postępuj za religią Abrahama jak hanif ;
on nie był z liczby bałwochwalców. "
124.  Sabat został narzucony tylko tym,
którzy się sprzeczali w tym przedmiocie .
Zaprawdę, twój Pan rozsądzi między nimi,
w Dniu Zmartwychwstania,
sprawę, w której oni się różnili.
125.  Wzywaj ku drodze twego Pana
z mądrością i pięknym napomnieniem !
Rozmawiaj z nimi w najlepszy sposób!
Zaprawdę, twój Pan zna najlepiej
tych, którzy zeszli z J ego drogi;
i On zna najlepiej tych,
którzy idą drogą prostą!
126.  Jeśli karzecie ,
to karzcie tak, jakbyście sami byli karani .
Lecz jeśli jesteście cierpliwi,
bądźcie nimi, bo to jest lepsze!
127.  Bądź cierpliwy!
Twoja cierpliwość jest tylko przez Boga .
Nie smuć się z ich powodu!
Nie pozostawaj w udręce
dlatego, że oni knują podstęp!
128.  Zaprawdę, Bóg jest z tymi, którzy są bogobojni,
z tymi, którzy czynią dobro !


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 17 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Chwała Temu,
który przeniósł Swojego sługę nocą
z Meczetu świętego do meczetu dalekiego,
którego otoczenie pobłogosławiliśmy,
aby mu pokazać niektóre Nasze znaki.
Zaprawdę,. On jest Słyszący, Widzący!
2.  Daliśmy Mojżeszowi Księgę
i uczyniliśmy ją drogą prostą
dla synów Izraela:
"Nie bierzcie sobie opiekuna
poza Mną,
3.  o potomkowie tych, których zabraliśmy
razem z Noem!
Zaprawdę, on był wdzięcznym sługą!"
4.  I postanowiliśmy w tej Księdze
względem synów Izraela:
"Będziecie siać zgorszenie
na ziemi dwukrotnie
i wbijecie się w wielką dumę."
5.  A kiedy nadszedł czas pierwszej obietnicy,
wysłaliśmy przeciwko wam
Nasze sługi obdarzone wielką mocą;
oni przeniknęli aż pomiędzy ich domostwa
i obietnica została wypełniona.
6.  Później znowu daliśmy wam
pewien odwet nad nimi
i pomnożyliśmy wasz majątek i waszych synów,
i uczyniliśmy was liczniejszym ludem.
7.  Jeśli czynicie dobro,
to czynicie dobro dla siebie samych;
a jeśli czynicie zło,
to też dla siebie samych.
A kiedy nadeszła obietnica ostatnia...
po to, aby udręczyć wasze oblicza,
aby mogli wejść do świątyni,
tak jak weszli po raz pierwszy,
i aby zniszczyć całkowicie
to, czym zawładnęli.
8.  Być może, wasz Pan zmiłuje się nad wami;
a jeśli powrócicie,
to i My powrócimy,
lecz przygotowaliśmy Gehennę
jako więzienie dla niewiernych.
9.  Oto ten Koran prowadzi
ku temu, co jest bardziej proste,
i obwieszcza wiernym,
którzy czynią dobre dzieła,
iż czeka ich nagroda wielka;
10.  i że dla tych, którzy nie wierzą
w życie ostateczne,
przygotowaliśmy karę bolesną.
11.  Człowiek wzywa zło,
podobnie jak wzywa dobro;
człowiek jest zawsze popędliwy.
12.  Uczyniliśmy noc i dzień
dwoma znakami.
Potem ścieramy znak nocy
i czynimy jasność znakiem dnia,
abyście poszukiwali łaski
u waszego Pana
i abyście znali liczbę lat
i liczenie.
My wyjaśniliśmy doskonale każdą rzecz.
13.  I każdemu człowiekowi
przywiązaliśmy do szyi jego los,
i w Dniu Zmartwychwstania
My wyciągniemy księgę,
którą on znajdzie rozpostartą:
14.  Przeczytaj twoją księgę!
Ona dziś wystarczy tobie
jako wystawiony ci rachunek!"
l5.  Ten, kto idzie drogą prostą,
idzie nią dla siebie samego;
a ten, kto błądzi,
błądzi na szkodę sobie samemu.
Żadna dusza niosąca ciężar
nie poniesie ciężaru innej .
My nie karaliśmy nigdy,
zanim nie wysłaliśmy posłańca.
16.  A kiedy chcemy zgubić jakieś miasto,
to nakazujemy jego mieszkańcom
żyjącym w dobrobycie,
aby oddawali się tam rozpuście.
Wtedy sprawdza się nad nim słowo
i niszczymy je całkowicie.
17.  " Ileż to pokoleń wygubiliśmy
po Noem!
Wystarczy twój Pan,
świadomy i jasno widzący
grzechy Swoich sług!
18.  Temu, kto pragnie życia przemijającego,
My pośpiesznie dajemy mu w nim
to, co chcemy i komu chcemy.
Następnie przygotowujemy mu Gehennę,
aby się w niej palił,
poniżony, odrzucony.
19.  A ci, którzy pragną życia ostatecznego
i zdążają ku niemu z wielkim zapałem,
i są wierzącymi,
doczekają się uznania
za swoją gorliwość.
20.  My wszystkich wspomożemy
- i tych, i tych -
z darów twego Pana;
a dary twego Pana
nie są nigdy ograniczone.
21.  Spójrz, jak daliśmy pierwszeństwo
jednym nad drugimi!
A życie ostateczne z pewnością
ma więcej stopni i więcej wyróżnienia!
22.  Nie umieszczaj razem z Bogiem
żadnego innego boga,
abyś nie został poniżonym i opuszczonym!
23.  I postanowił twój Pan,
abyście nie czcili nikogo innego,
jak tylko Jego;
i dla rodziców - dobroć!
A jeśli jedno z nich lub oboje
osiągną przy tobie starość,
to nie mów im: "precz!"
i nie popychaj ich,
lecz mów do nich słowami pełnymi szacunku!
24.  Pochylaj ku nim skrzydło łagodności,
przez miłosierdzie,
i mów:
"Panie mój, bądź dla nich miłosierny,
tak jak oni byli, wychowując mnie,
kiedy byłem mały."
25.  Wasz Pan wie najlepiej,
co jest w waszych duszach,
jeśli jesteście dobrzy.
I On, zaprawdę, jest przebaczający
dla tych, którzy się nawracają!
26.  I dawaj krewnemu, co mu się należy,
i biednemu, i podróżnemu;
lecz nie rozrzucaj nadmiernie!
27.  Zaprawdę, rozrzutni są braćmi szatanów,
a szatan jest niewdzięczny względem swego Pana.
28.  A jeśli odsuniesz się od nich,
to poszukując miłosierdzia twego Pana,
którego się spodziewasz,
powiedz im chociaż przyjemne słowo.
29.  I nie kładł ręki zaciśniętej
na twoją szyję,
i nie otwieraj jej też
zbyt szeroko,
bo zostaniesz zganiony, biedny.
30.  Zaprawdę, twój Pan
daje hojne zaopatrzenie
temu, komu chce, i wymierza je!
Zaprawdę, On jest
względem swoich sług
w pełni świadomy i jasno widzący!
31.  I nie zabijajcie waszych dzieci
z obawy przed niedostatkiem.
My im damy zaopatrzenie,
podobnie jak wam.
Zaiste, zabijanie ich
jest wielkim grzechem!
32.  I nie zbliżajcie się do cudzołóstwa!
Zaprawdę, jest to czyn szpetny
i jakże to zła droga!
33.  I nie pozbawiajcie nikogo życia,
które Bóg uczynił świętym,
chyba że zgodnie z prawem!
A jeśli kto został zabity niesprawiedliwie,
to My dajemy jego bliskiemu władzę.
Lecz niech on nie przesadza w zabijaniu;
on z pewnością otrzyma pomoc!
34.  Zbliżajcie się do majątku sieroty
w sposób najbardziej odpowiedni;
zanim ona dojdzie do wieku dojrzałego.
Wypełniajcie wasze zobowiązania,
ponieważ o zobowiązanie zapytają.
35.  Dawajcie pełną miarę, kiedy mierzycie,
i ważcie wagą sprawiedliwą!
To jest lepsze i piękniejsze
w swoim rezultacie.
36.  I nie idź w ślad za tym,
o czym nie masz wcale wiedzy!
Zaprawdę, słuch, wzrok i serce
bądź z tego zdawały sprawę!
37.  I nie stąpaj dumnie po ziemi,
bo przecież nie rozerwiesz ziemi
ani nie osiągniesz wysokości gór.
38.  To, co jest złe w tym wszystkim,
jest dla twego Pana wstrętne.
39.  Oto co objawił ci
twój Pan z mądrości.
I nie umieszczaj obok Boga
żadnego innego boga,
bo zostaniesz wrzucony do Gehenny,
zganiony, wzgardzony.
40.  Czyż wasz Pan tylko dla was wybrał synów,
a dla Siebie wziął córki spośród aniołów?
Zaprawdę, mówicie straszne słowo!
41.  Daliśmy w tym Koranie wyjaśnienia,
aby byli napomniani,
lecz to powiększyło tylko ich niechęć.
42.  Powiedz:
"Jeśliby razem z Nim byli jacyś bogowie,
jak mówią,
to oni poszukiwaliby drogi
aż do Władcy Tronu."
43.  Niech Mu będzie chwała!
On jest wynioślejszy
ponad to, co mówią,
wyniosłością wielką!
44.  Wysławia Go siedem niebios i ziemia
oraz ci, którzy się tam znajdują.
I nie ma żadnej rzeczy,
która by nie głosiła Jego chwały.
Lecz wy nie pojmujecie ich wysławiania.
Zaprawdę, On jest Wspaniałomyślny, Przebaczający!
45.  A kiedy recytujesz Koran,
to My zaciągamy zasłonę
między tobą a tymi,
którzy nie wierzą w życie ostateczne.
46.  Położyliśmy na ich serca osłony,
aby nie pojmowali,
a na ich uszy - głuchotę.
Kiedy wspominasz w Koranie
swego Pana, Jedynego,
oni odwracają się plecami ze wstrętem.
47.  My wiemy doskonale,
czemu oni się przysłuchują,
kiedy się tobie przysłuchują,
a także, kiedy się potajemnie zmawiają,
gdy niesprawiedliwi mówią:
"Wy postępujecie tylko
za człowiekiem zaczarowanym!"
48.  Popatrz,
jakie oni przytaczają tobie
przypowieści;
w ten sposób błądzą
i nie mogą znaleźć drogi!
49.  Oni powiedzieli:
"Kiedy będziemy kośćmi i prochem,
to czyż będziemy wskrzeszeni
w nowym stworzeniu?"
50.  Powiedz:
"Moglibyście nawet być kamieniem lub żelazem,
51.  lub jakimkolwiek tworem,
który wyda się wam wielki!"
Wtedy oni powiedzą:
"Kto spowoduje, iż powrócimy?"
Powiedz:
"Ten, który was stworzył po raz pierwszy."
Oni wtedy potrząsną głowami
i powiedzą:
"Kiedy to?"
Powiedz:
"Być może, wkrótce."
52.  W tym Dniu, kiedy On was wezwie,
a wy odpowiecie przez Jego wysławienie,
pomyślicie sobie,
iż przebywaliście tylko małą chwilę.
53.  I powiedz Moim sługom,
żeby mówili to, co jest lepsze.
Zaprawdę, szatan wznieca spory
pomiędzy nimi;
zaprawdę, szatan jest dla człowieka
wrogiem oczywistym!
54.  Wasz Pan zna was najlepiej.
Jeśli On zechce,
okaże wam miłosierdzie,
albo jeśli zechce,
On was ukarze.
I My nie posłaliśmy ciebie
jako opiekuna nad nimi.
55.  Twój Pan zna najlepiej
tych, którzy są w niebiosach i na ziemi.
My już wyróżniliśmy jednych proroków
nad innymi
i Dawidowi daliśmy Psalmy.
56.  powiedz:
"Wzywajcie tych, których wy uznajecie
poza Nim!
Oni nie są w stanie usunąć od was zła
ani nawet go przesunąć."
57.  Ci, których oni wzywają,
sami poszukują sposobu największego przybliżenia się
do ich Pana;
mają oni nadzieję na Jego miłosierdzie
i obawiają się Jego kary.
Zaprawdę, kary twego Pana należy się strzec!
58.  I nie ma miasta,
którego byśmy nie zniszczyli
przed Dniem Zmartwychwstania
lub którego byśmy nie ukarali
karą okrutną.
To jest zaznaczone w księdze.
59.  Od wysłania znaków
mogłoby powstrzymać Nas jedynie to,
iż przodkowie uznali je za kłamstwo.
I tak daliśmy ludowi Samud wielbłądzicę,
jak jasny znak,
lecz oni postąpili z nią niesprawiedliwie.
My posyłamy Nasze znaki
tylko po to, by przestraszyć.
6O.  Oto powiedzieliśmy tobie:
"Zaprawdę, twój Pan obejmuje ludzi!"
I uczyniliśmy to widzenie,
które tobie pokazaliśmy,
tylko doświadczeniem dla ludzi,
podobnie jak drzewo przeklęte w Koranie.
My ich straszymy,
lecz to tylko powiększa
ich wielki bunt.
61.  I oto powiedzieliśmy do aniołów:
"Oddajcie pokłon Adamowi!"
I oni oddali mu pokłon,
z wyjątkiem Iblisa,
który powiedział:
"Czyż mam oddać pokłon
temu, którego stworzyłeś z gliny?"
62.  I dalej mówił:
"Czy Ty widzisz?
Oto ten, którego uczciłeś bardziej ode mnie.
Jeśli mi dasz zwłokę
do Dnia Zmartwychwstania,
to ja niezawodnie zniszczę jego potomstwo,
z wyjątkiem nielicznych."
63.  powiedział On:
"Idź precz!
A ci spośród nich, którzy pójdą za tobą...
zaprawdę, Gehenna będzie waszą zapłatą,
zapłatą obfitą!
64.  Zwódź swoim głosem,
kogo potrafisz spośród nich!
Zbieraj przeciwko nim
twoją konnicę i twoją piechotę!
Miej uczestnictwo z nimi
w ich bogactwach i w ich dzieciach!
Czyń im obietnice!
- Ale szatan obiecuje im
tylko dla zmylenia -
65.  Lecz, zaprawdę, ty nad Moimi sługami
nie masz władzy!
Twój Pan wystarczy jako opiekun!"
66.  Wasz Pan jest Tym, który dla was
pędzi statek po morzu,
abyście poszukiwali Jego dobroci.
Zaprawdę, On jest dla was miłosierny!
67.  A kiedy dotknie was na morzu nieszczęście,
daleko od was są ci, których wzywacie,
poza Nim.
Lecz kiedy On wyratuje was, wyprowadzając na ląd,
wy się odwracacie.
Zaprawdę, człowiek jest niewdzięczny!
68.  Czy jesteście pewni tego,
iż On nie pogrąży razem z wami szmat lądu
albo iż nie wyśle przeciwko wam
wichru z kamieniami -
a wtedy nie znajdziecie żadnego opiekuna?!
69.  Albo czy jesteście zabezpieczeni przed tym,
iż On zawróci was tutaj po raz drugi
i rozpęta przeciwko wam
gwałtowny huragan, i potopi was
za to, iż pozostaliście niewiernymi?
Wtedy nie znajdziecie przeciwko Nam
żadnego wspomożyciela.
70.  My obdarzyliśmy szlachetnością synów Adama.
My nosiliśmy ich na lądzie i na morzu.
My zaopatrzyliśmy ich wspaniałymi dobrami.
My wyróżniliśmy ich wielkim wyróżnieniem
ponad wielu spośród tych, których stworzyliśmy.
71.  W Dniu, kiedy wezwiemy wszystkich ludzi
razem z ich przewodnikiem,
to ci, którym zostanie dana księga
do ich prawicy
- będą czytać swoją księgę
i nie zostanie im wyrządzona niesprawiedliwość,
nawet na łupinkę daktyla.
72.  A kto był ślepy w tym życiu,
będzie ślepy w życiu ostatecznym
i jeszcze bardziej zabłądzi z drogi.
73.  Oni byli już bliscy tego,
by pokusą odwieść cię od wszystkiego,
co tobie objawiliśmy;
abyś wymyślił przeciwko Nam
coś innego.
I wtedy oni wzięliby sobie ciebie
jako bliskiego przyjaciela.
74.  I gdybyśmy cię nie umocnili,
to byłbyś gotów
skłonić się ku nim.
75.  Wtedy dalibyśmy ci zakosztować
podwójnie życia i podwójnie śmierci.
Potem już nie znalazłbyś dla siebie,
przeciwko Nam, żadnego pomocnika.
76.  Oni omal nie zdołali cię skłonić
do opuszczenia tej ziemi,
by ciebie z niej wypędzić;
ale oni wtedy przebywaliby na niej
tylko niewiele czasu po tobie.
77.  Taki był zwyczaj w postępowaniu względem tych,
których wysłaliśmy przed tobą,
spośród Naszych posłańców;
a ty nie znajdziesz zmiany
dla Naszego zwyczaju.
78.  Odprawiaj modlitwę
przy skłanianiu się słońca,
aż do ciemności nocy,
a recytację - o świcie.
Zaprawdę, recytacja o świcie
znajduje świadków!
79.  A nocą czuwaj na modlitwie,
to będzie dla ciebie zasługa dobrowolna;
być może, twój Pan pośle cię
na miejsce chwalebne.
80.  I powiedz:
"Panie mój!
Wprowadź mnie wejściem prawdy
i wyprowadź mnie wyjściem prawdy!
I daj mi, z Twojej strony,
władzę wspomagającą!"
81.  I powiedz:
"Przyszła prawda i zniknął fałsz.
Zaprawdę, fałsz musi zniknąć!"
82.  My zsyłamy poprzez Koran
to, co jest uzdrowieniem i miłosierdziem
dla wiernych;
a niesprawiedliwym
powiększa on tylko stratę.
83.  Kiedy My obsypujemy człowieka
dobrodziejstwami,
on się odwraca i oddala;
a kiedy dotknie go nieszczęście,
jest zrozpaczony.
84.  Powiedz:
"Każdy działa na swój sposób,
lecz Pan wasz wie najlepiej,
kto idzie prostą drogą."
85.  I zapytają ciebie o Ducha.
Powiedz:
"Duch pochodzi od rozkazu mojego Pana,
lecz wam dano tylko niewiele wiedzy."
86.  Jeślibyśmy chcieli,
to zabralibyśmy tobie z pewnością
to, co ci objawiliśmy;
i nie znalazłbyś potem dla siebie
przeciwko Nam żadnego opiekuna,
87.  chyba jedynie dzięki miłosierdziu twego Pana.
Zaprawdę, łaska Jego dla ciebie jest wielka!
88.  Powiedz:
"Jeśliby się zebrali ludzie i dżiny,
aby stworzyć coś podobnego
do tego Koranu,
to oni nie zdołaliby uczynić
nic podobnego,
nawet gdyby się wzajemnie wspomagali."
89.  Przedstawiliśmy ludziom jasno w tym Koranie
wszelkiego rodzaju przykłady;
lecz większość ludzi upiera się przy tym,
by być niewiernymi.
90.  Oni powiedzieli:
"Nie uwierzymy ci,
dopóki nie sprawisz,
by wytrysło dla nas źródło z ziemi;
91.  albo dopóki nie będziesz miał ogrodu
z palmami i winną latoroślą
i dopóki nie wytrysną wśród nich
obfite strumyki;
92.  albo dopóki nie sprawisz
- jak to twierdziłeś -
iż spadnie na nas niebo płatami;
albo nie przyprowadzisz
Boga i aniołów jako poręczycieli;
93.  albo dopóki nie będziesz miał domu
ze złotymi ozdobami,
albo dopóki nie wzniesiesz się do nieba.
A nie uwierzymy w twoje wzniesienie się,
dopóki nie ześlesz nam Księgi,
którą będziemy czytać."
Powiedz:
"Chwała niech będzie mojemu Panu!
Czyż nie jestem
tylko człowiekiem - posłańcem?"
94.  I nic nie powstrzymuje ludzi,
by uwierzyli
- kiedy przyszła do nich droga prosta -
jako posłańca?"
95.  Powiedz:
"Jeśliby byli, na ziemi aniołowie,
chodzący po niej w pokoju,
to zesłalibyśmy dla nich z nieba
anioła jako posłańca."
96.  Powiedz:
"Wystarczy Bóg jako świadek
między mną a wami!
Zaprawdę, On jest świadomy i jasno widzący
względem Swoich sług."
97.  Ten, kogo prowadzi Bóg,
idzie drogą prostą;
a dla tych, których On sprowadzi z drogi,
nie znajdziesz opiekunów poza Nim.
My zbierzemy ich w Dniu Zmartwychwstania
- na ich twarzach, ślepych, głuchych, niemych.
Ich miejscem schronienia będzie Gehenna.
Za każdym razem, kiedy będzie przygasać,
My zwiększymy dla nich ogień palący.
98.  Oto ich zapłata
za to, iż nie wierzyli
w Nasze znaki, i mówili:
"Kiedy będziemy kośćmi i prochem,
to czyż naprawdę będziemy wskrzeszeni
w nowym stworzeniu?"
99.  Czyż oni nie pomyśleli,
iż Bóg, który stworzył niebiosa i ziemię,
jest w mocy stworzyć
istoty podobne do nich?
On ustanowił dla nich czas określony,
nie ulegający wątpliwości;
lecz niesprawiedliwi odrzucają wszystko,
oprócz niedowiarstwa.
100.  Powiedz:
"Jeślibyście posiadali skarby miłosierdzia
z obawy przed rozdaniem
- bo człowiek jest bardzo skąpy!"
101.  Daliśmy już Mojżeszowi
dziewięć znaków jasnych.
Zapytaj więc synów Izraela!
Kiedy on przyszedł do nich,
powiedział mu Faraon:
"O Mojżeszu!
Zaprawdę, sądzę, że jesteś zaczarowany!"
l02.  On powiedział:
"Ty dobrze wiesz,
że zesłał je tylko Pan niebios i ziemi,
jako dowody widzialne:
I myślę, zaprawdę, o Faraonie,
że jesteś zgubiony!"
103.  Wtedy on chciał wypędzić ich z kraju,
lecz My zatopiliśmy jego
wraz z tymi, którzy byli z nim.
104.  I powiedzieliśmy po jego śmierci synom Izraela:
"Zamieszkujcie tę ziemię!
A kiedy nadejdzie obietnica
życia ostatecznego,
My przyprowadzimy was
jako różnobarwny tłum."
105.  I z prawdą zesłaliśmy go,
i z prawdą on zstąpił.
I My wysłaliśmy ciebie
tylko jako zwiastuna i ostrzegającego.
106.  I Koran podzieliliśmy,
abyś go recytował ludziom powoli.
I zsyłaliśmy go stopniowo.
107.  powiedz:
"Wierzcie w niego
albo też nie wierzcie!"
Ci, którym wcześniej została dana wiedza,
padają na twarze, wybijając pokłony,
kiedy jest im recytowany,
wybijając pokłony.
108.  Oni mówią:
"Chwała niech będzie Panu naszemu!
Zaprawdę, obietnica naszego Pana
zostanie spełniona!"
109.  Oni padają na twarze płacząc,
i to powiększa ich pokorę.
110.  powiedz:
"Módlcie się do Boga
albo módlcie się do Miłosiernego!
Jakkolwiek byście Go wzywali,
On posiada najpiękniejsze imiona."
Nie bądź zbyt głośny w swojej modlitwie
ani też nie bądź w. niej za cichy!
Poszukaj drogi pośredniej.
111.  I powiedz:
"Chwała niech będzie Bogu,
który nie wziął sobie żadnego syna,
który nie ma żadnego współtowarzysza w królestwie,
który nie ma żadnego opiekuna przeciw poniżeniu! "
Wysławiaj Go, głosząc: "Bóg jest wielki!"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 18 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Chwała niech będzie Bogu,
który zesłał Księgę Swojemu słudze
i nie uczynił w niej żadnej krzywizny!
2.  Księgę prostą, aby ostrzegała
przed strasznym nieszczęściem,
nadchodzącym od Niego,
i zwiastowała wiernym,
którzy czynią dobre dzieła,
iż czeka ich piękna nagroda
3.  - oni tam będą przebywać na wieki -
4.  i aby ostrzegała tych, którzy mówią:
"Bóg wziął Sobie syna. "
5.  Ani oni nie posiadają o tym wiedzy,
ani ich ojcowie.
To słowo wielkiej wagi,
które wychodzi z ich ust!
Oni głoszą jedynie kłamstwo!
6.  I być może, jesteś gotów
zadręczyć się ze zmartwienia,
śledząc ich postępowanie,
jeśli oni nie uwierzą w to opowiadanie.
7.  My uczyniliśmy to, co jest na ziemi,
jej ozdobą,
abyśmy mogli wypróbować,
który z nich jest lepszy w działaniu.
8.  Lecz, zaprawdę, My uczynimy
z niej nagą ziemię!
9.  Czy ty sądzisz,
że mieszkańcy groty i Ar-Rakim
są czymś osobliwym wśród Naszych znaków?
10.  Oto młodzieńcy schronili się do groty
i powiedzieli:
"Panie nasz!
Daj nam miłosierdzie pochodzące od Ciebie
i przygotuj nam słuszną drogę
w naszej sprawie!"
11.  Przeto w tej grocie opieczętowaliśmy ich uszy
- na wiele lat.
12.  Potem wskrzesiliśmy ich,
aby się dowiedzieć,
która z dwóch grup lepiej obliczy,
jak długo oni tam przebywali.
13.  My opowiemy ci ich historię
zgodnie z prawdą.
Byli to młodzieńcy,
którzy uwierzyli w swojego Pana,
i My pomnożyliśmy ich drogę prostą.
14.  I umocniliśmy ich serca,
kiedy powstali i powiedzieli:
"Pan nasz, Pan niebios i ziemi.
Nie będziemy wzywać żadnego boga,
oprócz Niego;
bo powiedzielibyśmy wówczas
obrzydliwe kłamstwo.
15.  Ci nasi ludzie wzięli sobie bogów
poza Nim.
Gdyby oni chociaż przynieśli ze sobą
jasny dowód!
Czyż jest ktoś bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyślił kłamstwo
przeciwko Bogu?
16.  Kiedy oddzielicie się od nich
Pan wasz roztoczy nad wami Swoje miłosierdzie
i przygotuje dla waszej sprawy dogodną podporę."
17.  I mógłbyś był widzieć, jak słońce, kiedy wschodziło,
odsuwało się od ich groty na prawo,
a kiedy zachodziło, mijało ich z lewej strony,
oni zaś znajdowali się
w jej przestronnym wnętrzu.
Oto jeden ze znaków Boga!
Kogo Bóg prowadzi,
ten idzie drogą prostą,
a kogo On sprowadzi z drogi,
ten nie znajdzie żadnego opiekuna
prowadzącego drogą prawości.
18.  Mógłbyś uważać ich za czuwających,
podczas gdy oni byli pogrążeni we śnie;
My odwracaliśmy ich na prawo i na lewo,
a pies ich znajdował się na progu
z wyciągniętymi przednimi łapami.
Gdybyś ich zobaczył,
to z pewnością odwróciłbyś się od nich,
uciekając,
i zapewne ogarnąłby cię strach
na ich widok.
19.  I tak wskrzesiliśmy ich,
żeby się wzajemnie wypytywali.
Jeden z nich powiedział:
Ile czasu tam przebywaliście?"
Oni powiedzieli:
"Przebywaliśmy jeden dzień
albo część jednego dnia."
Oni powiedzieli:
"Wasz Pan wie najlepiej,
ile czasu przebywaliście.
Wyślijcie więc jednego z was do miasta
z waszymi pieniędzmi,
aby się rozejrzał, kto ma najczyściejsze jedzenie,
i przyniósł wam od niego zaopatrzenie;
20.  Bo jeśli oni was odkryją,
to was ukamienują
albo nawrócą was na swoją wiarę,
i wtedy nigdy nie będziecie szczęśliwi."
21.  I tak daliśmy znać o nich,
aby ludzie wiedzieli,
że obietnica Boga jest prawdą
i że nie ma żadnej wątpliwości
co do Godziny!
Kiedy sprzeczali się między sobą w ich sprawie,
powiedzieli:
"Wznieście nad nimi budowlę;
Pan zna ich najlepiej!"
Ci, którzy odnieśli zwycięstwo w ich sprawie,
powiedzieli:
"Powinniśmy zbudować nad nimi meczet!"
22.  Będą mówić:
"Było ich trzech,
a czwartym był ich pies."
I będą mówili:
"Było ich pięciu,
a szóstym z nich był pies"
- starając się odgadnąć to, co skryte.
I będą mówić:
"Było ich siedmiu,
a ósmy wśród nich był pies."
Powiedz:
"Mój Pan zna najlepiej ich liczbę.
Znają ich tylko nieliczni."
Przeto nie prowadź z nimi sporu inaczej,
jak tylko w sposób jawny,
i nie wypytuj o nich żadnego z nich.
23.  Nie mów o niczym:
"Z pewnością uczynię to jutro!",
24.  nie dodawszy: "Jeśli Bóg zechce!"
I wspomnij swojego Pana,
jeśli Go zapomniałeś,
i powiedz:
"Być może, poprowadzi mnie mój Pan
ku temu, co jest bliższe od tego
względem prawości."
25.  I przebywali oni w swej grocie
trzysta lat,
i dodali sobie jeszcze dziewięć.
26.  powiedz:
"Bóg wie najlepiej,
ile oni przebywali.
Do Niego należy to, co skryte
w niebiosach i na ziemi.
Jak dobrze On widzi i słyszy!
Oni nie mają, poza Nim, żadnego opiekuna,
a On nie czyni nikogo współuczestnikiem
w sprawowaniu władzy."
27.  I głoś to, co ci zostało objawione
z Księgi twojego Pana!
- Nikt nie zmieni Jego słów! -
I nie znajdziesz, poza Nim,
miejsca schronienia.
28.  I bądź cierpliwy z tymi,
którzy rano i wieczór wzywają swego Pana,
pragnąc oglądać Jego oblicze.
I niech twoje oczy nie odwracają się od nich
ku ozdobom życia tego świata.
Nie słuchaj tego,
którego serce uczyniliśmy niedbałym
o to, by Nas wspominać,
który postępuje za swoją namiętnością,
którego postępowanie przekracza miarę.
29.  I mów:
"Prawda pochodzi od waszego Pana.
Przeto kto chce, niech wierzy,
a kto nie chce, niech nie wierzy!"
My przygotowaliśmy dla niesprawiedliwych
ogień, który obejmie ich jak płótna namiotu.
Jeśli będą wzywać pomocy,
to zostanie im udzielona w postaci wody
podobnej do roztopionego metalu,
który pali twarze.
Jakże to nieszczęsny napój!
Jakże to złe miejsce wypoczynku!
30.  Zaprawdę, ci, którzy uwierzą
i którzy będą czynić dobre dzieła...
- My na pewno nie pozwolimy,
by przepadła nagroda
temu, kto czynił dobro!
31.  Oto ci, których czekają Ogrody Edenu,
gdzie w dole płyną strumyki.
Będą tam przebywać ozdobieni
bransoletami ze złota,
ubrani w szaty zielone
z jedwabiu i brokatu;
będą tam wypoczywać,
wyciągnięci wygodnie na łożach.
Jakże to wspaniała nagroda!
Jakże to piękne miejsce wypoczynku!
32.  Przytocz im przypowieść o dwóch ludziach:
Jednemu z nich przygotowaliśmy
dwa ogrody winnej latorośli,
które otoczyliśmy palmami;
między nimi umieściliśmy pole zasiane zbożem.
33.  Obydwa ogrody dały swoje plony
i nie przyniosły żadnej straty.
I sprawiliśmy, iż wytrysnął strumyk
między tymi dwoma ogrodami.
34.  I zebrał on owoce.
Powiedział więc swojemu towarzyszowi,
który z nim rozmawiał:
"Ja mam więcej majątku od ciebie
i jestem potężniejszy dzięki moim ludziom."
35.  Wszedł do swojego ogrodu
i, wyrządzając sobie samemu niesprawiedliwość,
powiedział:
"Nie sądzę, żeby to kiedykolwiek zginęło;
36.  i nie wierzę, że nadejdzie Godzina.
A jeśli zostanę sprowadzony do mego Pana,
to znajdę z pewnością coś lepszego,
w zamian za to, aniżeli ten ogród."
37.  I powiedział mu jego towarzysz,
rozmawiając z nim:
"Czy nie wierzysz w Tego,
który cię stworzył z prochu,
następnie z kropli spermy,
a potem dał ci postać człowieka?
38.  Lecz co do mnie...
On jest Bogiem, moim Panem!
I ja nie dodaję memu Panu
żadnego współtowarzysza.
39.  O, gdybyś ty, kiedy wszedłeś do twego ogrodu,
powiedział:
Jeśli Bóg zechce!
Nie ma mocy, jak tylko u Boga!
Chociaż widzisz,
iż mam mniej majątku i dzieci od ciebie,
40.  to, być może, mój Pan da mi wkrótce
coś lepszego niż twój ogród;
a na niego ześle z nieba gwałtowny huragan,
tak iż rankiem zamieni się w nagie wzgórze;
41.  albo też woda zniknie w ziemi
i nie zdołasz jej odnaleźć."
42.  I zniszczone zostały jego owoce.
Wtedy zaczął wykręcać sobie ręce
nad tym, co wydał na ten ogród
- teraz ogołocony do samych drabinek -
i powiedział:
"Biada mi!
O, gdybym był nie dodawał
żadnego współtowarzysza memu Panu!"
43.  I nie miał on nikogo z ludzi,
kto by mu pomógł,
poza Bogiem;
i nie był wspomożony.
44.  W podobnym przypadku opieka jest tylko u Boga,
który jest Prawdą;
On jest najlepszy w nagradzaniu,
On jest najlepszy w ostatecznym wyniku.
45.  I przytocz im przypowieść o życiu tego świata,
które jest podobne do wody,
jaką My spuszczamy z nieba:
miesza się z nią roślinność ziemi
i potem staje się zeschłym zielem,
które rozrzucają wiatry.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
46.  Bogactwo i synowie
to ozdoba życia tego świata.
Lecz dzieła nieprzemijające,
dobre dzieła,
otrzymają lepszą nagrodę u twego Pana
i dają lepszą nadzieję.
47.  W Dniu, kiedy My poruszymy góry
i kiedy zobaczysz,
iż ziemia stała się gładką równiną,
i kiedy ich zgromadzimy,
nie pominąwszy nikogo z nich,
48.  zostaną przedstawieni twemu Panu,
w szeregach:
"Przyszliście do Nas tak,
jak was stworzyliśmy po raz pierwszy;
myśleliście,
że nie wyznaczymy wam czasu spotkania."
49.  I zostanie położona księga.
I zobaczysz grzeszników
przejętych tym, co w niej jest.
Oni będą mówili:
"Biada nam!
Dlaczego ta księga nie opuszcza niczego,
ani małego, ani wielkiego,
w swoim wyliczeniu?"
I znajdą przed sobą wszystko,
co uczynili.
Twój Pan nie wyrządzi krzywdy nikomu.
50.  Kiedy powiedzieliśmy aniołom:
"Oddajcie pokłon Adamowi!"
oni pokłonili się, z wyjątkiem Iblisa,
który był spośród dżinów
i który zbuntował się przeciwko rozkazowi
swojego Pana.
Czyż weźmiecie jego i jego potomstwo
za opiekunów, poza Mną,
podczas gdy oni są dla was wrogami?
jakaż to zła zamiana dla niesprawiedliwych!
51.  ja nie wziąłem ich za świadków
przy stwarzaniu niebios i ziemi
ani przy stwarzaniu ich samych;
nie wezmę też jako pomocników
tych, którzy sprowadzają z drogi.
52.  W Dniu, kiedy On powie:
"Wezwijcie tych, których uznaliście
za Moich współtowarzyszy!",
to oni będą ich wzywać,
lecz tamci nie odpowiedzą im,
ponieważ uczyniliśmy między nimi przepaść.
53.  I grzesznicy zobaczą ogień.
Pomyślą wtedy, że tam się dostaną,
i nie znajdą od niego wybawienia.
54.  Przedstawiliśmy ludziom w tym Koranie
wszelkiego rodzaju przypowieści,
lecz człowiek jest, ponad wszystko, kłótliwy.
55.  I nic nie przeszkodziło ludziom,
by uwierzyli,
- kiedy przyszła do nich droga prosta -
i by prosili swego Pana o przebaczenie;
chyba że ma dosięgnąć ich los dawnych przodków
albo spotkać kara twarzą w twarz.
56.  My wysyłamy posłańców
tylko jako zwiastunów i ostrzegających.
Lecz ci, którzy nie wierzą,
toczą spory, posługując się fałszem,
by zniszczyć prawdę.
Oni przyjęli z drwiną Nasze znaki
i to, czym ich ostrzegano.
57.  A któż jest bardziej niesprawiedliwy
przez znak swojego pana,
lecz odwrócił się od nich i zapomniał
o tym, co przygotowały pierwej
jego ręce?
My położyliśmy na ich sercach osłony,
żeby nie rozumieli,
a w ich uszy - głuchotę.
I nawet jeśli ty wezwiesz ich na prostą drogę,
oni się nigdy na tej drodze nie znajdą.
58.  Twój Pan jest Przebaczający,
pełen miłosierdzia.
Gdyby ich chciał ukarać
za to, co popełnili,
to przyśpieszyłby ich karę.
Lecz oni mają wyznaczony czas
i nie znajdą od niego ucieczki.
59.  Wytraciliśmy mieszkańców tych oto miast,
kiedy czynili niesprawiedliwość,
i wyznaczyliśmy termin ich zguby.
60.  Oto powiedział Mojżesz do swego młodzieńca:
"Nie ustanę, aż dojdę do zlewiska dwóch mórz,
choćbym miał iść przez długie lata. "
61.  A kiedy doszli do zlewiska dwóch mórz,
zapomnieli swojej ryby,
która swobodnie odnalazła
drogę w morzu.
62.  Kiedy już odeszli dalej,
powiedział Mojżesz do swego młodzieńca:
"Przynieś naszą żywność,
ponieważ jesteśmy utrudzeni
tą podróżą."
63.  On powiedział:
"Czy nie zauważyłeś,
że kiedy schroniliśmy się przy skale,
zapomniałem o rybie;
chyba tylko szatan mógł spowodować,
że nie pamiętałem o niej
i nie przypomniałem sobie;
ona odnalazła swoją drogę w morzu
jakimś dziwnym sposobem."
64.  Powiedział Mojżesz:
"To jest to, czego pragnęliśmy!"
I obydwaj zawrócili po swoich śladach.
65.  I znaleźli pewnego sługę z Moich sług,
któremu użyczyliśmy Naszego miłosierdzia
i którego nauczyliśmy wiedzy
pochodzącej od Nas.
66.  Rzekł do niego Mojżesz:
"Czy mogę postępować za tobą,
abyś mnie pouczył o drodze prawości,
której ciebie nauczono?"
67.  On powiedział:
"Ty nie potrafisz być przy mnie cierpliwy.
68.  Jakże będziesz przy mnie cierpliwy
wobec tego, czego nie znasz?"
69.  Powiedział Mojżesz:
"Znajdziesz mnie, jeśli Bóg zechce, cierpliwym
i nie sprzeciwię się żadnemu twemu rozkazowi."
70.  On powiedział:
"Jeśli będziesz postępował za mną,
to nie pytaj mnie o nic,
dopóki ci o tym nie wspomnę."
71.  I obydwaj wyruszyli w drogę.
Aż kiedy wsiedli na statek,
on przedziurawił go.
Powiedział Mojżesz:
"Czy ty go przedziurawiłeś;
aby zatopić ludzi znajdujących się na nim?
Uczyniłeś rzecz zdumiewającą!"
72.  On powiedział:
"Czyż nie powiedziałem,
że nie potrafisz być ze mną cierpliwy?"
73.  Powiedział Mojżesz:
"Nie gań mnie za to, o czym zapomniałem,
i nie rób mi trudności z tego powodu!"
74.  I znowu wyruszyli w drogę.
Aż kiedy spotkali pewnego chłopca,
on go zabił.
Powiedział Mojżesz:
"Czy zabiłeś człowieka,
który nie był winien żadnego zabójstwa?
Popełniłeś rzecz niegodziwą!"
75.  On rzekł:
"Czyż nie powiedziałem ci,
że nie potrafisz być cierpliwym przy mnie?"
76.  Rzekł Mojżesz:
"Jeśli odtąd jeszcze cię o coś zapytam,
to nie uważaj mnie już za swojego towarzysza;
ale z góry się na to godzę!"
77.  Następnie wyruszyli w drogę.
Aż kiedy przybyli do pewnego miasta,
poprosili jego mieszkańców o jedzenie.
Lecz ci odmówili ugoszczenia ich.
Obydwaj znaleźli zatem mur,
który groził zawaleniem się,
i sługa postawił go prosto.
Powiedział Mojżesz:
"Gdybyś chciał, to wziąłbyś za to zapłatę."
78.  On powiedział:
"To oznacza, że musimy się rozdzielić.
Lecz ja wyjaśnię ci to,
do czego ty nie miałeś cierpliwości.
79.  Jeśli chodzi o statek,
to należał on do biednych ludzi,
którzy pracowali na morzu.
Chciałem go uszkodzić,
bo za nimi podążał król,
który zabierał każdy statek siłą.
80.  A co się tyczy tego chłopca,
to jego rodzice byli wierzącymi
i obawialiśmy się,
że on narzuci im bunt i niewiarę;
81.  otóż chcieliśmy, aby ich Pan
dał im na to miejsce lepszego od niego
i bardziej czystego,
i bliższego uczuciem miłosierdzia.
82.  A co się tyczy muru,
to należał on do dwóch sierot
żyjących w tym mieście.
pod nim znajdował się ich skarb.
Ojciec ich był człowiekiem pobożnym
i chciał twój Pan,
aby po osiągnięciu dojrzałego wieku
wydobyli swój skarb,
jako dowód miłosierdzia od twego Pana.
Nie czyniłem ja tego z własnego nakazu.
Oto wyjaśnienie tego,
w czym nie potrafiłeś być cierpliwym."
83.  I będą ciebie pytać o Zu'l-Karnajna.
Powiedz:
"Ja przytoczę wam o nim pewne wspomnienie."
84.  Oto umocniliśmy go na ziemi
i daliśmy mu do każdej rzeczy jakąś drogę.
85.  I poszedł on po pewnej drodze.
86.  A kiedy dotarł do zachodu słońca,
to zobaczył, że ono schodzi
do jakiegoś błotnistego źródła;
a przy nim napotkał jakiś lud.
Powiedzieliśmy:
"O Zu`l-Karnajnie
Albo ukarzesz ich,
albo też postąpisz względem nich pięknie."
87.  On powiedział:
"Tego, kto jest niesprawiedliwy, ukarzemy;
potem zostanie on zwrócony swemu Panu,
który go ukarze karą dotkliwą.
88.  Natomiast ten, kto wierzy i czyni dobro,
będzie miał jako zapłatę nagrodę najpiękniejszą
i my podamy mu nasz rozkaz łatwy do wykonania."
89.  Następnie poszedł inną drogą.
90.  Aż kiedy doszedł do wschodu słońca,
spostrzegł, iż ono wschodzi nad ludem,
nad którym me rozpostarliśmy za )
która by go przed nim chroniła.
91.  Tak było.
I objęliśmy wiedzą
wszystko, co on posiadał.
92.  Następnie znowu poszedł inną drogą.
93.  Aż kiedy doszedł do miejsca
znajdującego się między dwoma zaporami,
znalazł za nimi pewien lud,
który zaledwie mógł pojąć jakąkolwiek mowę.
94.  O powiedzieli:
"O Zul?-Karnajnie!
Oto Gog i Magog sieją zgorszenie na ziemi!
Czy moglibyśmy przygotować dla ciebie daninę,
abyś zbudował między nami i między nimi zaporę?"
95.  On powiedział:
"To, w czym umocnił mnie mój Pan,
jest lepsze;
udzielcie mi więc wydatnej pomocy,
a ja zbuduję między wami a nimi tamę.
96.  Przynieście mi sztaby żelaza!"
A kiedy wyrównali przestrzeń między dwoma zboczami,
powiedział:
"Dmuchajcie!"
A kiedy uczynił je jak ogień,
powiedział:
"Przynieście mi roztopionej miedzi,
abym wlał na to żelazo."
97.  I nie mogli ani wedrzeć się na nią,
ani też nie mogli przebić w niej dziury.
98.  On powiedział:
"To jest miłosierdzie od mojego Pana!
A kiedy przyjdzie obietnica Pana,
to On uczyni ją pyłem.
Obietnica mojego Pana jest prawdą!"
99.  I My pozwolimy tego Dnia,
iż wzburzą się jedni przeciw drugim jak fale.
I zadmą w trąbę.
Wtedy My zbierzemy ich wszystkich razem.
100.  I przedstawimy tego Dnia Gehennę
dla niewiernych szeroko otwartą;
101.  dla tych, których oczy były przesłonięte
od Mojego napomnienia
i którzy nie byli zdolni słyszeć.
102.  Czy ci, którzy nie uwierzyli,
sądzą, że wezmą sobie Moje sługi, poza Mną,
jako opiekunów?
Zaprawdę, przygotowaliśmy Gehennę
jako mieszkanie dla niewiernych.
103.  Powiedz:
"Czyż ja mam wam obwieścić
o tych, którzy ponieśli największą stratę
przez swoje czyny?
104.  - o tych, których wysiłek
zagubił się w życiu tego świata,
gdy tymczasem sądzili, iż czynią dobrze?"
105.  To są ci, którzy nie wierzą
w znaki swego Pana i w Jego spotkanie.
Czyny ich są daremne
i My, w Dniu Zmartwychwstania,
nie nadamy im żadnej wagi.
106.  To ich zapłata - Gehenna,
za to, iż nie wierzyli,
za to, iż wzięli sobie za przedmiot szyderstwa
Nasze znaki i Naszych posłańców.
107.  Zaprawdę, ci, którzy wierzą
i czynią dobre dzieła,
będą mieli Ogrody Raju jako mieszkanie,
108.  gdzie będą przebywać na wieki,
i nie będą pragnąć nic w zamian.
109.  Powiedz:
"Jeśliby było morze atramentu
dla słów mojego Pana,
to z pewnością ono wyczerpałoby się wcześniej
aniżeli słowa mojego Pana,
nawet gdybyśmy dodali jeszcze jedno takie morze."
110.  Powiedz:
"Ja jestem tylko człowiekiem śmiertelnym,
podobnym do was.
Zostało mi tylko objawione,
że Bóg wasz jest Bogiem Jedynym.
Przeto kto się spodziewa spotkać swego Pana,
niech pełni pobożne dzieła
i niech nie dodaje żadnego współtowarzysza,
kiedy oddaje cześć swojemu Panu."


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 19 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Kaf. Ha. Ja. Ajn. Sad.
2.  Wspomnienie o miłosierdziu twego Pana
względem Jego sługi Zachariasza.
3.  Oto wezwał on swego Pana wezwaniem skrytym.
4.  Powiedział on:
"Panie mój! Moje kości osłabły,
a głowa rozjaśniła się siwizną.
A ja nigdy nie byłem, Panie mój,
w modlitwie do Ciebie nieszczęśliwy.
5.  Oto obawiam się moich bliskich
po mojej śmierci.
A moja żona jest bezpłodna.
Daj mi więc od Ciebie następcę!
6.  On będzie po mnie dziedziczył;
on będzie dziedzicem rodu Jakuba.
Panie mój! Znajdź w nim upodobanie!"
7.  "O Zachariaszu!
Oto My obwieszczamy ci radosną wieść
- syna, którego imię będzie Jan!
Nie daliśmy tego samego imienia nikomu przedtem."
8.  On powiedział:
"Panie mój !
Jakże ja będę miał syna,
skoro moja żona jest bezpłodna,
a ja osiągnąłem już podeszły wiek starca."
9.  Powiedział On:
"Tak będzie!
Powiedział twój Pan:
To jest dla Mnie łatwe.
Ja przecież stworzyłem cię przedtem,
kiedy byłeś niczym."
10.  Powiedział:
"Panie mój!
Uczyń mi jakiś znak!"
Rzekł:
"Oto mój znak dla ciebie:
nie będziesz mówił do ludzi
przez trzy noce, będąc zdrowym."
11.  Wyszedł on wtedy z sanktuarium
do swojego ludu i zasugerował im:
"Głoście chwałę rano i wieczorem!"
12.  "O Janie!
Trzymaj Księgę mocno! "
Daliśmy mu mądrość,
kiedy był małym chłopcem;
13.  i współczucie pochodzące od Nas,
i czystość.
14.  Był on bogobojny;
był dobry dla swoich rodziców;
nie był tyranem, buntownikiem.
15.  Pokój mu:
w dniu, kiedy się urodził,
w dniu, kiedy będzie umierał,
w dniu, kiedy zostanie wskrzeszony do życia!
16.  I wspomnij w Księdze Marię!
Oto ona oddaliła się od swojej rodziny
do pewnego miejsca na wschodzie.
17.  I oddzieliła się od nich zasłoną.
Wtedy posłaliśmy do niej Naszego Ducha
i on ukazał się jej jako doskonały człowiek.
18.  Powiedziała:
"Szukam schronienia u Miłosiernego przed tobą,
jeśli jesteś bogobojny."
19.  On powiedział:
"Ja jestem tylko posłańcem twego Pana,
aby dać tobie chłopca czystego."
20.  Ona powiedziała:
"Jakże mogę mieć syna,
kiedy nie dotknął mnie żaden śmiertelnik
ani też nie byłam występną?"
21.  On powiedział:
"Tak będzie!
Powiedział twój Pan:
To jest dla Mnie łatwe.
Uczynimy z niego znak dla ludzi
i miłosierdzie pochodzące od Nas.
To jest sprawa zdecydowana!"
22.  I poczęła go,
i oddaliła się z nim w dalekie miejsce.
23.  I doprowadziły ją bóle porodowe
do pnia drzewa palmowego.
Powiedziała:
"Obym była umarła przedtem;
obym była całkowicie zapomniana!"
24.  Wtedy będące u jej stóp dziecko
zawołało do niej:
"Nie smuć się!
Twój Pan umieścił u twych stóp strumyk.
25.  Potrząśnij ku sobie pień palmy,
ona ci zrzuci świeże, dojrzałe daktyle.
26.  Jedz, pij i daj oczom ochłodę!
A jeśli zobaczysz jakiegoś człowieka,
to powiedz:
ślubowałam Miłosiernemu post,
nie będę więc dziś mówić z nikim."
27.  I przyszła z nim do swego ludu
niosąc go.
Oni powiedzieli:
"O Mario!
Uczyniłaś rzecz niesłychaną!
28.  O siostro Aarona!
Twój ojciec nie był złym człowiekiem
i matka twoja nie była występna."
29.  Wtedy ona wskazała na nie.
Oni powiedzieli:
"Jakże będziemy przemawiać
do kogoś, kto jest w kołysce,
do małego chłopca?"
30.  On powiedział:
"Zaprawdę, ja jestem sługą Boga!
On dał mi Księgę
i uczynił mnie prorokiem.
31.  On mnie błogosławi,
gdziekolwiek się znajduję.
On nakazał mi modlitwę i jałmużnę
- jak długo będę żył -
32.  i dobroć dla mojej matki.
On nie uczynił mnie
ani tyranem, ani nieszczęśliwym.
33.  I pokój nade mną
w dniu, kiedy się urodziłem,
w dniu, kiedy będę umierał,
w dniu, kiedy będę wskrzeszony do życia."
34.  To jest Jezus, syn Marii,
słowo Prawdy, w którą powątpiewają.
35.  Nie jest odpowiednie dla Boga,
aby przybrał Sobie syna.
Niech Mu będzie chwała!
Kiedy On postanowi jakąś rzecz,
to tylko mówi:
"Bądź!", i ona jest.
36.  Zaprawdę, Bóg jest moim Panem
i waszym Panem!
Czcijcie Go!
To jest droga prosta!
37.  I powstały wśród nich sekty.
Lecz biada tym, którzy nie uwierzyli,
na widok Dnia Wielkiego!
38.  Jakże szybko oni usłyszą i zobaczą
w Dniu, kiedy przyjdą do Nas!
Lecz niesprawiedliwi są dzisiaj
w błędzie oczywistym.
39.  I ostrzegaj ich przed Dniem westchnienia
kiedy sprawa zostanie rozstrzygnięta;
oni jednak są niedbali
i nie wierzą.
40.  Zaprawdę, My dziedziczymy ziemię
i tych, którzy są na niej;
oni zostaną do Nas sprowadzeni.
41.  I wspomnij w Księdze Abrahama!
To był człowiek sprawiedliwy, prorok!
42.  Oto powiedział on do swojego ojca:
"O mój ojcze!
Dlaczego czcisz
to, co nie słyszy,
to, co nie widzi,
to, co ci nic nie pomoże?
43.  O mój ojcze!
Ja otrzymałem wiedzę,
która nie przyszła do ciebie;
postępuj więc za mną,
poprowadzę ciebie drogą równą!
O mój ojcze!
Nie czcij szatana!
Zaprawdę, szatan jest buntownikiem
względem Miłosiernego!
45.  O mój ojcze!
Boję się, aby cię nie dotknęła kara
od Miłosiernego
i abyś nie był poplecznikiem szatana."
46.  On powiedział:
O Abrahamie!
Czy ty wyrzekasz się moich bogów?
Jeśli nie zaprzestaniesz,
to ja ciebie ukamienuję!
Oddal się ode mnie na jakiś czas!"
47.  Powiedział:
"Pokój tobie!
Będę prosił mego Pana o przebaczenie dla ciebie.
On przecież jest dla mnie miłościwy.
48.  Ja się odłączam od was
i od tego, co wy wzywacie poza Bogiem.
Ja wzywam swego Pana.
Być może, nie będę nieszczęśliwy
w modlitwie do mego Pana."
49.  A kiedy Abraham odłączył się od nich
i od tego, co oni czcili poza Bogiem,
obdarzyliśmy go Izaakiem i Jakubem;
i wszystkich uczyniliśmy prorokami.
50.  I obdarzyliśmy ich Naszym miłosierdziem;
uczyniliśmy dla nich język prawdy wyniosłym.
51.  I wspomnij w Księdze Mojżesza,
który był szczerze oddany i był prorokiem!
52.  Wezwaliśmy go z prawej strony góry
i sprowadziliśmy go blisko dla poufnej rozmowy.
53.  I podarowaliśmy mu, z Naszego miłosierdzia,
brata jego Aarona, proroka.
54.  I wspomnij w Księdze Isma`ila,
który był szczery w obietnicy;
był on posłańcem, prorokiem.
55.  On nakazał swojej rodzinie
modlitwę i jałmużnę;
i Pan znalazł w nim upodobanie.
56.  I wspomnij w Księdze Idrisa,
który był sprawiedliwy, był prorokiem.
57.  I wynieśliśmy go na miejsce wyniosłe.
58.  Oto ci, których Bóg obsypał dobrodziejstwami:
spośród proroków z potomstwa Adama;
spośród tych, których zabraliśmy z Noem;
spośród potomstwa Abrahama i Izraela;
spośród tych, których prowadziliśmy drogą prostą
i których wybraliśmy.
Kiedy były im recytowane znaki Miłosiernego,
oni padali na twarz,
wybijając pokłony i płacząc.
59.  Po nich przyszli następcy,
którzy zaniechali modlitwy
i poszli za swoimi namiętnościami;
niebawem spotka ich zguba.
60 Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócili,
którzy uwierzyli i czynią dobro.
Ci wejdą do Ogrodu
i nie doznają w niczym niesprawiedliwości.
61.  Do Ogrodów Edenu, które obiecał Miłosierny
swoim sługom wierzącym w to, co skryte.
Zaprawdę, Jego obietnica się spełnia!
62.  Nie będą oni tam słyszeć pustej gadaniny,
lecz tylko: "Pokój!"
Będą tam mieli zaopatrzenie
rano i wieczorem.
63.  Oto jest Ogród,
który My dajemy w dziedzictwo
tym spośród Naszych sług, którzy są bogobojni.
64.  My zstępujemy
tylko na rozkaz Tego Pana.
Do Niego należy
to, co jest przed nami,
to, co jest za nami,
i to, co jest między tym wszystkim.
Twój Pan nie zapomina!
65.  On jest Panem niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi.
Przeto oddawaj Mu cześć
i bądź wytrwałym Jego czcicielem!
Czy ty znasz kogoś,
kto może być nazwany Jego imieniem?
66.  Człowiek mówi:
"Czy kiedy umrę,
to z pewnością zostanę wyprowadzony żywy?"
67.  Czy człowiek sobie nie przypomina,
iż My stworzyliśmy go poprzednio,
kiedy był niczym?
68.  Na twego Pana!
My zbierzemy z pewnością ich i szatanów
i rzucimy ich wokół Gehenny na kolana!
69.  Następnie wydzielimy z każdej sekty
tych spośród nich,
którzy byli najbardziej zbuntowani
przeciwko Miłosiernemu.
70.  My przecież najlepiej znamy
tych, którzy najbardziej zasługują na to,
by się tam palić.
71.  Nie ma wśród was takiego,
kto by tam nie miał przybyć.
To jest rozstrzygające postanowienie
twojego Pana!
72.  Następnie My uratujemy
tych, którzy byli bogobojni,
a niesprawiedliwych pozostawimy tam
na kolanach.
73.  Kiedy są im recytowane Nasze znaki,
jako jasne dowody,
mówią ci, którzy nie uwierzyli,
do tych, którzy uwierzyli:
"Która z tych dwóch grup jest lepsza
pod względem swego położenia
i przebywa w lepszym towarzystwie?"
74.  Ileż to pokoleń wytraciliśmy przed nimi,
które były wspanialsze bogactwem i wyglądem!
75.  Powiedz:
"Każdemu, kto znajduje się w błędzie,
niech Miłosierny przedłuży czas;
aż zobaczą oni to, co im zostało obiecane:
albo karę, albo Godzinę."
Wtedy oni się dowiedzą,
kto ma gorsze miejsce
i kto jest słabszy jako wojsko.
76.  Bóg pomnaża drogę prostą
tym, którzy nią idą.
A dobre dzieła, które są trwałe,
otrzymają u twego Pana
jeszcze lepszą nagrodę i lepszą odpłatę.
77.  Czy ty widziałeś
tego, który nie wierzy w Nasze znaki?
On mówi:
"Z pewnością dane mi będą majątek i dzieci!"
78.  Czy on zbadał to, co skryte,
albo czy zawarł on przymierze z Miłosiernym?
79.  Wcale nie!
My zapiszemy to, co on mówi,
i znacznie przedłużymy mu karę.
80.  My odziedziczymy po nim
to, co on mówi,
i on przyjdzie do Nas sam jeden.
81.  Oni wzięli sobie bogów poza Bogiem,
aby byli dla nich potęgą.
82.  Wcale nie tak!
Oni odrzucą ich cześć
i okażą się ich przeciwnikami.
83.  Czy ty nie widziałeś,
iż posłaliśmy szatanów przeciw niewiernym,
aby ich stale pobudzali do złego?
84.  Dlatego nie śpiesz się przeciwko nim!
My dajemy im tylko pewną liczbę.
85.  W Dniu, kiedy zbierzemy bogobojnych
ku Miłosiernemu, jako wybrane poselstwo,
86.  popędzimy grzeszników ku Gehennie,
jako stado do wodopoju.
87.  Oni nie będą mieli żadnego wstawiennictwa
oprócz tych, którzy zawarli przymierze
z Miłosiernym.
88.  Oni powiedzieli:
"Miłosierny wziął Sobie syna!"
89.  Popełniliście rzecz potworną!
90.  Niebiosa omal nie rozrywają się,
a ziemia omal nie popęka szczelinami,
a góry omal nie rozpadną się w proch
91.  - od tego, iż oni przypisali Miłosiernemu syna.
92.  A nie godzi się Miłosiernemu,
aby wziął sobie syna!
93.  Każdy, kto jest w niebiosach i na ziemi,
przychodzi do Miłosiernego jako sługa.
94.  On ich przeliczył
i policzył ich dobrze.
95.  I oni wszyscy przyjdą do Niego,
w Dniu Zmartwychwstania, pojedynczo.
96.  Zaprawdę, tym, którzy uwierzyli
i którzy pełnili dobre dzieła
- Miłosierny przygotuje miłość.
97.  I My uczyniliśmy go łatwym, w twoim języku,
abyś głosił radosną wieść bogobojnym
i ostrzegał przezeń ludzi opornych.
98.  Ileż pokoleń wytraciliśmy przed nimi!
Czy ty przeczuwasz choć jednego z nich?
Czy ty słyszysz choć najmniejszy ich szept?


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 20 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Ta. Ha.
2.  Nie zesłaliśmy ci Koranu, .
abyś był nieszczęśliwy,
3.  lecz jako napomnienie
dla tego, kto się obawia;
4.  jako objawienie Tego, który stworzy
ziemię i niebiosa wyniosłe.
5.  Miłosierny umocnił się na tronie.
6.  Do Niego należy:
to, co jest w niebiosach,
to, co jest na ziemi,
to, co jest między nimi,
i to, co jest pod ziemią.
7.  I jeśli będziesz mówił głośno...
- przecież On zna i tajemnicę,'
i to, co jest najbardziej skryte.
8.  Bóg!
Nie ma boga, jak tylko On!
Do Niego należą najpiękniejsze imiona!
9.  Czy doszło do ciebie opowiadanie o Mojżeszu?
10.  Oto zobaczył on ogień
i powiedział do swojej rodziny:
"Pozostańcie!
Zauważyłem ogień,
być może, przyjdę do was z głownią
albo znajdę dzięki temu ogniowi dobrą drogę."
11.  A kiedy podszedł do niego,
usłyszał zawołanie:
"O Mojżeszu!
12.  Zaprawdę, Ja jestem twoim panem!
Zdejmę twoje sandały!
Jesteś w świętej dolinie Tuwa!
13.  Ja ciebie wybrałem;
posłuchaj tego, co ci będzie objawione!
14.  Zaprawdę, Ja jestem Bogiem!
Nie ma boga, jak tylko Ja!
Czcij Mnie więc
i odprawiaj modlitwę, wspominając Mnie!
15.  Zaprawdę, Godzina nadchodzi!
Gotów jestem utrzymać ją w ukryciu,
aby każda dusza otrzymała nagrodę
za to, o co się pilnie stara.
16.  Niech nie odsunie cię od niej
ten, kto w nią nie wierzy,
ten, kto idzie za swoimi namiętnościami,
bo inaczej się zgubisz.
17.  Co ty masz w prawej ręce, Mojżeszu?"
18.  Powiedział:
"To jest moja laska,
na której się opieram,
i strącam za jej pomocą
liście dla moich owiec;
oddaje mi ona jeszcze inne przysługi."
19.  Powiedział Bóg:
"Rzuć ją, o Mojżeszu!"
20.  On rzucił ją
i oto stała się wężem, który pełzał.
21.  Powiedział:
"Chwyć go! Nie obawiaj się!
My przywrócimy go do jego pierwszego stanu.
22.  Przyciśnij rękę do twego boku;
ona wyjdzie biała bez żadnej szkody.
To drugi znak
23.  mający pokazać ci
niektóre z Naszych wielkich znaków.
24.  Idź do Faraona,
on przecież jest buntownikiem."
25.  Powiedział:
"Panie mój !
Rozszerz moje piersi
26.  i ułatw moje zadanie!
27.  Rozwiąż węzeł mojego języka,
28.  aby oni pojęli moją mowę.
29.  Daj mi pomocnika z mojej rodziny
30.  - Aarona, mojego brata!
31.  Wzmocnij przez niego moją siłę!
32.  Uczyń go współtowarzyszem w mojej sprawie,
33.  abyśmy wysławiali Ciebie wielekroć
34.  i abyśmy wielekroć Ciebie wspominali.
35.  Zaprawdę, Ty widzisz nas doskonale!"
36.  Powiedział:
"Zostało ci dane, o Mojżeszu,
to, o co prosiłeś.
37.  Już innym razem okazaliśmy ci dobroć,
38.  kiedy objawiliśmy twojej matce
to, co było objawione:
39.  Wrzuć go do skrzyni,
potem wrzuć go w morze
i niech morze wyrzuci go na brzeg.
Niech zabierze go Mój i jego wróg!
I skierowałem na ciebie Moją miłość,
abyś został ukształtowany na Moich oczach.
40.  Oto przechodziła twoja siostra
i powiedziała:
"Czy mogę wskazać wam kogoś,
kto by się o niego zatroszczył?
Wtedy zwróciliśmy cię twojej matce,
aby doznało ochłody jej oko
i aby się nie smuciła.
Ty zabiłeś pewnego człowieka,
a My wybawiliśmy cię od utrapienia
i zesłaliśmy na ciebie ciężkie próby.
Pozostawałeś przez lata wśród ludu Madian.
Następnie powróciłeś, o Mojżeszu,
na zasadzie postanowienia.
41.  Ja wybrałem ciebie dla Siebie.
42.  Idźcie, ty i twój brat, z Moimi znakami!
Nie słabnijcie we wspominaniu Mnie!
43.  Idź do Faraona,
on jest buntownikiem.
Przemówcie do niego mową łagodną!
Być może, on się zastanowi
albo dozna obawy!"
45.  Oni powiedzieli:
"O Panie nasz! My przecież boimy się,
że on rozgniewa się na nas
albo okaże się tyranem."
46.  Powiedział:
"Nie obawiajcie się!
Zaprawdę, Ja jestem z wami
- słyszę i widzę!
47.  Idźcie więc do niego
i powiedzcie:
My jesteśmy posłańcami twego Pana.
Odpraw więc z nami synów Izraela
i nie karz ich!
Przyszliśmy do ciebie
ze znakiem od twego Pana.
Pokój temu, kto idzie drogą prostą!
48.  Zostało nam przecież objawione,
że kara na pewno spadnie na tego,
kto zadaje kłam i odwraca się."
49.  On powiedział:
"A kto jest waszym Panem, o Mojżeszu?!"
50.  powiedział:
"Pan nasz to Ten,
który dał każdej rzeczy kształt,
następnie poprowadził drogą prostą."
51.  On powiedział:
"A co jest z pierwszymi pokoleniami?"
52.  powiedział:
"Wiedza o nich jest u mojego Pana
- w Księdze.
Nie błądzi mój Pan i nie zapomina!"
53.  On jest Tym, który uczynił dla was ziemię kolebką
i dla was wytyczył na niej drogi,
i spuścił z nieba wodę.
I wyprowadziliśmy dzięki niej
wszelkie pary różnych roślin.
54.  Jedzcie i popasajcie wasze stada!
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi obdarzonych rozumem!
55.  Z ziemi was stworzyliśmy
i sprawimy, iż do niej powrócicie
i z niej was wyprowadzimy po raz drugi.
56.  I pokazaliśmy Faraonowi wszystkie Nasze znaki,
lecz on uznał je za kłamstwo i odrzucił.
57.  Powiedział:
"Czy przyszedłeś do nas,
by wyprowadzić nas z naszej ziemi
swoimi czarami, o Mojżeszu?!
58.  My również pokażemy ci podobne czary!
Naznacz więc dla nas i dla ciebie
czas spotkania,
którego ani my nie naruszymy, ani ty
- i miejsce odpowiednie!"
59.  Powiedział:
"Wasze spotkanie niech nastąpi w dniu święta
i niech się ludzie zgromadzą w biały dzień!"
60.  Wtedy odwrócił się Faraon
i zebrał swoją chytrość;
potem przyszedł.
61.  Powiedział do nich Mojżesz:
"Biada wam!
Nie wymyślajcie przeciw Bogu kłamstwa,
bo On zniszczy was karą!
Oszukał się ten, kto wymyślił kłamstwo!"
62.  I prowadzili spór między sobą w tej sprawie,
i zachowali w tajemnicy tę tajną dysputę.
63.  Mówili oni:
"Ci dwaj to są tylko czarownicy,
którzy chcą was wyprowadzić z waszej ziemi
za pomocą swoich czarów
i zniszczyć waszą przykładną drogę.
64.  Zbierzcie więc waszą chytrość,
przybywajcie w szeregu!
Szczęśliwy będzie dzisiaj
ten, kto weźmie górę!"
65.  Powiedzieli oni:
"O Mojżeszu!
Albo rzuć ty, albo my rzucimy pierwsi!"
66.  Powiedział:
Owszem! Rzucajcie!"
I wydało się jemu,
że ich sznury i laski poruszają się
na skutek ich czarodziejstwa.
67.  I Mojżesz poczuł w swojej duszy strach.
68.  Powiedzieliśmy mu:
"Nie obawiaj się!
Ty będziesz tym,. który weźmie górę!
69.  Rzuć to, co masz w twojej prawicy,
a ono połknie to, co oni sporządzili.
To, co oni sporządzili,
to tylko podstęp czarownika;
a czarownik nie będzie miał szczęścia,
gdziekolwiek się uda."
70.  Wtedy czarownicy rzucili się,
wybijając pokłony, i powiedzieli:
"Już uwierzyliśmy w Pana Aarona i Mojżesza!"
71.  Powiedział Faraon:
"Uwierzyliście w Niego,
zanim ja wam pozwoliłem.
On jest pewnie waszym mistrzem,
który z nas jest mocniejszy i wytrwawszy
Zaprawdę, każę wam obciąć rękę i nogę
- naprzemianlegle -
i rozkażę was ukrzyżować
na pniach drzewa palmowego.
Wtedy dowiecie się bez wątpienia,
który z nas jest mocniejszy i wytrwawszy
w znoszeniu kary!"
72.  Oni powiedzieli:
"My nie będziemy przedkładać ciebie
nad te jasne dowody
i nad Tego, który nas stworzył.
Rozstrzygnij więc to, co masz rozstrzygnąć!
Ty możesz rozstrzygać tylko
o życiu na tym świecie.
73.  Uwierzyliśmy w naszego Pana,
aby On nam przebaczył nasze grzechy
i te czary, do których nas zmusiłeś.
Bóg jest lepszy i bardziej trwały!"
74.  Zaprawdę, tego, kto przychodzi do swego Pana
jako grzesznik,
czeka Gehenna!
On tam ani nie umiera, ani nie żyje!
75.  A ten, kto przychodzi do Niego
jako wierzący
i kto pełnił dobre dzieła
- dla takich będą stopnie wyniosłe:
Ogrody Edenu, gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki!
To jest zapłata dla tego, który się oczyścił!
Objawiliśmy Mojżeszowi:
"Wyrusz nocą ze swoimi sługami
i wytycz dla nich w morzu drogę suchą!
Nie obawiaj się pogoni i nie lękaj się!"
78.  I Faraon ścigał ich ze swoimi wojskami,
lecz pokryła ich otchłań morza:
79.  Faraon wprowadził swój lud w błąd
i nie skierował go na drogę prostą.
80.  O synowie Izraela!
My uratowaliśmy was od waszych wrogów
i naznaczyliśmy wam spotkanie
na prawym stoku góry;
zesłaliśmy wam mannę i przepiórki.
81.  Jedźcie te dobre rzeczy,
w które was zaopatrzyliśmy,
i nie przebierajcie w tym miary,
bo inaczej spadnie na was Mój gniew!
A na kogo spadnie Mój gniew,
ten już jest zgubiony.
82 Zaprawdę, Ja przebaczam
temu, kto się nawraca skruszony,
wierzy i czyni dobro,
i idzie drogą prostą.
83.  "A co cię skłoniło do pospiesznego
oddalenia się od twego ludu, o Mojżeszu!"
84.  Powiedział:
"Oni idą moimi śladami.
Ja się spieszyłem do Ciebie, mój Panie,
abyś był zadowolony."
85.  Powiedział Bóg:
"Zaprawdę, wystawiliśmy na próbę twój lud,
po twoim odejściu,
i wprowadził go w błąd As-Samiri. "
86.  I Mojżesz powrócił do swego ludu
gniewny, strapiony.
Powiedział on:
"O ludu mój!
Czy wasz Pan nie dał wam pięknej obietnicy?
Czy zbyt długie dla was było przymierze?
Czy też pragnęliście,
aby spadł na was gniew waszego Pana?
Naruszyliście daną mi obietnicę!
87.  Oni powiedzieli:
"My wcale nie naruszyliśmy z własnej woli
tobie danej obietnicy.
Lecz zostaliśmy zmuszeni do dostarczenia
ciężkich ładunków ozdób należących do ludu
i rzuciliśmy je;
i podobnie uczynił As-Samiri."
88.  On utworzył dla nich cielca
w prawdziwej postaci, pobekującego.
Oni powiedzieli:
"To jest wasz Bóg i Bóg Mojżesza,
lecz on zapomniał."
89.  A czy oni nie widzieli,
że ten cielec nie odpowiadał im żadnym słowem;
i nie przynosił im
ani żadnej szkody, ani żadnego pożytku?
90.  Powiedział im już poprzednio Aaron:
"O ludu mój !
Zostaliście tylko wystawieni na próbę
przez tego cielca.
Lecz, zaprawdę, wasz Pan jest Miłosierny!
Postępujcie więc za mną
i słuchajcie mojego rozkazu
91.  Oni powiedzieli:
" My nie przestaniemy go czcić
dopóki nie powróci do nas Mojżesz".
92.  Powiedział Mojżesz:
"O Aaronie!
Co tobie przeszkodziło
- kiedy widziałeś, że oni zeszli z drogi -
93.  iż nie poszedłeś ze mną?
Czy zbuntowałeś się przeciw memu rozkazowi?"
94.  On powiedział:
" O synu mojej matki!
Nie bierz mnie ani za moją brodę, ani za głowę!
Obawiałem się, abyś nie powiedział:
Rozdzieliłeś synów Izraela
i nie strzegłeś mojego słowa."
95.  powiedział:
"A co ty masz do powiedzenia, As-Samiri?"
96.  powiedział:
"Ja widziałem to, czego oni. nie widzieli.
Wziąłem garść prochu ze śladów posłańca
i rzuciłem.
Tak podszepnęła mi moja dusza."
97.  Powiedział:
"Idź sobie!
I, zaprawdę, powinieneś w tym życiu
mówić: "Nie dotykajcie mnie!
Tobie będzie naznaczony czas spotkania,
którego nie będziesz mógł uniknąć.
Popatrz na twego boga,
któremu się kłaniałeś!
Zaprawdę, my go spalimy,
następnie rozrzucimy całkowicie
jego prochy w morzu!"
98.  Waszym bogiem jest tylko Bóg!
Nie ma boga, jak tylko On!
On obejmuje wiedzą każdą rzecz!
99.  W ten sposób opowiadamy ci historie,
które już minęły.
100.  Kto się od niego odwróci,
ten, zaprawdę, poniesie ciężar
w Dniu Zmartwychwstania!
101.  Oni poniosą go na wieki.
A jakże to zły dla nich ciężar
w Dniu Zmartwychwstania!
102.  W tym Dniu, kiedy zadmą w trąbę
i My zbierzemy grzeszników,
niebieskookich!
103.  Oni będą mówić szeptem między sobą:
"Przebywaliście tylko dziesięć."
104.  My wiemy lepiej, co oni będą mówić,
kiedy ten, który najprzykładniej postępował,
powie:
"Wy przebywaliście tylko jeden dzień!"
105.  Oni zapytają ciebie o góry.
Więc powiedz:
"Twój Pan całkowicie zamieni je w proch!
106.  On pozostawi ziemię pustą równiną.
107.  I nie zobaczysz na niej
ani krzywizny, ani nierówności!"
108.  Tego Dnia oni pójdą za nawołującym,
który nie ma w sobie żadnej krzywizny;
przycichną głosy wobec Miłosiernego
i usłyszysz tylko szeptanie.
109.  Tego Dnia nie pomoże wstawiennictwo;
chyba jedynie tego, komu sprzyja Miłosierny,
i jeśli to wstawiennictwo Jemu się spodoba.
110.  On zna to, co przed nimi i co za nimi,
a oni nie obejmują tego swoją wiedzą.
111.  Twarze korzą się przed Żyjącym, Trwającym!
Zawiedziony będzie ten,
kto się obciążył niesprawiedliwością!
112.  A kto czyni dobre dzieła
i jest wierzącym,
ten nie boi się niesprawiedliwości ani ucisku.
113.  I tak zesłaliśmy mu Koran arabski,
i wyłożyliśmy w nim groźby.
Być może, oni będą bogobojni
albo odnowi on w nich napomnienie.
114.  Wyniosły jest Bóg - Król, Prawda!
Nie spiesz się z Koranem,
dopóki nie zostanie dla. ciebie zakończone
jego objawienie!
I powiedz:
"Panie mój! Pomnóż moją wiedzę!"
115.  Zawarliśmy niegdyś przymierze z Adamem,
lecz on zapomniał;
nie znaleźliśmy w nim stałości.
116.  Kiedy powiedzieliśmy aniołom:
"Oddajcie pokłon Adamowi!"
- oni pokłonili się,
z wyjątkiem Iblisa; ten odmówił.
117.  Wtedy powiedzieliśmy:
"O Adamie!
Zaprawdę, to jest nieprzyjaciel,
dla ciebie i dla twojej żony.
Niechaj on ciebie nie wyprowadzi z ogrodu,
bo będziesz nieszczęśliwy!
118.  Ty nie będziesz tam odczuwał głodu;
nie będziesz nagi;
119.  nie będziesz tam cierpiał od żaru słońca."
120.  I szatan podszepnął mu pokusę, mówiąc:
"O Adamie!
czyż mam ci wskazać drzewo wieczności
i królestwo nieprzemijające?"
121.  I zjedli obydwoje z niego,
i ujrzeli swoją nagość,
i zaczęli przysposabiać dla siebie liście z ogrodu.
Adam zbuntował się przeciwko swemu Panu
i zbłądził.
122.  Potem wybrał go jego Pan,
przebaczył mu
i poprowadził drogą prostą.
123.  Powiedział Bóg:
"Idźcie precz oboje !
Jedni dla drugich jesteście wrogami!
Z pewnością przyjdzie do was ode Mnie
droga prosta. "
Kto będzie postępował Moją drogą prostą,
ten nie za błądzi
i nie będzie nieszczęśliwy.
124.  A kto odwróci się od Mojego napomnienia,
ten, zaprawdę, będzie miał życie nędzne
i My wskrzesimy go jako ślepego
w Dniu Zmartwychwstania !
125.  On będzie mówił:
"Panie mój !
Dlaczego wskrzesiłeś mnie ślepym ,
przecież byłem dobrze widzącym?"
126.  On powie:
" Tak jak ty zapomniałeś Nasze znaki,
kiedy one przyszły do ciebie,
tak dzisiaj sam jesteś zapomniany."
127.  W ten sposób My płacimy
temu, kto przekroczył granice
i nie uwierzył w znaki swego Pana
A kara życia ostatecznego
jest z pewnością cięższa i długotrwała!
128.  Czy nie naprowadziło ich na drogę prostą
to, iż wytraciliśmy przed nimi wiele pokoleń,
po których domostwach oni chodzą?
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi rozumnych !
129.  I jeśliby nie słowo,
które już wcześniej wyszło od twego Pana,
l wyznaczony termin
- to spotkałoby ich nieuniknione .
130.  Znoś cierpliwie to, co oni mówią,
i głoś chwałę twego Pana
przed wschodem słońca i przed jego zachodem !
I podczas nocy wysławiaj Go!
I na krańcach dnia !
131.  I nie wytężaj swoich oczu
na to, co daliśmy w używanie
niektórym spośród nich
- kwiat życia na tym świecie ­
by doświadczyć ich.
Zaopatrzenie twego Pana jest lepsze
i dłużej trwające.
132.  Nakaż swojej rodzinie modlitwę
i bądź w niej wytrwały!
My nie żądamy od ciebie żadnego zaopatrzenia;
to My damy tobie zaopatrzenie!
A ostateczny wynik przypada bogobojności!
133.  Oni mówią:
"Dlaczegoż on nie przyszedł do nas
ze znakiem od swego Pana?"
A czyż nie przyszedł do nich jasny dowód
tego, co znajduje się na dawnych Kartach?
134.  A gdybyśmy ich wytracili,
dotykając ich karą przed jego przybyciem,
to oni powiedzieliby:
Panie nasz!
Gdybyś tak przysłał do nas posłańca,
to poszlibyśmy za Twoimi znakami,
zanim doświadczyliśmy poniżenia i zawstydzenia.
135.  Powiedz:
"Każdy oczekuje ,
oczekujcie więc i wy!
Dowiecie się niebawem,
kto jest posiadaczem drogi równej
i kto idzie drogą prostą !"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 21 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Zbliża się do ludzi rozrachunek,
lecz oni beztrosko się odwracają.
2.  Nie przychodzi do nich żadne nowe napomnienie
od ich Pana,
żeby mu się nie przysłuchiwali,
zabawiając się
3.  z lekkim sercem.
Ci, którzy byli niesprawiedliwi,
potajemnie rozprawiają:
"Czy on nie jest tylko człowiekiem,
podobnie jak wy?
Czyż będziecie się oddawać czarom
skoro jasno widzicie?"
4.  Powiedz:
"Mój Pan zna słowa w niebie i na ziemi.
On jest Słyszący, Wszechwiedzący!"
5.  Oni powiedzieli przeciwnie:
"To mieszanina marzeń sennych!
On to wymyślił!
On jest poetą!
Niechże on przyjdzie do nas z jakimś znakiem,
tak jak byli wysyłani dawni posłańcy!"
6.  Nie uwierzyło przed nimi żadne miasto,
które zniszczyliśmy.
Czyż oni uwierzą?
7.  I wysyłaliśmy przed tobą tylko ludzi,
którym zostało dane objawienie.
Zapytajcie więc ludzi posiadających napomnienie,
jeśli wy sami nie wiecie!
8.  My nie daliśmy im takiego ciała,
żeby mogli się obejść bez pożywienia
czy też byli nieśmiertelni.
9.  Potem dotrzymaliśmy im obietnicy
i uratowaliśmy ich
oraz tych, których chcieliśmy,
a wytraciliśmy ludzi występnych.
10.  Zesłaliśmy wam Księgę,
w której jest napomnienie dla was.
Czyż wy nie rozumiecie?
11.  Ileż miast niesprawiedliwych
obróciliśmy w gruzy
i stworzyliśmy po nich inne ludy!
12.  A kiedy oni poczuli Naszą srogość,
pośpiesznie uciekli stamtąd.
13.  "Nie uciekajcie i powróćcie do tego dobrobytu,
z którego korzystaliście,
i do waszych mieszkań!
Być może, będziecie zapytani."
14.  Powiedzieli:
"O biada nam!
Byliśmy niesprawiedliwi."
15.  I nie ustało to ich wołanie,
aż uczyniliśmy ich żniwem - bezwładnymi.
16.  I nie stworzyliśmy nieba i ziemi,
i tego, co jest między nimi,
dla zabawy.
17.  A jeślibyśmy chcieli się zabawić,
to znaleźlibyśmy rozrywkę u Nas,
gdybyśmy w ogóle mieli działać.
18.  Przeciwnie! My razimy prawdą fałsz;
ona rozbija mu głowę i fałsz znika.
Biada wam
z powodu tego, co opisujecie!
19.  Do Niego należą
ci, którzy są w niebiosach i na ziemi.
A ci, którzy są przy Nim,
nie wbijają się w pychę;
tak by Jemu czci nie oddawać;
i nie ustają.
20.  Oni głoszą chwałę nocą i dniem
i nie doznają zmęczenia.
21.  Czyż oni wzięli sobie bogów z ziemi,
którzy mogliby wskrzeszać?
22.  A gdyby na niebie i ziemi byli bogowie,
poza Bogiem,
to one uległyby zniszczeniu.
Chwała Bogu, Panu Tronu!
On jest ponad to, co Jemu przypisują!
23.  On nie będzie zapytywany
o to, co czyni,
a oni będą zapytywani.
24.  Czy oni wzięli sobie innych bogów,
poza Nim?
Powiedz:
"Dostarczcie wasze dowody!
To jest napomnienie dla tych,
którzy są ze mną,
i napomnienie dla tych,
którzy byli przede mną."
Ale większość z nich nie zna prawdy
i oni się odsuwają.
25.  My nie wysłaliśmy przed tobą
żadnego posłańca, któremu nie dalibyśmy objawienia:
"Nie ma boga, jak tylko Ja!
Przeto czcijcie Mnie!"
26.  Oni powiedzieli:
"Miłosierny wziął Sobie syna."
Niech On będzie wysławiony!
Ależ przeciwnie!
To są tylko słudzy otoczeni szacunkiem!
27.  Oni nie wyprzedzają Go w słowie;
oni działają na Jego rozkaz.
28.  On wie to, co jest przed nimi,
i to, co jest za nimi;
oni będą się wstawiać
tylko za tymi, których On sobie upodobał;
oni są przeniknięci obawą przed Nim.
29.  A ktokolwiek z nich powie:
"Ja jestem bogiem, poza Nim!"
- to temu My zapłacimy Gehenną.
W ten sposób My płacimy niesprawiedliwym!
30.  Czyż ci, którzy nie uwierzyli, nie widzieli,
iż niebiosa i ziemia stanowiły jedną zwartą masę
i My rozdzieliliśmy je,
i stworzyliśmy z wody każdą żyjącą rzecz?
Czyż oni nie uwierzą?
31.  I umieściliśmy na ziemi solidnie stojące,
aby się ona nie kołysała z ludźmi.
32.  I uczyniliśmy na niej wąwozy jako drogi.
Być może, oni pójdą drogą prostą!
I uczyniliśmy niebo sklepieniem chroniącym~
lecz oni się odwracają od Naszych znaków.
33.  On jest Tym, który stworzył:
noc i dzień, słońce i księżyce: -
Wszystko żegluje po orbicie.
34.  My nie daliśmy nieśmiertelności
żadnemu człowiekowi przed tobą.
Czyżbyś ty miał umrzeć,
a oni mieliby być nieśmiertelni?
35.  Każda dusza zakosztuje śmierci.
My doświadczamy was złem i dobrem,
dla wypróbowania,
i wy do Nas będziecie sprowadzeni.
36.  Kiedy widzą cię ci, którzy nie wierzą,
biorą cię jedynie za przedmiot szyderstwa:
"Czy to ten, który tak lekceważąco
wspomina waszych bogów?"
Oni nie wierzą w napomnienie Miłosiernego.
37.  Człowiek został stworzony z pośpiechu!
Ja pokażę wam niebawem Moje znaki;
nie żądajcie więc ode Mnie pośpiechu!
38.  Oni mówią:
"Kiedyż się spełni ta obietnica,
jeśli jesteście prawdomówni?!"
39.  O, gdyby ci, którzy nie uwierzyli,
znali tę chwilę,
kiedy nie będą mogli odwrócić ognia
ani od swoich twarzy, ani od swoich pleców
- i nie będą wspomożeni!
40.  Tak! Przyjdzie ona do nich niespodzianie
i wprawi ich w zdumienie;
i nie będą w stanie jej odwrócić
ani nie będzie im dana żadna zwłoka!
41.  Wyśmiewano już posłańców przed tobą,
lecz szyderców objęło to,
z czego się wyśmiewali.
42.  Powiedz:
"Kto uchroni was w ciągu nocy i dnia
przed Miłosiernym?"
Lecz oni, przeciwnie; odwracają się
od napomnienia swego Pana.
43.  Czy oni mają bogów,
którzy ich obronią przed Nami?
Oni nie potrafią pomóc sobie samym,
ani też nie mogą mieć przeciwko nam sprzymierzeńca.
44.  Pozwoliliśmy używać dóbr tego świata
- im i ich ojcom -
jak długo potrwa ich życie.
Czy oni nie widzą,
że My przychodzimy na ziemię,
zmniejszając ją po krańcach?
Mogą oni zatem być zwycięzcami?
45.  Powiedz:
"Ja was tylko ostrzegam przez objawienie.
Lecz nie słyszą wezwania głusi,
kiedy są ostrzegani."
46.  A jeśli dosięgnie ich
tchnienie kary twojego Pana,
to z pewnością oni powiedzą:
"Biada nam!
Byliśmy niesprawiedliwi!"
47.  My postawimy wagi sprawiedliwości
w Dniu Zmartwychwstania.
Żadna dusza nie dozna w niczym krzywdy,
nawet na ciężar
jednego tylko ziarnka gorczycy;
My je przyniesiemy.
My wystarczymy jako rozliczający!
48.  Daliśmy już Mojżeszowi i Aaronowi rozróżnienie
i światłość, i napomnienie
dla ludzi bogobojnych;
49.  dla tych, którzy się boją swego Pana
w skrytości,
którzy są niespokojni z powodu Godziny.
50 To jest błogosławione napomnienie,
które zesłaliśmy.
Czyż wy je odrzucicie?
51.  I daliśmy Abrahamowi jego prawość,
i My znaliśmy jego.
52.  Oto powiedział on swemu ojcu
i swemu ludowi:
"Cóż to są te posągi, którym się kłaniacie?"
53.  powiedzieli:
"Zastaliśmy naszych ojców składających im cześć."
54.  On powiedział:
"Wy i wasi ojcowie
byliście z pewnością w jawnym zabłądzeniu!"
55.  Oni powiedzieli;
"Czy ty przyszedłeś do nas z prawdą,
czy też jesteś z liczby tych,
którzy się zabawiają?"
56.  Powiedział:
"Tak! Wasz Pan jest Panem niebios i ziemi;
On jest Tym, który je stworzył,
a ja jestem z liczby tych,
którzy są tego świadkami.
57.  I przysięgam na Boga,
iż przygotuję podstęp przeciw waszym bożkom,
jak tylko odwrócicie się plecami."
58.  I rozbił ich w kawałki,
z wyjątkiem głównego z nich
- być może, oni do niego powrócą.
59.  Oni powiedzieli:
"Kto postąpił tak z naszymi bogami?
Zaprawdę, on jest z liczby niesprawiedliwych!"
60.  Oni powiedzieli:
"Słyszeliśmy młodzieńca,
zwanego Abrahamem,
który wspominał o nich."
61.  Oni powiedzieli:
"Przyprowadźcie go tu przed oczy ludzi,
być może, oni zaświadczą!"
62.  Oni powiedzieli:
"Czy to ty, Abrahamie,
postąpiłeś tak z naszymi bogami?"
63.  On powiedział:
"Ależ przeciwnie!
To uczynił ten główny z nich.
Zapytajcie ich więc, jeśli oni mogą mówić!"
64.  Oni zwrócili się do samych siebie
i powiedzieli:
"Wy jesteście niesprawiedliwi."
65.  potem, zmieszani, zwiesili głowy:
"Ty przecież wiesz, iż oni nie mówią."
66.  On powiedział:
"Czy wy więc czcicie, poza Bogiem,
to, co nie jest wam ani w niczym pożyteczne,
ani w niczym szkodliwe?
67.  Wstyd dla was i dla tego, co wy czcicie
poza Bogiem!
Czy wy się nie zastanowicie?"
68.  Oni powiedzieli:
"Spalcie go!
Pomóżcie waszym bogom,
jeśli chcecie działać!"
69.  Powiedzieliśmy:
"O ogniu!
Bądź chłodem i pokojem dla Abrahama!"
70.  Oni chcieli przygotować jakiś podstęp,
lecz My uczyniliśmy ich najbardziej stratnymi.
71.  Uratowaliśmy jego i Lota,
wprowadzając ich do ziemi,
którą pobłogosławiliśmy dla światów.
72.  I daliśmy jemu Izaaka i Jakuba
jako podarunek,
i wszystkich uczyniliśmy sprawiedliwymi.
73.  I ustanowiliśmy ich przywódcami
prowadzącymi drogą prostą,
według Naszego rozkazu.
I objawiliśmy im sposób czynienia dobrych dzieł
i odprawiania modlitwy, i dawania jałmużny.
Oni byli Naszymi czcicielami.
74.  A Lotowi daliśmy mądrość i wiedzę
i uratowaliśmy go z miasta,
które popełniało szpetne czyny;
byli oni bowiem ludźmi zła,
szerzącymi zgorszenie .
75.  I wprowadzaliśmy go do Naszego miłosierdzia.
Zaprawdę, on był z liczby sprawiedliwych!
76.  I Noego...
Kiedy wzywał Nas dawniej,
wysłuchaliśmy go.
I wyratowaliśmy jego i jego rodzinę
od strasznego nieszczęścia.
77.  Obroniliśmy go przed ludźmi,
którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki.
Zaprawdę, oni byli ludźmi zła,
przeto potopiliśmy ich wszystkich razem.
78 I Dawida, i Salomona...
Kiedy oni obydwaj sądzili
w sprawie pola uprawnego,
które zniszczyła trzoda należąca do obcych ludzi,
My byliśmy świadkami ich sądu.
79 I daliśmy to wszystko do zrozumienia Salomonowi,
i obydwom daliśmy mądrość i wiedzę.
I podporządkowaliśmy góry,
by wraz z Dawidem głosiły chwałę,
i ptaki
- tak uczyniliśmy!
80 Nauczyliśmy go sporządzania dla was kolczugi,
by ochraniała was przed waszą wzajemną gwałtownością.
A czy wy jesteście wdzięczni?
81 A Salomonowi - wiatr gwałtownie wiejący,
który płynie na Jego rozkaz ku ziemi,
której pobłogosławiliśmy.
My wiedzieliśmy o każdej rzeczy.
82 A spośród szatanów -
tych, którzy się zanurzali w morzu dla niego,
i oprócz tego pełnili jeszcze inne czynności,
a My czuwaliśmy nad nimi.
83 I Hioba...
kiedy wzywał on swojego Pana:
"Oto dotknęło mnie utrapienie,
a Ty jesteś Najmiłosierniejszy z miłosiernych!"
84 I wysłuchaliśmy go,
i odsunęliśmy od niego utrapienie,
które go dręczyło;
i daliśmy mu jego rodzinę
dwakroć liczniejszą;
przez Nasze miłosierdzie
i jako napomnienie dla czcicieli.
85 I Isma`ila, Idrisa i Zu'I-Kifla...
- wszyscy oni byli z liczby cierpliwych.
86 I wprowadziliśmy ich do Naszego miłosierdzia:
oni przecież byli z liczby sprawiedliwych.
87 I Jonasza...
kiedy poszedł zagniewany,
myśląc, że My nie mamy żadnej władzy nad nim.
I zawołał w ciemnościach:
"Nie ma boga, jak tylko Ty!
Tobie niech będzie chwała!
Zaprawdę, byłem wśród niesprawiedliwych!"
88.  I wysłuchaliśmy go,
i wyratowaliśmy go od utrapienia.
W ten sposób ratujemy wiernych!
89.  I Zachariasza...
kiedy wołał do swego Pana:
"Panie mój!
Nie pozostawiaj mnie samego!
Ty jesteś najlepszy z dziedziców."
90.  I wysłuchaliśmy go.
Daliśmy mu Jana,
gdyż uczyniliśmy zdolną do rodzenia jego żonę.
Zaprawdę, oni byli gorliwi w czynieniu dobra;
wzywali Nas z tęsknotą i z obawą;
i byli pokorni przed Nami.
91.  I tę, która zachowała swoją czystość..
My tchnęliśmy w nią nieco z Naszego Ducha.
I uczyniliśmy ją i jej Syna
znakiem dla światów!
92.  Zaprawdę, ten wasz naród - to naród jedyny!
I Ja jestem waszym Panem,
przeto czcijcie Mnie!
93.  Lecz oni rozdzielili się między sobą,
choć wszyscy do Nas powrócą.
94.  A jeśli kto czyni dobre dzieła
i jest wierzącym,
jego gorliwość nie będzie odrzucona
i My, z pewnością, mu to zapiszemy!
95.  Zakazano mieszkańcom .wszelkiego miasta,
jakie zniszczyliśmy,
- powrócić,
96.  dopóki Gog i Magog nie zostaną wypuszczeni;
wtedy oni będą śpieszyć z każdego wzgórza.
97.  I przybliżyła się obietnica prawdziwa;
oto zastygły z przerażenia spojrzenia
tych, którzy nie uwierzyli:
Biada nam!
My nie dbaliśmy o to.
Przeciwnie, byliśmy niesprawiedliwi!"
98 Zaprawdę, wy i to, co czcicie
poza Bogiem,
będziecie drewnem dla Gehenny!
Wy tam przybędziecie!
99 Gdyby oni byli naprawdę bogami,
to by tutaj nie przybyli.
Oni wszyscy pozostaną tam na wieki!
100 Tam będą oni wydawać jęki,
ale nie będą niczego słyszeć.
101.  Zaprawdę, ci, którzy już wcześniej
otrzymali od Nas najpiękniejszą nagrodę
- będą od niej oddaleni!
102.  Nie usłyszą nawet jej syczącego odgłosu;
będą się znajdować wśród tego,
czego pragnęły ich dusze - nieśmiertelni!
103.  Nie zasmuci ich ogromne przerażenie
i spotkają ich aniołowie:
"To wasz Dzień, który wam został obiecany!"
104.  Tego Dnia My zwiniemy niebo,
tak jak się zwija zwoje ksiąg.
I tak jak zaczęliśmy pierwsze stworzenie,
My je powtórzymy
- według Naszej obietnicy.
Zaprawdę, My tego dokonujemy!
105.  I pisaliśmy już w Psalmach,
po napomnieniu:
"Moi słudzy sprawiedliwi
odziedziczą ziemię."
106.  Zaprawdę, w tym jest obwieszczenie
dla ludzi, którzy są czcicielami!
107.  My posłaliśmy ciebie
tylko jako miłosierdzie dla światów!
108.  Powiedz:
"Zostało mi tylko objawione,
iż wasz Bóg jest Bogiem Jedynym.
Czy jesteście więc całkowicie poddani?"
109.  A jeśli oni się odwrócą, to powiedz:
"Głosiłem wszystkim jednakowo.
Nie wiem, czy jest blisko, czy daleko
to, co wam zostało obiecane."
110.  On wie, co jest jawnie powiedziane,
i On wie, co wy ukrywacie.
111.  Ja nie wiem;
być może, to jest dla was próba
i używanie do pewnego czasu.
112.  powiedz:
"Panie mój !
Rozsądź według prawdy!
Nasz Pan jest Miłosierny.
U Niego należy szukać pomocy
przeciwko temu, co wy opisujecie."


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 22 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  O ludzie!
Bójcie się waszego Pana!
Zaprawdę, trzęsienie ziemi tej Godziny
będzie rzeczą straszną!
2.  W tym Dniu, który wy zobaczycie,
każda karmiąca matka zapomni,
kogo karmiła;
a każda ciężarna kobieta
złoży swój ciężar.
Zobaczysz ludzi jakby pijanych,
chociaż oni nie będą pijani.
Lecz kara Boga będzie straszna!
3.  Wśród ludzi są tacy,
którzy dyskutują o Bogu,
nie posiadając żadnej wiedzy,
i idą za każdym zbuntowanym szatanem.
4.  Napisano o nim,
że jeśli kto weźmie go sobie za opiekuna,
to zostanie sprowadzony z drogi
i poprowadzony ku karze ognia piekielnego.
5.  O ludzie!
Jeśli pozostajecie w zwątpieniu,
co się tyczy zmartwychwstania...
- to przecież My stworzyliśmy was z prochu,
potem z kropli nasienia,
potem z grudki krwi zakrzepłej,
potem z kęska ciała kleistego,
ukształtowanego i nie ukształtowanego
- takie dajemy wam wyjaśnienie.
I My umieszczamy w łonach to, co chcemy,
aż do oznaczonego czasu;
potem wyprowadzamy was jako dzieci,
abyście następnie doszli do wieku dojrzałego.
Wśród was są tacy, którzy umierają,
i wśród was są tacy,
którzy są doprowadzeni do godnego pożałowania wiek
tak iż tracą wszelką wiedzę o tym, co wiedzieli.
I I widzisz ziemię opustoszałą,
a kiedy My na nią ześlemy wodę,
ona burzy się i pęcznieje,
i wydaje wszelkiego rodzaju piękne pary.
6.  - Tak jest; ponieważ Bóg jest prawdą
i ponieważ ożywia umarłych,
i ponieważ jest nad każdą rzeczą wszechwładny,
i ponieważ nadejdzie Godzina
- co do której nie ma żadnej wątpliwości -
7.  i ponieważ Bóg wskrzesi tych,
którzy się znajdują w grobach.
8.  Wśród ludzi jest taki,
który dyskutuje o Bogu,
bez wiedzy i bez kierownictwa,
bez Księgi dającej światło,
9.  odwracając się dumnie bokiem,
aby błądzić z dala od drogi Boga.
Czeka go zawstydzenie na tym świecie
i My damy mu zakosztować w Dniu Zmartwychwstania
kary ognia palącego.
10.  To jest za to, co przygotowały pierwej
twoje ręce,
i ponieważ Bóg nie jest niesprawiedliwy
dla Swoich sług.
11.  Wśród ludzi jest i taki,
który czci Boga na krawędzi:
jeśli otrzyma jakieś dobro,
to cieszy się nim spokojnie;
a jeśli dosięgnie go jakaś próba,
to odwraca twarz.
On stracił życie tego świata i ostateczne.
To jest strata oczywista.
12 On wzywa, zamiast Boga,
to, co mu ani nie szkodzi,
ani też nie przynosi żadnej korzyści.
To jest zabłądzenie dalekie!
13 On wzywa tego,
od którego szkoda jest bliższa niż korzyść.
Jakże to zły pan
i jakże to zły współtowarzysz!
14.  Zaprawdę, Bóg wprowadzi
tych, którzy uwierzyli
i którzy pełnili dobre dzieła,
do Ogrodów, gdzie w dole płyną strumyki.
Zaprawdę, Bóg czyni to, co chce!
15.  A kto myśli, że Bóg mu nie pomoże
ani na tym świecie, ani w życiu ostatecznym,
ten niech wyciągnie sznur ku niebu,
a potem niech go odetnie;
i niech popatrzy,
czy jego podstęp usunie to, co go gniewa.
16.  W ten sposób objawiliśmy to
w postaci znaków jasnych,
jak również to, że Bóg prowadzi drogą prostą
tego, kogo chce.
17.  Zaprawdę, ci, którzy uwierzyli,
jak i ci, którzy są wyznania żydowskiego,
sabejczycy, chrześcijanie i zoroastryjczycy,
oraz ci, którzy dodają współtowarzyszy
- zaprawdę, Bóg uczyni rozróżnienie między nimi
- zaprawdę, Bóg jest świadkiem każdej rzeczy!
18.  Czy ty nie widzisz,
że Bogu wybijają pokłony
ci, którzy są w niebiosach,
i ci, którzy są na ziemi,
i słońce, i księżyc, i gwiazdy,
góry, drzewa i zwierzęta,
i wielu spośród ludzi?
Ale dla wielu kara jest słuszna!
A kogo poniży Bóg,
ten nie będzie miał nikogo,
kto by mu przywrócił szacunek.
Zaprawdę,. Bóg czyni to, co chce!
19.  Oto są dwie grupy przeciwników,
którzy prowadzą spór
w przedmiocie swego Pana.
Ci, którzy nie uwierzyli,
będą mieli ubranie przykrojone z ognia;
a głowy ich polewane będą wrzącą wodą,
20.  która roztopi ich wnętrzności i skórę.
21.  Dla nich będą żelazne rózgi z hakami.
22.  Ilekroć będą chcieli wyjść stamtąd,
udręczeni cierpieniem,
będą tam zawracani:
"Zakosztujcie kary ognia palącego!"
23.  Ale tych, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła,
Bóg na pewno wprowadzi
do Ogrodów, gdzie w dole płyną strumyki.
Oni będą tam przystrojeni
w bransolety ze złota i pereł,
a szaty ich będą z jedwabiu.
24.  Oni tam będą prowadzeni ku przyjemnemu słowu
i ku drodze pełnej chwały.
25 Zaprawdę, ci, którzy nie wierzą
i odsuwają od drogi Boga
i od świętego Meczetu,
przygotowanego jednakowo dla wszystkich ludzi,
zarówno tych, którzy tam przebywają,
jak i koczowników;
i ci, którzy dopuszczają się tam profanacji,
wbrew prawu,
zakosztują kary bolesnej.
26.  I oto przygotowaliśmy dla Abrahama
miejsce Domu:
"Nie będziesz Mi dodawał niczego za współtowarzyszy!
Oczyść Mój Dom dla tych,
którzy dopełniają okrążeń,
i dla tych, którzy stoją,
i dla tych, którzy się skłaniają
i którzy wybijają pokłony!
27.  I ogłoś wśród ludzi pielgrzymkę:
oni przyjdą do ciebie pieszo
lub na wszelkiego rodzaju wysmukłych wierzchowcach;
oni przybędą z każdego głębokiego jaru,
28.  aby świadczyć o doznanych dobrodziejstwach,
aby wspominać imię Boga w dni oznaczone,
nad tym zwierzęciem spośród trzód,
jakim ich obdarzyliśmy:
Jedzcie i nakarmcie nimi
nieszczęśliwych, biednych!
29.  Potem niech skończą ze swoim zaniedbaniem,
niech wypełnią całkowicie swoje śluby
i niech dokonają okrążeń wokół dawnego Domu."
30.  Tak!
A kto szanuje święte zakazy Boga,
ten osiągnie dla siebie dobro
w obliczu swego Pana.
Dozwolone są wam zwierzęta
oprócz tych, które wam uprzednio wyliczono.
Unikajcie brudu bałwanów;
unikajcie słowa fałszu,
31.  jako hanifowie przed Bogiem,
nie dodający Jemu współtowarzyszy.
A z tym, kto dodaje Bogu współtowarzyszy,
jest tak, jakby on spadł z nieba
i pochwyciły go ptaki;
albo jakby go uniósł wiatr
w odległe miejsce.
32.  Tak jest!
A kto szanuje symbole kultu Boga...
- one przecież pochodzą z bogobojności serc.
33.  Wy macie z nich korzyści
aż do oznaczonego terminu;
a potem ich miejsce ofiarowania
jest przy dawnym Domu.
34.  Dla każdego narodu ustanowiliśmy
jakieś obrzędy kultowe,
aby ludzie wspominali imię Boga
nad zwierzęciem z trzody,
które On nam dał jako zaopatrzenie.
Bo Bóg wasz - to Bóg Jeden!
Jemu więc poddajcie się całkowicie!
Obwieszczaj radosną wieść
ludziom pokornym!
35.  Tym, których serca drżą,
kiedy jest wspominane imię Boga;
tym, którzy cierpliwie znoszą to, co ich spotyka;
tym, którzy odprawiają modlitwę;
tym, którzy rozdają z tego,
w co ich zaopatrzyliśmy.
36.  Dla was umieściliśmy zwierzęta ofiarne
wśród symboli kultu Boga.
Dla was z nich jest dobro.
Wspominajcie więc imię Boga nad nimi,
ustawionymi w szeregu.
Potem, kiedy leżą na boku,
jedzcie z nich
i nakarmcie skromnego i proszącego wstydliwie.
W ten sposób poddaliśmy je wam
- być może, będziecie wdzięczni!
37.  Nie dosięgnie Boga
ani ich mięso, ani ich krew,
lecz dosięgnie Go wasza bogobojność.
W ten sposób On podporządkował je wam,
abyście głosili wielkość Boga
za to, iż On was poprowadził drogą prostą.
I zwiastuj radosną wieść dobrze czyniącym!
38 Zaprawdę, Bóg broni tych, którzy uwierzyli!
Zaprawdę, Bóg nie miłuje
żadnego zdrajcy i niewiernego!
39 Wolno walczyć tym,
którzy doznali krzywdy
- Zaprawdę, Bóg jest wszechwładny,
by im udzielić pomocy! -
40.  i tym, którzy zostali wypędzeni bezprawnie
ze swoich domostw,
jedynie za to, iż powiedzieli:
"Pan nasz - to Bóg!"
I jeśliby Bóg nie odepchnął ludzi,
jednych przy pomocy drugich,
to zostałyby zniszczone klasztory i kościoły,
miejsca modlitwy i meczety,
gdzie często wspomina się imię Boga.
Bóg pomoże z pewnością tym,
którzy Jemu pomagają.
Zaprawdę, Bóg jest Mocny, Potężny!
41.  i tym, którzy - jeśli umocnimy ich na ziemi -
odprawiają modlitwę,
dają jałmużnę,
nakazują to, co jest dobre,
a zakazują tego, co jest naganne.
Do Boga należy ostateczny wynik wszystkich spraw!
42.  A jeśli ciebie uważają za kłamcę
- to przecież już przed nimi
zadawali kłam:
lud Noego, ludy Ad i Samud,
43.  lud Abrahama i lud Lota,
44.  i mieszkańcy Madian;
i Mojżesz też został uznany za kłamcę.
Dałem pewną zwłokę niewiernym,
potem pochwyciłem ich.
I jakież było Moje potępienie!
45.  Ileż miast zniszczyliśmy
za ich niesprawiedliwość!
Są to opustoszałe ruiny.
Ileż studni opuszczonych,
i zamków wyniosłych!
46.  Czyż oni nie chodzili po ziemi
i czy nie mieli serc,
żeby dzięki nim rozumieć,
albo uszu, żeby dzięki nim słyszeć?
To nie ich oczy są ślepe,
lecz ślepe są serca
w ich piersiach.
47.  Oni domagają się od ciebie
przyśpieszenia kary!
Bóg nie zmieni nigdy Swojej obietnicy!
I, zaprawdę, jeden dzień u twego Pana
jest jak tysiąc lat
według waszego liczenia!
48.  Iluż to miastom Ja dałem zwłokę,
kiedy były one niesprawiedliwe!
Potem je pochwyciłem.
A do Mnie zmierza wędrowanie!
49.  Powiedz:
"O ludzie!
Ja jestem dla was tylko jawnie ostrzegającym."
50.  Ci, którzy wierzą i czynią dobre dzieła,
otrzymają przebaczenie i szlachetne zaopatrzenie.
51.  A ci, którzy starają się zniweczyć Nasze znaki,
będą mieszkańcami ognia piekielnego.
52.  I My nie wysłaliśmy przed tobą
żadnego posłańca ani proroka,
któremu by szatan czegoś nie poszeptał,
kiedy ten oddawał się marzeniom.
Lecz Bóg ściera to, co podsuwa szatan;
potem utwierdza Swoje znaki
- Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry! -
53.  by uczynić to, co podsuwa szatan,
próbą dla tych,
w których sercach tkwi choroba
i którzy serca mają zatwardziałe.
- Zaprawdę, niesprawiedliwi
daleko odeszli w swoim odszczepieństwie! -
54.  I aby wiedzieli ci, którym dano wiedzę,
iż prawda jest od twojego Pana;
i aby w Niego uwierzyli
i upokorzyły się przed Nim ich serca.
Zaprawdę, Bóg jest przewodnikiem
po drodze prostej dla tych,
którzy uwierzyli!
55.  A ci, którzy nie uwierzyli,
nie przestają wątpić w Niego,
aż niespodziewanie przyjdzie do nich Godzina
albo aż przyjdzie do nich
kara Dnia nieszczęsnego.
56.  Królestwo, tego Dnia,
będzie należeć do Boga
i On ich rozsądzi.
Ci, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła,
będą w Ogrodach szczęśliwości.
57.  A ci, którzy nie uwierzyli
i za kłamstwo uznali Nasze znaki
- doznają kary poniżającej.
58.  A tych, którzy wywędrowali na drodze Boga,
potem zostali zabici lub umarli
- zaopatrzy Bóg zaopatrzeniem pięknym.
Zaprawdę, Bóg .jest najlepszy z tych,
którzy dają zaopatrzenie
59.  On z pewnością wprowadzi ich wejściem,
które im się spodoba.
Zaprawdę, Bóg jest Wszechwiedzący, Łaskawy!
60.  Tak jest!
A kto karze tak, jak został ukarany,
a potem znowu dozna ucisku,
temu z pewnością pomoże Bóg.
Zaprawdę, Bóg Odpuszczający, Przebaczający!
61.  Tak jest!
Albowiem Bóg sprawia, że noc przechodzi w dzień,
a dzień przechodzi w noc.
Zaprawdę, Bóg jest Słyszący; Widzący!
62.  Tak jest,
albowiem Bóg jest prawdą,
a to, co oni wzywają poza Nim,
jest fałszem.
Zaprawdę, Bóg jest Wyniosły, Wielki!
63.  Czyż, ty nie widziałeś,
iż Bóg spuścił z nieba wodę
i ziemia rankiem się zazieleniła?
Zaprawdę, Bóg jest Przenikliwy, w pełni Świadomy!
64.  Do Niego należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Zaprawdę, Bóg jest Bogaty, Godny Chwały!
65.  Czyż ty nie widziałeś,
że Bóg podporządkował wam
to, co jest na ziemi,
i podobnie okręt, który płynie po morzu
za Jego rozkazem?
On trzyma niebo, żeby nie upadło na ziemię,
chyba że za Jego zezwoleniem.
Zaprawdę, Bóg jest dla ludzi
Dobrotliwy, Litościwy!
66 On jest Tym, który dal wam życie,
potem spowoduje, iż pomrzecie,
potem znowu da wam życie.
Zaprawdę, człowiek jest niewdzięczny!
67 Dla każdego narodu ustanowiliśmy
jakiś obrządek kultu,
który oni odprawiają.
Niech więc nie sprzeczają się z sobą
w tej sprawie!
Wzywaj ku twemu Panu,
ty przecież jesteś na drodze prostej!
68 A jeśli oni sprzeczają się z tobą, .
to powiedz:
"Bóg wie najlepiej,
co wy czynicie!"
69.  Bóg. rozsądzi między wami,
w Dniu Zmartwychwstania,
to, w czym się różnicie.
70.  Czyż ty nie wiesz,
iż Bóg zna wszystko,
co jest w niebie i na ziemi?
Zaprawdę, to jest w Księdze!
Zaprawdę, to jest dla Boga łatwe!
71.  I Oni czczą, poza Bogiem, to,
czemu On nie dał żadnej władzy
i o czym oni nie mają żadnej wiedzy.
A niesprawiedliwi
nie będą mieli żadnego pomocnika!
72.  A kiedy są im recytowane Nasze znaki,
jako jasne dowody,
rozpoznasz na twarzach tych, którzy nie wierzą,
zaprzeczenie;
oni gotowi są nawet zaatakować tych,
którzy im recytują Nasze znaki.
Powiedz:
"Czyż mam wam obwieścić
coś gorszego niż to?
Ogień, który obiecał Bóg
niewierzącym?
Jakże to nieszczęsna przystań!"
73.  O ludzie!
Podaje się wam przykład,
więc go posłuchajcie!
Zaprawdę, ci, których wzywacie
poza Bogiem,
nie stworzą nigdy nawet muchy,
chociażby się razem złączyli,
by to uczynić. .
A jeśli mucha im cokolwiek weźmie,
to oni nie są zdolni jej tego zabrać.
Jakże słaby jest proszący i proszony!
74.  Oni nie mierzą Boga
Jego prawdziwą miarą.
Zaprawdę, Bóg jest Mocny, Potężny!
75.  Bóg wybrał posłańców
spośród aniołów i spośród ludzi.
Zaprawdę, Bóg jest dobrze Słyszący i Widzący!
76.  On wie, co jest przed wami
i co jest za wami.
Do Boga powracają wszystkie sprawy!
77.  O wy, którzy wierzycie!
Skłaniajcie się i wybijajcie pokłony!
Czcijcie waszego Pana!
Czyńcie dobro!
Być może, będziecie szczęśliwi!
78.  I bądźcie gorliwi w walce za sprawę Boga
gorliwością, na jaką On zasługuje!
On was wybrał
i nie uczynił żadnej trudności w waszej religii,
religii waszego ojca Abrahama. '
On nazwał was muzułmanami,
niegdyś i obecnie,
aby Posłaniec był świadkiem dla was
i abyście wy byli świadkami dla ludzi.
Odprawiajcie więc modlitwę!
Dawajcie jałmużnę!
I trzymajcie się mocno Boga!
On jest waszym Panem!
Jakże to wspaniały Pan!
Jakże to wspaniały Pomocnik!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 23 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Szczęśliwi są wierzący,
2.  którzy są pokorni w swoich modlitwach,
3.  którzy się odwracają od pustej gadaniny,
4.  którzy dają jałmużnę,
5.  którzy zachowują wstrzemięźliwość,
6.  z wyjątkiem swoich żon
i tego, czym zawładnęła ich prawica,
bo wtedy nie będą ganieni'
7.  - a którzy pożądają inne, poza nimi,
są występni -
8.  którzy strzegą powierzonych sobie depozytów
i dochowują zobowiązań;
9.  którzy odprawiają swoje modlitwy.
10.  Tacy są dziedzicami,
11.  którzy odziedziczą Raj,
gdzie będą przebywać na wieki.
12.  Stworzyliśmy człowieka z ekstraktu gliny.
13.  Następnie umieściliśmy go
- jako kroplę nasienia -
w naczyniu solidnym.
14.  Następnie stworzyliśmy z kropli nasienia
grudkę krwi zakrzepłej;
potem stworzyliśmy z tej grudki krwi zakrzepłej
zalążek ciała;
a z tego zalążka stworzyliśmy kości;
wtedy oblekaliśmy te kości ciałem;
następnie uczyniliśmy go innym stworzeniem.
Niech będzie błogosławiony Bóg,
najlepszy ze stwórców.
15.  Następnie, z pewnością, pomrzecie,
16.  a w Dniu Zmartwychwstania
zostaniecie wskrzeszeni.
17.  Stworzyliśmy ponad wami siedem dróg
i nie byliśmy niedbali w dziele stworzenia:
18.  Zesłaliśmy z nieba określoną ilość wody
i utrzymaliśmy ją na ziemi;
a przecież My mamy władzę ją usunąć.
19.  I spowodowaliśmy,
iż powstały dla was dzięki niej ogrody
z palm i winnej latorośli;
są tam obfite owoce,
które wy zjadacie.
20.  I drzewo wyrastające z góry Synaj,
które wytwarza oliwę i przyprawę dla jedzących.
21.  Oto dla was jest przykład w trzodach:
My dajemy wam pić z tego,
co znajduje się w ich brzuchach;
i są w nich liczne dla was korzyści,
z nich się też żywicie;
22.  wy na nich, tak samo jak na okręcie,
jesteście przenoszeni.
23.  Wysłaliśmy Noego do jego ludu
i powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Nie ma dla was żadnego boga oprócz Niego!
Czyż wy nie będziecie bogobojni?!"
24.  I starszyzna
- ci z jego ludu, którzy nie uwierzyli -
powiedziała:
"To jest tylko człowiek jak wy;
on chce się wywyższyć nad wami.
A gdyby zechciał Bóg,
to z pewnością zesłałby aniołów.
My nie słyszeliśmy, żeby coś podobnego
zdarzyło się u naszych dawnych przodków.
25.  To tylko człowiek opętany przez dżiny;
doglądajcie go więc przez jakiś czas!"
26.  Noe powiedział:
"Panie mój !
Dopomóż mi, . .
ponieważ oni uznali mnie za kłamcę!" .
27.  I objawiliśmy mu:
Zbuduj statek na Naszych oczach
i według Naszego objawienia!
A kiedy przyjdzie Nasz rozkaz
i kiedy kipi piec,
wtedy wprowadź do niego
ze wszystkiego stworzenia po parze
i twoją rodzinę,
oprócz tych spośród nich,
przeciwko którym już poprzednio
zostało wypowiedziane słowo.
I nie przemawiaj do mnie w obronie tych,
którzy byli niesprawiedliwi.
Zaprawdę, oni zostaną zatopieni!
28.  A kiedy urządzisz się,
ty i ci, którzy są razem z tobą na statku,
powiedz:
"Chwała niech będzie Bogu,
który nas wybawił od ludu niesprawiedliwych!"
29.  I powiedz:
"Panie mój i
Pozwól mi przybić
do jakiegoś błogosławionego miejsca!
Ty jesteś najlepszym z tych,
którzy doprowadzają do przystani!"
30.  Zaprawdę, w tym są znaki!
I My jesteśmy, z pewnością, doświadczającymi!
31.  po nich utworzyliśmy
inne pokolenie.
32.  I wysłaliśmy do nich posłańca spośród nich:
"Czcijcie Boga!
Nie ma dla was żadnego innego boga
oprócz Niego!
Czyż nie będziecie bogobojni?"
33.  I powiedziała starszyzna z jego ludu,
ci, którzy nie uwierzyli
i którzy za kłamstwo uznali
spotkanie rycia ostatecznego,
i którym pozwoliliśmy się cieszyć
dostatkiem w życiu tego świata:
"To przecież tylko człowiek,
podobnie jak wy;
który je, co wy jecie,
i który pije, co wy pijecie.
34.  A jeśli posłuchacie człowieka
podobnego do was,
to z pewnością będziecie stratni!
35.  Czy on obiecuje wam,
że kiedy pomrzecie
i staniecie się prochem i kośćmi,
zostaniecie wyprowadzeni?
36.  Daleko, daleko jest to, co wam zostało obiecane!
37.  Nie ma tu nic innego, jak tylko nasze życie
na tym świecie;
umieramy i żyjemy,
i nie będziemy wskrzeszeni!
38.  Ten oto jest tylko człowiekiem,
który wymyślił przeciwko Bogu kłamstwo.
My jemu nie wierzymy."
39.  Powiedział:
"Panie mój,
dopomóż mi,
ponieważ oni uznali mnie za kłamcę!"
40.  Rzekł:
"Wkrótce oni zapewne będą żałować!"
41.  I słusznie pochwycił ich krzyk,
i uczyniliśmy ich śmieciem.
Precz z ludem niesprawiedliwych!
42.  I stworzyliśmy po nich inne pokolenie.
43.  Żaden naród nie wyprzedzi swego terminu
ani go nie opróżni.
44.  Następnie wysłaliśmy Naszych posłańców,
jednego po drugim.
Za każdym razem, kiedy przychodził
do jakiegoś narodu jego posłaniec,
oni go uważali za kłamcę.
I tak posyłaliśmy jednych za drugimi,
i sprawiliśmy, iż przeszli do legend.
Precz z ludem niewiernych!
45.  potem posłaliśmy Mojżesza
i jego brata Aarona,
z Naszymi znakami i władzą oczywistą,
46.  do Faraona i jego starszyzny.
Lecz oni wbili się w pychę
i okazali się ludem dumnym.
47.  Oni powiedzieli:
"Czyż mamy wierzyć
dwom śmiertelnikom podobnym do nas,
skoro ich lud to nasi niewolnicy?"
48.  I uznali ich obydwóch za kłamców,
i znaleźli się wśród tych,
którzy są zgubieni.
49.  I daliśmy Mojżeszowi Księgę
- być może, oni pójdą po drodze prostej!
50.  I uczyniliśmy syna Marii i jego matkę znakiem.
Daliśmy im schronienie
na wzgórzu spokojnym i obfitym w źródła.
51.  O wy, posłańcy!
Jedzcie wyśmienite rzeczy i czyńcie dobro!
Ja wiem doskonale, co wy czynicie.
52.  Zaprawdę, ten wasz naród
jest narodem jedynym.
Ja jestem waszym Panem.
Bójcie się Mnie!
53.  Oni jednak podzielili się na różne sekty;
i każda grupa cieszy się tym, co posiada.
54.  pozostaw ich więc w błędzie
na pewien czas!
55.  Czy, oni przypuszczają,
że to, co My im dajemy
w postaci majątku i synów,
56.  oznacza zachętę do czynienia
dobrych dzieł?
Przeciwnie! Oni nie są tego świadomi!
57.  Zaprawdę, ci, którzy drżą z obawy
przed swoim Panem,
58.  ci, którzy wierzą w znaki swego Pana,
59.  ci, którzy nie dodają współtowarzyszy
swemu Panu,
60.  ci, którzy dają to, co dają,
podczas gdy ich serca drżą,
iż mają powrócić do swego Pana
61.  - oto są ci, którzy się śpieszą
ku dobrym uczynkom;
oni są pierwsi w ich spełnianiu.
62.  My nakładamy na każdą duszę
tylko to, co jest w jej możliwości.
My mamy Księgę, która mówi prawdę,
i oni nie doznają niesprawiedliwości.
63.  Jednak serca ich pod tym względem są w niepewności.
Oni mają jeszcze za sobą inne czyny,
oprócz tych, które stale popełniają.
64.  A kiedy My ukarzemy tych spośród nich,
którzy żyją w dostatku,
wtedy oni będą błagać.
65.  "Nie lamentujcie dzisiaj,
przecież nie otrzymacie od Nas pomocy!
66.  Moje znaki były wam recytowane,
lecz wy obracaliście się na piętach,
67.  okazując dumę względem nich,
i spędzaliście noc na pustych rozmowach."
68.  Czyż oni się nie zastanowili nad tym słowem,
kiedy przyszło do nich to,
co nie przyszło do ich pierwszych ojców?
69.  Czyżby oni nie poznali swojego Posłańca,
skoro się go wyrzekli?
70.  Albo też czy powiedzą,
iż jest on opętany przez dżiny?
Przeciwnie, on przyszedł do nich z prawdą,
lecz większość z nich nienawidzi prawdy.
71.  A gdyby prawda poszła za ich namiętnościami,
to, z pewnością, uległyby rozkładowi
niebiosa i ziemia,
i ci, którzy się w nich znajdują.
Tak, przyszliśmy do nich z napomnieniem,
lecz oni od napomnienia się odwrócili.
72.  Albo czy ty żądasz od nich jakiejś daniny?
Lecz obdarowanie pochodzące od twego Pana
jest lepsze.
On jest najlepszym z dających zaopatrzenie!
73 Ty wzywasz ich na pewno ku drodze prostej.
74.  I, zaprawdę, ci, którzy nie wierzą
w życie ostateczne,
od tej drogi odchodzą.
75.  A jeślibyśmy okazali im miłosierdzie
i jeślibyśmy odsunęli od nich zło,
to oni z pewnością trwaliby uporczywie
w swoim buncie, błądząc na oślep.
76.  I dosięgła ich Nasza kara,
lecz oni się nie podporządkowali
swojemu Panu;
i oni się nie upokorzyli.
77.  Aż kiedy My otworzymy przed nimi
bramę kary strasznej,
wtedy popadną tam w rozpacz.
78.  On jest Tym, który stworzył dla was
słuch, wzrok i serce.
Jakże mało jesteście wdzięczni!
79.  On jest Tym, który rozsiał was po ziemi;
i do Niego będziecie zebrani.
80.  On jest Tym, który daje życie i powoduje śmierć.
Do Niego należy następstwo nocy i dnia.
Czy wy nie rozumiecie?
81.  Przeciwnie, oni mówią podobnie,
jak mówili praojcowie.
82.  Oni mówili:
"Czyż kiedy pomrzemy
i staniemy się prochem i kośćmi,
to czy na pewno zostaniemy wskrzeszeni?
83.  To nam było już obiecane,
i poprzednio naszym ojcom,
lecz to są tylko baśnie przodków."
84.  Powiedz:
"Do kogo należy ziemia
i ci, którzy się na niej znajdują,
jeśli wiecie?"
85.  Oni powiedzą:
"Do Boga!"
Powiedz:
"Czy wy się nie opamiętacie?"
86.  Powiedz:
"Kto jest Panem siedmiu niebios
i Panem wyniosłego tronu?"
87.  Oni powiedzą:
"Bóg.
Powiedz:
"Czyż nie staniecie się bogobojni?"
88.  Powiedz:
"Kto ma w swoim ręku władzę królewską
nad każdą rzeczą?
I kto roztacza opiekę, a opieki nie potrzebuje
- jeśli wiecie?"
89.  Oni powiedzą:
"To jest Bóg!"
Powiedz:
"Dlaczego więc jesteście zaczarowani?"
90.  Tak! Przyszliśmy do nich z prawdą,
lecz oni na pewno są kłamcami!
91.  Bóg nie wziął Sobie żadnego syna
i nie było z Nim żadnego boga.
Bo wówczas każdy bóg
zabrałby to, co stworzył,
i jeden z nich wyniósłby się ponad innych.
Chwała niech będzie Bogu!
On jest ponad to, co Jemu przypisują!
92.  On zna to, co jest skryte i co jest jawne.
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu dodają jako współtowarzyszy!/
93.  Powiedz:
"Panie mój !
Jeślibyś mi tylko pokazał
to, co im zostało obiecane!
94.  Panie mój!
Nie umieszczaj mnie wśród ludu niesprawiedliwych!"
95.  My niewątpliwie mamy moc pokazać ci
to, co im obiecujemy.
96.  Odpychaj zło za pomocą tego, co jest lepsze.
My znamy najlepiej to, co oni opisują!
97.  I powiedz:
"Panie mój !
Szukam ucieczki u Ciebie
przed podszeptami szatanów!
98.  I szukam ucieczki u Ciebie,
Panie mój,
by oni nie zjawili się u mnie!"
99.  A kiedy przyjdzie do któregoś z nich śmierć,
on powie:
"Panie mój!
Odpraw mnie z powrotem!
100.  Być może, ja uczynię jakieś dobre dzieło
wśród tego, co pozostawiłem."
Ależ nie!
To jest tylko słowo, które on wypowiada;
a za nimi jest przegroda
aż do Dnia, w którym oni zostaną wskrzeszeni.
101.  A kiedy zadmą w trąbę,
to tego Dnia nie będzie
żadnego pokrewieństwa między nimi
ani też nie będą się wzajemnie wypytywać.
102.  Wtedy ci, których szale okażą się ciężkie,
będą szczęśliwi.
103.  A ci, których szale okażą się lekkie,
będą tymi, którzy stracili samych siebie.
Oni będą przebywać w Gehennie na wieki.
104.  Ogień będzie palił ich twarze
i będą wykrzywiać wargi, ukazując zęby.
105.  "Czy nie były wam recytowane Moje znaki?
Lecz wy uważaliście je za kłamstwo."
106.  Oni powiedzą:
"Panie nasz!
Opanowało nas nieszczęście.
Jesteśmy ludźmi błądzącymi.
107.  Panie nasz!
Wyprowadź nas z niej !
A jeśli będziemy ponownie czynić zło,
to wtedy będziemy rzeczywiście niesprawiedliwi."
108.  On powie:
"Pozostańcie tam ze wstydem
i nie mówcie do Mnie!"
109.  Przecież mówiła. część Moich sług:
"Panie nasz!
My wierzymy!
Przebacz nam
i miej nad nami miłosierdzie!
Ty jesteś najlepszym z miłosiernych!"
110.  I wy szydziliście z nich,
tak iż zapomnieliście o wspominaniu Mnie,
kiedy się z nich wyśmiewaliście.
111.  Oto Ja dzisiaj wynagrodziłem ich
za to, iż byli cierpliwi;
oni triumfują.
112.  On powie:
"Ile lat przebywaliście na ziemi?"
113.  Powiedzą:
"Przebywaliśmy jeden dzień
albo część dnia.
Lecz zapytaj tych, którzy liczą."
114.  On powie:
"Przebywaliście niewiele czasu.
Gdybyście tylko wiedzieli!
115.  Czy sądzicie,
iż My stworzyliśmy was nadaremnie
i że nie zostaniecie do Nas sprowadzeni?"
116.  Niech Bóg będzie wysławiony,
Król, Prawda!
Nie ma boga, jak tylko On,
Pan tronu szlachetnego!
117.  A kto wzywa, obok Boga,
jakiegoś innego boga,
nie mając na jego istnienie żadnego dowodu,
ten musi zdać rachunek u swego Pana!
Zaprawdę, niewierni nie będą szczęśliwi!
118.  I powiedz:
"Panie mój !
Przebacz i zmiłuj się!
Ty jesteś najlepszy z miłosiernych!"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 24 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  To jest sura, którą zesłaliśmy
i którą uczyniliśmy obowiązkiem;
i objawiliśmy w niej znaki jasne.
Być może, wy sobie przypomnicie!
2.  Cudzołożnicy i cudzołożnikowi
wymierzcie po sto batów,
każdemu z nich obojga!
W imię religii Boga,
jeśli wierzycie w Boga i w Dzień Ostatni,
niech nie powstrzyma was
żadna względem nich pobłażliwość.
I niech pewna grupa wiernych
będzie obecna przy ich karze.
3.  Cudzołożnik pojmie za żonę
tylko cudzołożnicę lub bałwochwalczynię;
a cudzołożnicę
może pojąć za żonę
tylko cudzołożnik lub bałwochwalca.
To wszystko jest zabronione tym, którzy wierzą.
4.  A tym, którzy oskarżają kobiety godne,
a nie mogą przyprowadzić czterech świadków,
wymierzcie osiemdziesiąt batów
i nie przyjmujcie od nich nigdy świadectwa.
To są ludzie szerzący zgorszenie.
5.  Z wyjątkiem tych,
którzy się następnie nawrócą i poprawią.
Zaprawdę, Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
6.  A ci, którzy oskarżają swoje żony,
a nie mają świadków oprócz siebie samych,
złożą przed Bogiem
czterokrotne świadectwo,
iż są prawdomówni;
7.  a piąte świadectwo po to,
aby przekleństwo Boga zaciążyło nad każdym z nich,
jeśliby był kłamcą.
8.  A kara będzie odsunięta od kobiety,
jeśli ona zaświadczy przed Bogiem
czterokrotnie złożonym świadectwem,
iż jej oskarżyciel na pewno jest kłamcą;
9.  a piąte świadectwo po to,
aby gniew Boga zaciążył na niej,
jeśliby on znalazł się wśród prawdomównych.
10.  A gdyby nie łaska Boga dla was,
i Jego miłosierdzie,
i to, iż Bóg jest przyjmujący skruchę i mądry...
11.  Zaprawdę, ci, którzy szerzyli oszczerstwo,
stanowią wśród was tylko małą grupę.
Nie uważajcie jednak tego za zło dla siebie;
przeciwnie, to nawet jest dla was dobrem.
Każdy z nich będzie odpowiadał
za grzech, jaki popełnił.
A kto z nich obciążył się najbardziej,
ten dozna kary strasznej.
12.  Dlaczegóż, kiedyście to usłyszeli,
wierzący - mężczyźni i kobiety,
nie pomyśleliście
o tym, co jest dobre dla waszych dusz,
i nie powiedzieli:
"To jest kłamstwo oczywiste?"
13.  Dlaczegoż oni nie przyprowadzili
czterech świadków na to?
A skoro nie przyprowadzili świadków,
to są w obliczu Boga kłamcami.
14.  A gdyby nie łaska Boga nad wami
i nie Jego miłosierdzie,
w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym,
to dotknęłaby was kara straszna
za to, co wypowiedzieliście.
15.  Oto bierzecie na swoje języki
i mówicie waszymi ustami coś,
o czym nie posiadacie wiedzy;
i sądzicie, że to drobnostka,
a to u Boga jest wielkie.
16.  Dlaczegoż, kiedyście to usłyszeli,
nie powiedzieliście:
"Nie należy wcale do nas,
abyśmy o tym mówili.
Niech Tobie będzie chwała!
To jest zniesławienie straszne!"
17.  Napomina was Bóg,
abyście nigdy nie powrócili
do czegoś podobnego
- jeśli jesteście wierzącymi.
18.  Bóg wyjaśnia wam znaki,
a Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry!
19.  Zaprawdę, tych, którzy pragną,
aby bezeceństwo rozpowszechniło się
wśród wierzących
- czeka kara bolesna
w życiu na tym świecie i w życiu ostatecznym.
Bóg wie, a wy nie wiecie!
20.  A gdyby nie łaska Boga nad wami
i nie Jego miłosierdzie,
i to, iż Bóg jest Dobrotliwy i Litościwy...
21.  O wy, którzy wierzycie!
Nie kroczcie śladami szatana!
A kto kroczy śladami szatana...
- on przecież nakazuje
rzeczy szpetne i godne potępienia.
A gdyby nie łaska Boga nad wami
i nie Jego miłosierdzie,
to nikt spośród was nie oczyściłby się nigdy!
Lecz Bóg oczyszcza, kogo chce.
Bóg jest Słyszący, Wszechwiedzący!
22.  Niech ci spośród was,
którzy się cieszą łaską i dobrobytem,
nie przestają dawać krewnym i biednym,
i tym, którzy wędrują na drodze Boga!
Niech będą pobłażliwi i wybaczający!
Czyż nie pragniecie, by wam Bóg przebaczył?
A Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
23.  Ci, którzy rzucają oskarżenie
na kobiety cnotliwe, beztroskie, ale wierzące,
będą przeklęci
na tym świecie i w życiu ostatecznym.
Dla nich kara będzie straszna
24.  w Dniu, kiedy będą świadczyć przeciw nim
ich języki, ich ręce i nogi
o tym, co oni czynili.
25.  W tym Dniu Bóg wypłaci w pełni,
co im się słusznie należy;
i dowiedzą się,
że Bóg jest prawdą oczywistą.
26.  Złe kobiety - dla złych mężczyzn;
źli mężczyźni - dla złych kobiet!
Dobre kobiety - dla dobrych mężczyzn;
dobrzy mężczyźni - dla dobrych kobiet!
Ci ostatni nie są winni tego,
co o nich mówią.
Oni otrzymają przebaczenie
i zaopatrzenie szlachetne.
27.  O wy, którzy wierzycie!
Nie wchodźcie do domów,
które nie są waszymi domami,
zanim nie poprosicie o pozwolenie
i zanim nie pozdrowicie ich mieszkańców:
"Pokój wam!"
To jest dla was lepsze.
Być może, wy sobie przypomnicie!
28.  A jeśli nie zastaniecie tam nikogo,
to nie wchodźcie,
zanim nie otrzymacie pozwolenia.
A jeśli wam powiedzą:
"Wróćcie się!"
- to się wróćcie.
To będzie dla was przyzwoitsze.
Bóg wie dobrze, co czynicie.
29.  Nie popełnicie grzechu,
jeśli wejdziecie do domów nie zamieszkanych,
w których jest wasze mienie.
Bóg wie, co wy ujawniacie
i co ukrywacie.
30.  Powiedz wierzącym:
niech spuszczają skromnie spojrzenia
i niech zachowują czystość.
To dla nich będzie przyzwoitsze.
Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy tego,
co oni czynią!
31.   Powiedz wierzącym kobietom,
żeby spuszczały skromnie swoje spojrzenia
i strzegły swojej czystości;
i żeby pokazywały jedynie te ozdoby,
które są widoczne na zewnątrz;
i żeby narzucały zasłony na piersi,
i pokazywały swoje ozdoby jedynie
swoim mężom lub ojcom,
albo ojcom swoich mężów,
albo swoim synom lub synom swoich mężów,
albo swoim braciom, albo synom braci,
lub synom swoich sióstr;
lub ich żonom,
lub tym, którymi zawładnęły ich prawice;
albo swoim służącym spośród mężczyzn,
którzy nie są owładnięci pożądaniem cielesnym;
albo też chłopcom, którzy nie poznali nagości kobiet.
I niech one nie stąpają tak,
aby było wiadomo, jakie ukrywają
ozdoby.
Nawracajcie się wszyscy do Boga,
o wy, wierzący!
Być może, będziecie szczęśliwi!
32.   Żeńcie samotnych spośród was,
jak też ludzi prawych
spośród waszych niewolników i niewolnic.
Jeśli są biedni,
to wzbogaci ich Bóg Swoją łaską.
Bóg jest Wszechobejmujący, Wszechwiedzący!
33.   I niech starają się żyć we wstrzemięźliwości
ci, którzy nie mają możliwości małżeństwa,
aż wzbogaci ich Bóg Swoją łaską.
A tych spośród waszych niewolników,
którzy starają się o zapis wyzwoleńczy
- wyzwólcie, jeśli wiecie,
że w nich jest jakieś dobro;
i dajcie im z majątku Boga to,
czym On was obdarzył.
I nie przymuszajcie waszych niewolnic
do prostytucji
- jeśli one chcą żyć w czystości -
w poszukiwaniu przypadkowych korzyści
w życiu na tym świecie.
A jeśli kto je zmusi...
- to przecież Bóg, ze względu na ich zmuszenie,
będzie Przebaczający, Litościwy!
34.   My zesłaliśmy wam znaki jasne
i przykłady tych, którzy byli przed wami,
i napomnienie dla bogobojnych.
35.   Bóg jest światłem niebios i ziemi.
Jego światło jest podobne do niszy,
w której jest lampa;
lampa jest we szkle,
a szkło jest jak gwiazda świecąca.
Zapala się ona od drzewa błogosławionego
- drzewa oliwnego, ani ze Wschodu, ani z Zachodu,
którego oliwa prawie by świeciła, .
nawet gdyby nie dotknął jej ogień.
światło na świetle!
Bóg prowadzi drogą prostą ku światłu,
kogo chce.
Bóg przytacza przykłady dla ludzi.
Bóg o każdej rzeczy jest wszechwiedzący!
36.   W domach, które Bóg pozwolił wznieść
i w których wspomina się Jego imię
- głoszą Jemu chwałę
o świcie i o zmierzchu;
37.   tych ludzi nie odciąga ani handel,
ani kupno od wspominania Boga,
odprawiania modlitwy i dawania jałmużny.
Oni obawiają się Dnia,
kiedy wzburzą się serca i spojrzenia,
38.  troszcząc się o to, by wynagrodził ich Bóg
za to, co oni najlepszego uczynili;
i by pomnożył im Swoją łaskę.
Bóg daje zaopatrzenie, komu chce;
bez rachunku!
39.  A działania tych, którzy nie uwierzyli,
są podobne do mirażu na pustyni:
człowiek spragniony bierze go za wodę,
a kiedy przyjdzie do niego;
niczego tu nie znajduje;
on znajduje tam Boga,
który mu w pełni zapłaci jego rachunek.
Bóg jest szybki przy rachunku!
40.  Albo są jak ciemności na morzu głębokim:
pokrywa je fala,
nad którą wznosi się druga fala,
a nad nią są chmury.
To są ciemności jedne nad drugimi.
Kiedy ktoś wyciągnie rękę,
ledwie może ją zobaczyć.
Jeśli Bóg nie da komuś światła,
to on tu nie ma światła.
41.  Czy ty nie widziałeś,
iż Boga wysławiają
ci, co są w niebiosach i na ziemi,
i ptaki z rozpostartymi skrzydłami?
Każdy wie, jak się modlić i jak wysławiać Boga.
Bóg wie dobrze, co oni czynią.
42.  Do Boga należy królestwo niebios i ziemi
i do Boga zmierza wędrowanie.
43.  Czy ty nie widziałeś,
iż Bóg pędzi chmury,
potem je łączy razem,
potem układa je warstwami?
Widzisz przecież,
jak obfity deszcz wylewa się spomiędzy nich.
On zsyła z nieba góry
pełne gradu
i dosięga nim, kogo chce,
i oszczędza, kogo chce.
Blask Jego błyskawicy omal nie porywa spojrzenia.
44.  Bóg powoduje kolejną zmianę nocy i dnia.
Zaprawdę, w tym jest przykład dla tych,
którzy władają spojrzeniem!
45.  Bóg stworzył wszelkie zwierzę z wody.
Wśród nich są takie,
które pełzają na swoim brzuchu;
wśród nich są takie,
które chodzą na dwóch nogach;
i wśród nich są takie,
które chodzą na czterech;
Bóg stwarza to, co chce.
Przecież Bóg jest nad każdą rzeczą
Wszechwładny!
46.  Zesłaliśmy już znaki jasne
i Bóg prowadzi ku drodze prostej,
kogo chce.
47.  Oni mówią:
"Wierzymy w Boga i w Posłańca
i jesteśmy posłuszni!"
Potem część z nich się odwraca;
ci nie są wierzącymi.
48.  A kiedy oni są wezwani
do Boga i Jego Posłańca,
aby rozsądził między nimi,
wówczas część z nich się odwraca.
49.  Lecz jeśliby oni posiadali prawdę,
to przyszliby do Niego z pokorą.
50.  Czy, w sercach ich jest choroba?
Czy oni popadli w zwątpienie?
Czy oni się obawiają,
że Bóg i Jego Posłaniec
wyrządzą im krzywdę?
Ależ nie! Tacy jak oni sami są niesprawiedliwi!
51.  Przecież mowa wierzących
- kiedy oni są wzywani do Boga i Jego Posłańca,
aby rozsądził między nimi -
jest taka:
"Usłyszeliśmy i jesteśmy posłuszni!"
Tacy jak oni są szczęśliwi!
52.   A którzy są posłuszni Bogu
i Jego Posłańcowi
i obawiają się Boga, i są bogobojni
- tacy osiągają szczęśliwość.
53.   Oni przysięgają na Boga
najbardziej uroczystą przysięgą,
iż jeśli ty im rozkażesz,
to oni wyruszą do walki.
Powiedz:
"Nie przysięgajcie!
Posłuszeństwo jest wystarczające!
Bóg jest w pełni świadomy tego,
co czynicie!"
54.   Powiedz:
"Słuchajcie Boga!
Słuchajcie Jego Posłańca!
A jeśli się odwrócicie,
to na nim ciąży tylko to,
co na niego zostało nałożone,
a na was ciąży to,
co na was zostało nałożone.
A jeśli będziecie mu posłuszni,
to pójdziecie po drodze prostej.
A do Posłańca należy tylko
obwieszczenie jasne!"
55.  A Bóg obiecał tym spośród was,
którzy uwierzyli
i którzy czynili dobre dzieła,
iż uczyni ich namiestnikami na ziemi,
jak uczynił namiestnikami tych,
którzy byli przed nimi.
I On umocni ich religię,
którą dla nich wybrał,
i zamieni ich obawę
w bezpieczeństwo.
Oni będą Mnie czcić,
nie dodając Mi niczego za współtowarzyszy.
A ci, którzy nadal pozostaną niewiernymi,
to ludzie bezbożni!
56.   Odprawiajcie modlitwę,
dawajcie jałmużnę
i słuchajcie Posłańca!
Być może, doznacie miłosierdzia!
57.   Nie sądźcie, iż ci, którzy nie wierzą,
są w stanie zniweczyć moc Boga na ziemi.
Ich schronieniem będzie ogień.
A jakże to nieszczęsna przystań!
58.   O wy, którzy wierzycie!
Ci, którymi zawładnęły wasze prawice,
i ci, którzy nie osiągnęli jeszcze dojrzałości
niech was proszą trzy razy o pozwolenie wejścia:
przed modlitwą jutrzenki,
kiedy zdejmujecie swoje szaty koło południa
i przed modlitwą wieczorną;
to są trzy momenty waszej nagości.
Poza tymi chwilami,
nie ma ani dla was, ani dla nich przeszkody,
żebyście się wzajemnie odwiedzali.
W ten sposób Bóg wyjaśnia wam znaki!
Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry!
59.   A kiedy wasze dzieci osiągną dojrzałość,
to niech proszą o pozwolenie,
tak jak prosili o pozwolenie ci,
którzy są od nich starsi.
W ten sposób Bóg wyjaśnia wam Swoje znaki!
Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry!
60.   A kobiety starsze,
które się już nie spodziewają małżeństwa,
nie będą miały grzechu,
jeśli zdejmą swoje szaty,
jednakże w taki sposób, aby nie ukazywać swoich ozdób.
Lecz lepiej dla nich, żeby się od tego powściągały.
Bóg jest Słyszący, Wszechwiedzący!
61.  Nie ma nagany dla niewidomego,
nie ma dla kulawego,
nie ma dla chorego,
i nie ma dla was samych,
kiedy posilacie się w waszych domach
albo w domach waszych ojców,
albo w domach waszych matek,
albo w domach waszych braci,
albo w domach waszych sióstr,
albo w domach waszych stryjów,
albo w domach waszych ciotek ze strony ojca,
albo w domach waszych wujów,
albo w domach waszych ciotek ze strony matki,
albo w tych, których posiadacie klucze,
albo u waszego przyjaciela;
nie jest dla was grzechem,
czy jecie razem czy osobno.
A kiedy wchodzicie do domów,
to pozdrawiajcie się wzajemnie
pozdrowieniem od Boga,
błogosławionym, dobrym.
W ten sposób wyjaśnia wam Bóg Swoje znaki.
Być może, będziecie rozumni!
62.   Wierzącymi są tylko ci,
którzy wierzą w Boga i w Jego Posłańca.
A kiedy oni są razem z nim w sprawie,
która ich łączy,
to oni nie odchodzą,
dopóki nie poproszą go o pozwolenie.
Zaprawdę, ci, którzy proszą cię o pozwolenie,
to są ci, którzy wierzą w Boga i Jego Posłańca.
A kiedy oni proszą cię o pozwolenie wejścia
w jakiejś ich sprawie,
to daj pozwolenie, komu chcesz spośród nich,
i proś Boga o przebaczenie dla nich.
Zaprawdę, Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
63.  Nie nazywajcie Posłańca między sobą tak,
jak nazywacie się między sobą nawzajem.
Bóg zna tych spośród was,
którzy się wycofują ukradkiem,
szukając schronienia.
Niech się mają na baczności ci,
którzy sprzeciwiają się Jego rozkazowi;
żeby nie dosięgła ich jakaś niedola
albo żeby ich nie dosięgła kara bolesna.
64.  Czyż nie?!
Zaprawdę, do Boga należy
to, co jest w niebiosach i na ziemi!
On zna dobrze stan,
w jakim się znajdujecie,
i On zna Dzień,
w którym ludzie do Niego zostaną sprowadzeni.
Wtedy On obwieści im to, co oni czynili.
Bóg jest o każdej rzeczy Wszechwiedzący!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 25 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  W imię Boga
Miłosiernego; Litościwego!
Błogosławiony niech będzie
Ten, który zesłał rozróżnienie Swemu słudze,
aby był ostrzegającym dla światów!
2.  Ten, do którego należy
królestwo niebios i ziemi;
który nie wziął sobie syna;
który nie ma współtowarzysza w królestwie;
który stworzył każdą rzecz
i dał jej dokładną miarę.
3.  Jednak oni poza Nim wzięli sobie bogów,
którzy nie potrafią niczego stworzyć,
lecz sami zostali stworzeni.
Oni nie mogą działać
ani na swoją szkodę, ani na swoją korzyść;
i nie władają
ani śmiercią, ani życiem, ani zmartwychwstaniem.
4.  Powiedzieli ci, którzy nie uwierzyli:
"To jest tylko kłamstwo,
które on wymyślił,
i pomogli mu w tym inni ludzie."
5.  I powiedzieli:
"To są tylko baśnie dawnych przodków.
On kazał je zapisać dla siebie
i są mu recytowane rano i wieczór.
6.  Powiedz:
"Zesłał to Ten, który zna tajemnice
w niebiosach i na ziemi.
On jest Przebaczający, Litościwy!"
7.  I oni powiedzieli:
"Cóż to z tym Posłańcem?
On je pożywienie
i chodzi po jarmarkach.
Dlaczego nie został zesłany do niego anioł,
aby być razem z nim ostrzegającym!
8.  Albo gdyby mu został rzucony jakiś skarb
czy też posiadał jakiś ogród,
z którego by się żywił!"
I powiedzieli niesprawiedliwi:
"Wy postępujecie jedynie za człowiekiem zaczarowanym!"
9.  Popatrz,
jak oni podają ci przykłady;
tak że zabłądzili
i nie mogą znaleźć drogi.
10.  Niech będzie błogosławiony
Ten, który jeśli zechce,
da ci coś lepszego niż to:
Ogrody, gdzie w dole płyną strumyki
i gdzie umieści dla ciebie pałace.
11.  Ależ przeciwnie!
Oni za kłamstwo uznali Godzinę!
Lecz My przygotowaliśmy dla tych,
którzy za kłamstwo uznali Godzinę
- ogień palący!
12.  Kiedy ów ogień dojrzy ich z daleka,
dojdzie do nich jego wściekłe wycie.
13.  A kiedy zostaną weń wrzuceni, w ciasne miejsce,
skrępowani razem,
będą wzywać zniszczenia.
14.  Nie wzywajcie dzisiaj zniszczenia jednego,
lecz wzywajcie zniszczeń wielu.
15.  Powiedz:
"Czy to jest lepsze,
czy Ogród wieczności
obiecany bogobojnym,
który będzie dla nich zapłatą i przystanią?"
16.  Oni będą tam mieli to, co zechcą;
będą tam przebywać na wieki.
To jest obowiązująca twego Pana obietnica,
o którą proszą.
17.  I w Dniu, kiedy On ich zbierze,
ich i tych, których czcili poza Bogiem,
On im powie:
"Czy to wy sprowadziliście z drogi
te oto moje sługi,
czy też oni sami zeszli z drogi?"
18.  Oni powiedzą:
"Chwała Tobie!
Nie było dla nas rzeczą wskazaną
brać sobie opiekunów poza Tobą,
lecz Ty pozwoliłeś im cieszyć się życiem,
im i ich ojcom,
tak iż zapomnieli o napomnieniu
i stali się ludźmi zgubionymi."
19.  "Oni obwiniali was o kłamstwo
w tym, co mówicie,
a wy nie możecie ani odwrócić kary,
ani też udzielić pomocy.
A kto z was jest niesprawiedliwy,
to My damy mu zakosztować kary wielkiej."
20.  My nie wysyłaliśmy przed tobą posłańców,
którzy by nie jedli pożywienia
i nie chodzili po bazarach.
I uczyniliśmy niektórych z was
doświadczeniem dla innych.
Czyż nie będziecie cierpliwi?
A twój Pan widzi jasno.
21.  Ci, którzy się nie spodziewają Naszego spotkania,
mówią:
"Dlaczego nie zostali zesłani do nas aniołowie
albo dlaczego nie widzimy naszego Pana?"
I stali się dumni w swoich duszach,
i przekroczyli granice wielkiej zuchwałości.
22.  W Dniu, kiedy oni zobaczą aniołów
- tego Dnia nie będzie radosnej wieści
dla grzeszników -
będą mówili:
"To przeszkoda nie do usunięcia."
23.  I przystąpiliśmy do dzieł,
jakich oni dokonali,
i uznaliśmy je za proch rozrzucony.
24.  Tego Dnia mieszkańcy Ogrodu
będą mieli lepsze miejsce pobytu
i piękniejsze miejsce odpoczynku południowego.
25.  W tym Dniu, kiedy rozerwie się niebo z chmurami
i kiedy zostaną zesłani aniołowie,
26.  w tym Dniu prawdziwa władza królewska
będzie należeć do Miłosiernego;
i dla niewiernych będzie to Dzień trudny!
27.  W tym Dniu niesprawiedliwy
będzie gryzł swoje ręce, mówiąc:
"Ach, gdybym był wybrał sobie drogę
razem z Posłańcem!
28.  Biada mi!
Gdybym choć nie był sobie wziął
takiego to za przyjaciela!
29.  On sprowadził mnie z drogi
daleko od napomnienia,
które już do mnie przyszło.
Szatan jest dla człowieka zdrajcą!"
30.  Powiedział Posłaniec:
"O Panie mój!
Mój lud wziął ten Koran
jako pustą gadaninę."
31.  W ten sposób dla każdego proroka
przygotowaliśmy jakiegoś wroga spośród grzeszników.
Lecz twój Pan wystarczy
jako przewodnik po drodze prostej
i jako wspomożyciel!
32.  Ci, którzy nie uwierzyli,
mówią:
"Gdyby przynajmniej Koran został zesłany
naraz w całości!"
Został on objawiony w ten sposób,
aby twoje serce było przez niego
utwierdzone;
i recytowaliśmy go według pewnego porządku.
33.  I kiedy oni przychodzą do ciebie
z jakąś przypowieścią,
My przychodzimy do ciebie z prawdą
i lepszym wyjaśnieniem.
34.  Ci, którzy będą wskrzeszeni
i skierowani twarzami ku Gehennie,
będą mieli najgorsze miejsce
i będą najbardziej oddaleni z drogi.
35.  Daliśmy już Mojżeszowi Księgę
i umieściliśmy razem z nim
jego brata Aarona jako wezyra.
36.  Powiedzieliśmy:
"Idźcie obydwaj do ludu,
który za kłamstwo uznał Nasze znaki!"
- i zniszczyliśmy ten lud całkowicie.
37.  A lud Noego,
który za kłamców uznał posłańców
- potopiliśmy
i uczyniliśmy go znakiem dla ludzi;
i przygotowaliśmy dla niesprawiedliwych
karę bolesną.
38.  A jeśli chodzi o ludy Ad i Samud
i mieszkańców Ar-Rass,
i liczne pokolenia między nimi
39.  - to im wszystkim podawaliśmy przykłady
i wszystkich zniszczyliśmy całkowicie!
40.  A przecież z pewnością przechodzili oni obok miasta,
na które spadł zgubny deszcz.
Czyż oni tego nie widzieli?
Nie! Oni nie spodziewają się
zmartwychwstania!
41.  A kiedy ciebie widzą,
to naśmiewają się z ciebie:
"Czy to ten, którego dał Bóg jako Posłańca?
42.  On byłby nas oddalił
od naszych bogów,
gdybyśmy nie trwali mocno przy nich."
Niebawem oni się dowiedzą,
kiedy zobaczą karę,
kto bardziej zbłądził z drogi.
43.  Czy ty widziałeś tego,
który sobie wziął swoją namiętność
za boga?
Czy ty będziesz dla niego opiekunem?
44.  Czy sądzisz,
że większość z nich słyszy albo rozumie?
Oni są jak bydło;
nie, oni raczej zbłądzili z drogi!
45.  Czy ty nie widziałeś,
jak Twój Pan przesuwa cień?
- A gdyby chciał,
uczyniłby go spokojnym. -
I uczyniliśmy słońce
jego przewodnikiem.
46.  
Następnie sprowadzamy go ku Sobie
z łatwością
47.  On jest Tym, który uczynił dla was noc
okryciem,
sen odpoczynkiem,
a dzień zmartwychwstaniem.
48.  On jest Tym, który posyła wiatry
jako radosną wieść zwiastującą Jego miłosierdzie.
I My spuściliśmy z nieba wodę czystą,
49aby dzięki niej ożywić martwą krainę
i napoić nią
liczne trzody i istoty ludzkie,
które stworzyliśmy.
50.  I rozprowadziliśmy ją między nimi,
aby pamiętali;
lecz większość ludzi odrzuca wszystko,
oprócz niewiary.
51.  A jeślibyśmy chcieli,
to wysłalibyśmy do każdego miasta
jakiegoś ostrzegającego.
52.  Nie słuchaj więc niewiernych
i zwalczaj ich z wielkim zapałem,
przy jego pomocy.
53.  On jest Tym, który dał wolną drogę
dwom morzom:
temu słodkiemu, o przyjemnym smaku,
i temu słonemu, gorzkiemu.
Umieścił On między nimi przegrodę
i barierę nie do przebycia.
54.  On jest Tym, który stworzył człowieka z wody
i uczynił dla niego związki krwi i małżeństwa.
Twój Pan jest Wszechmocny!
55.  Oni czczą, poza Bogiem,
to, co im ani nie przynosi żadnej korzyści,
ani też nie może im zaszkodzić.
Niewierny jest zawsze przeciwko swemu Panu
pomocnikiem.
56.  My wysłaliśmy ciebie
jedynie jako zwiastuna radosnej wieści
i jako ostrzegającego.
57.  Powiedz:
"Nie żądam od was za to żadnej zapłaty,
nic oprócz tego,
aby ten, kto chce, wybrał sobie drogę
do swego Pana."
58.  I zaufaj Żyjącemu, który nie umiera!
I wysławiaj Jego chwałę!
Wystarczy, iż On jest dobrze świadomy
grzechów swoich sług!
59.  On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię,
i to, co jest między nimi
- w ciągu sześciu dni.
Potem umocnił się na tronie - Miłosierny.
Zapytaj o Niego dobrze wiedzącego
60.  Kiedy im się powie:
"Wybijajcie pokłony Miłosiernemu!",
oni mówią:
"Cóż to jest ten Miłosierny?
Czy my mamy wybijać pokłony
na twój rozkaz?"
I to tylko powiększa ich niechęć.
61.  Niech będzie błogosławiony
Ten, który uczynił na niebie konstelacje
i który umieścił na nim lampę
i księżyc dający światło!
62.  On jest Tym, który uczynił noc i dzień
następującymi po sobie
dla tych, którzy chcą pamiętać
lub którzy chcą być wdzięczni.
63.  Słudzy Miłosiernego:
ci, którzy chodzą po ziemi skromnie
i kiedy ludzie nieświadomi zwracają się do nich,
to mówią:
"Pokój!"
64.  I ci, którzy spędzają noce
przed swoim Panem,
wybijając pokłony lub stojąc.
65.  I ci, którzy mówią:
"Panie nasz!
Odwróć od nas karę Gehenny!
66.  Zaprawdę, kara ta jest ciągłą torturą!
Zaprawdę, nieszczęsna jest Gehenna
jako miejsce schronienia i pobytu
67.  I ci, którzy kiedy rozdają,
to ani nie trwonią, ani nie skąpią,
ponieważ między tymi dwoma leży to, co słuszne.
68.  I ci, którzy nie wzywają żadnego boga,
poza Bogiem;
i nie zabijają nikogo wbrew zakazowi Boga,
chyba że zgodnie z prawem;
i nie uprawiają rozpusty.
A kto to czyni, spotka go kara za grzech.
69.  Jemu będzie podwojona kara
w Dniu Zmartwychwstania
i będzie w niej poniżony na wieki.
70.  Z wyjątkiem tych, którzy się nawrócili,
którzy uwierzyli i uczynili dobre dzieło;
tym Bóg zamieni ich złe czyny na dobre.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
71.  A kto się nawróci i czyni dobro,
ten, zaprawdę, nawraca się ku Bogu
pełen skruchy!
72.  I ci, którzy nie zaświadczają fałszu,
a kiedy przechodzą obok pustej gadaniny,
to przechodzą z godnością;
73.  i ci, którzy, kiedy się im wspomina
znaki ich Pana,
nie stają naprzeciw nich głusi i ślepi;
74.  i ci, którzy mówią:
"Panie nasz!
Daj nam od naszych żon i naszego potomstwa
ochłodę oczu
i uczyń nas wzorem dla bogobojnych!"
75.  - tacy otrzymają jako zapłatę
komnatę wyniosłą
za to, iż byli cierpliwi.
Oni tam zostaną powitani
pozdrowieniem i słowem: "Pokój!"
76.  Będą przebywać tam na wieki.
Piękne to mieszkanie i miejsce pobytu!
77.  Powiedz:
"Mój Pan nie będzie troszczył się o was
bez waszej modlitwy.
Wy jednak zadawaliście kłam
i skutek będzie nieunikniony."


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 26 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Ta. Sin . Mim.
2.  To są znaki Księgi jasnej!
3.  Być może, zadręczasz się
dlatego, że oni nie wierzą.
4.  Jeśli zechcemy,
to sprowadzimy na nich znak z nieba
i upokorzą się przed nimi ich karki.
5.  A nie przychodzi do nich
żadne nowe napomnienie od Miłosiernego,
żeby się od niego nie odwrócili
6.  i nie uznali go za kłamstwo.
Otóż niebawem przyjdą do nich wieści
o tym, z czego oni się wyśmiewali.
7.  Czyż oni nie patrzą na ziemię?
Ileż wszelkiego rodzaju par szlachetnych
wyrosło na niej za Naszą przyczyną!
8.  Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość z nich nie wierzy!
9.  I zaprawdę, twój Pan
jest Potężny, Litościwy!
10.  Oto twój Pan wezwał Mojżesza:
"Idź do ludu niesprawiedliwego,
11.  ludu Faraona!
Czyż oni nie będą bogobojni?"
12.  Powiedział:
"Panie mój !
Boję się, żeby mnie nie uznali za kłamcę;
13.  ściśnie się moja pierś
i mój język się nie rozwiąże.
Poślij więc po Aarona!
14.  Oni mają pewne przewinienie do zarzucenia mi
i obawiam się, że mnie zabiją."
15.  Rzekł:
"Wcale nie!
Idźcie obydwaj z Naszymi znakami.
My będziemy razem z wami,
będziemy się przysłuchiwać.
16.  Idźcie obydwaj do Faraona
i powiedzcie:
Jesteśmy posłańcami od Pana światów.
17.  Odeślij z nami synów Izraela"
18.  Powiedział Faraon:
"Czy nie wychowaliśmy ciebie wśród nas,
kiedy byłeś dzieckiem?
Czy nie przebywałeś wśród nas
przez wiele lat twego życia?
19.  Potem popełniłeś czyn,
który popełniłeś;
i jesteś wśród niewdzięczników!"
20.  powiedział:
"Popełniłem ten czyn
będąc wśród ludzi, którzy błądzą.
21.  I uciekłem od was, ponieważ się was obawiałem;
a Pan mój dał mi mądrość
i uczynił mnie jednym z posłańców.
22.  Czyż to dobrodziejstwo,
z powodu którego czynisz mi wyrzuty,
było dane po to,
aby uczynić niewolnikami synów Izraela?"
23.  Powiedział Faraon:
"A kto to jest Pan światów?"
24.  Powiedział:
"Pan niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi
- jeśli jesteście pewni wiary!"
25.  powiedział tym; którzy byli wokół niego:
"Czyż wy nie słyszycie?"
26.  powiedział Mojżesz:
"Pan wasz i waszych pierwszych ojców!"
27.  Powiedział:
"Zaprawdę, ten wasz posłaniec,
który został wam przysłany,
jest chyba opętany!"
28.  Powiedział:
"To jest Pan Wschodu i Zachodu,
i tego, co jest między nimi
- gdybyście tylko chcieli zrozumieć!"
29.  Powiedział Faraon:
"Jeśli weźmiesz sobie jakiegoś boga,
poza mną,
to ja ciebie każę wrzucić do więzienia!"
30.  Powiedział:
"A jeśli ja przyjdę do ciebie
z czymś oczywistym?"
31.  Powiedział:
"Przychodź więc z tym,
jeśli jesteś prawdomówny!"
32.  Wtedy on rzucił laskę swoją
i oto stała się ona prawdziwym wężem.
33.  I wyciągnął swoją rękę,
i oto ona stała się biała
dla- patrzących.
34.  Powiedział do starszyzny,;,
która go otaczała:
"Zaprawdę, to jest czarownik uczony!
35.  On chce przepędzić was z waszej ziemi
przez swoje czary.
Cóż więc doradzicie?"
36.  Powiedzieli:
"Daj mu nieco czasu, jemu i jego bratu,
i wyślij do miast ludzi,
37.  którzy zbiorą i przyprowadzą
wszystkich mądrych czarowników."
38.  I zostali zebrani czarownicy
w ustalonym czasie określonego dnia.
39.  I powiedziano ludziom:
"Czy zechcecie się zebrać?
40.  Być może, pójdziemy za czarownikami,
jeśli oni zwyciężą?"
41.  A kiedy przyszli czarownicy,
powiedzieli Faraonowi:
"Czy otrzymamy jakąś nagrodę,
jeśli będziemy zwycięzcami?"
42.  On Powiedział:
"Tak, z pewnością!
I będziecie dopuszczeni do nas blisko!"
43.  powiedział do nich Mojżesz:
"Rzućcie, co macie rzucić!"
44.  Wtedy oni rzucili swoje sznury i laski
i powiedzieli:
"Na potęgę Faraona,
my będziemy zwycięzcami!"
45.  Wówczas Mojżesz rzucił swoją laskę
i połknęła ona to, co oni wymyślili fałszywie.
46.  Wtedy czarownicy rzucili się na ziemię,
wybijając pokłony.
47.  Oni powiedzieli:
"Uwierzyliśmy w Pana światów!
48.  pana Mojżesza i Aarona!"
49.  powiedział Faraon:
"Uwierzyliście jemu,
zanim dałem wam pozwolenie.
On jest pewnie waszym mistrzem,
który was nauczył czarów!
Lecz wy niebawem się dowiecie.
Oberznę wam ręce i nogi naprzemianlegle
i każę was wszystkich ukrzyżować!"
50.  Oni powiedzieli:
"Żadna szkoda!
My się zwrócimy do naszego Pana!
51.  pragniemy, by nasz Pan
przebaczył nam nasze grzechy,
ponieważ jesteśmy pierwsi z wierzących."
52.  I objawiliśmy Mojżeszowi:
"Wyruszaj nocą z Moimi sługami!
Wy na pewno będziecie ścigani!"
53.  Wtedy Faraon rozesłał po miastach
ludzi zwołujących:
54.  "Zaprawdę, oni stanowią tylko nieliczną grupę;
55.  srodze nas rozgniewali,
56.  lecz nas jest wielu
i mamy się na baczności."
57.  I wtedy pozbawiliśmy ich
ogrodów i źródeł,
58.  skarbów i szlachetnego miejsca pobytu.
59.  Tak się stało.
I daliśmy to wszystko w dziedzictwo
synom Izraela.
60.  Wtedy Egipcjanie urządzili za nimi pościg
o wschodzie słońca.
61.  A kiedy ujrzały się nawzajem
obie gromady ludzi,
towarzysze Mojżesza powiedzieli:
"Oni nas niewątpliwie dosięgną!"
62.  Powiedział: "Wcale nie!
Zaprawdę, ze mną jest mój Pan!
On mnie poprowadzi drogą prostą!"
63.  I objawiliśmy Mojżeszowi:
"Uderz twoją laską morze!"
I ono się rozdzieliło,
a każda jego część była jak wielka góra.
64.  I pozwoliliśmy przybliżyć się tamtym drugim.
65.  I wyratowaliśmy Mojżesza
i tych wszystkich, którzy razem z nim byli.
66.  A potopiliśmy tamtych.
67.  Zaprawdę, w tym jest znak!
Lecz większość z nich nie uwierzyła.
68.  Twój Pan jest Potężny, Litościwy!
69.  I opowiedz im historię Abrahama!
70.  Oto powiedział on do swego ojca
i do swego ludu:
"Co wy czcicie?"
71.  Powiedzieli:
"Czcimy bałwany
i trwamy przed nimi pobożnie."
72.  Powiedział:
"Czy one was słyszą,
kiedy wy ich wzywacie?
73.  I czy one są wam pożyteczne czy szkodliwe?"
74.  Powiedzieli:
"Nie!
Lecz my znaleźliśmy naszych ojców,
którzy w ten sposób czynili."
75.  Powiedział:
"A czy przyglądnęliście się temu,
76.  co czciliście, wy i wasi najdawniejsi ojcowie?
Te bałwany są przecież wrogami dla mnie,
a nie Pan światów,
78.  który mnie stworzył
i który mnie prowadzi drogą prostą,
79.  który mnie karmi i poi,
80.  a kiedy zachoruję, to mnie leczy;
81.  który sprowadzi na mnie śmierć, potem mnie ożywi,
82.  i który - pragnę tego gorąco -
przebaczy mi moje grzechy
w Dzień Sądu!
83.  Panie mój!
Użycz mi mądrości,
i połącz mnie ze sprawiedliwymi.
84.  Uczyń mnie językiem prawdy
wśród późniejszych pokoleń.
85.  Uczyń mnie jednym z dziedziców
Ogrodu szczęśliwości.
86.  Przebacz mojemu ojcu,
był bowiem w liczbie błądzących.
87.  I nie zawstydź mnie w Dniu,
kiedy oni zostaną wskrzeszeni;
88.  w Dniu, kiedy nie przyniosą korzyści
ani majątek, ani synowie,
89.  jedynie ten, który przyjdzie do Boga
z czystym sercem."
90.  I przybliżony będzie Ogród
dla bogobojnych,
91.  a piekło ukaże się jasno
dla tych, którzy błądzili!
92.  Będzie im powiedziane:
"Gdzie są ci, których czciliście
93.  poza Bogiem?
Czy oni wam pomagają
albo czy pomagają samym sobie?"
94.  zostaną tam wrzuceni
oni sami i ci, którzy zabłądzili,
95.  i zastępy Iblisa,
wszyscy razem.
96.  Oni będą mówili,
prowadząc tam spór między sobą:
97.  Na Boga!
My byliśmy z pewnością w jawnym błędzie,
98.  kiedy stawialiśmy was na równi
z Panem światów!
99.  Nas sprowadzili z drogi tylko grzesznicy,
100.  nie mamy więc orędowników
101.  ani też nie mamy wiernego przyjaciela.
102.  O, jeśliby nam dany był powrót,
to bylibyśmy między wiernymi!"
103.  Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy!
104.  Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!
105.  Lud Noego uznał za kłamców
tych, którzy zostali posłani.
106.  Oto powiedział im ich brat Noe:
"Czy wy nie boicie się Boga?
107.  Ja przecież jestem dla was posłańcem
godnym zaufania!
108.  Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
109.  Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty;
moja zapłata należy tylko do Pana światów.
110.  Przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!"
111.  Oni powiedzieli:
"Czy mamy tobie wierzyć,
skoro za tobą poszli najpodlejsi?"
112.  On powiedział:
"Ja nie posiadam wiedzy o tym,
co oni czynili.
113.  Rachunek ich należy tylko do mego Pana;
gdybyście byli tego świadomi!
114.  Ja nie chciałbym odpychać wierzących.
115.  Ja jestem tylko jawnie ostrzegającym."
116.  Oni powiedzieli:
"Jeśli nie zaprzestaniesz, o Noe,
to z pewnością cię ukamienujemy!"
117.  powiedział:
"Panie mój !
Mój lud uznał mnie za kłamcę.
118.  Rozstrzygnij więc jasno między mną a nim!
Uratuj mnie i tych wiernych,
którzy są razem ze mną!"
119.  I uratowaliśmy jego i tych,
którzy byli z nim w załadowanym statku;
120.  i potopiliśmy pozostałych.
121.  Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy!
122.  Zaprawdę, twój pan jest Potężny, Litościwy!
123.  I lud Ad uznał wysłanników za kłamców.
124.  Oto powiedział do nich ich brat Hud:
"Czy wy się boicie się Boga?
125.  Ja przecież jestem dla was posłańcem godnym zaufania.
126.  przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
127.  Ja nie żądam od was żadnej nagrody.
Moja nagroda należy tylko do Pana światów!
128.  Czy nadal będziecie budować
na każdym wzniesieniu jakiś znak
dla daremnej zabawy?
129.  I czy zbudujecie sobie twierdzę
w nadziei, że będziecie nieśmiertelni?!
130.  A kiedy przejmujecie władzę siłą,
jesteście gwałtowni jak tyrani.
131.  Bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
132.  Bójcie się Tego, który was zaopatrzył
w to, co wam wiadomo:
133.  On zaopatrzył was w trzody i synów,
134.  ogrody i źródła.
135.  Ja, zaprawdę, boję się dla was
Wielkiego Dnia!"
136.  Oni powiedzieli:
"Nam jest wszystko jedno,
czy ty nas napominasz,
czy też nie jesteś z liczby napominających.
137.  Nasze postępowanie podobne jest
tylko do postępowania naszych przodków.
138.  I my nie będziemy ukarani!"
139.  I oni uznali go za kłamcę,
więc ich wytraciliśmy.
Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy
140.  Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!
141.  I lud Samud uznał za kłamców
tych, którzy zostali posłani.
142.  Oto powiedział im ich brat Salih:
"Czy wy nie będziecie bogobojni?
143.  Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.
144.  przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
145.  Nie żądam od was żadnej nagrody.
Moja nagroda jest tylko u Pana światów!
146.  Czy myślicie, że zawsze pozostaniecie
wśród tego, co jest tutaj, bezpieczni?
147.  wśród ogrodów i źródeł?
148.  wśród pól uprawnych i drzew palmowych
o delikatnych kiściach owoców?
149.  Czy myślicie, że zawsze będziecie zręcznie
wykuwać domy w górach?
150.  przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
151.  I nie słuchajcie ludzi bezbożnych,
152.  którzy szerzą zgorszenie na ziemi
i nie czynią dobra!"
153.  Oni powiedzieli:
"Ty jesteś tylko jednym z zaczarowanych.
154.  Jesteś tylko człowiekiem jak my.
Przynieś nam jakiś znak,
jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"
155.  powiedział:
"To jest wielbłądzica;
ona pić będzie określonego dnia,
a wy pić będziecie innego oznaczonego dnia.
156.  Nie czyńcie jej nic złego,
bo dosięgnie was kara Dnia Wielkiego!"
157.  Oni jednak przecięli jej pęciny,
lecz nazajutrz tego pożałowali.
158.  I dosięgła ich kara.
Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy!
159.  Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!
160.  Lud Lota uznał za kłamców
tych, którzy zostali posłani.
161.  Oto powiedział do nich brat ich Lot:
"Czy wy nie będziecie bogobojni?
162.  Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.
163.  przeto bójcie się Boga i słuchajcie mnie!
164.  Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty.
Moja zapłata jest tylko u Pana światów!
165.  Czy będziecie obcować z mężczyznami
ze wszystkich światów,
166.  a pozostawiać wasze żony,
które stworzył wasz Pan dla was?
Tak, jesteście ludem występnym!"
167.  Oni powiedzieli:
"Jeśli nie zaprzestaniesz, o Locie,
to niechybnie zostaniesz wypędzony!"
168.  On powiedział:
"Nienawidzę tego, co wy czynicie.
169.  panie mój!
Wyratuj mnie i moją rodzinę
od tego, co oni czynią!"
170.  I wyratowaliśmy jego i jego rodzinę
wszystkich razem;
171.  jedynie stara kobieta znalazła się
wśród tych, którzy pozostali w tyle.
172.  Następnie wytraciliśmy innych.
173.  I spuściliśmy na nich gwałtowny deszcz.
A jakże zgubny jest deszcz
dla tych, którzy zostali ostrzeżeni!
174.  Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy!
175.  Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!
176.  Mieszkańcy Gąszczu uznali za kłamców
tych, którzy zostali posłani.
177.  Oto powiedział do nich Szu`ajb:
"Czy wy nie będziecie bogobojni?
178.  Ja jestem dla was posłańcem godnym zaufania.
179.  Bójcie się więc Boga i słuchajcie mnie!
180.  Ja nie żądam od was żadnej zapłaty.
Moja zapłata jest tylko u Pana światów!
181.  Dawajcie pełną miarę,
a nie bądźcie w liczbie tych,
którzy narażają na straty!
182.  Ważcie dokładną wagą!
183.  Nie zmniejszajcie ludziom ich dobytku
i nie czyńcie zła na ziemi,
szerząc zgorszenie!
184.  Bójcie się Tego, który was stworzył,
i pokolenia dawnych przodków!"
185.  Oni powiedzieli:
"Ty jesteś tylko jednym z zaczarowanych.
186.  Jesteś przecież tylko człowiekiem,
podobnie jak my;
i sądzimy, że jesteś tylko kłamcą.
187.  Spuść więc na nas płaty z nieba,
jeśli jesteś z liczby prawdomównych!"
188.  On powiedział:
"Mój Pan wie najlepiej, co wy czynicie!"
189.  Lecz oni uznali go za kłamcę.
I pochwyciła ich kara Dnia Cienia:
to była kara Dnia Wielkiego.
190.  Zaprawdę, w tym jest znak,
lecz większość ludzi nie wierzy.
191.  Zaprawdę, twój Pan jest Potężny, Litościwy!
192.  To jest objawienie
Pana światów!
193.  Z nim zeszedł Duch wierny
194.  na twoje serce,
abyś był w liczbie ostrzegających
195.  w języku arabskim, jasnym.
196.  Zaprawdę, to jest w Pismach dawnych przodków!
197.  Czy to nie było dla nich znakiem,
że wiedzą to uczeni synów Izraela?
198.  Jeślibyśmy objawili to komuś z cudzoziemców
199.  i on wyrecytowałby to przed nimi,
to oni też by mu nie uwierzyli.
200.  W ten sposób wprowadziliśmy to
w serca grzeszników.
201.  Oni w to nie uwierzą,
dopóki nie zobaczą kary bolesnej .
202.  I przyjdzie ona do nich nagle,
kiedy nawet nie będą się jej spodziewać.
203.  Oni wtedy powiedzą:
"Czy my znajdziemy się wśród tych,
którym będzie dana zwłoka?"
204.  Czy oni starają się przyspieszyć Naszą karę?
205.  Jak ci się wydaje?
Jeślibyśmy pozwolili im używać życia
przez wiele lat,
206.  a potem przyszło do nich to,
co im zostało obiecane,
207.  to czyż przyniesie im jakąkolwiek korzyść
to, co było im dane używać ?
208.  I nie zniszczyliśmy żadnego miasta ,
zanim nie zostali tam wysłani
ci, którzy ostrzegali
209.  dla napomnienia ;
ponieważ My nie byliśmy niesprawiedliwi.
210.  Nie przynieśli go przecież szatani.
211.  To im się nie godzi
i nie są do tego zdolni ;
212.  oni są odsunięci od słuchania .
213.  Nie wzywaj więc, wraz z Bogiem,
żadnego innego boga,
żebyś się nie znalazł wśród tych,
którzy będą ukarani .
214.  I ostrzegaj twój ród, bliskich krewnych!
215.  Pochyl twe skrzydła ku tym spośród wiernych,
którzy postępują za tobą!
216.  A jeśli ciebie nie słuchają,
to powiedz im :
"Ja nie jestem winien tego,
co wy czynicie! ,
217.  Zaufaj Potężnemu, Litościwemu
218.  Temu, który ciebie widzi, kiedy wstajesz
219.  i kiedy się obracasz
wśród tych, którzy wybijają pokłony.
220.  Zaprawdę, On jest Słyszący, Wszechwiedzący
221.  Czy ja mam was powiadomić,
na kogo zstępują szatani?
222.  Zstępują oni na każdego kłamcę, grzesznika.
223.  Oni podają do wiadomości to, co zasłyszeli,
lecz większość z nich to kłamcy.
224.  A jeśli chodzi o poetów,
to postępują za nimi ci, którzy błądzą.
225.  Czy ty nie widzisz ,
jak oni wędrują po wszystkich dolinach
226.  i jak mówią to, czego nie czynią?
227.  Wyjątek stanowią ci, którzy uwierzyli,
pełnili dobre dzieła
i często wspominali Boga.
Oni o bronili się
po tym, jak doznali niesprawiedliwości.
A niebawem dowiedzą się
ci, którzy czynili niesprawiedliwość,
jakich przeciwności losu oni doznają!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 27 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Ta. Sin .
To są znaki Koranu i Księgi jasnej:
2.  droga prosta i radosna wieść
- dla tych, którzy wierzą,
3.  którzy odprawiają modlitwę,
którzy dają jałmużnę
i wierzą szczerze w życie ostateczne.
4.  Zaprawdę, tym, którzy nie wierzą
w życie ostateczne,
upiększyliśmy ich działania,
więc oni wędrują na oślep.
5.  Oto ci, których oczekuje najgorsza kara;
oni w życiu ostatecznym
będą najbardziej stratni.
6.  Ty otrzymujesz Koran
od Mądrego, Wszechwiedzącego.
7.  Oto powiedział Mojżesz do swego ludu:
"Zauważyłem ogień;
przyniosę wam od niego wiadomość
albo przyniosę wam płonącą głownię.
Być może, wy się ogrzejecie!"
8.  Lecz kiedy zbliżył się do niego,
dał się słyszeć głos:
"Błogosławiony jest Ten,
który jest w ogniu i który jest wokół niego!
Chwała niech będzie Bogu, Panu światów!
9.  O Mojżeszu!
Zaprawdę, Jam jest Bóg, Potężny, Mądry!
10.  Rzuć twoją laskę!"
A kiedy zobaczył,
iż ona wije się jak wąż,
odwrócił się plecami i nie mógł zrobić kroku.
"O Mojżeszu!
Nie bój się!
Nie boją się przecież posłańcy
w Mojej obecności.
11.  A jeśli kto popełni niesprawiedliwość,
a potem zmieni zło na dobro
- to, zaprawdę, Ja jestem Przebaczający,
Litościwy!
12.  Włóż twoją rękę za pazuchę;
wyjmiesz ją białą bez żadnej szkody.
To jeden z dziewięciu znaków
dla Faraona i jego ludu.
Zaprawdę, oni są ludem bezbożnym!"
13.  A kiedy otrzymali Nasze znaki,
dające jasne spojrzenie;
oni powiedzieli:
"To są czary oczywiste!"
14.  I oni je odrzucili
- niesprawiedliwie i dumnie -
chociaż ich dusze były przekonane o prawdzie.
I popatrz, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy szerzyli zgorszenie!
15.  My daliśmy wiedzę Dawidowi i Salomonowi.
Oni powiedzieli:
"Chwała Bogu, który nas wyniósł
ponad wielu z jego sług wierzących!"
16.  Salomon był dziedzicem Dawida
i powiedział:
"O ludzie!
Nauczono nas mowy ptaków
i zostaliśmy obdarowani wszelkimi rzeczami.
Zaprawdę, to jest łaska oczywista!"
17.  I zgromadzone zostały wojska dla Salomona,
złożone z dżinów, ludzi i ptaków;
i ustawiono je w szeregi.
18.  A kiedy doszli do Doliny Mrówek;
jedna mrówka powiedziała:
"O mrówki!
Wejdźcie do waszych pomieszczeń,
żeby Salomon i jego wojska
nie stratowały nas przez nieuwagę."
19.  I Salomon uśmiechnął się na te jej słowa,
i powiedział:
"Panie mój!
Pobudź mnie, abym był wdzięczny
za Twoją dobroć, którą mnie napełniłeś
i moich rodziców;
i abym czynił dobro,
które by się Tobie podobało.
Wprowadź mnie, przez Twe miłosierdzie,
pomiędzy Twoje sługi sprawiedliwe!"
20.  Salomon zrobił przegląd ptaków
i powiedział:
"Dlaczegoż nie widzę dudka?
Czyżby był nieobecny?
21.  Ukarzę go niechybnie karą surową
albo, doprawdy, go zabiję,
chyba że przyniesie mi wyraźne usprawiedliwienie!"
22.  Lecz on niebawem się zjawił
i powiedział:
"Dowiedziałem się o czymś,
czego ty nie wiesz.
Przynoszę ci od ludu Saba
wieść pewną.
23.  Oto znalazłem kobietę,
która króluje nad nimi;
ona otrzymała wszystko
i ma wspaniały tron.
24.  Znalazłem ją i jej lud
oddających pokłon słońcu, poza Bogiem.
Szatan upiększył im ich działania
i odsunął od drogi;
nie idą więc drogą prostą.
25.  Nie oddają oni pokłonów Bogu,
który wyprowadza z ukrycia
to, co jest w niebiosach i na ziemi,
i który wie, co ukrywacie i co ujawniacie.
26.  Oto Bóg!
Nie ma boga, jak tyko On,
Pan tronu wspaniałego!"
27.  Powiedział:
"Zobaczymy, czy ty mówisz prawdę
czy też jesteś z liczby kłamców.
28.  Idź z tym moim listem,
rzuć go im,
potem odwróć się od nich
i zaczekaj na to, co oni odpowiedzą."
29.  Królowa powiedziała:
"O starszyzno!
Oto został mi rzucony szlachetny list.
30.  pochodzi on od Salomona
i oto on:
ŤW imię Boga Miłosiernego, Litościwego!
31.  Nie wynoście się nade mnie
i przybywajcie do mnie poddani całkowicie"
32.  powiedziała:
"O starszyzno!
Dajcie mi radę w mojej sprawie!
Ja nie mogę rozstrzygnąć niczego,
dopóki nie będziecie przy mnie świadkami."
33.  Oni powiedzieli:
"Posiadamy wielką siłę
i posiadamy wielką odwagę,
lecz rozkaz należy do ciebie.
Rozważ więc, co rozkażesz!"
34.  Ona powiedziała:
"Kiedy królowie wkraczają do miasta,
to je niszczą
i czynią najmożniejszych z jego mieszkańców
- najnędzniejszymi.
W ten sposób oni czynią.
35.  Ja jednak poślę im podarunek
i zobaczę, z czym powrócą wysłannicy."
36.  Kiedy przybyli do Salomona,
on powiedział:
"Czy chcecie mnie wspomóc bogactwem?
Przecież to, co dał mi Bóg,
jest lepsze od tego, co dał wam.
To tylko wy cieszycie się
waszym podarunkiem!
37.  Wracajcie do swoich!
My przyjdziemy do nich z wojskami,
którym oni nie będą mogli się przeciwstawić.
My ich na pewno wypędzimy z ich kraju,
nędznych i poniżonych."
38.  I powiedział:
"O starszyzno!
Kto z was przyniesie mi jej tron,
zanim oni przyjdą do mnie
poddani całkowicie?"
39.  powiedział Ifrit spośród dżinów:
"Ja ci go przyniosę,
zanim powstaniesz ze swego miejsca;
jestem dość silny,
by to uczynić, i godny zaufania."
40.  Powiedział ten, który posiadał wiedzę
z Księgi:
"Ja ci go przyniosę,
zanim powróci do ciebie twoje spojrzenie."
A kiedy Salomon zobaczył go
stojącego solidnie przed nim,
powiedział:
"To jest z łaski mego Pana,
aby mnie doświadczyć,
czy będę wdzięczny czy niewdzięczny."
Kto jest wdzięczny,
jest wdzięczny dla siebie samego;
a kto jest niewdzięczny...
- zaprawdę, mój Pan jest Bogaty, Szlachetny!
41.  Powiedział:
"Zamaskujcie ten jej tron,
abyśmy mogli zobaczyć,
czy ona jest prowadzona drogą prostą
czy też jest spośród tych,
którzy nie idą drogą prostą."
42.  Tak więc, kiedy ona przybyła,
powiedziano jej:
"Czy taki jest twój tron?"
Ona powiedziała:
"Zdaje się, że to on."
"I nam bowiem została dana wiedza przed nią,
i my poddaliśmy się całkowicie."
43.  Ją odsunęło z drogi to,
co czciła poza Bogiem;
ona przecież była z ludu niewiernych.
44.  Powiedziano jej:
"Wejdź do pałacu!"
Kiedy ona go zobaczyła,
sądziła, że to jest tafla wody,
i odsłoniła swoje nogi.
On powiedział:
"To jest pałac wyłożony taflami z kryształu."
Ona powiedziała:
"Panie mój!
Uczyniłam sobie niesprawiedliwość;
razem z Salomonem poddaję się całkowicie Bogu,
Panu światów!"
45.  posłaliśmy do ludu Samud ich brata Saliha:
"Czcijcie Boga!"
I oto oni podzielili się na dwie grupy,
które prowadziły ze sobą spór.
46.  On powiedział:
"O ludu mój !
Dlaczego się śpieszycie
z czynieniem zła przed dobrem?
Gdybyście tylko poprosili Boga o przebaczenie,
być może, doznalibyście miłosierdzia!"
47.  Oni powiedzieli:
"Wyciągnęliśmy złą wróżbę dotyczącą ciebie
i tych, którzy są z tobą.
On powiedział:
"Wasza wróżba jest u Boga.
Tak! Owszem!
Wy jesteście ludem wystawionym na próbę!"
48.  A było w mieście dziewięciu ludzi,
którzy szerzyli zgorszenie na ziemi,
a nie czynili dobra.
49.  Oni powiedzieli:
"Przysięgnijcie sobie wzajemnie na Boga:
My zaatakujemy go nocą
- jego samego i jego rodzinę -
potem powiemy jego opiekunowi:
My nie byliśmy świadkami jego zguby
i zguby jego rodziny,
my jesteśmy prawdomówni
50.  Oni zamyślili podstęp
i My zamyśliliśmy podstęp,
kiedy oni nawet nie przeczuwali.
51.  I popatrz,
jaki był ostateczny koniec ich podstępu!
Zniszczyliśmy całkowicie ich
i ich lud, wszystkich razem.
52.  I opustoszały ich domostwa
za to, iż byli niesprawiedliwi.
Zaprawdę, w tym jest znak
dla ludzi, którzy wierzą!
53.  I uratowaliśmy tych, którzy uwierzyli
i którzy byli bogobojni.
54.  I Lota.
Powiedział on do swego ludu:
"Czyż będziecie popełniać szpetotę,
skoro jasno widzicie?
55.  Cóż będziecie zwracać się do mężczyzn,
pod wpływem namiętności,
zamiast do kobiet?
Tak; owszem!
Wy jesteście ludem nieświadomym!"
56.  Jedyną odpowiedzią jego ludu
były słowa:
"Wypędźcie rodzinę Lota z waszego miasta!
To są przecież ludzie,
którzy się uważają za czystych!"
57.  I uratowaliśmy jego i jego rodzinę,
z wyjątkiem żony.
Zdecydowaliśmy, aby ona była wśród tych,
którzy pozostali w tyle.
58.  I spuściliśmy na nich deszcz.
A jakże zły jest deszcz
tych, którzy zostali ostrzeżeni!
59.  Powiedz:
"Chwała niech będzie Bogu
i pokój nad Jego sługami,
których On wybrał!"
Czy Bóg jest lepszy,
czy też to, co oni dodają jako współtowarzyszy?
60.  On jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię,
który spuścił z nieba wodę dla was
- dzięki której sprawiliśmy, iż wyrosły
ogrody pełne blasku.
Wy nie potrafilibyście spowodować,
iżby wyrosły w nich drzewa.
Czy jest jakiś bóg obok Boga?
Tak, owszem!
Oni są ludem, który przypisuje równych.
61.  On jest Tym, który uczynił ziemię miejscem stałym
i utworzył w jej szczelinach rzeki,
i utworzył na niej solidnie stojące góry,
i utworzył między dwoma morzami przegrodę.
Czy jest jakiś inny bóg obok Boga?
Ależ nie!
Lecz większość ludzi nie wie!
62.  On jest Tym, który wysłuchuje uciśnionego,
kiedy Go wzywa,
który odsuwa zło
i który czyni was namiestnikami na ziemi.
Czy istnieje jakiś inny bóg obok Boga?
Jakże mało oni sobie przypominają!
63.  On jest Tym, który prowadzi was drogą prostą
w ciemności,
na lądzie stałym i na morzu,
i który posyła wiatry
jako radosną wieść zwiastującą Jego miłosierdzie.
Czy istnieje jakiś inny bóg obok Boga?
Bóg jest wyniosły ponad to,
co Jemu przypisują jako współtowarzyszy!
64.  On jest Tym, który daje początek stworzeniu,
a potem je ponawia,
i który daje wam zaopatrzenie
z nieba i z ziemi.
Czy istnieje jakiś inny bóg obok Boga?
Przynieście więc wasz dowód,
jeśli mówicie prawdę!
65.  Powiedz:
"Nikt nie zna tego, co ukryte
w niebiosach i na ziemi,
z wyjątkiem Boga!"
Oni zaś nie wiedzą, kiedy będą wskrzeszeni.
66.  Przeciwnie!
Ich wiedza o życiu ostatecznym
nie jest wystarczająca;
przeciwnie! oni o nim powątpiewają;
tak! oni są ślepi!
67.  I mówią ci, którzy nie wierzą:
"Czyż my, kiedy się staniemy prochem,
podobnie jak nasi ojcowie,
czyż zostaniemy wyprowadzeni?
68.  Było nam to obiecane,
podobnie jak naszym ojcom przedtem!
To są tylko opowieści dawnych przodków!"
69.  Powiedz:
"Podróżujcie po ziemi
i patrzcie, jaki był ostateczny koniec
grzeszników!"
70.  Nie smuć się nad nimi
i nie pozostawaj w niepokoju
z powodu tego, co oni podstępnie knują!
71.  Oni mówią:
"Kiedy to ziści się ta obietnica,
jeśli jesteście prawdomówni?"
72.  Powiedz:
"Być może, jest tuż za wami
część tego, co staracie się przyśpieszyć!"
73.  Zaprawdę, twój Pan jest władcą łaski
dla ludzi,
lecz większość z nich nie dziękuje!
74.  Zaprawdę, twój Pan wie dobrze,
co kryją ich piersi
i co oni głoszą jawnie!
75.  Nie ma nic ukrytego
w niebie i na ziemi,
czego by nie było w Księdze jasnej!
76.  Zaprawdę, ten Koran opowiada synom Izraela
znaczną część tego, w czym oni się różnią!
77.  I zaprawdę, on jest drogą prostą
i miłosierdziem
dla tych, którzy wierzą!
78.  Zaprawdę, twój Pan rozstrzygnie między nimi
przez Swój sąd!
On jest Potężny, Wszechwiedzący!
79.  Zaufaj więc Bogu!
Ty trwasz przy prawdzie oczywistej .
80.  Zaprawdę, ty nie zmusisz do słyszenia martwych
ani też nie zmusisz do usłyszenia tego wezwania
głuchych, kiedy oni się odwracają plecami.
81.  I nie wyprowadzisz na drogą prostą
ludzi ślepych z ich zabłądzenia.
I dasz usłyszeć tylko tym,
którzy wierzą w Nasze znaki
i którzy się poddają całkowicie.
82.  A kiedy padnie na nich słowo,
to My wyprowadzimy dla nich zwierzę z ziemi
i ono im powie:
"Ludzie nie są szczerze przekonani
o Naszych znakach."
83.  A w Dniu, kiedy My zbierzemy
z każdego narodu mrowie spośród tych,
którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki,
oni zostaną podzieleni.
84.  A kiedy oni przybędą, On powie:
"Czy uznaliście za kłamstwo Moje znaki,
nie obejmując ich wiedzą?
Cóż jeszcze czyniliście?"
85.  I padnie na nich słowo
za to, iż byli niesprawiedliwi,
i nie będą mogli mówić.
86.  Czyż oni nie widzieli,
że uczyniliśmy noc,
aby podczas niej odpoczywali,
i dzień, aby jasno widzieli?
Zaprawdę, to są znaki dla ludzi wierzących!
87.  W tym Dniu, kiedy zadmą w trąbę,
ci, którzy są w niebiosach i na ziemi,
będą przerażeni
- z wyjątkiem tych, których Bóg zechce oszczędzić -
i wszyscy przybędą do Niego upokorzeni.
88.  I zobaczysz góry,
które uważałeś za nieruchome,
jak będą przechodzić,
podobnie jak przechodzą chmury.
To jest działanie Boga,
który uczynił doskonale każdą rzecz.
Zaprawdę, On jest w pełni świadomy tego,
co wy czynicie!
89.  Ci; którzy przyjdą z dobrym dziełem,
otrzymają coś lepszego niż to;
oni, tego Dnia, będą uchronieni od strachu.
90.  A ci, którzy przyjdą ze złym dziełem,
będą wrzuceni twarzami w ogień:
"Czyż nie otrzymaliście zapłaty
jedynie za to, co czyniliście?"
91 .  "Ja otrzymałem tylko rozkaz,
abym czcił Pana tego miasta,
które On uczynił świętym.
- Do Niego należy każda rzecz! -
I otrzymałem rozkaz,
abym był wśród tych,
którzy się poddali całkowicie,
92.  i abym recytował Koran."
A ten, kto idzie drogą prostą,
idzie drogą prostą tylko dla siebie;
a temu, kto błądzi, powiedz:
"Ja jestem tylko ostrzegającym!"
93.  powiedz:
"Chwała niech będzie Bogu!
On ukaże wam Swoje znaki
i wy je poznacie."
Wasz Pan nie lekceważy tego,
co wy czynicie!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 28 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Ta. Sin . Mim.
2.  To są znaki Księgi jasnej.
3.  Przytoczymy ci opowiadanie o Faraonie i Mojżeszu,
zgodnie z prawdą,
dla ludzi, którzy wierzą.
4.  Zaprawdę, Faraon był wyniosły na ziemi
i uczynił z jej mieszkańców grupy,
starając się osłabić jedną grupę
spośród nich;
on zabijał ich synów,
a pozostawiał przy życiu ich kobiety.
Zaprawdę, on był wśród tych,
którzy szerzą zgorszenie!
5.  My chcieliśmy okazać dobroć tym,
którzy zostali poniżeni na ziemi,
i uczynić ich irmanami,
i uczynić ich dziedzicami;
6.  umocnić ich na ziemi
i pokazać Faraonowi i Hamanowi
oraz ich wojskom
to, czego się od nich obawiali.
7.  I objawiliśmy matce Mojżesza:
"Karm go piersią,
a kiedy się będziesz obawiać o niego,
to wrzuć go w morze!
Nie obawiaj się i nie smuć!
My go tobie zwrócimy
i uczynimy go jednym z posłańców."
8.  I zabrała go rodzina Faraona,
by był dla nich wrogiem i przyczyną smutku.
Zaprawdę, Faraon i Haman,
i ich wojska - byli grzesznikami!
9.  I powiedziała żona Faraona:
"On będzie radością oczu dla mnie i dla ciebie!
Nie zabijajcie go!
Być może, on będzie dla nas pożyteczny,
albo weźmiemy go za syna."
Oni nie przeczuwali niczego.
10.  Nazajutrz serce matki Mojżesza stało się puste;
i była gotowa ujawnić to,
jeślibyśmy nie wzmocnili jej serca,
tak aby była wśród wierzących.
11.  Ona powiedziała do jego siostry:
"Idź za nim!"
Ta zaś spoglądała za nim z boku,
tak że oni nie zauważyli.
12.  I na początku zakazaliśmy mu piersi mamek,
tak więc ona powiedziała:
"Czy mogę wam wskazać pewną rodzinę,
która w waszym imieniu zatroszczy się o niego
i będzie jemu przyjaźnie oddana?"
13.  W ten sposób oddaliśmy go jego matce,
ażeby doznało ochłody jej oko
i aby się nie smuciła,
aby wiedziała, że obietnica Boga jest prawdą.
Lecz większość z nich nie wie.
14.  A kiedy on osiągnął dojrzałość
i harmonijny rozwój,
daliśmy mu mądrość i wiedzę.
Tak My wynagradzamy czyniących dobro!
15.  I wszedł on do miasta,
nie zauważony przez jego mieszkańców,
i znalazł tam dwóch ludzi,
którzy ze sobą walczyli:
jeden był z jego stronników,
a drugi z jego wrogów.
I ten, który był jego stronnikiem,
poprosił Mojżesza o pomoc przeciw temu,
który był z jego wrogów.
Mojżesz zadał mu cios pięścią
i skończył z nim.
I powiedział:
"To jest działanie szatana;
on jest, zaprawdę, wrogiem jawnym,
sprowadzającym z drogi!"
16 I powiedział:
"Panie mój !
Wyrządziłem niesprawiedliwość
swojej własnej duszy.
Przebacz mi!"
I przebaczył mu.
Zaprawdę, On jest Przebaczający, Litościwy!
17.  I powiedział:
"Panie mój !
Przez dobrodziejstwa, jakimi mnie obsypałeś,
ja nigdy nie będę pomocnikiem grzeszników.
18.  I nazajutrz znalazł się w mieście,
niespokojny i mający się na baczności.
I oto ten, który wczoraj prosił go o pomoc,
głośno go przywoływał.
Mojżesz mu powiedział:
"Zaprawdę, ty jesteś
jawnym podżegaczem."
19.  Lecz kiedy chciał napaść
na tego, który był wrogiem ich obydwu,
ten mu powiedział:
"O Mojżeszu!
Czy ty mnie chcesz zabić,
tak jak zabiłeś wczoraj człowieka?
Czy ty chcesz być tylko tyranem na ziemi
i nie chcesz być wśród tych,
którzy przygotowują pomyślność?"
20.  Naraz przybył pewien człowiek
z najdalszego krańca miasta,
biegnąc pośpiesznie, i powiedział:
"O Mojżeszu!
Starszyzna naradza się przeciwko tobie,
aby cię zabić.
Uchodź więc!
Ja jestem dla ciebie dobrym doradcą."
21 I Mojżesz wyszedł z miasta,
niespokojny i mający się na baczności.
Powiedział:
"Panie mój !
Wybaw mnie od tego ludu niesprawiedliwych!"
22 A kiedy się skierował w stronę Madian,
powiedział:
"Być może, mój Pan poprowadzi mnie
na drogę równą!"
23 A kiedy przybył do wody Madian,
znalazł tam grupę ludzi u wodopoju.
I znalazł tam również dwie kobiety,
które trzymały się na stronie.
Powiedział:
"Co z wami jest?"
Powiedziały:
"Nie możemy dojść do wodopoju,
dopóki nie odejdą pasterze,
a nasz ojciec jest bardzo stary."
24 Wtedy on napoił ich trzodę;
następnie skierował się do cienia
i powiedział:
"panie mój !
Ja potrzebuję jakiegoś dobra,
które Ty mógłbyś zesłać dla mnie."
25 I zbliżyła się do niego jedna z nich,
idąc nieśmiało,
i powiedziała:
"Ojciec mój zaprasza ciebie,
aby ci zapłacić `
za to, że napoiłeś naszą trzodę."
A kiedy Mojżesz przyszedł do niego
i opowiedział mu swoją historię,
tamten powiedział:
"Nie bój się!
Wyratowałeś się od ludu niesprawiedliwych."
26.  Jedna z nich powiedziała:
"Ojcze mój!
Weź go na służbę!
Przecież on jest najlepszym człowiekiem,
jakiego ty możesz wynająć
- silny, godny zaufania."
27.  Powiedział:
"Ja chcę ci dać za żonę
jedną z moich córek,
pod warunkiem że zostaniesz u mnie na służbie
przez osiem lat.
A gdybyś chciał pobyć dziesięć lat,
to zależeć będzie tylko od twojej własnej zgody.
Ja nie chcę wywierać na tobie nacisku.
Znajdziesz mnie, jeśli Bóg zechce,
jednym ze sprawiedliwych."
28.  Powiedział on:
"To jest między mną a tobą.
Którykolwiek z tych dwóch terminów wypełnię,
nie doznam z tego powodu żadnej przykrości..
Bóg jest poręczycielem tego, co mówimy."
29.  A kiedy Mojżesz zakończył służbę
i powędrował ze swoją rodziną,
zauważył ogień od strony Góry.
I powiedział do swojej rodziny:
"Pozostańcie!
Zauważyłem ogień,
być może, przyniosę wam od niego
jakąś wiadomość lub głownię z ognia,
może się ogrzejecie."
30.  A kiedy podszedł ku niemu,
usłyszał głos od prawej strony doliny,
w kotlinie błogosławionej,
dobywający się z krzewu:
"O Mojżeszu!
Oto Ja jestem Bogiem, Panem światów!
31.  Rzuć twoją laskę!"
A kiedy zobaczył, iż ona wije się jak wąż,
odwrócił się plecami
i nie mógł zrobić kroku.
"O Mojżeszu!
Przybliż się! Nie bój się!
Ty jesteś wśród tych,
którzy są bezpieczni.
32 Włóż twoją rękę za pazuchę,
wyjmiesz ją białą, bez żadnej szkody.
I przyciśnij do siebie twoje ramię,
żebyś nie był przerażony.
Oto dwa świadectwa od twego Pana
dla Faraona i jego starszyzny.
Oni są ludem zepsutym."
33.  On powiedział:
"Panie mój!
Zabiłem jednego z nich
i obawiam się, żeby mnie nie zabili.
34.  Mój brat Aaron jest bardziej wymowny ode mnie,
poślij go więc ze mną jako pomocnika,
żeby potwierdził, iż mówię prawdę,
bo obawiam się, że oni uznają mnie za kłamcę."
35.  Powiedział:
"My wzmocnimy twoje ramię
przez twojego brata;
i My damy wam obu władzę;
oni was nie dosięgną przez Nasze znaki.
Wy obydwaj i ci, którzy pójdą za wami,
będziecie zwycięzcami."
36.  I kiedy Mojżesz przyszedł do nich
z Naszymi znakami, jasnymi dowodami,
oni powiedzieli:
"To nic innego, jak tylko zmyślone czary!
Nie słyszeliśmy o tym wśród naszych dawnych ojców."
37 I powiedział Mojżesz:
"Pan mój wie najlepiej,
kto przyszedł z przewodnictwem od Niego
i do kogo będzie należeć ostateczne domostwo.
Zaprawdę, niesprawiedliwi nie zaznają szczęścia!"
38 I powiedział Faraon:
"O dostojnicy!
Nie wiem, czy możecie mieć innego boga
oprócz mnie.
O Hamanie!
Rozpal mi ogień na glinie
i zbuduj dla mnie wyniosłą wieżę;
być może, wzniosę się do Boga Mojżesza.
Sądzę, iż jest on kłamcą."
39.  I wbił się w pychę na ziemi
bez żadnego prawa - on i jego wojska.
Myśleli, że nie będą do Nas sprowadzeni.
40.  Pochwyciliśmy go i jego wojska
i wrzuciliśmy ich do morza.
Popatrz, jaki był ostateczny koniec
ludzi niesprawiedliwych!
41.  I uczyniliśmy ich irmanami
wzywającymi do ognia;
a w Dniu Zmartwychwstania
oni nie będą wspomożeni.
42.  I sprawiliśmy, iż poszła za nimi
klątwa na tym świecie;
a w Dniu Zmartwychwstania
oni się znajdą wśród znienawidzonych.
43.  I daliśmy Mojżeszowi Księgę,
po wytraceniu pierwszych pokoleń,
jako jasne przykłady dla ludzi,
jako przewodnictwo po drodze prostej
i jako miłosierdzie.
Być może, oni się opamiętają!
44.  Ty nie byłeś na zboczu zachodnim,
kiedy wydaliśmy rozkaz Mojżeszowi,
ani nie byłeś wśród świadków.
45 Lecz My powołaliśmy następne pokolenia
i długo trwało ich życie.
Ty nie przebywałeś wśród ludu Madian,
recytując im Nasze znaki,
lecz My wysyłaliśmy posłańców.
46.  I nie byłeś na zboczu Góry,
kiedy wzywaliśmy.
Lecz ty przybyłeś przez miłosierdzie od twego Pana,
aby ostrzegać lud,
do którego nie przyszedł przed tobą żaden ostrzegający.
Być może, oni się opamiętają!
47.  Bo inaczej, jeśliby ich dosięgło
jakieś nieszczęście za to,
co przygotowały pierwej ich ręce,
oni by powiedzieli:
"Panie nasz!
Jeślibyś wysłał do nas posłańca
i my poszlibyśmy za Twoimi znakami,
to bylibyśmy między wiernymi."
48.  Lecz kiedy przyszła do nich prawda
od Nas,
oni powiedzieli:
"Dlaczego nie zostało mu dane
to, co zostało dane Mojżeszowi?"
Czy oni nie odrzucili tego,
co zostało dane Mojżeszowi niegdyś?
Oni powiedzieli:
"To są dwie księgi czarów
wzajemnie się wspomagające!"
I powiedzieli:
"My w to wszystko nie wierzymy!"
49.  Powiedz:
"Przynieście więc Księgę od Boga,
która byłaby lepszym
- od tych dwóch - przewodnikiem po drodze prostej;
będę postępował według niej,
jeśli mówicie prawdę!"
50 Jeśli tobie nie odpowiedzą,
to wiedz, że oni idą tylko
za swoimi namiętnościami.
A kto jest bardziej zabłąkany aniżeli ten,
kto postępuje za swoją namiętnością,
bez przewodnictwa ze strony Boga?
Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
ludu niesprawiedliwych!
51 A teraz doprowadziliśmy do nich słowo
- być może, oni się opamiętają! -
52 Ci, którym daliśmy Księgę przed tą oto
- w nią wierzą.
53 A kiedy jest im recytowana,
"My w nią wierzymy.
To jest prawda od naszego Pana!
My jeszcze przed nią byliśmy całkowicie poddani."
54.  Tacy otrzymają nagrodę dwukrotnie,
ponieważ byli cierpliwi.
Oni odpowiadają dobrem za zło
i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy.
55.  A kiedy słyszą pustą gadaninę,
odwracają się od niej, mówiąc:
"Do nas należą nasze działania,
a do was należą wasze działania.
Pokój wam!
My nie pragniemy ludzi nieświadomych."
56.  Ty nie prowadzisz drogą prostą,
kogo kochasz,
lecz Bóg prowadzi drogą prostą,
kogo chce.
On zna najlepiej tych,
którzy są na drodze prostej.
57.  Oni mówią:
"Jeśli pójdziemy drogą prostą z tobą,
to zostaniemy wyrwani z naszej ziemi."
Czyż nie ustanowiliśmy dla nich
sanktuarium bezpiecznego,
do którego są zbierane owoce wszelkiego rodzaju,
jako zaopatrzenie pochodzące od Nas?
Lecz większość z nich nie wie.
58.  Ileż miast zniszczyliśmy,
których mieszkańcy pysznili się swoim życiem!
I oto ich domostwa,
po ich odejściu,
pozostały nie zamieszkane
- oprócz nielicznych.
I My, tylko My jesteśmy dziedzicem!
59 Jednak twój Pan nigdy nie niszczył miast,
dopóki nie posłał do ich metropolii posłańca,
by recytował im Nasze znaki.
My niszczyliśmy miasta tylko wtedy,
kiedy ich mieszkańcy byli niesprawiedliwi.
60.  I wszystko, co wam zostało dane,
jest tylko używaniem życia tego świata
i jego ozdobą;
a to, co jest u Boga,
jest lepsze i bardziej trwałe.
Czy nie jesteście rozumni?
61.  Czy ten, któremu daliśmy piękną obietnicę
i który doczeka się jej spełnienia,
jest podobny do tego,
któremu daliśmy używanie życia na tym świecie
i który potem, w Dniu Zmartwychwstania,
znajdzie się wśród stających przed Nami?
62.  W tym Dniu wezwie ich Bóg i powie:
"Gdzie są Moi współtowarzysze,
których wy uznawaliście?"
63.  I ci, na których sprawdziło się słowo,
powiedzą:
"Panie nasz!
To są ci, których sprowadziliśmy na manowce.
Sprowadziliśmy ich na manowce,
tak jak sami zabłądziliśmy.
My się ich wypieramy przed Tobą:
oni nas nie czcili."
64.  I zostanie im powiedziane:
"Wezwijcie waszych współtowarzyszy!"
Oni ich wezwą,
lecz nie zostaną wysłuchani;
i ujrzą karę.
O, gdyby byli poszli drogą prostą!
65.  W tym Dniu On wezwie ich i powie:
"Co odpowiedzieliście wysłannikom?"
66.  I tego Dnia wszystkie wieści
wydadzą im się ciemne,
ani też nie będą się wzajemnie pytać.
67.  Lecz ten, kto się nawrócił,
uwierzył i czynił dobro,
być może, znajdzie się wśród szczęśliwych.
68.  Twój Pan stwarza, co chce,
i wybiera;
oni nie mają wyboru.
Chwała niech będzie Bogu!
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu przypisują jako współtowarzyszy!
69.  Twój Pan wie,
co ukrywają ich piersi
i co one ujawniają.
70.  To jest Bóg!
Nie ma boga, jak tylko On!
Niech Mu będzie chwała
w pierwszym i ostatecznym!
Do Niego należy Sąd
i do Niego zostaniecie nawróceni.
71.  Powiedz:
"Czy wy się już zastanowiliście?
Jeśliby Bóg uczynił nad wami noc nieustanną
aż do Dnia Zmartwychwstania,
to jaki bóg, oprócz Boga,
przyniósłby wam światłość?
Czyż wy nie słyszycie?"
72.  Powiedz:
"Czy wy się już zastanawialiście?
Jeśliby Bóg uczynił nad wami dzień nieustanny
aż do Dnia Zmartwychwstania,
to jaki bóg, oprócz Boga,
przyniósłby wam noc,
abyście podczas niej odpoczywali?
73.  Czyż wy nie widzicie jasności;
Przez Swoje miłosierdzie,
On uczynił dla was noc i dzień,
abyście odpoczywali i poszukiwali Jego łaski.
Być może, będziecie wdzięczni?
74.  W tym Dniu On wezwie ich i powie:
"Gdzie są Moi współtowarzysze,
których wy uznaliście?"
75 I wzięliśmy z każdego narodu świadka,
i powiedzieliśmy:
"Przynieście wasz dowód!"
I dowiedzieli się oni,
że prawda należy do Boga.
I zawiodło ich to, co oni wymyślili.
76 Oto Karun należał do ludu Mojżesza,
lecz on był względem nich niegodziwy.
My daliśmy mu tyle skarbów,
że same tylko klucze do nich
były zbyt ciężkie dla ludzi obdarzonych siłą.
Oto powiedział mu jego lud:
"Nie raduj się!
Zaprawdę, Bóg nie miłuje tych, którzy się radują!
77 Lecz poszukuj wśród tego, co ci dał Bóg,
siedziby ostatecznej !
Nie zapominaj twojego udziału
na tym świecie
i czyń dobrze,
tak jak czyni dobrze dla ciebie Bóg!
Nie poszukuj zgorszenia na ziemi!
Zaprawdę, Bóg nie miłuje szerzących zgorszenie!"
78.  On powiedział:
"To, co mi zostało dane,
zawdzięczam wiedzy, którą posiadam."
Czyż nie wiedział,
iż Bóg wytracił przed nim całe pokolenia
takich, którzy byli mocniejsi siłą od niego
i którzy więcej zgromadzili?
Grzesznicy nie są pytani
o swoje grzechy.
79.  Potem wyszedł on do swego ludu
w całym przepychu.
Ci, którzy pragnęli życia tego świata,
powiedzieli:
"O, gdybyśmy posiadali tyleż,
co zostało dane Karunowi!
On jest posiadaczem ogromnej fortuny."
80.  I powiedzieli ci, którym dana była wiedza:
"Biada wam!
Nagroda Boga jest lepsza
dla tego, kto wierzy i czyni dobro.
Otrzymają ją tylko cierpliwi."
81.  I sprawiliśmy, iż ziemia pochłonęła
jego i jego domostwo.
I nie miał on żadnego oddziału,
który by mu pomógł,
poza Bogiem,
i nie zdołał się obronić.
82.  I rankiem Ci, którzy pragnęli wczoraj
być na jego miejscu,
mówili: .
"Biada! Bóg rozdaje hojnie zaopatrzenie,
komu chce ze Swoich sług,
i wymierza je.
Jeśliby Bóg nie był dla nas łaskawy,
to sprawiłby, iż zostalibyśmy też pochłonięci.
Biada! Niewierni nie bywają szczęśliwi!"
83.  Taka jest siedziba ostateczna!
My przygotowujemy ją dla tych,
którzy nie pragną wyniosłości na ziemi
ani szerzyć zgorszenia.
Ostateczny koniec należy do bogobojnych!
84.  Kto przynosi dobry czyn,
będzie miał coś lepszego od niego.
A ten, kto przynosi zły uczynek,
niech wie, że ci, którzy popełniają złe czyny,
dostaną zapłatę tylko za to, co uczynili.
85.  Zaprawdę, Ten, który nakazał ci
głosić Koran,
sprowadzi cię z pewnością
na miejsce powrotu.
Powiedz:
"Pan mój wie najlepiej,
kto przychodzi z drogą prostą
i kto jest w jawnym błędzie."
86.  Ty się nie spodziewałeś,
iż do ciebie będzie skierowana Księga;
stało się tak jedynie przez miłosierdzie twego Pana.
Nie bądź więc pomocnikiem niewiernych!
87.  Niech oni nie odwrócą ciebie
od znaków Boga,
skoro one tobie zostały zesłane.
Wzywaj twego Pana
i nie bądź z liczby bałwochwalców!
88.  I nie wzywaj wraz z Bogiem innego boga!
Nie ma boga, jak tylko On!
Wszelka rzecz zginie
z wyjątkiem Jego oblicza.
Do Niego należy Sąd
i do Niego będziecie sprowadzeni!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 29 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  Czy ludzie sądzą,
że pozwolimy im powiedzieć:
"Uwierzyliśmy!"
- i nie będą poddani próbie?
3.  Przecież doświadczyliśmy tych,
którzy byli przed nimi.
A Bóg na pewno zna tych,
którzy mówią prawdę,
i On zna kłamców!
4.  Czy ci, którzy popełniają złe czyny,
sądzą, iż Nas uprzedzą?
Jakże złe jest to, co oni sądzą!
5.  Kto spodziewa się spotkania Boga
- to przecież termin Boga nadejdzie!
On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
6.  Kto usilnie walczy,
walczy dla siebie samego.
Zaprawdę, Bóg jest Bogaty,
nie potrzebuje światów!
7.  Tym, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła
- My odpuścimy ich złe czyny
i wynagrodzimy ich czymś piękniejszym
niż to, co oni czynili.
8.  Nakazaliśmy człowiekowi dobro
względem jego rodziców.
Ale jeśli oni będą usilnie walczyć o to,
żebyś Mi dodawał za współtowarzyszy
to, czego ry nie znasz
- to ich nie słuchaj!
Do Mnie powrócicie
i wtedy Ja wam obwieszczę,
co czyniliście.
9.  I tych, którzy uwierzyli
i czynili dobre dzieła,
My z pewnością wprowadzimy
między szczęśliwych!
10.  Wśród ludzi są tacy, którzy mówią:
"Uwierzyliśmy w Boga!"
Ale kiedy im przyjdzie cierpieć dla Boga,
to biorą prześladowanie ze strony ludzi
za karę Boga.
A kiedy przyjdzie pomoc od twego Pana,
to oni z pewnością powiedzą:
"My przecież byliśmy z wami!"
Czyż Bóg nie wie najlepiej,
co kryje się w piersiach światów?!
11.  Bóg zna przecież tych, którzy uwierzyli,
i On dobrze zna obłudników!
12.  Mówią ci, którzy nie uwierzyli,
do tych, którzy uwierzyli:
"Idźcie naszą drogą,
a my poniesiemy wasze grzechy."
Lecz oni nie poniosą żadnego z ich grzechów.
Oni są kłamcami!
13.  Oni poniosą swoje ciężary
i inne ciężary ze swoimi ciężarami.
W Dniu Zmartwychwstania
zażąda się od nich rachunku
z tego, co oni zmyślali.
14.  Wysłaliśmy już Noego do jego ludu,
i przebywał on wśród nich
tysiąc lat bez pięćdziesięciu.
I pochwycił ich potop,
ponieważ byli niesprawiedliwi.
15.  Uratowaliśmy Noego i tych,
którzy się z nim znajdowali na statku;
i uczyniliśmy go znakiem dla światów.
16.  I Abrahama!
Oto powiedział on do swego ludu:
"Czcijcie Boga!
Bójcie się Go!
O, gdybyście wiedzieli,
jakie to dla was dobro."
17.  Wy czcicie bałwany, poza Bogiem
i stwarzacie kłamstwo.
Zaprawdę, ci, których czcicie poza Bogiem,
nie są w stanie
dać wam zaopatrzenia.
Poszukujcie więc zaopatrzenia u Boga,
czcijcie Go i dziękujcie Mu!
Do Niego będziecie sprowadzeni!
18.  A jeśli zadajecie kłam
- to przecież zadawały już kłam
inne narody przed wami.
Na posłańcu ciąży tylko obowiązek
jasnego obwieszczenia.
19.  Czyż oni nie widzieli,
jak Bóg daje życie przez pierwsze stworzenie,
a potem daje je ponownie?
Zaprawdę, to dla Boga jest łatwe!
20.  powiedz:
"Wędrujcie po ziemi i popatrzcie,
jak On zaczął stworzenie.
Potem Bóg spowoduje następne powstanie.
Zaprawdę, Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!"
21.  On karze tego, kogo chce,
i okazuje miłosierdzie, komu chce.
22.  Do Niego zostaniecie skierowani.
I nie potraficie pozbawić Go władzy
ani na ziemi, ani w niebie.
I wy nie macie; poza Bogiem,
żadnego opiekuna ani pomocnika.
23.  A ci, którzy nie wierzą w znaki Boga
i w spotkanie z Nim
- tacy zwątpili w Moje miłosierdzie.
To są ci, których czeka kara bolesna!
24.  I odpowiedzią jego ludu było tylko to,
iż powiedzieli:
"Zabijcie go lub spalcie go!"
Lecz Bóg uratował go od ognia.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy wierzą!
25.  On powiedział:
"Wzięliście sobie, poza Bogiem, bałwanów,
jako znak wzajemnej miłości
w życiu tego świata.
Potem, w Dniu Zmartwychwstania,
będziecie się wyrzekać jedni drugich
i będziecie się wzajemnie przeklinać.
Waszym miejscem schronienia będzie ogień
i nie będziecie mieli pomocników."
26.  Lot uwierzył mu i powiedział:
"Ja wywędruję do mojego Pana.
Zaprawdę, On jest Potężny, Mądry!"
27.  I daliśmy Abrahamowi Izaaka i Jakuba,
i ustanowiliśmy w jego potomstwie
dar proroczy i Księgę.
Daliśmy mu nagrodę na tym świecie,
a w życiu ostatecznym on będzie, z pewnością,
między sprawiedliwymi.
28.  I Lota!
Oto powiedział on do swego ludu:
"Wy, zaprawdę, popełniacie taką szpetotę,
jakiej nie popełnił przed wami nikt
spośród światów.
29.  Czy wy rzeczywiście przychodzicie do mężczyzn?
i uprawiacie rozbój na drodze?
i czynicie na waszych zebraniach
to, co godne potępienia?"
Jedyną odpowiedzią tego ludu
były słowa:
"Sprowadź na nas karę Boga,
jeśli jesteś prawdomówny!"
30.  On powiedział:
"Panie mój!
Dopomóż mi przeciw temu ludowi,
który szerzy zgorszenie!"
31.  A kiedy przyszli Nasi posłańcy
do Abrahama, z dobrą nowiną,
powiedzieli:
"My wytracimy mieszkańców tego miasta,
ponieważ oni są niesprawiedliwi."
32.  On powiedział:
"Przecież Lot jest w nim!"
I powiedzieli:
"My wiemy lepiej, kto jest w nim.
Uratujemy jego i jego rodzinę,
z wyjątkiem jego żony,
która będzie wśród pozostających w tyle."
33.  A kiedy Nasi posłańcy przyszli do Lota,
on się zmartwił o nich,
bo nie mógł ich uchronić.
Oni powiedzieli:
"Nie obawiaj się i nie smuć!
My uratujemy ciebie i twoją rodzinę,
z wyjątkiem twojej żony;
ona będzie wśród pozostających w tyle.
34.  Oto my spuścimy na mieszkańców tego miasta
plagę z nieba
za to, iż szerzyli zepsucie."
35.  I zostawiliśmy z tego miasta znak jasny
dla ludzi, którzy są rozumni.
36.  I do Madianitów - ich brata Szu`ajba,
który powiedział:
"O ludu mój!
Czcijcie Boga!
Oczekujcie z nadzieją Dnia Ostatniego!
Nie szerzcie na ziemi zgorszenia!"
37.  Lecz oni uznali go za kłamcę.
Toteż pochwycił ich straszny wstrząs
i znaleźli się rankiem w swoich domostwach
leżący nieruchomo na piersiach.
38.  I podobnie ludy Ad i Samud
- to stało się dla was jasne na widok ich mieszkań. -
Szatan upiększył im ich działania
i sprowadził ich z drogi,
chociaż widzieli jasno.
39.  I podobnie Karun, Faraon i Haman.
Przyszedł do nich Mojżesz
z jasnymi dowodami,
lecz oni wbili się w dumę na ziemi.
I nie byli tymi, którzy by potrafili Nas wyprzedzić.
40.  Pochwyciliśmy każdego z nich
z powodu jego grzechu:
na niektórych zesłaliśmy
huragan niosący kamienie;.
niektórych pochwycił krzyk;
niektórych z nich kazaliśmy pochłonąć ziemi;
a niektórych zatopiliśmy.
I to nie Bóg
wyrządził im niesprawiedliwość,
lecz oni sami sobie wyrządzili
niesprawiedliwość.
41.  I ci, którzy sobie wzięli opiekunów
poza Bogiem,
są podobni do pająka,
który przygotował sobie dom.
A przecież dom pająka
jest najnędzniejszym z domów.
Gdyby oni byli wiedzieli!
42.  Zaprawdę, Bóg wie,
że to, co oni wzywają poza Nim,
jest niczym.
A On jest Potężny, Mądry!
43.  To są przypowieści,
które my przytaczamy ludziom,
lecz rozumieją je tylko posiadający wiedzę.
44.  Bóg stworzył niebiosa i ziemię prawdziwie.
Zaprawdę, w tym jest znak dla wierzących!
45.  Głoś to, co ci zostało objawione z Księgi
i odprawiaj modlitwę!
Zaprawdę, modlitwa chroni
od szpetoty i powstrzymuje od niegodziwości!
A wspominanie Boga jest większe.
Bóg wie, co wy robicie.
46.  I nie sprzeczajcie się z ludem Księgi
inaczej, jak w sposób uprzejmy
- z wyjątkiem tych spośród nich,
którzy są niesprawiedliwi -
i mówcie:
"Uwierzyliśmy w to, co nam zostało zesłane,
i w to, co wam zostało zesłane.
Nasz Bóg i wasz Bóg jest jeden
i my jesteśmy Mu całkowicie poddani."
47.  Podobnie tobie zesłaliśmy Księgę.
Ci, którym daliśmy Księgę,
wierzą w nią.
Są tu też tacy, którzy wierzą w nią;
a odrzucają Nasze znaki tylko niewierni.
48.  Ty nie recytowałeś przedtem żadnej Księgi
ani nie kreśliłeś jej swoją prawicą.
Dlatego też zwolennicy fałszu powątpiewają.
49.  Ależ tak, to są znaki jasne
w piersiach tych, którym dano wiedzę;
jedynie niesprawiedliwi odrzucają Nasze znaki.
50.  Oni mówią:
"O, gdyby jemu zostały zesłane znaki
od jego Pana!"
Powiedz:
"Znaki są jedynie u Boga,
a ja jestem tylko jawnie ostrzegającym!"
51.  Czy im nie wystarczy,
że zesłaliśmy tobie Księgę,
która im jest recytowana?
Zaprawdę, w tym jest miłosierdzie
i napomnienie dla ludzi, którzy wierzą.
52.  Powiedz:
"Bóg wystarczy jako świadek
między mną a wami!
On zna, co jest w niebiosach
i co jest na ziemi.
A ci, którzy wierzą w fałsz,
a nie wierzą w Boga,
poniosą stratę."
53.  Oni domagają się od ciebie
przyśpieszenia kary.
Gdyby termin nie został wyznaczony,
to już przyszłaby na nich kara.
I ona z pewnością przyjdzie do nich znienacka,
nie będą jej nawet przeczuwać.
54.  Oni domagają się od ciebie
przyśpieszenia kary,
a, zaprawdę, Gehenna obejmie niewiernych!
55.  Tego Dnia, kiedy ogarnie ich kara, '
od góry i od dołu,
On im powie:
"Zakosztujcie tego, co czyniliście!"
56.  O słudzy Moi, którzy uwierzyliście!
Zaprawdę, ziemia Moja jest szeroka,
przeto czcijcie Mnie!
57.  Każda dusza zakosztuje śmierci;
potem do Nas zostaniecie sprowadzeni.
58.  A tych, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła
- umieścimy w Ogrodzie, w komnatach,
gdzie w dole płyną strumyki;
oni tam będą przebywać na wieki.
Jakże wspaniała nagroda trudzących się!
59.  - tych, którzy byli cierpliwi
i zaufali swojemu Panu.
60.  Ileż to jest zwierząt,
które nie przygotowują sobie zaopatrzenia,
a Bóg daje zaopatrzenie im i wam.
On jest Słyszący, Wszechwiedzący!
61.  Jeśli ich zapytasz:
"Kto stworzył niebiosa i ziemię
i kto podporządkował słońce i księżyc?",
oni z pewnością powiedzą:
"Bóg.
Jakże mogli oni dać się oszukać!
62.  Bóg daje hojnie zaopatrzenie
temu, komu chce ze Swoich sług
- i je wymierza.
Zaprawdę, Bóg jest o każdej rzeczy Wszechwiedzący!
63.  Jeśli ich zapytasz:
"Kto spuścił z nieba wodę
i ożywił dzięki niej ziemię
po jej śmierci?",
z pewnością odpowiedzą:
"Bóg.
Powiedz:
"Chwała niech będzie Bogu!"
Lecz większość z nich nie rozumie.
64.  Życie tego świata jest tylko
zabawą i grą,
a, zaprawdę, siedziba ostateczna
jest prawdziwym życiem!
Gdyby oni wiedzieli!
65.  Kiedy wsiadają na statek,
to wzywają Boga,
wyznając szczerze Jego religię.
Lecz kiedy doprowadzi ich szczęśliwie
na suchy ląd,
oni wtedy dodają Mu współtowarzyszy;
66.  aby nie dziękować za to,
co im daliśmy,
i aby używać.
Niebawem oni się dowiedzą!
67.  Czyż nie widzieli,
że uczyniliśmy sanktuarium miejscem bezpiecznym,
podczas gdy ludzie wokół nich są rabowani?
Czyżby oni wierzyli w fałsz,
a nie wierzyli w dobroć Boga?
68.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyślił kłamstwo?
albo ten, kto za kłamstwo uznał prawdę,
kiedy ona do niego przyszła?
Czy nie ma w Gehennie mieszkania
dla niewiernych?
69.  A tych, którzy walczyli w naszej sprawie,
My z pewnością poprowadzimy na Nasze drogi.
Zaprawdę, Bóg jest z czyniącymi dobro!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 30 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  Bizantyjczycy zostali zwyciężeni
3.  w najbliższym kraju;
lecz oni, po swojej klęsce,
będą zwycięzcami
4.  w ciągu kilku lat.
Do Boga należy władza,
tak przedtem, jak i potem.
I tego Dnia będą się radować wierni,
5 z pomocy Boga.
On udziela pomocy, komu chce.
On jest Potężny, Litościwy!
6 Obietnica Boga!
Bóg nie łamie Swojej obietnicy,
lecz większość ludzi nie wie.
7 Znają oni tylko zewnętrzny aspekt
życia tego świata,
a są niedbali o życie ostateczne.
8 Czyż oni się nie zastanowili nad sobą?
Bóg stworzył niebiosa i ziemię,
i to, co jest między nimi,
w całej prawdzie
i na pewien określony czas.
Lecz, zaprawdę, wielu spośród ludzi
nie wierzy w spotkanie ze swoim Panem!
9.  Czyż oni nie wędrowali po ziemi
i nie widzieli,
jaki był ostateczny koniec tych,
którzy byli przed nimi?
Tamci byli silniejsi,
uprawiali ziemię i zasiedlili ją,
bardziej niż oni sami.
I przyszli do nich ich posłańcy
z jasnymi dowodami;
i nie Bóg wyrządził im niesprawiedliwość,
lecz oni sami ją sobie wyrządzili.
10.  Ostatecznym końcem tych, którzy czynili zło,
będzie jeszcze coś gorszego,
ponieważ oni za kłamstwo uznali
znaki Boga
i wyśmiewali się z nich.
11.  Bóg zaczyna stworzenie,
i powtarza je;
potem do Niego zostaniecie sprowadzeni.
12.  Tego Dnia, kiedy nadejdzie Godzina,
grzesznicy będą zrozpaczeni.
13.  I nie będą mieli orędowników
spośród tych, których uznali za współtowarzyszy;
i oni wyrzekną się swoich współtowarzyszy;
14.  tego Dnia, kiedy nadejdzie Godzina,
oni się rozdzielą między sobą.
15.  Ci, którzy uwierzyli i pełnili dobre czyny,
będą się radować w Ogrodzie kwitnącym.
16.  A ci, którzy nie uwierzyli
i którzy za kłamstwo uznali Nasze znaki,
jak i spotkanie życia ostatecznego,
będą skazani na karę.
17.  Chwała niech będzie Bogu,
kiedy zastaje was pora wieczorna
i kiedy zastaje was pora poranna!
18.  I chwała Jemu w niebiosach i na ziemi,
kiedy się ściemnia i w porze południowej !
19.  On wyprowadza żyjącego ze zmarłego;
On wyprowadza zmarłego z żyjącego;
On ożywia ziemię po jej śmierci
- w ten sposób zostaniecie wyprowadzeni.
20.  A z Jego znaków jest to,
iż On stworzył was z prochu;
następnie oto, wy ludzie,
rozprzestrzeniliście się.
21.  I z Jego znaków jest to,
iż On stworzył dla was żony
z was samych,
abyście mogli odpocząć przy nich;
i ustanowił między wami miłość i miłosierdzie.
22.  I z Jego znaków jest
stworzenie niebios i ziemi,
różnorodność waszych języków i kolorów.
Zaprawdę, w tym są znaki
dla tych, którzy wiedzą!
23.  I z Jego znaków jest
- wasz sen w nocy i w dzień
i wasze poszukiwanie Jego łaski.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy słyszą!
24.  I z Jego znaków jest to,
iż On ukazuje wam błyskawicę,
by wzbudzić strach i nadzieję,
iż On zsyła z nieba wodę
i ożywia przez nią ziemię
po jej śmierci.
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy są rozumni!
25.  I z Jego znaków jest to,
iż stoją mocno na Jego rozkaz
niebo i ziemia.
Potem, kiedy On was wezwie
jednym wezwaniem,
wtedy z ziemi wyjdziecie.
26 Do Niego należą
ci, którzy są w niebiosach i na ziemi;
wszyscy są Jemu pobożnie posłuszni.
27 On jest Tym, który daje początek stworzeniu,
potem je powtarza.
To jest dla Niego łatwe!
On jest najwznioślejszym wzorem
w niebiosach i na ziemi.
On jest Potężny, Mądry!
28.  On przytoczył wam przykład
z was samych.
Czy macie z waszych niewolników
współuczestników w tym, w co was zaopatrzyliśmy,
i czy jesteście w tym z nimi równi?
Czy wy się ich obawiacie,
tak jak obawiacie się siebie nawzajem?
Tak My wyjaśniamy znaki ludziom, ,
którzy są rozumni.
29.  Ale ci, którzy są niesprawiedliwi,
postępują za swoimi namiętnościami,
bezwiednie.
A kto poprowadzi drogą prostą tego,
którego sprowadził z drogi Bóg?
Oni nie będą mieli żadnych pomocników.
30.  Przeto zwróć swoje oblicze ku religii,
jak człowiek gorliwie pobożny,
zgodnie z naturą, jaką Bóg
obdarzył ludzi przy stworzeniu.
- Nie ma żadnej odmiany w stworzeniu Boga! -
To jest religia prawdziwa,
lecz większość ludzi nie wie.
31.  Nawracając się do Niego,
bójcie się Go,
odprawiajcie modlitwę
i nie bądźcie z liczby tych,
którzy Jemu dodają współtowarzyszy!
32.  Ani też spośród tych,
którzy podzielili swoją religię,
tworząc sekty;
przy czym każda frakcja odszczepieńcza
cieszy się tym, co zachowuje.
33.  A kiedy ludzi dotknie jakieś nieszczęście,
to oni wzywają swego Pana,
nawracając się do Niego.
Potem jednak, kiedy On da im zakosztować
Swojego miłosierdzia,
niektórzy z nich
dodają swemu Panu współtowarzyszy.
34.  Czynią tak dlatego, żeby nie być wdzięczni
za to, co im daliśmy.
Używajcie więc,
niebawem się dowiecie!
35.  Czy, zesłaliśmy im jakąś władzę,
która by im mówiła o tym,
co oni Jemu przypisują jako współtowarzyszy?
36.  A kiedy My dajemy ludziom zakosztować
miłosierdzia,
oni się nim cieszą;
lecz kiedy dosięgnie ich jakieś zło,
za to, co przygotowały ich ręce,
wtedy oni są zrozpaczeni.
37.  Czyż nie widzieli,
że Bóg szeroko rozdaje zaopatrzenie,
komu chce, i je wymierza?
Zaprawdę, w tym są znaki
dla ludzi, którzy wierzą!
38.  Daj więc krewnemu, co mu się należy,
i biednemu, i podróżnemu!
To jest dobro dla tych,
którzy chcą oblicza Boga.
I tacy będą szczęśliwi.
39.  A to, co dajecie na lichwę,
by powiększyło się kosztem majątku innych ludzi,
nie powiększy się u Boga.
Lecz to, co dajecie jako jałmużnę,
poszukując oblicza Boga
- oni otrzymają to w dwójnasób.
40.  Bóg jest Tym, który stworzył was
i zaopatrzył;
potem sprawi, że pomrzecie,
a następnie przywróci was do życia.
Czy wśród tych,
których wy Mu dodajecie jako współtowarzyszy,
jest taki, który zrobi coś podobnego?
Niech Jemu będzie chwała!
On jest wyniosły ponad to,
co wy Mu dodajecie jako współtowarzyszy!
41.  pojawiło się zepsucie
na lądzie i na morzu
przez to, co zdziałały ręce ludzi,
żeby On mógł im dać zakosztować
część tego, co oni uczynili.
Być może, oni się nawrócą!
42.  powiedz:
"Wędrujcie po ziemi i popatrzcie,
jaki był ostateczny koniec tych,
którzy żyli poprzednio;
większość z nich to bałwochwalcy."
43.  Zwróć więc twarz ku prawdziwej religii,
zanim nadejdzie Dzień od Boga,
którego nie można odwrócić.
Tego Dnia ludzie zostaną rozdzieleni:
44.  ten, który nie uwierzył,
odczuje skutki swojej niewiary;
a ci, którzy czynią dobro
- to dla siebie samych ścielą łoże;
45.  tak jest, aby Bóg mógł zapłacić Swoją łaską
tym, którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła.
Zaprawdę, On nie miłuje niewierzących!
46.  A z Jego znaków jest to,
iż posyła wiatry - radosnych zwiastunów,
aby wam dać zakosztować Swego miłosierdzia;
aby popłynęły statki według Jego rozkazu
i abyście poszukiwali Jego łaski.
Być może, będziecie wdzięczni!
47.  Wysyłaliśmy już, przed tobą
posłańców do ich ludu;
i przybywali oni do nich z jasnymi dowodami.
Wtedy zemściliśmy się na tych,
którzy zgrzeszyli.
Lecz obowiązkiem Naszym była pomoc wiernym.
48.  Bóg jest Tym, który posyła wiatry,
a one wzburzają chmury;
On rozciąga je po niebie, jak chce,
i czyni je płatami;
i widzisz wtedy,
jak obfity deszcz wylewa się spomiędzy nich.
I kiedy On dosięga nim
kogo chce ze Swoich sług,
wtedy oni się radują,
49.  choć już byli zrozpaczeni,
zanim on został im zesłany.
50.  Spójrz więc na ślady miłosierdzia Boga,
jak On ożywia ziemię po jej śmierci!
Zaprawdę, On ożywia umarłych;
On jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
51.  Ale, z pewnością, jeśli My wyślemy wiatr
i oni zobaczą, że jest żółty,
to po jego przejściu nadal zostają niewiernymi.
52.  A ty przecież
nie możesz dać usłyszeć umarłym
ani głuchych zmusić do słyszenia
tego wezwania,
kiedy oni się odwracają plecami.
53.  Ty nie możesz wprowadzić na drogę prostą
ślepych z ich zabłądzenia.
Lecz skłonisz do usłyszenia
tylko tych, którzy wierzą w Nasze znaki
i są całkowicie poddani.
54.  Bóg jest Tym, który stworzył was słabymi;
potem, po słabości, dał wam siłę;
po okresie siły - słabość i siwiznę.
On stwarza to, co chce.
On jest Wszechwiedzący, Wszechpotężny!
55.  W tym Dniu, kiedy nastanie Godzina,
grzesznicy będą się zaklinać,
iż oni nie przebywali nawet godziny.
W ten sposób zostali oszukani.
56.  A powiedzą ci,
którzy otrzymali wiedzę i wiarę:
"Wy znajdowaliście się w księdze Boga
aż do Dnia Zmartwychwstania
- a oto Dzień Zmartwychwstania,
lecz wy nie wiedzieliście."
57.  W tym Dniu
nie pomoże tym, którzy byli niesprawiedliwi,
ich usprawiedliwienie
i nie zostaną oni wysłuchani.
58.  Przytoczyliśmy ludziom w tym Koranie
wszelkie przypowieści.
Lecz jeśli ty przychodzisz do nich
ze znakiem,
to z pewnością
ci, którzy nie uwierzyli,
będą mówili:
"Wy jesteście tylko głosicielami fałszu."
59.  W ten sposób Bóg pieczętuje serca tych,
którzy nie wiedzą.
60.  Miej więc cierpliwość!
Zaiste, obietnica Boga jest prawdą!
I niech cię nie zachwieją
ci, którzy nie są przekonani o prawdzie!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 31 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  To są znaki Księgi pełnej mądrości:
3.  przewodnictwo po drodze prostej
i miłosierdzie dla czyniących dobro;
4.  tych, którzy odprawiają modlitwę,
którzy dają jałmużnę
i którzy mają pewność życia ostatecznego.
5.  Ci są na drodze prostej od ich Pana,
oni są szczęśliwi.
6.  Wśród ludzi jest i taki,
który zakupuje zabawne opowiadania,
by sprowadzać z drogi Boga,
nieświadomie,
i brać ją sobie za przedmiot szyderstwa.
Dla takich będzie kara poniżająca.
7.  A kiedy jemu recytują Nasze znaki,
on się odwraca pełen dumy,
jak gdyby ich nie słyszał,
jak gdyby w jego uszach była głuchota.
Obwieść mu więc karę bolesną!
8.  Zaprawdę, dla tych, którzy uwierzyli
i którzy czynili dobre dzieła
- będą Ogrody szczęśliwości!
9.  Oni tam będą przebywać na wieki
według obietnicy Boga, prawdziwej.
On jest Potężny, Mądry!
10.  On stworzył niebiosa bez filarów,
które moglibyście widzieć.
On rzucił na ziemię solidnie stojące,
żeby nie kołysała się z wami.
On rozprzestrzenił na niej wszelkie zwierzęta.
Spuściliśmy z nieba wodę
i sprawiliśmy, iż wyrosły na niej
wszelkiego rodzaju szlachetne pary.
11.  To jest stworzenie Boga.
A pokażcie mi to, co stworzyli ci,
którzy są poza Nim!
Tak! Niesprawiedliwi są w błędzie oczywistym!
12.  Daliśmy mądrość Lokmanowi:
"Dziękuj Bogu!
Ten, kto dziękuje,
dziękuje dla siebie samego;
a ten, kto jest niewdzięczny...
zaprawdę, Bóg jest Bogaty,
Godny Chwały! "
13.  Oto powiedział Lokman do swego syna,
napominając go:
"Synu mój!
Nie dodawaj Bogu żadnych współtowarzyszy!
Zaprawdę, dodawanie współtowarzyszy
to wielka niesprawiedliwość!"
14.  I nakazaliśmy człowiekowi co do jego rodziców:
- matka nosiła go pośród wielu trudów,
a odłączenie jego nastąpiło po dwóch latach -
"Bądź wdzięczny Mnie i twoim rodzicom!
Do Mnie zmierza wędrowanie!"
15.  A jeśli oni będą jednak próbowali
zmusić cię, żebyś Mi dodawał współtowarzyszy
- o czym nie masz żadnej wiedzy -
to nie słuchaj ich!
jednak zachowuj się w stosunku do nich
na tym świecie w sposób godny!
Idź drogą tych,
którzy się do Mnie nawrócili.
Potem do Mnie powrócicie
i Ja obwieszczę wam to,
co czyniliście.
16.  "O synu mój!
Jeśliby to było tylko tyle,
co ciężar ziarnka gorczycy,
i byłoby w skale
albo w niebiosach, albo na ziemi,
ta Bóg to wyprowadzi.
Zaprawdę, B6g jest Przenikliwy, świadomy!
17.  O synu mój!
Odprawiaj modlitwę,
nakazuj to, co jest odpowiednie,
i zakazuj tego, co jest godne nagany!
Znoś cierpliwie, co cię dosięgnie
- to należy da dobrych postanowień.
18.  Nie odwracaj z pogardą twarzy od ludzi!
Nie chodź po ziemi zadufany w sobie!
Zaprawdę, Bóg nie miłuje dumnych
pyszałków!
19.  Niech kroki twoje będą skromne!
Zniżaj swój głos!
Zaprawdę, najprzykrzejszy głos
to głos osłów!"
20.  Czyż nie widzicie,
że Bóg podporządkował wam
to, co jest w niebiosach i co jest na ziemi,
i przelał na was Swoje dobrodziejstwa,
jawne i skryte?
Jednak wśród ludzi znajdzie się taki,
który sprzecza się w sprawie Boga,
bez żadnej wiedzy,
bez przewodnictwa po drodze prostej :
i bez Księgi dającej światło.
21.  A kiedy się im mówi:
"Postępujcie za tym, co objawił Bóg!",
oni mówią:
"Wcale nie!
My będziemy postępować za tym,
przy czym znaleźliśmy naszych ojców."
Czy nawet wówczas, gdyby ich szatan wzywał
do kary ognia palącego?
22.  Ten, kto zwraca swoje oblicze ku Bogu,
czyniąc dobro,
ten trzyma za uchwyt najbardziej solidny.
Do Boga należy ostateczny koniec wszystkich spraw!
23.  A kto nie uwierzył
- niech ciebie nie smuci jego niewiara.
Do Nas oni powrócą
i My ich powiadomimy o tym, co uczynili.
Zaprawdę, Bóg zna dobrze wszystko,
co jest w ich piersiach!
24.  Damy im niewielki czas używania,
a potem poddamy ich surowej karze.
25.  A jeśli ty ich zapytasz:
"Kto stworzył niebiosa i ziemię?",
oni odpowiedzą: "Bóg!"
Powiedz:
Chwała niech będzie Bogu!"
Lecz większość ludzi nie wie.
26.  Do Boga należy
to, co jest w niebiosach,
i to, co jest na ziemi.
Zaprawdę, On jest Bogaty, Godny Chwały!
27.  Zaprawdę, jeśliby wszystkie drzewa na ziemi
były piórami
i jeśliby było morze,
któremu pomogłoby jeszcze siedem mórz
- to nie wyczerpałyby się słowa Boga.
Zaprawdę, Bóg jest Potężny, Mądry!
28.  Wasze stworzenie i wasze zmartwychwstanie
jest takie jak jednej duszy.
Zaprawdę, Bóg jest Słyszący, Jasno Widzący!
29.  Czyż nie widziałeś,
że Bóg każe przenikać nocy w dzień
i On każe przenikać dniowi w noc;
i On uczynił poddanymi słońce i księżyc
- każde z nich płynie ku oznaczonemu terminowi.
Zaprawdę, Bóg jest dobrze świadomy
tego; co czynicie!
30.  Tak jest, ponieważ Bóg jest prawdą
i ponieważ to, co wzywacie poza Nim,
jest fałszem,
i ponieważ Bóg jest Wyniosły, Wielki!
31.  Czyż nie widziałeś,
że statek płynie po morzu
przez dobroć Boga
- aby wam pokazać nieco z Jego znaków?
Zaprawdę, w tym są znaki
dla każdego cierpliwego, wdzięcznego!
32.  Kiedy okryje ich fala, jak ciemności,
oni wzywają Boga,
wyznając szczerze wiarę w Niego;
ale kiedy On ich wyratuje na suchy ląd,
to niektórzy spośród nich zaczynają się wahać.
A odrzuca Nasze znaki
jedynie perfidny, niewdzięczny!
33.  O ludzie!
Bójcie się waszego Pana!
Obawiajcie się dnia,
kiedy żaden ojciec nie będzie mógł
nic uczynić dla swego syna
ani też żadne dziecko nie będzie mogło
nic uczynić dla swego ojca.
Zaiste, obietnica Boga jest prawdą!
I niech was nie zwodzi życie tego świata,
i niech nie zwodzi was co do Boga
ten, który jest wielkim zwodzicielem.
Zaprawdę, u Boga jest wiedza o Godzinie!
On spuszcza ulewę.
On wie, co jest w łonach.
Lecz nie wie dusza, co zyska jutro,
i nie wie dusza, na jakiej umrze ziemi.
34.  Zaprawdę, Bóg jest Wszechwiedzący, w pełni Świadomy!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 32 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Alif. Lam. Mim.
2.  Objawienie Księgi
- nie ma co do tego żadnej wątpliwości -
pochodzi od Pana światów.
3.  Może oni powiedzą:
"On ją wymyślił!"?
Wcale nie!
To jest prawda od twego Pana,
abyś ostrzegał ludzi,
do których nie przyszedł przed tobą
żaden ostrzegający.
Być może, oni pójdą drogą prostą.
4.  Bóg jest Tym, który stworzył niebiosa i ziemię,
i to, co jest między nimi,
w ciągu sześciu dni.
Potem umocnił się na tronie.
Nie ma dla was, poza Nim,
żadnego opiekuna ani orędownika.
Czy sobie przypomnicie?
5.  On kieruje z nieba na ziemię Swój rozkaz,
który potem wznosi się do Niego w ciągu dnia
liczącego tysiąc lat,
według waszej rachuby.
6.  To On wie, co skryte i co jawne.
On jest Potężny, Litościwy!
7.  On jest Tym, który doskonale stworzył każdą rzecz,
On zaczął stworzenie człowieka z gliny,
8.  potem uczynił jego potomstwo
z ekstraktu nędznej wody.
9.  Następnie ukształtował go harmonijnie
i tchnął w niego nieco ze Swojego Ducha;
i dał wam słuch, wzrok i serca.
Jakże mało jesteście wdzięczni!
10.  powiedzieli:
"Czy kiedy zabłądzimy na ziemi,
to czy z pewnością pojawimy się w nowym stworzeniu?"
Ależ nie! Oni nie wierzą w spotkanie
ze swoim Panem.
11.  Powiedz:
"Zabierze was anioł śmierci,
który miał pieczę nad wami;
potem do waszego Pana zostaniecie sprowadzeni!"
12.  Gdybyś widział,
jak grzesznicy skłaniają głowy
przed swoim Panem:
"Panie nasz!
Zobaczyliśmy i usłyszeliśmy.
Zawróć nas, abyśmy mogli czynić dobro!
My przecież jesteśmy przekonani o prawdzie."
13.  Gdybyśmy chcieli,
to dalibyśmy każdej duszy drogę prostą.
Lecz prawdziwe jest Moje słowo:
"Ja z pewnością napełnię Gehennę
dżinami i ludźmi - wszystkimi razem!"
14.  Zakosztujcie więc za to,
iż zapomnieliście
o spotkaniu tego waszego Dnia!
Oto My zapomnieliśmy o was!
Zakosztujcie kary wieczności
za to, co czyniliście!
15.  Tylko ci wierzą w Nasze znaki,
którzy, kiedy są napominani przez nie,
padają na twarz, wybijając pokłony,
głoszą chwałę swego Pana
i nie wbijają się w pychę.
16.  Ich boki wyrywają się z pościeli
oni wzywają swego Pana
z obawą i nadzieją
i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy.
17.  I żadna dusza nie wie,
jaka radość jest trzymana dla nich w ukryciu
w nagrodę za to, co oni czynili.
18.  Czy ten, kto jest wierzącym,
jest podobny do bezbożnego?
Oni obydwaj nie są sobie równi.
19.  A dla tych, którzy uwierzyli
i pełnili dobre dzieła
- będą Ogrody schronienia,
jako przyjęcie gościnne
za to, co czynili.
20.  A dla tych, którzy byli bezbożni,
miejscem schronienia będzie ogień.
Za każdym razem, kiedy zechcą z niego wyjść,
zostaną zawróceni
i będzie im powiedziane:
"Zakosztujcie kary ognia,
który uznaliście za kłamstwo!"
21.  I damy im zakosztować kary bliższej
przed karą większą.
Być może, oni powrócą!
22.  Kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, który został napomniany
przez znaki swego Pana,
a potem odwrócił się od nich?
Zaprawdę, zemścimy się na grzesznikach!
23.  Oto daliśmy Księgę Mojżeszowi
- nie pozostawaj więc w wątpliwości
co do spotkania z Nim
i uczyniliśmy ją drogą prostą dla synów Izraela.
24.  I uczyniliśmy z nich imamów,
którzy prowadzą drogą prostą
według Naszego rozkazu
- za to, iż byli cierpliwi
i że byli przekonani o prawdziwości
Naszych znaków.
25.  Zaprawdę, Pan twój rozstrzygnie między nimi
w Dniu Zmartwychwstania
sprawy, w jakich się różnili.
26.  Czyż nie jest dla nich przewodnictwem,
iż wiele pokoleń wytraciliśmy przed nimi?
Oni depczą po ich domostwach.
Zaprawdę, w tym są znaki!
Czy oni nie posłuchają?
27.  Czyż oni nie widzieli,
że My pędzimy wodę ku wyschniętej ziemi
i sprawiamy, iż wyrastają dzięki niej zasiewy,
z których jedzą ich trzody i oni sami?
Czyż oni nie widzą jasno?
28.  Oni mówią:
"Kiedy będzie to zwycięstwo,
jeśli jesteście prawdomówni?"
29.  Powiedz:
"W Dniu Zwycięstwa
nie pomoże już tym,. którzy nie uwierzyli,
ich wiara
ani nie będzie im dana zwłoka."
30.  Odwróć się więc od nich i czekaj!
Oni też czekają.


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 33 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  O Proroku!
Bój się Boga
i nie daj posłuchu niewiernym ani obłudnikom!
Zaprawdę, Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry!
2.  Idź za tym, co ci zostało objawione
od twego Pana!
Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
tego, co czynicie!
3.  Zaufaj Bogu!
Bóg wystarczy jako poręczyciel!
4.  On nie uczynił dwóch serc
we wnętrzu człowieka.
On nie uczynił waszych żon,
z którymi się rozwodzicie, mówiąc:
"Ty jesteś dla mnie jak grzbiet mojej matki!"
- waszymi matkami.
On nie czynił waszych dzieci adoptowanych
- waszymi synami.
To tylko powiedzenie waszych ust,
Bóg zaś mówi prawdę
i On prowadzi prostą drogą.
5.  Nazywajcie ich imieniem ich ojców,
to będzie sprawiedliwsze u Boga.
A jeśli nie znacie ich ojców
- to niech będą waszymi braćmi w religii
i waszymi podopiecznymi.
I nie będziecie mieli żadnego grzechu,
jeśli uczynicie coś przez pomyłkę,
ale będziecie mieli grzech za to,
co świadomie zamierzą wasze serca.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
6.  Prorok jest bliższy wiernym
aniżeli oni sami sobie,
a jego żony - to ich matki.
Ludzie związani pokrewieństwem
są bliżsi sobie nawzajem,
przez Księgę Boga,
aniżeli wierni i muhadżirowie,
jednak powinniście czynić dobro
waszym bliskim przyjaciołom.
To jest zapisane w Księdze.
7.  I oto uczyniliśmy przymierze z prorokami:
Z Noem, Abrahamem i Mojżeszem,
z Jezusem, synem Marii, i z tobą;
zawarliśmy z nimi uroczyste przymierze,
8.  aby Bóg mógł zapytać prawdomównych
- o ich wierność;
lecz dla niewiernych przygotował
karę bolesną.
9.  O wy, którzy wierzycie!
Wspominajcie dobroć Boga względem was!
10.  Oto wojska pomaszerowały przeciw wam
i My wysłaliśmy przeciw nim wiatr i zastępy,
których wy nie widzieliście.
Bóg widzi jasno to, co czynicie!
Oto one napadły na was
ze wszystkich stron,
kiedy wasze spojrzenia się odwróciły,
a wasze serca dosięgały gardła
i zaczynaliście snuć o Bogu różne myśli.
11.  Tam wierni zostali poddani próbie
i gwałtownie wstrząśnięci.
12.  I oto mówili obłudnicy
i ci, w których sercach była choroba:
"Nie obiecał nam Bóg i Jego Posłaniec
nic innego, jak tylko złudę."
13.  I powiedziała jedna frakcja spośród nich:
"O mieszkańcy Jasribu!
Nie ma tu dla was miejsca,
wracajcie!"
A inna ich frakcja
prosiła Proroka o pozwolenie,
mówiąc:
"Nasze domy są bez obrony!"
A nie były one bez obrony,
tylko oni chcieli uciec.
14.  A jeśliby wdarł się do nich wróg
z różnych stron miasta,
a potem zażądano by od nich zaparcia się wiary,
to oni zgodziliby się na to,
lecz pozostaliby tam tylko krótki czas.
15.  A przedtem zawarli przymierze z Bogiem,
iż nie odwrócą się plecami.
A za przymierze zawarte z Bogiem
zostanie zażądany rachunek.
16.  Powiedz:
"Nie pomoże wam ucieczka,
jeśli uciekacie od śmierci
lub od zabicia;
i tak niewiele będziecie się cieszyć życiem."
17.  Powiedz:
"Kto może was postawić poza zasięgiem Boga,
jeśli On zechce dla was jakiejś szkody
albo jeśli zechce obdarzyć was miłosierdziem?"
Nie znajdą oni dla siebie, poza Nim,
ani opiekuna, ani pomocnika.
18.  Bóg potrafi poznać wśród was
tych, którzy stawiają przeszkody,
i tych, którzy mówią swoim braciom:
"Przybywajcie do nas!",
lecz sami wykazują niewiele zapału
19.  i są względem was skąpi.
A kiedy ogarnia ich strach,
widzisz, jak na ciebie patrzą,
przewracając oczami
jak ten, którego spowija mrok śmierci.
A kiedy strach minie,
ranią was ostrymi językami,
skąpiąc dobra.
Oni nie uwierzyli wcale
i Bóg uczyni daremnymi ich działania.
To jest dla Boga łatwe.
20.  Oni sądzą, że frakcje
nie odeszły;
a jeśliby te frakcje jeszcze miały przyjść,
to oni woleliby wycofać się na pustynię
wśród Beduinów
i zasięgać jedynie wiadomości o was.
A jeśliby nawet zostali wśród was,
to niewiele by walczyli.
21.  Wy macie w Posłańcu Boga piękny wzór
- dla każdego, kto się spodziewa Boga
i Dnia Ostatniego
i kto Boga często wspomina.
22.  A kiedy wierni zobaczyli frakcje,
powiedzieli:
"Oto co obiecał nam Bóg i Jego Posłaniec.
Prawdziwy jest Bóg i Jego Posłaniec!"
To pomnożyło jeszcze wiarę
i całkowite poddanie się.
23.  Wśród wierzących są ludzie
wierni przymierzu,
które zawarli z Bogiem.
I są wśród nich tacy,
którzy już wypełnili swoje ślubowanie,
i są też inni, którzy jeszcze czekają,
lecz nie zmienili się wcale;
24.  jest tak, aby Bóg mógł wynagrodzić
prawdomównych za ich szczerość
i ukarać obłudników, jeśli zechce,
albo zwrócić się ku nim.
Zaprawdę, Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
25.  Bóg odesłał tych, którzy nie uwierzyli,
wraz z ich zaciekłością;
nie osiągnęli oni żadnego dobra.
Bóg uchronił wiernych od walki.
Bóg jest Mocny, Potężny!
26.  I On sprowadził z ich twierdz
tych ludzi Księgi, którzy im pomagali,
i rzucił w ich serca strach.
Część z nich zabiliście,
a część wzięliście do niewoli.
27.  I On dał wam w dziedzictwo
ich ziemię, ich domostwa i ich bogactwa,
oraz ziemię, której nie deptały wasze stopy.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
28.  O proroku!
Powiedz twoim żonom:
"Jeśli pragniecie życia tego świata
i jego ozdób, to przybywajcie!
Ja wam pozwolę nacieszyć się
i dam wam piękną odprawę.
29.  A jeśli pragniecie Boga,
Jego Posłańca i siedziby ostatecznej
- to, zaprawdę, Bóg przygotował
nagrodę ogromną dla tych spośród was,
które czynią dobro."
30.  O żony Proroka!
Którakolwiek z was popełni bezecność jawną,
to otrzyma karę podwojoną dwukrotnie.
A to jest dla Boga łatwe.
31.  A która z was jest poddana Bogu
i Jego Posłańcowi
oraz czyni dobro
- to My ją nagrodzimy dwa razy
i przygotujemy dla niej
szlachetne zaopatrzenie.
32.  0 żony Proroka!
Wy nie jesteście takie jak inne kobiety.
Jeśli jesteście bogobojne,
nie bądźcie pokorne w słowach,
aby nie pożądał was ten,
w którego sercu mieszka choroba;
mówcie słowa odpowiednie!
33.  Przebywajcie w swoich domach
i nie ozdabiajcie się w ten sposób,
jak ozdabiały się kobiety za czasów pogaństwa!
Odprawiajcie modlitwę,
dawajcie jałmużnę,
słuchajcie Boga i Jego Posłańca!
O ludzie domu!
Bóg chce tylko odsunąć od was brud
i oczyścić was całkowicie.
34.  I wspominajcie to,
co wam jest recytowane w waszych domach
ze znaków Boga i z mądrości!
Zaprawdę, Bóg jest Przenikliwy, w pełni świadomy!
35.  Zaprawdę -
muzułmanie i muzułmanki,
wierzący i wierzące,
prawdomówni i prawdomówne,
cierpliwi i cierpliwe,
pokorni i pokorne,
dający jałmużnę i dające jałmużnę,
poszczący i poszczące,
zachowujący czystość i zachowujące,
wspominający Boga często i wspominające
- przygotował dla was Bóg
przebaczenie i nagrodę ogromną.
36.  Kiedy zdecydował Bóg i Jego Posłaniec
jakąś sprawę,
to nie godzi się ani wierzącemu, ani wierzącej,
aby mieli inny wybór w tej sprawie.
A kto nie słucha Boga i Jego Posłańca,
ten zbłądził w sposób oczywisty.
37.  A kiedy powiedziałeś temu,
którego Bóg obdarzył dobrodziejstwami
i którego sam obdarzyłeś dobrodziejstwami:
"Zatrzymaj przy sobie swoją żonę
i bój się Boga!"
- ty skrywałeś w swojej duszy to,
co Bóg miał ujawnić,
w obawie przed ludźmi;
podczas gdy Bóg bardziej zasługuje na to,
aby się Go obawiać.
A kiedy Zaś wywiązał się względem niej
ze wszystkich swoich powinności,
daliśmy ją tobie za żonę,
aby wierni nie mieli żadnej trudności,
jeśli chodzi o żony i ich adoptowanych synów,
kiedy wywiążą się względem nich ze swoich powinności.
Rozkaz Boga ma być spełniony!
38.  Nie ma winy Proroka w tym,
co nałożył na niego Bóg,
zgodnie ze Swoim obyczajem
ustanowionym przez Niego dla minionych pokoleń.
Rozkaz Boga jest rozstrzygnięciem zdecydowanym
39.  dla tych, którzy przekazują posłannictwa Boga
i obawiają się Go;
dla tych, którzy się nie lękają nikogo innego,
jak tylko Boga.
Bóg wystarczy jako dobrze liczący!
40.  Muhammad nie jest ojcem
żadnego z waszych mężczyzn,
lecz jest Posłańcem Boga
i pieczęcią proroków.
Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący!
41.  O wy, którzy wierzycie!
Wspominajcie Boga częstym wspominaniem!
42.  Wysławiajcie Go rano i wieczorem!
43.  On jest Tym, który błogosławi was,
jak i Jego aniołowie
- aby wyprowadzić was z ciemności ku światłu.
On jest litościwy dla wierzących.
44.  Powitaniem ich w Dniu, kiedy Go spotkają, będzie:
"Pokój!"
On przygotował dla nich szlachetną nagrodę.
45.  O Proroku!
My posłaliśmy ciebie jako świadka,
zwiastuna radosnej nowiny i ostrzegającego,
46.  nawołującego do Boga,
za Jego zezwoleniem,
i jako lampę oświetlającą.
47.  Zwiastuj radosną wieść wierzącym,
iż będą mieli wielką łaskę u Boga.
48.  Nie słuchaj ani niewiernych, ani obłudników!
Pozostaw ich obelgi i zaufaj Bogu!
Wystarczy Bóg jako opiekun!
49.  O wy, którzy wierzycie!
Kiedy bierzecie za żony kobiety wierzące,
następnie rozwodzicie się z nimi,
zanim ich dotknęliście,
to nie macie prawa wyznaczać im
żadnego okresu oczekiwania.
Dajcie im wyposażenie
i odprawcie je w piękny sposób.
50.  O Proroku!
My uznaliśmy za dozwolone dla ciebie
żony, którym dałeś wiana,
i niewolnice, które ci darował Bóg jako zdobycz,
i córki twojego stryja,
i córki twoich ciotek ze strony ojca,
i córki twojego wuja ze strony matki,
i córki twoich ciotek ze strony matki,
które wywędrowały razem z tobą;
i kobietę wierzącą,
jeśli ona sama ofiaruje się Prorokowi,
o ile Prorok zechce ją pojąć za żonę.
To jest dozwolone tylko dla ciebie
z wyłączeniem innych wiernych.
My wiemy, co ustanowiliśmy dla nich
w sprawie ich żon i ich niewolnic
- tak abyś nie czuł się skrępowany.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
51.  Możesz odsunąć na później,
którą chcesz spośród nich,
a potem możesz przyjąć do siebie,
którą chcesz i której zapragniesz
spośród poprzednio odsuniętych.
I nie popełnisz żadnego przewinienia.
To jest najwłaściwsze, co możesz uczynić,
aby uradować ich oczy
i aby się nie smuciły,
i były zadowolone z tego,
co im dasz - im wszystkim!
Bóg wie, co jest w waszych sercach!
Bóg jest Wszechwiedzący, Wspaniałomyślny!
52.  Ponadto nie wolno już tobie
brać innych kobiet
ani też zamieniać je na żony,
chociażby zachwycała cię ich piękność,
oprócz tych, które posiadła twoja prawica.
Bóg śledzi pilnie każdą rzecz.
53.  O wy, którzy wierzycie!
Nie wchodźcie do domów Proroka
na posiłek o niewłaściwej porze,
jedynie wtedy, kiedy on wam na to pozwoli.
Lecz kiedy jesteście zaproszeni,
to wchodźcie.
A kiedy spożyjecie posiłek,
to się rozejdźcie,
nie wdając się w poufałą rozmowę.
To mogłoby sprawić przykrość Prorokowi
i on wstydziłby się was.
Lecz Bóg nie wstydzi się prawdy.
A kiedy prosicie je o jakiś przedmiot,
to proście je spoza zasłony.
To jest przyzwoitsze -
dla waszych serc i dla ich serc.
Nie należy obrażać Posłańca Boga
i nie wolno poślubiać jego byłych żon.
Zaprawdę, to byłoby wobec Boga okropne!
54.  Jeśli wy coś ujawnicie lub ukryjecie...
to, zaprawdę, Bóg zna dobrze każdą rzecz!
55.  Nie mają one żadnego grzechu,
jeśli się pokazują swoim ojcom, ich synom i ich braciom,
synom ich braci, synom ich sióstr,
ich żonom i ich niewolnicom.
Bójcie się Boga!
56.  Zaprawdę, Bóg jest świadkiem każdej rzeczy!
Zaprawdę, Bóg i Jego aniołowie
błogosławią Proroka!
O wy, którzy wierzycie!
Módlcie się za niego
i pozdrawiajcie pozdrowieniem pokoju!
57.  Zaprawdę, tych, którzy obrażają Boga
i Jego Posłańca,
przeklnie Bóg
w tym życiu i w życiu ostatecznym;
On przygotował dla nich karę poniżającą!
58.  A ci, którzy obrażają wierzących i wierzące,
gdy oni na to nie zasłużyli,
biorą na siebie hańbę i jawny grzech.
59.  O proroku!
Powiedz swoim żonom i swoim córkom,
i kobietom wierzących,
aby się szczelnie zakrywały swoimi okryciami.
To jest najodpowiedniejszy sposób,
aby były poznawane, a nie były obrażane.
A Bóg jest Przebaczający, Litościwy!
60.  Jeśli obłudnicy
i ci, w których sercach jest choroba,
jak i ci, którzy szerzą niepokoje w Mynie,
nie zaprzestaną swoich poczynań,
to My pobudzimy ciebie do wystąpienia przeciw nim.
Wtedy oni pozostaną z tobą w sąsiedztwie
niewiele czasu.
61.  przeklęci!
Gdziekolwiek się znajdą,
zostaną schwytani i zabici bez Litości;
62.  zgodnie ze zwyczajem Boga
ustanowionym dla minionych pokoleń.
A nie znajdziesz odmiany w zwyczaju Boga.
63.  Zapytają cię o Godzinę.
Powiedz:
"Wiedza o niej jest u Boga!"
A co może cię o niej powiadomić?
Być może, ta Godzina jest bliska!
64.  Zaprawdę, Bóg przeklął niewiernych
i przygotował dla nich ogień płonący!
65.  Będą tam przebywać na wieki.
I nie znajdą oni ani opiekuna; ani pomocnika.
66.  W tym Dniu, kiedy ich twarze będą odwracane w ogniu,
oni powiedzą:
"Biada nam!
Gdybyśmy słuchali Boga,
gdybyśmy słuchali Posłańca!"
67.  I będą mówili:
"Panie nasz!
Słuchaliśmy naszych naczelników
i naszych wielkich,
oni nas sprowadzili z drogi!"
68.  I powiedzą:
"Panie nasz!
Daj im podwójną karę
i przeklnij ich przekleństwem wielkim!"
69.  O wy, którzy wierzycie!
Nie bądźcie jak ci, którzy obrazili Mojżesza!
Bóg uczynił go niewinnym tego,
co oni mówili,
i był on w poszanowaniu u Boga.
70.  O wy, którzy wierzycie!
Bójcie się Boga i mówcie proste słowa!
71.  I On ulepszy wasze działania
i przebaczy wam wasze grzechy.
A kto słucha Boga i Jego Posłańca,
ten zdobędzie w nagrodę wielkie szczęście.
72.  Zaofiarowaliśmy depozyt
niebiosom, ziemi i górom,
lecz one odmówiły noszenia go
i przestraszyły się;
poniósł go człowiek
- on przecież jest niesprawiedliwy
i nieświadomy -
73.  żeby Bóg mógł ukarać obłudników i obłudnice,
bałwochwalców i bałwochwalczynię,
i mógł zwrócić się ku wierzącym
- mężczyznom i kobietom.
Bóg jest Przebaczający, Litościwy!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 34 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Chwała niech będzie Bogu,
do którego należy wszystko,
co jest w niebiosach i na ziemi!
Chwała Jemu w życiu ostatecznym!
On jest Mądry, Świadomy!
2.  On wie, co wchodzi w ziemię
i co z niej wychodzi;
co schodzi z nieba
i co się ku niemu wznosi.
On jest Litościwy, Przebaczający!
3.  Mówią ci, którzy nie uwierzyli:
"Nie przyjdzie na nas Godzina!"
Powiedz:
"Tak! Ona z pewnością na was przyjdzie,
na mojego Pana, znającego to, co skryte!"
Nie skryje się przed Nim
nawet ciężar pyłku,
ani w niebiosach, ani na ziemi;
ani mniejsze od tego, ani większe,
co by nie było w Księdze jasnej!
4.  - aby wynagrodzić tych,
którzy uwierzyli i czynili dobre dzieła.
Otrzymają oni przebaczenie
i zaopatrzenie szlachetne.
5.  A tych, którzy usiłują osłabić Nasze znaki,
czeka kara bolesnej męki.
6.  I zobaczą ci, którym została dana wiedza,
iż to, co zesłał tobie twój Pan,
jest prawdą
i prowadzi prosto ku drodze
Potężnego, Godnego Chwały!
7.  I mówią ci, którzy nie uwierzyli:
"Czy mamy wam wskazać człowieka,
który wam obwieści,
że kiedy się rozpadniecie całkowicie,
to pojawicie się w nowym stworzeniu?"
8.  Czy wymyślił on na Boga kłamstwo,
czy jest on opętany przez dżiny?
Ale ci, którzy nie wierzą w życie ostateczne,
będą cierpieli całkowicie zabłąkani.
9.  Czyż oni nie widzieli tego,
co jest przed nimi i co jest za nimi,
w niebie i na ziemi?
Jeśli zechcemy, to sprawimy,
iż pochłonie ich ziemia,
albo też spuścimy na nich płat nieba.
Zaprawdę, w tym jest znak
dla każdego sługi nawracającego się!
10.  Daliśmy Dawidowi łaskę pochodzącą od Nas:
"O góry i wy, ptaki,
głoście chwałę Boga razem z nim!"
I zmiękczyliśmy dla niego żelazo:
11.  "Sporządzaj kolczugi!
Wymierzaj uważnie ich oczka!"
I czyńcie dobro!
Zaprawdę, Ja widzę jasno, co czynicie!
12.  A Salomonowi podporządkowaliśmy wiatr.
Ten poranny dął przez miesiąc
i ten wieczorny dął przez miesiąc.
I spowodowaliśmy,
iż popłynęło dla niego źródło miedzi.
A wśród dżinów były takie,
które pracowały dla niego,
za pozwoleniem Boga.
A którykolwiek z nich odchyliłby się
od Naszego rozkazu,
to dalibyśmy mu zakosztować ognia piekielnego.
13.  I robili dla niego, co on chciał:
sanktuaria i posągi,
misy jak sadzawki
i kotły solidnie stojące.
O rodzie Dawida - czyńcie dzięki!
Lecz nieliczni z Moich sług są wdzięczni!
14.  A kiedy postanowiliśmy, iż umrze,
to na jego śmierć wskazało dżinom
tylko pełzające zwierzę ziemi,
które podgryzło jego laskę.
A kiedy on upadł,
wtedy dżiny jasno pojęły,
że gdyby znały to, co skryte,
to nie pozostawałyby w poniżającej karze.
15.  Dla ludu Saba w ich miejscu zamieszkania
był pewien znak:
dwa ogrody z prawej strony i dwa - z lewej:
"Jedzcie z zaopatrzenia waszego Pana
i dziękujcie Mu!
Jest to kraina przyjemna,
a Pan Przebaczający!"
16.  Oni jednak odwrócili się.
Posłaliśmy wtedy na nich powódź z Al-Arim
i zamieniliśmy ich dwa ogrody
na dwa inne ogrody, posiadające gorzkie owoce:
tamaryszki i kilka drzew lotosu.
17.  Tak zapłaciliśmy im za to,
iż oni nie uwierzyli.
Czy My wynagradzamy w ten sposób
kogokolwiek oprócz niewiernych?
18.  Między nimi i między miastami,
które pobłogosławiliśmy,
umieściliśmy miasta łatwo widoczne
i wymierzyliśmy czas podróży:
"Podróżujcie między nimi przez noce i dnie
- bezpieczni!"
19.  Lecz oni powiedzieli:
"Panie nasz!
Powiększ odległości, jakie przemierzamy!"
I oni wyrządzili krzywdę sobie samym.
I uczyniliśmy ich przedmiotem opowiadań,
lecz rozerwaliśmy ich na strzępy.
Zaprawdę, w tym są znaki
dla każdego cierpliwego, wdzięcznego!
20.  Iblis sprawdził na nich swoją myśl
i oni poszli za nim,
oprócz nielicznych spośród wierzących.
21.  Miał on nad nimi władzę tylko po to,
abyśmy mogli rozpoznać tych,
którzy wierzą w życie ostateczne,
od tych, którzy w nie powątpiewają.
A twój Pan strzeże każdej rzeczy.
22.  Powiedz:
"Wzywajcie tych,
których uznajecie poza Bogiem!
Oni nie władają nawet ciężarem pyłku,
ani w niebiosach, ani na ziemi.
Oni nie mają tam żadnego uczestnictwa
ani też Bóg nie ma wśród nich pomocnika."
23.  Nie pomoże przed Nim żadne wstawiennictwo,
oprócz wstawiennictwa za tymi, na kogo On się godzi.
A kiedy strach zostanie oddalony od ich serc,
oni powiedzą:
"Co powiedział wasz Pan?"
Powiedzą:
"Prawdę!"
On jest Wyniosły, Wielki!
24.  Powiedz:
"Kto wam daje zaopatrzenie z niebios i ziemi?"
Powiedz:
"Bóg.
Zaprawdę, my lub wy albo jesteśmy na drodze prostej,
albo też jesteśmy w błędzie oczywistym!
25.  Powiedz:
"Was nie zapytają o to,
co my uczyniliśmy grzesznego,
ani nas nie zapytają o to,
co wy czynicie."
26.  powiedz:
"Nasz Pan zbierze nas wszystkich,
potem osądzi nas według prawdy.
On przecież jest Sędzią, Wszechwiedzącym!"
27.  Powiedz:
"Pokażcie mi tych,
których dodawaliście Jemu jako współtowarzyszy!"
Ależ nie!
On jest Bogiem Potężnym, Mądrym!
28.  Posłaliśmy cię do wszystkich ludzi
jako zwiastuna radosnej wieści i ostrzegającego.
Lecz większość ludzi nie wie.
29.  Oni mówią:
"Kiedy się spełni ta obietnica,
jeśli jesteście prawdomówni?"
30.  Powiedz:
"Wy macie obietnicę Dnia,
którego nie będziecie mogli
ani opóźnić o godzinę, ani przesunąć naprzód."
31.  Ci, którzy nie uwierzyli, powiedzieli:
"My nie uwierzymy ani w ten Koran,
ani w to, co było objawione przed nim!"
O gdybyś ty widział,
kiedy niesprawiedliwi będą postawieni
przed swoim Panem,
jakie słowa będą kierować jedni do drugich!
Ci, którzy będą poniżeni,
powiedzą do tych, którzy się wbijali w pychę:
"Gdyby nie wy, to bylibyśmy wierzącymi!"
32.  Powiedzą ci, którzy w pychę się wbijali,
do tych, którzy byli poniżeni:
"Czyż to my odsunęliśmy was od drogi prostej,
kiedy ona przyszła do was?
Przeciwnie, wy byliście grzesznikami!"
33.  I powiedzieli ci, którzy byli poniżeni
do tych, którzy wbijali się w pychę:
"Przeciwnie! To wasza chytrość nocą i dniem
nakazywała nam,
abyśmy nie wierzyli w Boga
i abyśmy czynili Jemu podobnych!"
I oni będą napełnieni skrytym żalem,
kiedy zobaczą karę.
I nałożyliśmy obroże na szyje tych,
którzy nie uwierzyli.
Czyż nie zostało im zapłacone
tylko za to, co czynili?
34.  I kiedykolwiek wysłaliśmy do jakiegoś miasta
ostrzegającego,
ci, którzy tam żyli w dobrobycie, mówili:
"Zaprawdę, my nie wierzymy w to,
z czym zostaliście posłani!"
35.  I powiedzieli:
"My jesteśmy bardziej zasobni w bogactwa i dzieci
i nie będziemy poddani karze."
36.  Powiedz:
"Zaprawdę, Pan mój daje hojne zaopatrzenie
temu, komu chce,
i On je wymierza.
Lecz większość ludzi nie wie."
37.  Bogactwa wasze i wasze dzieci
niewiele przybliżą was do Nas,
ale przybliżą tych, którzy wierzą i czynią dobro.
Dla nich będzie zapłata podwójna
za to, co uczynili.
Oni będą przebywać w wyniosłych komnatach,
bezpieczni.
38.  A ci, którzy starają się osłabić Nasze znaki,
zostaną przedstawieni do kary.
39.  Powiedz:
"Zaprawdę, mój Pan daje hojne zaopatrzenie,
komu chce ze Swoich sług
- i je wymierza.
A jeśli wy rozdacie cośkolwiek,
to On wam to zwróci.
On jest najlepszym z zaopatrujących!"
40.  W Dniu, kiedy On zbierze wszystkich razem,
powie do aniołów:
"Czy oni was czcili?"
41.  Powiedzą:
"Chwała niech będzie Tobie!
Ty jesteś naszym opiekunem poza nimi.
Przeciwnie! Oni oddawali cześć dżinom;
większość wierzyła w nich."
42.  I tego Dnia nie będziecie mogli
jedni drugim ani pomóc, ani zaszkodzić.
I My powiemy do tych, którzy byli niesprawiedliwi:
"Zakosztujcie kary ognia,
który uważaliście za kłamstwo!"
43.  A kiedy są im recytowane Nasze znaki,
jako jasne dowody,
oni mówią:
"To przecież tylko człowiek,
który chce nas odsunąć od tego,
co czcili nasi ojcowie."
I mówią:
"To jest tylko zmyślone kłamstwo!"
I mówią ci, którzy nie uwierzyli,
o prawdzie, kiedy ona do nich przyszła:
"To są czary oczywiste!
44.  I nie daliśmy im żadnych ksiąg,
które by studiowali,
ani też nie posłaliśmy do nich, przed tobą,
żadnego ostrzegającego.
45.  A ci, którzy byli przed nimi,
też zadawali kłam
i nie osiągnęli ani dziesiątej części tego,
co My im daliśmy.
I za kłamców uznali Naszych posłańców.
Jakież więc było Moje oburzenie!
46.  Powiedz:
"Ja pouczam was tylko o jednym:
Stawajcie przed Bogiem,
po dwóch lub pojedynczo,
potem zastanawiajcie się!
Wasz towarzysz nie jest opętany przez dżiny.
On was tylko ostrzega przed straszną karą."
47.  Powiedz:
"Ja nie żądam od was żadnej zapłaty
- to wy ją otrzymacie.
Moja zapłata jest tylko u Boga.
On jest świadkiem każdej rzeczy!"
48.  Powiedz:
"Zaprawdę, mój Pan poraża prawdą.
On jest doskonałym znawcą rzeczy ukrytych."
49.  powiedz:
"Przyszła prawda!
Nie pojawi się fałsz
i nie powróci!"
50.  powiedz:
"Jeśli zbłądziłem,
to zbłądziłem tylko przeciw sobie samemu.
A jeśli idę drogą prostą,
to dzięki temu, co objawił mi mój Pan.
Zaprawdę, On jest Słyszący, Bliski!"
51.  O, gdybyś mógł zobaczyć,
jak będą przerażeni,
I kiedy już nie znajdą żadnej ucieczki
i zostaną pochwyceni z bliska!
52.  I będą mówić:
"My wierzymy w Niego!"
Lecz jak oni mogą osiągnąć wiarę
z tak dalekiego miejsca?
53.  Nie uwierzyli oni przecież w Niego przedtem,
tylko z daleka snuli przypuszczenia
na temat tego, co skryte.
54.  I będzie ustawiona przegroda
między nimi a tym, czego pragnęli,
tak jak było z im podobnymi dawniej.
Zaprawdę, oni byli w głębokim zwątpieniu


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 35 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Chwała Bogu,
Stwórcy niebios i ziemi,
który uczynił aniołów posłańcami
posiadającymi skrzydła - dwa, trzy lub cztery.
On powiększa w stworzeniu to, co chce.
Bóg jest nad każdą rzeczą wszechwładny!
2.  Czegokolwiek Bóg udzieli ludziom
ze Swego miłosierdzia,
tego nikt nie powstrzyma;
i cokolwiek On powstrzyma,
tego nikt nie ześle po Nim.
On jest Potężny, Mądry!
3.  O ludzie!
Przypomnijcie sobie dobroć Boga względem was!
Czy jest jakiś stwórca poza Bogiem?
On wam daje zaopatrzenie z nieba i z ziemi.
Nie ma boga, jak tylko On!
Jakże więc możecie być odwróceni?
4.  Jeśli oni uważają cię za kłamcę,
to przecież już przed tobą inni posłańcy
byli uważani za kłamców.
Do Boga są sprowadzane wszystkie sprawy.
5.  O ludzie!
Zaiste, obietnica Boga jest prawdą!
Niech was nie zwodzi życie tego świata
i niech nie zwiedzie was zwodziciel
względem Boga!
6.  Zaprawdę, szatan jest dla was wrogiem!
Uważajcie go więc za wroga.
On wzywa tylko swoich stronników,
aby byli mieszkańcami ognia płonącego.
7.  Tych, którzy nie uwierzyli,
czeka kara straszna.
A tych, którzy uwierzyli
i pełnili dobre dzieła,
czeka przebaczenie i nagroda wielka.
8.  A co będzie z tym, którego złe działanie
zostało upiększone
i on sam uzna je za piękne?
Zaprawdę, Bóg sprowadza z drogi, kogo chce,
i prowadzi drogą prostą, kogo chce.
Niech więc nie rozwodzi się w smutkach
twoja dusza nad nimi!
Zaprawdę, Bóg wie dobrze, co oni czynią!
9.  Bóg jest Tym, który posyła wiatry
i one wzburzają chmury;
wtedy pędzimy je ku martwej krainie
i ożywiamy przez to ziemię
po jej śmierci.
Takie jest zmartwychwstanie!
10.  Kto pragnie potęgi
- to potęga jest w całości u Boga.
Do Niego wznosi się dobre słowo
i czyn pobożny;
On je wywyższa.
A tych, którzy knują podstępnie złe czyny,
czeka kara straszna,
a podstęp ich spełznie na niczym.
11.  Bóg stworzył was z prochu,
potem z kropli nasienia;
następnie uczynił was parami.
I żadna istota żeńska
nie nosi i nie wydaje na świat,
jak tylko za Jego wiedzą.
I nie przedłuża się życia długowiecznemu,
i nic się z niego nie skraca
wbrew temu, co jest w Księdze.
Zaprawdę, to dla Boga jest łatwe!
12.  I nie są jednakowe dwa morza:
jedno - słodkie, o dobrym smaku, przyjemne do picia,
drugie - słone, gorzkie.
I z każdego żywicie się świeżym mięsem,
i wydobywacie ozdoby, które nosicie.
Widzisz tam statki prujące je,
żebyście mogli poszukiwać Jego łaski.
Być może, będziecie wdzięczni!
13.  On wprowadza noc w dzień
i On wprowadza dzień w noc.
On podporządkował słońce i księżyc
- wszystko płynie do wyznaczonego kresu.
To jest Bóg - wasz Pan!
Do Niego należy królestwo;
a ci, których wzywacie poza Nim,
nie posiadają nawet łuski pestki daktyla.
14.  Jeśli ich wezwiecie,
to oni wcale nie usłyszą waszej modlitwy;
a jeśliby nawet usłyszeli,
to by wam nie odpowiedzieli;
a w Dniu Zmartwychwstania
oni wyrzekną się współ
towarzystwa.
I nikt nie może ciebie powiadomić
tak jak Ten, który jest doskonale świadomy.
15.  O ludzie!
Wy potrzebujecie Boga,
a Bóg jest Bogaty, Godny Chwały!
16.  Jeśli On zechce,
to was zabierze, a sprowadzi nowe stworzenie.
17.  To dla Boga nie jest wielką rzeczą.
18.  I nie poniesie żadna niosąca ciężar
ciężaru drugiej;
a jeśli nawet jakaś przygnieciona ciężarem
wezwie pomocy do poniesienia go,
to nikt jej w tym nie ulży
- nawet gdyby to był krewny.
Ty tylko ostrzegasz tych,
którzy się boją swego Pana
z powodu tego, co jest skryte,
i którzy odprawiają modlitwę.
A ten, kto się oczyszcza,
to oczyszcza się dla siebie samego.
Do Boga zmierza wędrowanie.
19.  Niewidomy nie jest równy temu, który widzi;
20.  ani ciemności i światło,
21.  ani cień i żar słońca;
22.  nie są równi żywi i umarli.
Zaprawdę, Bóg daje słyszeć, komu chce,
lecz ty nie możesz skłonić do słyszenia
tych, którzy są w grobach
23.  - ty, jesteś tylko ostrzegającym.
24.  My posłaliśmy ciebie z prawdą,
jako zwiastuna i jako ostrzegającego.
I nie ma żadnego narodu,
do którego by nie przyszedł ostrzegający.
25.  A jeśli cię uznają za kłamcę,
to przecież kłam zadawali już
ci, którzy byli przed nimi.
Do nich przychodzili ich posłańcy
z jasnymi dowodami
i z Psalmami, i Księgą dającą światło.
26.  Potem pochwyciłem tych, którzy nie uwierzyli.
I jakież było Moje oburzenie!
27.  Czy nie widziałeś,
iż Bóg zesłał z nieba wodę;
i My sprawiliśmy dzięki niej,
iż wyrosły owoce o różnych kolorach?
A góry poznaczone są pasmami - białymi i czerwonymi,
o różnych odcieniach i kruczoczarne.
28.  A wśród ludzi i zwierząt, i trzód
też są różne kolory.
Przecież obawiają się Boga
jedynie ludzie mądrzy spośród Jego sług.
Zaprawdę, Bóg jest Potężny, Przebaczający!
29.  Zaprawdę, ci, którzy recytują Księgę Boga,
ci, którzy odprawiają modlitwę,
ci, którzy rozdają z tego, czym ich obdarzaliśmy,
skrycie lub jawnie,
ci spodziewają się zysku,
który nie przepadnie.
30.  Bóg będzie mógł dać im pełną zapłatę
i zwiększyć Swoją łaskę.
Zaprawdę, On jest Przebaczający, Wdzięczny!
31.  To, co objawiliśmy tobie z Księgi,
jest prawdą
potwierdzającą prawdziwość tego,
co przed nią zostało objawione.
Zaprawdę, Bóg jest w pełni świadomy
i doskonale widzący Swoje sługi!
32.  Potem daliśmy Księgę w dziedzictwo tym,
których wybraliśmy spośród Naszych sług:
wśród nich są niesprawiedliwi dla samych siebie;
wśród nich są umiarkowani
i wśród nich są wyprzedzający innych dobrymi uczynkami,
spełnianymi za zezwoleniem Boga.
To jest wielka łaska!
33.  Oni wejdą
do Ogrodów Edenu;
tam będą ozdobieni
bransoletami ze złota i pereł,
a szaty ich będą z jedwabiu.
34.  I będą mówili:
"Chwała niech będzie Bogu,
który oddalił od nas smutek!
Zaprawdę, nasz Pan jest Przebaczający, Wdzięczny!
35.  On jest Tym, który umieścił nas, ze Swojej łaski,
w siedzibie trwałego przebywania.
Nie dotknie nas tam ani trud, ani zmęczenie."
36.  A tych, którzy nie uwierzyli,
czeka ogień Gehenny.
I nie zostanie postanowione,
aby umarli,
ani też nie doznają ulgi od męki.
W ten sposób płacimy każdemu niewiernemu.
37.  I będą tam krzyczeć:
"Panie nasz, wyprowadź nas!
Będziemy czynić dobro,
nie to, co czyniliśmy!"
Czyż nie daliśmy wam dość długiego życia,
tak iżby mógł się opamiętać ten,
kto się zastanawiał?
I przychodził do was ostrzegający.
Zakosztujcie więc!
Dla niesprawiedliwych nie będzie żadnego pomocnika!
38.  Zaprawdę, Bóg zna to, co skryte
w niebiosach i na ziemi!
On wie dobrze, co kryją piersi!
39.  On jest Tym, który uczynił was
namiestnikami na ziemi.
A kto nie wierzy,
to jego niewiara zwróci się przeciw niemu.
Niewiara tych, którzy nie wierzą,
tylko powiększa nienawiść ich Pana;
niewiara tych, którzy nie wierzą,
tylko powiększa ich zgubę.
40.  Powiedz:
"Czy widzieliście waszych współtowarzyszy,
których wzywacie poza Bogiem?
Pokażcie mi, co oni stworzyli na ziemi?
Albo czy oni mają uczestnictwo w niebiosach?
Albo czy daliśmy im Księgę,
aby mieli z niej jasny dowód?"
Przeciwnie!
To, co sobie wzajemnie przyrzekają,
niesprawiedliwi,
to tylko złuda!
41.  Zaprawdę, Bóg podtrzymuje niebiosa i ziemię,
aby nie ustały.
A jeśliby one ustały,
to nie utrzymałby ich nikt poza Nim.
On jest Wspaniałomyślny, Przebaczający!
42.  Oni przysięgali na Boga
najuroczystszą przysięgą,
iż jeśli przyjdzie do nich ostrzegający,
to będą na prostszej drodze
aniżeli jakikolwiek z narodów.
Ale kiedy przyszedł do nich ostrzegający,.
to tylko powiększyło ich wstręt,
43.  dumę na ziemi i złośliwy podstęp.
Ale złośliwy podstęp otacza tylko tych,
którzy się do niego uciekają.
Czyż oni patrzą jedynie na zwyczaj praojców?
Ale ty nie znajdziesz w zwyczaju Boga
żadnej zmiany!
I nigdy nie znajdziesz w zwyczaju Boga
żadnego odchylenia!
44.  Czyż oni nie wędrowali po ziemi
i nie widzieli, jaki był ostateczny koniec
tych, którzy byli przed nimi
i byli mocniejsi pod względem siły?
Lecz nic nie jest w stanie
sprowadzić Boga do niemocy,
ani w niebiosach, ani na ziemi.
Zaprawdę, On jest Wszechwiedzący, Wszechwładny!
45.  A jeśliby Bóg chciał karać ludzi
za to, co oni dokonali,
to nie pozostawiłby na powierzchni ziemi
żadnej istoty żyjącej .
Lecz On daje im zwłokę
do oznaczonego terminu.
A kiedy nadejdzie ich termin...
zaprawdę, Bóg jasno widzi
Swoje sługi!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 36 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Ja. Sin .
2.  Na Koran pełen mądrości!
3.  Zaprawdę, ty jesteś wśród posłańców
4.  na drodze prostej!
5.  Oto objawienie Potężnego, Litościwego,
6.  dane ci, abyś ostrzegał lud,
którego ojcowie nie byli ostrzegani,
są więc niedbali:
7.  Sprawdziło się już słowo nad większością z nich,
lecz oni nie wierzą.
8.  My nałożyliśmy na ich szyje
obroże aż do podbródków,
tak iż głowy ich są podniesione nieruchomo.
9.  I umieściliśmy przed nimi przegrodę
i za nimi przegrodę;
w ten sposób zakryliśmy ich
i oni nie widzą.
10.  I wszystko im jedno,
czy ty ich ostrzegasz,
czy ich nie ostrzegasz:
oni nie wierzą.
11.  Ty możesz ostrzegać tylko tego,
który postępuje za napomnieniem
i który obawia się Miłosiernego
z powodu tego, co jest ukryte.
Uraduj go więc wieścią
o przebaczeniu i szlachetnej nagrodzie.
12.  Zaprawdę, My przywracamy do życia
umarłych
i zapisujemy, co oni przygotowali pierwej
i co pozostawili;
i każdą rzecz wyliczyliśmy w jasnym rejestrze.
13.  I przytocz im przypowieść
o mieszkańcach miasta,
kiedy przybyli do niego posłańcy.
14.  Oto posłaliśmy ich dwóch,
lecz oni uznali ich za kłamców;
wtedy wsparliśmy ich trzecim.
I powiedzieli:
"Oto zostaliśmy posłani do was."
15.  Powiedzieli:
"Wy przecież jesteście tylko śmiertelnikami,
podobnie jak my.
Miłosierny nie zesłał niczego,
wy tylko kłamiecie!"
16.  Powiedzieli:
"Pan nasz wie, że zostaliśmy do was wysłani,
17.  mamy jedynie obowiązek jasnego obwieszczenia."
18.  Powiedzieli:
"Mamy dla was złą wróżbę.
Jeśli nie zaprzestaniecie,
to my was ukamienujemy;
i niezawodnie dotknie was od nas
kara bolesna."
19.  Powiedzieli:
"Wasza zła wróżba niech pozostanie z wami.
A skoro jesteście napomniani...
Lecz wy jesteście ludźmi występnymi."
20.  I przybył wtedy pewien człowiek,
pospiesznie biegnąc z końca miasta, i powiedział:
"O ludzie!
Idźcie za tymi wysłannikami!
21.  Idźcie za tymi,
którzy nie żądają od was żadnej zapłaty
i którzy są na drodze prostej!
22.  Dlaczego nie miałbym czcić Tego,
który mnie stworzył
i do którego zostaniecie sprowadzeni?
23.  Czyż mam brać sobie bogów
poza Nim?
Jeśli Miłosierny zechce dotknąć mnie jakimś złem,
to nic mi nie pomoże ich wstawiennictwo
i oni mnie nie zbawią.
24.  Zapewne byłbym wtedy
w jawnym zabłądzeniu.
25.  Zaprawdę, ja uwierzyłem w waszego Pana!
Słuchajcie mnie!"
26.  Powiedziano mu:
"Wejdź do Ogrodu!"
On powiedział:
"O, jeśliby mój lud wiedział,
27.  że mój Pan mi przebaczył
i umieścił mnie między tymi,
którzy zostali uhonorowani!"
28.  I po nim nie posłaliśmy już przeciw jego ludowi
żadnego wojska z niebios
ani nie mamy zamiaru posyłać.
29.  I był tylko jeden krzyk
- i oto oni zgaśli!
30.  O, jakie zasmucenie dla sług!
Żaden posłaniec nie przychodzi do nich,
żeby się z niego nie wyśmiewali.
31.  Czyż oni nie widzieli,
ile pokoleń wytraciliśmy przed nimi?
i że oni już do nich nie powrócą?
32.  Lecz wszyscy razem zostaną przed Nami postawieni!
33.  I znakiem dla nich - ziemia umarła;
ożywiliśmy ją i wyprowadziliśmy z niej
ziarno, które oni jedzą.
34.  I uczyniliśmy na niej
ogrody z drzewami palmowymi i winną latoroślą,
i sprawiliśmy, iż wytryskają z niej źródła,
35.  ażeby mogli jeść jej owoce
i to, co wypracują ich ręce.
Czyż mogą nie być wdzięczni?
36.  Chwała niech będzie Temu,
który stworzył wszystkie pary,
jakie wydaje ziemia
i oni sami,
i te, których oni nie znają.
37.  I znakiem dla nich - noc.
My zdejmujemy z niej dzień
i oto oni są w ciemnościach.
38.  I słońce - ono płynie do swego stałego miejsca.
To jest ustanowienie Potężnego, Wszechwiedzącego!
39.  I księżyc - ustanowiliśmy dla niego stacje,
aż staje się podobny
do suchej gałęzi palmowej.
40.  I ani słońcu nie wolno doganiać księżyca,
ani też noc nie wyprzedzi dnia;
i wszystko żegluje po orbicie.
41.  I znakiem dla nich - iż nosiliśmy ich potomstwo
na statku załadowanym.
42.  I stworzyliśmy dla nich podobny do niego,
na który oni wsiadają.
43.  Jeśli zechcemy, potopimy ich
i oni nie znajdą pomocnika;
i będą uratowani
44.  jedynie dzięki Naszemu miłosierdziu,
by do pewnego czasu cieszyć się życiem.
45.  Kiedy im mówią:
"Bójcie się tego, co jest przed wami,
i tego, co jest za wami;
być może doznacie miłosierdzia..."
46.  A jednak żaden spośród znaków ich Pana
nie przychodzi do nich,
żeby się od niego nie odwrócili.
47.  A kiedy się im mówi:
"Rozdawajcie z tego, czym obdarzył was Bóg!",
to ci, którzy nie wierzą,
mówią do tych, którzy wierzą:
"Czyż my mamy karmić tych,
których mógłby nakarmić Bóg,
jeśliby zechciał?
Wy jesteście tylko w jawnym błędzie!"
48.  I oni mówią:
"A kiedy się spełni ta obietnica,
jeśli jesteście prawdomówni?"
49.  Nie będę wiele czekać;
tylko jeden krzyk ich pochwyci,
kiedy jeszcze będą się sprzeczać.
50.  I nie będą oni w stanie
przygotować żadnego polecenia
ani też powrócić do swoich rodzin.
51.  I zadmą w trąbę!
I oto oni, z grobów,
do swojego Pana pospieszą i
52.  Powiedzą:
Biada nam!
Kto nas wyrwał z naszego miejsca spoczynku?
Oto co obiecał Miłosierny.
I prawdę mówili posłańcy!"
53.  I będzie tylko jeden krzyk.
I oto oni wszyscy zostaną przed Nami postawieni.
54.  I tego Dnia żadna dusza
nie dozna w niczym niesprawiedliwości.
Będziecie wynagrodzeni tylko za to,
co czyniliście.
55.  Zaprawdę, mieszkańcy Ogrodu tego Dnia
będą się jedynie radować.
56.  Oni i ich żony będą wypoczywać w cieniu
na ozdobnych łożach.
57.  Będą tam dla nich owoce
i będą mieli wszystko, czego zażądają.
58.  "Pokój!"
- słowo od Pana litościwego.
59.  Trzymajcie się z dala dzisiaj,
o wy, grzesznicy!
60.  Czyż wam nie nakazałem,
o synowie Adama:
"Nie czcijcie szatana!
Zaprawdę, on jest wrogiem jawnym!
61.  Czcijcie Mnie! - to jest droga prosta!"
62.  Szatan sprowadził z drogi mnóstwo
spośród was.
Czyż nie mieliście rozumu?
63.  Oto Gehenna,
która nam została obiecana!
64.  Palcie się w niej dzisiaj
za to, iż nie wierzyliście!
65.  Dzisiaj My nakładamy pieczęć na ich usta,
lecz mówią ich ręce
i ich nogi świadczą
o tym, co oni zarobili.
66.  A jeślibyśmy chcieli,
to starlibyśmy ich oczy;
i oni rzuciliby się na poszukiwanie drogi,
lecz jakżeby mogli widzieć?
67.  I jeślibyśmy chcieli,
to przemienilibyśmy ich na miejscu,
wtedy oni nie mogliby ani odejść, ani powrócić.
68.  A komu My dajemy długie życie,
to pochylamy jego postać.
Czyż oni nie rozumieją?
69.  My nie nauczyliśmy go poezji
- to by nie było dla niego odpowiednie.
To jest tylko napomnienie i Koran jasny,
70.  jako ostrzeżenie dla każdego żyjącego
i aby ziściło się słowo wobec niewiernych.
71.  Czyż oni nie widzieli,
iż My stworzyliśmy dla nich,
między tym, co stworzyły Nasze ręce
- trzody, których są posiadaczami?
72.  I poddaliśmy im je:
jedne z nich służą im do jazdy wierzchem,
a inne jako pożywienie.
73.  Mają też z nich inne korzyści,
jak i napoje.
Czyż mogą nie być wdzięczni?
74.  Jednak oni wzięli sobie bogów
poza Bogiem.
Być może, oni będą wspomożeni?!
75.  Lecz oni nie mogą udzielić im pomocy,
chociażby byli zastępem
dla nich przygotowanym.
76.  Niech cię nie zasmuca ich słowo!
My wiemy, co oni ukrywają i co ujawniają.
77.  Czyż nie widział człowiek,
jak stworzyliśmy go z kropli nasienia?
I oto on jest jawnym przeciwnikiem!
78.  I przytacza Nam przykład,
a zapomniał o swoim stworzeniu.
Mówi on:
"Kto ożywi kości, kiedy one są zetlałe?"
79.  Powiedz:
"Ożywi je Ten,
kto stworzył je po raz pierwszy.
On o wszelkim stworzeniu jest wszechwiedzący!
80.  On jest Tym, który przygotował dla was ogień
z zielonego drzewa,
i oto wy zapalacie z niego."
81.  Czyż Ten, który stworzył niebiosa i ziemię,
nie jest w mocy stworzyć do nich podobnych?
Tak!
On jest Stworzycielem, Wszechwiedzącym!
82.  jego rozkaz
- kiedy On chce jakiejś rzeczy -
zawiera się w słowie: "Bądź!"
- i ona jest.
83.  Chwała niech będzie Temu,
w którego ręku jest władza królewska
nad każdą rzeczą!
Do Niego będziecie sprowadzeni!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 37 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Na tych, którzy stoją w szeregach,
2.  i tych, którzy odpędzają gwałtownie,
3.  i tych, którzy recytują napomnienie!
4.  Zaprawdę, wasz Bóg jest Jeden!
5.  Pan niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi,
i Pan wschodów!
6.  Oto ozdobiliśmy najniższe niebo
ozdobą z gwiazd,
7.  również dla ochrony przed wszelkim szatanem
buntownikiem.
8.  Oni nie mogą przysłuchiwać się
najwyższej radzie;
rażeni ze wszystkich stron,
9.  są odpędzani;
i dla nich będzie kara nieustanna;
10.  chyba że któryś z nich uchwyci jakiś fragment,
lecz wtedy idzie w ślad za nim
płomień przenikający.
11.  Zapytaj więc ich:
Czy oni są silniejsi w budowie fizycznej
od innych, których stworzyliśmy?
My przecież stworzyliśmy ich z lepkiej gliny.
12.  Tak ty się dziwisz, a oni się wyśmiewają!
13.  I kiedy im się przypomina,
oni sobie nie przypominają,
14.  a kiedy widzą znak,
to się wyśmiewają;
15.  i mówią:
"To są czary oczywiste!
16.  Czyż kiedy pomrzemy
i kiedy się staniemy prochem i kośćmi,
czyż naprawdę zostaniemy wskrzeszeni,
17.  my i nasi praojcowie?"
18.  Powiedz:
"Tak! I będziecie pokorni!"
19.  I będzie tylko jeden krzyk,
i wtedy zobaczą,
20.  i powiedzą:
"Biada nam!
To jest Dzień Sądu!"
21.  To jest Dzień Rozstrzygnięcia,
który uznaliście za kłamstwo!
22.  Zbierzcie tych, którzy byli niesprawiedliwi,
i ich żony,
i to, co oni czcili
23.  poza Bogiem,
i poprowadźcie ich ku drodze do piekła!
24.  Zatrzymajcie ich,
bo będą zapytani:
25.  "Cóż z wami?
Nie pomagacie sobie wzajemnie?"
26.  Przeciwnie!
Oni dzisiaj są całkowicie poddani.
27.  Zbliżają się do siebie
i pytają jeden drugiego.
28.  Oni mówią:
"Wy przecież przychodziliście do nas
z prawej strony. "
29.  Ci powiedzą:
"Nie, przeciwnie, wy nie byliście wierzącymi
30.  i my nie mieliśmy nad wami żadnej władzy;
byliście ludem buntowników.
31.  Sprawdziło się na nas słowo naszego Pana,
- my, z pewnością, zakosztujemy!
32.  My więc zaprowadziliśmy was na bezdroża,
bo sami byliśmy błądzącymi."
33.  I oto oni, tego Dnia,
będą współuczestnikami w karze.
34.  Oto w ten sposób postępujemy z grzesznikami!
35.  Zaprawdę, kiedy im mówiono:
"Nie ma boga, jak tylko Bóg!"
- oni wbijali się w pychę.
36.  Mówili:
"Czyż porzucimy naszych bogów
dla jakiegoś opętanego poety?"
37.  Wcale nie!
On przyszedł z prawdą
i potwierdził prawdziwość posłańców.
38.  Wy na pewno zakosztujecie
kary bolesnej!
39.  Będzie wam zapłacone tylko za to,
co czyniliście.
40.  Z wyjątkiem sług Boga, szczerze oddanych.
41.  Dla nich będzie zaopatrzenie znane:
42.  owoce; i będą uhonorowani
43.  w Ogrodach szczęśliwości,
44.  spoczywając na łożach, zwróceni twarzami ku sobie.
45.  Będą wokół nich krążyć z pucharem napoju ze źródła
46.  czystego - rozkoszy dla pijących.
47.  Nie powoduje on zamroczenia
ani nie doznają od niego znużenia.
48.  I przy nich będą dziewice skromnie patrzące,
o dużych oczach,
49.  podobne do pereł ukrytych.
50.  Będą podchodzić jedni do drugich,
zadając sobie wzajemnie pytania.
51.  Jeden z nich powie:
"Miałem towarzysza,
który mówił:
52.  Czy ty jesteś spośród tych,
którzy przyjmują prawdę?
53.  Czy kiedy pomrzemy
i kiedy staniemy się prochem i kośćmi,
to czy będziemy sądzeni"
54.  I powie:
"Czy zechcecie popatrzyć w dół?"
55.  Wtedy on przyjrzy się
i zobaczy swego towarzysza w środku piekła.
56.  I powie:
"Na Boga!
Ty mnie omal nie zgubiłeś.
57.  Gdyby nie dobroć mojego Pana,
to na pewno byłbym wśród skazanych.
58.  Czyż my nie pomarliśmy
59.  naszą pierwszą śmiercią
i nie spotkała nas kara?"
60.  Zaprawdę, to jest ogromne osiągnięcie!
61.  Dla czegoś podobnego
niech pracują pracujący.
62.  Czyż to jest lepsze jako ugoszczenie,
czy też drzewo Az-Zakkum?
63.  Oto My umieściliśmy je
jako próbę dla sprawiedliwych.
64.  To jest bowiem drzewo,
które wyrasta z dna piekła.
65.  Jego owoce są jak głowy szatanów.
66.  Oni będą z niego jedli
i będą napełniali swoje brzuchy.
67.  Potem otrzymają do picia
mieszaninę z wrzącej wody.
68.  Potem, zaprawdę, nastąpi
ich powrót do piekła.
69.  Oni znaleźli swoich ojców,
którzy zabłądzili;
70.  i poszli szybko ich śladami.
71.  A przed nimi zabłądziła
większość dawnych przodków.
72.  A przecież posyłaliśmy do nich
ostrzegających.
73.  I popatrz, jaki był ostateczny koniec
tych ostrzeganych;
74.  z wyjątkiem szczerych sług Boga!
75.  Wzywał Nas Noe.
- Jakże wspaniali są ci, którzy dali posłuch! -
76.  I uratowaliśmy go i jego rodzinę
od strasznego nieszczęścia.
77.  I uczyniliśmy, iż jego potomstwo
przetrwało.
78.  I uwieczniliśmy go
wśród potomnych:
79.  "Pokój Noemu wśród światów!"
80.  Tak My wynagradzamy czyniących dobro.
81.  On jest przecież wśród Naszych sług wierzących!
82.  Potem potopiliśmy innych.
83.  Zaprawdę, wśród jego zwolenników
był Abraham.
84.  Kiedy on przyszedł do swego Pana,
z czystym sercem,
85.  powiedział do swojego ojca i do swego ludu:
"Co wy czcicie?
86.  Czy zmyślonego kłamstwa,
boga poza Bogiem, szukacie?
87.  A cóż myślicie o Panu światów?"
88.  Wtedy popatrzył on uważnie na gwiazdy
89.  i powiedział:
"Zaprawdę, jestem chory!"
90.  I oni odwrócili się do niego plecami.
91.  Wtedy on skierował się ukradkiem
do ich bogów i powiedział:
92.  Dlaczego wy nie jecie?
Dlaczego wcale nie mówicie?"
93.  I on zwrócił się ku nim,
uderzając ich prawą ręką.
94.  Wtedy zbliżyli się do niego pospiesznie.
95.  On powiedział:
"Czy wy czcicie to, co wykuliście?
96.  A Bóg stworzył was i to, co wy tworzycie."
97.  Oni powiedzieli:
"Zbudujcie jemu budowlę
i wrzućcie go w ogień palący!"
98.  I oni uknuli na niego podstęp,
lecz My sprawiliśmy, iż oni znaleźli się na dole.
99.  I on powiedział:
"Oto ja idę do mego Pana,
On mnie poprowadzi drogą prostą.
100.  Panie Mój!
Obdarz mnie kimś sprawiedliwym!"
101.  I obwieściliśmy mu radosną wieść:
chłopca wspaniałomyślnego.
102.  A kiedy ten doszedł już do wieku,
kiedy mógł razem z nim się trudzić,
on powiedział:
"Synu mój !
Oto widziałem siebie we śnie,
zabijającego ciebie na ofiarę.
Rozważ więc, co o tym myślisz?"
Powiedział:
"O mój ojcze!
Czyń, co ci nakazano!
Ty mnie znajdziesz cierpliwym,
jeśli tak zechce Bóg!"
103.  A kiedy obaj poddali się całkowicie
i kiedy on rzucił go twarzą na ziemię,
104.  zawołaliśmy do niego:
Abrahamie!
105.  Widzenie senne wziąłeś za prawdę.
W ten sposób nagradzamy czyniących dobro.
106.  Zaprawdę, to jest doświadczenie oczywiste!"
l07.  I okupiliśmy go wielką ofiarą.
108.  I uwieczniliśmy go wśród potomnych:
109 .  "Pokój Abrahamowi!"
110.  W ten sposób nagradzamy tych,
którzy czynią dobro!
111.  On jest, zaprawdę, wśród Naszych wiernych sług!
112.  I obwieściliśmy mu radosną wieść:
Izaaka, proroka spośród sprawiedliwych.
113.  I pobłogosławiliśmy jemu i Izaakowi.
A spośród jego potomstwa
niektórzy czynią dobro,
a inni czynią zło sobie samym, w sposób oczywisty.
114.  I już okazaliśmy dobroć
Mojżeszowi i Aaronowi.
115.  Wybawiliśmy ich obydwu, i ich lud,
od ogromnego nieszczęścia.
116.  Pomogliśmy im i oni zostali zwycięzcami.
117.  I daliśmy im Księgę jasną;
118.  i poprowadziliśmy ich drogą prostą.
119.  I uwieczniliśmy ich wśród potomnych:
120.  "Pokój Mojżeszowi i Aaronowi!"
121.  Tak My wynagradzamy
czyniących dobro!
122.  Oni obydwaj należą do Naszych sług wierzących.
123.  I Eliasz, zaprawdę, był jednym z posłańców!
124.  Oto powiedział on do swego ludu:
125.  "Czyż nie będziecie bogobojni?
Czyż będziecie wzywać Balla,
a pozostawicie najlepszego ze stwórców,
126.  Boga, Pana waszego
i Pana waszych praojców?"
127.  Lecz oni uznali go za kłamcę
i na pewno będą skazani,
128.  z wyjątkiem szczerych sług Boga.
129.  I uwieczniliśmy go wśród późniejszych pokoleń.
130.  Pokój Eliaszowi!
131.  W ten sposób nagradzamy tych,
którzy czynią dobro.
132.  On jest wśród Naszych sług wierzących.
133.  I, zaprawdę, Lot był jednym z posłańców!
134.  Oto uratowaliśmy jego i jego rodzinę,
wszystkich razem,
135.  z wyjątkiem starej kobiety,
będącej wśród pozostających w tyle.
136.  Potem wytraciliśmy innych.
137.  I oto wy przechodzicie mimo nich rankiem
138.  i nocą. Czyż wy nie rozumiecie?
139.  I, zaprawdę, Jonasz był jednym z posłańców!
140.  Oto uciekł on na statek załadowany.
141.  I rzucał losy,
i znalazł się między przegrywającymi.
142.  I połknęła go ryba,
kiedy zasłużył na naganę.
143.  I gdyby nie był między wysławiającymi,
144.  to z pewnością pozostałby w jej brzuchu
aż do Dnia, kiedy ludzie będą wskrzeszeni.
145.  Potem rzuciliśmy go na pustkowie
i był chory.
146.  I spowodowaliśmy, iż wyrosło nad nim
drzewo z dyniowatych - jaktin.
147.  Wtedy wysłaliśmy go do stu tysięcy
albo jeszcze więcej.
148.  0ni uwierzyli.
Pozwoliliśmy im więc używać
do pewnego czasu.
149.  Zapytaj ich:
"Czy twój Pan ma córki,
a oni posiadają synów?
150.  Czyż My stworzyliśmy aniołów
jako istoty żeńskie
i oni mogą to poświadczyć?"
151.  Czyż oni w swoim oszczerstwie
pójdą tak daleko,
że będą mówili:
152 .  "Bóg zrodził"?
Zaprawdę, oni są kłamcami!
153.  Czy On wybrał córki ponad synami?
154.  Cóż z wami? Jak wy sądzicie?
155.  Czy się nie opamiętacie?
156.  Albo czy macie władzę oczywistą?
157.  Przynieście więc waszą Księgę,
jeśli jesteście prawdomówni!
158.  Oni ustanowili między Nim a dżinami
jakieś pokrewieństwo.
A przecież dżiny wiedzą,
że oni będą zganieni
159.  - Chwała niech będzie Bogu,
który jest ponad to,
co oni opisują! -
160.  oprócz szczerych sług Boga!
161.  Zaprawdę, wy i to, co czcicie,
162.  potraficie skusić przeciw Niemu
163.  jedynie tych,
którzy się będą palić w ogniu piekielnym.
164.  I nie ma wśród nas nikogo,
kto by nie miał oznaczonego miejsca.
165.  My stoimy w szeregach
166.  i głosimy chwałę!
167.  I zaprawdę niewierni mówili:
168 .  "Gdybyśmy mieli napomnienie od przodków,
169.  to na pewno bylibyśmy szczerymi sługami Boga!"
170.  Lecz oni nie uwierzyli w Niego.
I niebawem się dowiedzą.
171.  Nasze słowo zostało dane wcześniej
Naszym sługom posłańcom.
172.  Oni z pewnością zostaną wspomożeni.
173.  Zaprawdę, Nasze zastępy
będą zwycięskie!
174.  Odwróć się więc od nich na pewien czas
175.  i przyglądaj się im;
oni niebawem zobaczą!
176.  Czyżby chcieli przyśpieszyć Naszą karę?
177.  Kiedy ona znajdzie się już na ich podwórzu,
to nieszczęsny będzie ranek
dla tych, którzy byli ostrzegani!
178.  Odwróć się więc od nich na pewien czas
179.  i przyglądaj się im;
oni niebawem zobaczą!
180.  Chwała niech będzie twojemu Panu,
Panu potęgi,
który jest ponad to, co oni opisują!
181.  I pokój posłańcom!
182.  I chwała Bogu, Panu światów!


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 38 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Sad.
Na Koran, zawierający napomnienie!
2.  A jednak ci, którzy nie wierzą,
tkwią w dumie i odszczepieństwie.
3.  Ileż pokoleń wytraciliśmy przed nimi!
Oni wołali, lecz nie był to czas wybawienia.
4.  Dziwią się,
że przyszedł do nich ostrzegający
spośród nich.
I mówią niewierni:
"To jest czarownik, wielki kłamca!
5.  Czy on uczyni bogów Bogiem jedynym?
Zaprawdę, to jest rzecz zadziwiająca!"
6.  I starszyzna spośród nich
oddaliła się, mówiąc:
"Idźcie i wytrwajcie przy waszych bogach!
Zaprawdę, to jest rzecz pożądana!
7.  Nie słyszeliśmy wcale o tym
w ostatniej religii.
To jest tylko wymysł.
8.  Czy to jemu, spośród nas wszystkich,
zostało zesłane napomnienie?"
Tak! Oni pozostają w zwątpieniu
względem Mojego napomnienia.
Tak! Oni jeszcze nie zakosztowali
Mojej kary!
9.  Czy oni posiadają skarby
miłosierdzia twego Pana,
Potężnego, Obdarzającego?
10.  Czy oni posiadają
królestwo niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi?
Niech więc wzniosą się na sznurach!
11.  Zastępy z frakcji odszczepieńców
zostały rozbite.
12.  Przed nimi kłam zadawali:
lud Noego, lud Ad i Faraon
- posiadacz pali namiotu
13.  i lud Samud, lud Lota i mieszkańcy Gąszczu.
Oni wszyscy stanowili frakcje.
14.  Każdy z nich za kłamców uważał posłańców,
dlatego też ziściła się Moja kara.
15.  pozostaje im tylko oczekiwać na jeden krzyk,
który nie będzie powtórzony.
16.  I powiedzieli:
"Panie nasz!
Przyspiesz nasz udział
przed Dniem rozrachunku!"
17.  Bądź cierpliwy na to, co oni mówią,
i wspomnij Naszego sługę Dawida,
posiadającego siłę.
Zaprawdę, on był pełen skruchy!
18.  Oto skłoniliśmy góry,
aby wraz z nim głosiły chwałę
o zachodzie i wschodzie słońca;
19.  i ptaki wokół zebrane
- wszystko ku Niemu się zwraca.
20.  I umocniliśmy jego królestwo,
i daliśmy mu mądrość
i rozstrzygającą jasność mowy.
21.  Czy doszło do ciebie opowiadanie o prowadzących spór?
Oto oni wspięli się po murze do sanktuarium.
22.  Kiedy weszli do Dawida,
on się ich przestraszył,
oni zaś powiedzieli:
"Nie obawiaj się!
My jesteśmy dwoma kłótnikami,
każdy z nas nastaje na drugiego.
Rozsądź więc między nami według prawdy
i nie bądź niesprawiedliwy,
i wyprowadź nas na równą drogę.
23.  Oto mój brat.
Posiada on dziewięćdziesiąt dziewięć owiec,
a ja mam tylko jedną owcę.
I powiedział on:
Powierz mi ją
- i on zwyciężył mnie w mowie."
24.  powiedział Dawid:
"On był dla ciebie niesprawiedliwy,
prosząc o przyłączenie twojej owcy do swoich.
Zaprawdę, wielu spośród wspólników
wyrządza sobie nawzajem krzywdy,
z wyjątkiem tych, którzy uwierzyli
i którzy pełnią dobre dzieła,
a jest ich niewielu."
I domyślił się Dawid,
że wystawiliśmy go tylko na próbę.
Poprosił o przebaczenie swego Pana
i padł na twarz, wybijając pokłony,
i nawrócił się.
25.  Więc przebaczyliśmy mu to
i czeka go miejsce blisko Nas
i piękna przystań.
26.  O Dawidzie!
Uczyniliśmy ciebie namiestnikiem na ziemi.
Rozsądzaj więc między ludźmi według prawdy,
nie idź za namiętnością,
bo sprowadzi cię z drogi Boga.
Zaprawdę, tych, którzy schodzą z drogi Boga
czeka kara straszna
za to, iż zapomnieli o Dniu rozrachunku!
27.  My nie stworzyliśmy nieba i ziemi,
i tego, co jest między nimi,
nadaremnie.
Takie jest mniemanie tych,
którzy nie wierzą.
Lecz biada tym, którzy nie wierzą,
w obliczu ognia!
28.  Czy My będziemy traktować tych,
którzy wierzą i czynią dobre dzieła,
tak jak tych, którzy szerzą zgorszenie
na ziemi?
Czyż będziemy traktować bogobojnych
tak jak rozpustników?
29.  To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy,
błogosławiona
- aby oni zastanowili się nad jej znakami
i aby się opamiętali
ludzie posiadający rozum.
30.  Dawidowi darowaliśmy Salomona.
Jakże wspaniały to sługa!
Zaprawdę, on był pełen skruchy.
31.  Kiedy mu przedstawiono wieczorem
lekko stąpające, szlachetne rumaki,
32.  on powiedział:
"Zaprawdę, postawiłem wyżej miłość tego dobra
aniżeli wspomnienie mego Pana;
dopóki ono nie skryło się za zasłoną.
33.  Przyprowadźcie je do mnie!"
I zaczął przecinać ich ścięgna i szyje.
34.  I doświadczyliśmy Salomona, .
umieszczając na tronie jakąś postać.
Wtedy on się nawrócił.
35.  Powiedział:
"Panie mój !
Przebacz mi!
I daj mi królestwo takie,
które nie będzie odpowiednie
dla nikogo po mnie.
Zaprawdę, Ty jesteś Obdarzający!"
36.  I poddaliśmy jemu wiatr,
który płynie, na jego rozkaz, lekko,
tam gdzie on zamierzył;
37.  i szatanów, zarówno budujących,
jak i nurkujących,
38.  i innych, parami spętanych.
39.  "Oto jest Nasz dar!
Rozdzielaj go hojnie lub zachowaj,
bez zdawania rachunku!"
40.  Zaprawdę, czeka go miejsce blisko Nas
i piękna przystań!
41.  I wspomnij Naszego sługę Hioba,
kiedy wołał do swego Pana:
"Czy to szatan mnie dotknął
cierpieniem i karą?"
42.  "Uderz nogą!
Oto woda chłodna do obmycia się
i picia!"
43.  I oddaliśmy mu jego rodzinę
dwakroć liczniejszą,
jako miłosierdzie od Nas
i jako napomnienie dla ludzi rozumnych.
44.  I weź w rękę garść trawy,
i smagaj nią, i nie złam twojej przysięgi!"
I znaleźliśmy go cierpliwym.
Jakże to wspaniały sługa!
Zaprawdę, on był pełen skruchy!
45.  I wspomnij nasze sługi:
Abrahama, Izaaka i Jakuba
- posiadających władzę i jasne spojrzenie.
46.  Oczyściliśmy ich czystą myślą
- wspomnieniem o siedzibie.
47.  Oni są u Nas przecież
wśród wybranych, najlepszych.
48.  I wspomnij Isma`ila, Eliasza i Zu'I-Kifla
- każdy z nich jest wśród najlepszych.
49.  To jest napomnienie.
I, zaprawdę, bogobojnych czeka
piękna przystań:
50.  Ogrody Edenu
z otwartymi dla nich bramami.
51.  Leżąc tam wygodnie,
proszą oni o owoce obfite i napój.
52.  I będą mieli dziewczęta o skromnym spojrzeniu,
jednakowego wieku.
53.  To właśnie zostało im obiecane
na Dzień rozrachunku.
54.  Oto Nasze zaopatrzenie
- będzie ono niewyczerpane.
55.  Tak będzie!
Lecz, zaprawdę, buntowników
czeka nieszczęsna przystań:
56.  Gehenna, w której będą się palić.
A jakże to złe miejsce odpoczynku!
57.  Tak będzie!
Niech oni zakosztują:
i wody wrzącej, i napoju cuchnącego,
58.  i innych tego rodzaju podwojonych mąk.
59.  Oto tłum wrzucony razem z wami.
Nie ma dla nich żadnego przywitania;
będą się palić w ogniu.
60.  Oni mówią:
"Nie! To wy!
Dla was nie ma powitania!
To wyście nam to pierwej przygotowali!
Jakże to nieszczęsne miejsce stałego przebywania!"
61.  Oni mówią:
"Panie nasz!
Temu, kto dla nas to pierwej przygotował, .
powiększ w dwójnasób karę w ogniu!"
62.  Oni mówią:
"Cóż to z nami,
że nie widzimy tutaj ludzi,
których uważaliśmy za złych?
63.  Czyż my braliśmy sobie ich na pośmiewisko
albo odwracały się od nich nasze spojrzenia?"
64.  Zaiste, sprzeczanie się mieszkańców ognia jest prawdą!
65.  Powiedz:
"Ja jestem tylko ostrzegającym.
Nie ma boga, jak tylko Bóg,
Jeden, Zwyciężający!
66.  Pan niebios i ziemi,
i tego, co jest między nimi,
Potężny, Przebaczający!"
67.  Powiedz:
"To jest wielka nowina,
68.  wy się od niej odwracacie.
69.  Nie miałem żadnej wiedzy
o najwyższych dostojnikach,
kiedy prowadzili spór.
70.  To tylko zostało mi objawione,
że jestem wyraźnie ostrzegającym.
71.  Oto powiedział mój Pan do aniołów:
"Ja stwarzam człowieka z gliny.
72.  Kiedy go ukształtuję harmonijnie
i tchnę w niego Mojego Ducha,
to padnijcie, oddając mu pokłony!"
73.  Wtedy pokłonili się aniołowie wszyscy razem,
74.  z wyjątkiem Iblisa;
on wbił się w pychę
i znalazł się wśród niewiernych.
75.  Powiedział:
"O Iblisie!
Co tobie przeszkodziło,
że nie pokłoniłeś się temu,
co Ja stworzyłem Moimi rękami?
Czy wbiłeś się w pychę,
czy też jesteś wśród wyniosłych?"
76.  Powiedział:
"Ja jestem lepszy od niego:
Ty stworzyłeś mnie z ognia,
a jego stworzyłeś z gliny."
77.  Rzekł:
"Wychodź więc stąd,
bo jesteś przeklęty!
78.  I zaprawdę, Moje przekleństwo na tobie
aż do Dnia Sądu!"
79.  Powiedział:
"Panie mój !
Pozwól mi zaczekać
do Dnia ich wskrzeszenia."
80.  Rzekł:
"Zaprawdę, ty jesteś wśród tych,
którym dano zaczekać
81.  aż do Dnia wiadomego czasu."
82.  Powiedział:
"Przeto; na Twoją potęgę!
ja z pewnością zwiodę ich wszystkich,
83.  z wyjątkiem Twoich sług, szczerze oddanych!"
84.  Rzekł
"To jest prawda!
I Ja prawdę mówię!
85.  Ja na pewno wypełnię Gehennę tobą
i tymi, którzy pójdą za tobą
- wszystkimi wam!"
86.  Powiedz:
"Ja nie żądam od was za to żadnej zapłaty
ani też nie jestem spośród tych,
którzy biorą na siebie ponad możliwości."
87.  To jest tylko napomnienie dla światów.
88.  I wy z pewnością dowiecie się o tym
po pewnym czasie.


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego

Sura 39 recytowana przez:

1. Miszari Bin Raszid Al-Afasi - pobierz plik mp3

2. Czterech Imamów Meczetu Proroka w Medynie - pobierz plik mp3:
- Ali Abdu Rrachman Al-Chuzejfi
- Chusejn Al-Aszszejh
- Abdul Muhsin Al-Kasim
- Mahir Al-Muejkili

3. Saad Al-Gamde - pobierz plik mp3

1.  Objawienie Księgi pochodzi od Boga,
Potężnego, Mądrego!
2.  Oto zesłaliśmy tobie Księgę z prawdą.
Czcij więc Boga,
szczerze wyznając Jego religię!
3.  Czy szczera religia nie należy tylko do Boga?
A ci, którzy sobie wzięli opiekunów
poza nim:
"My czcimy ich tylko dlatego,
ażeby oni przybliżyli nas do Boga."
Zaprawdę, Bóg rozstrzygnie między nimi
to, w czym się różnią.
Zaprawdę, Bóg nie prowadzi drogą prostą
tego, kto jest kłamcą i niewdzięcznikiem!
4.  Jeśliby Bóg chciał wziąć sobie syna,
to wybrałby z tego,
co stwarza.
Niech Mu będzie chwała!
On - Bóg Jeden, Zwyciężający!
5.  On stworzył niebiosa i ziemię prawdziwie.
On nawija noc na dzień
i On nawija dzień na noc.
On podporządkował słońce i księżyc
- każde wędruje do naznaczonego kresu.
Czyż On nie jest Potężny, Przebaczający?
6.  On stworzył was z jednej duszy,
potem uczynił z niej jej parę.
On zesłał dla was, spośród trzód,
osiem par.
On was stwarza w łonach waszych matek,
stworzenie po stworzeniu,
w trzech ciemnościach.
To jest Bóg, wasz Pan.
Do Niego należy królestwo.
Nie ma boga, jak tylko On!
Jakże, więc jesteście odwróceni!
7.  Jeśli jesteście niewdzięczni,
to, zaprawdę, Bóg was nie potrzebuje,
choć Jemu się nie podoba niewiara Jego sług.
A jeśli jesteście wdzięczni,
to On znajduje w was upodobanie.
I żadna niosąca ciężar
nie poniesie ciężaru drugiej.
Potem do waszego Pana powrócicie.
I On obwieści wam to,
co czyniliście.
On przecież wie dobrze,
co znajduje się w piersiach.
8.  Kiedy dotknie człowieka jakaś szkoda,
to on wzywa swego Pana,
nawracając się do niego.
Następnie, kiedy Bóg obdarzy go dobrodziejstwem,
to on zapomina,
o co Go prosił przedtem,
i stawia równych Bogu,
aby sprowadzać ludzi
z Jego drogi.
Powiedz:
"Naciesz się chwilę swoją niewiarą,
bo będziesz, zaprawdę, wśród mieszkańców ognia!"
9.  Czyż ten, który pokornie się modli w nocy,
padając na twarz i wstając,
i troszczy się z bojaźnią o życie ostateczne,
i spodziewa się miłosierdzia od swego Pana?...
Powiedz:
"Czy równi są ci, którzy wiedzą,
i ci, którzy nie wiedzą?"
Tylko ludzie obdarzeni rozumem
przyjmują napomnienie.
10.  Powiedz:
"O Moi słudzy, którzy wierzycie!
Bójcie się waszego Pana!
Ci, którzy czynią dobro na tym świecie,
otrzymają dobro,
a ziemia Boga jest rozległa.
Zaprawdę, cierpliwym będzie dana w pełni
ich nagroda, bez rachunku!"
11.  powiedz:
"Zaprawdę, otrzymałem rozkaz,
abym oddawał Bogu cześć, .
szczerze wyznając Jego religię.
12.  I otrzymałem rozkaz,
abym był pierwszym spośród tych,
którzy się poddali całkowicie. "
13.  Powiedz:
"Zaprawdę, obawiam się
- jeśli nie będę posłuszny memu Panu -
kary Dnia Strasznego!"
14.  Powiedz:
"Oddaję cześć Bogu,
czyniąc czystą dla Niego moją religię.
15.  Czcijcie więc, kogo chcecie, poza Nim!"
Powiedz:
"Zaprawdę, ponieśli stratę ci,
którzy stracili siebie samych
i swoje rodziny
w Dniu Zmartwychwstania."
Czy to nie jest strata oczywista?
16.  Będą oni mieli
ponad sobą zasłony z ognia,
i pod sobą zasłony.
Oto czym przeraża Bóg Swoje sługi.
O Moi słudzy!
Bójcie się Mnie!
17.  A tych, którzy się odsunęli od bałwanów,
aby im nie oddawać czci,
i nawrócili się do Boga,
czeka radosna wieść.
Obwieść więc radosną wieść Moim sługom,
18.  którzy się przysłuchują słowu
i postępują za tym, co jest w nim najlepsze.
To są ci, których Bóg prowadzi drogą prostą.
To są ci, którzy są obdarzeni rozumem.
19.  Czy ten, na którym się ziściło słowo kary...
Czy wybawisz tego, kto jest w ogniu?
20.  Lecz dla tych, którzy się boją swego Pana,
będą wysokie pokoje;
nad nimi będą zbudowane inne wysokie pokoje,
a dołem popłyną strumyki,
zgodnie z obietnicą Boga;
Bóg nie sprzeniewierza się Swojej obietnicy!
21.  Czyż nie widziałeś,
że Bóg zesłał z nieba wodę
i poprowadził ją, jako źródła, w głąb ziemi?
Następnie sprawia, że dzięki niej wyrastają
różnobarwne zasiewy;
potem one więdną i żółkną;
i On czyni je zeschniętym zielskiem.
Zaprawdę, w tym jest napomnienie
dla tych, którzy są obdarzeni rozumem!
22.  Czyż ten, którego pierś Bóg otworzył
dla islamu
i który posiada światło od swego Pana?...
Biada więc tym, których serca są zatwardziałe
na napomnienie Boga!
Ci są w błędzie oczywistym.
23.  Bóg zesłał najpiękniejsze opowiadanie
- Księgę,
zawierającą podobne do siebie powtórzenia,
od których cierpnie skóra tych,
którzy się boją swego Pana;
potem ich skóra i ich serca
stają się miękkie na napomnienie Boga.
To jest droga Boga,
którą On prowadzi, kogo chce.
A kogo On sprowadzi z niej,
to nie ma już dla niego żadnego przewodnika.
24.  Czyż ten, kto chroni się swoją twarzą
od najgorszej kary
- w Dniu Zmartwychwstania?...
I będzie powiedziane niesprawiedliwym:
"Zakosztujcie tego, co sobie zyskaliście!"
25.  Kłam zadali prawdzie ci
którzy byli przed nimi.
Przyszła więc do nich kara stąd,
skąd oni się nawet nie spodziewali.
26.  Bóg dał im zakosztować poniżenia
w życiu na tym świecie,
a przecież kara życia ostatecznego
jest większa.
Gdyby oni byli wiedzieli!
27.  Daliśmy ludziom w tym Koranie
wszelkiego rodzaju przykłady.
- Być może, oni się opamiętają! -
28.  To jest Koran arabski,
nie posiadający żadnej zawiłości,
być może, oni będą bogobojni!
29.  Bóg przytoczył jako przykład
pewnego człowieka,
o którego się sprzeczali współwłaściciele,
i innego,
poddanego tylko jednemu człowiekowi.
Czy oni stanowią jednakowy Przykład?
Chwała niech będzie Bogu!
Lecz większość ludzi nie wie.
30.  Zaprawdę, ty jesteś śmiertelny
i oni są śmiertelni!
31.  Później, w Dniu Zmartwychwstania,
będziecie się sprzeczać
w obecności waszego Pana.
32.  A kto jest bardziej niesprawiedliwy
aniżeli ten, kto wymyśla kłamstwo
przeciwko Bogu
i uważa za kłamstwo prawdę;
kiedy do niego przychodzi?
Czy nie ma w Gehennie miejsca schronienia
dla niewiernych?
33.  ,A każdy, kto przyszedł z samą prawdą
i uznał ją za prawdę...
- tacy są bogobojni.
34.  Oni otrzymają u swego Pana
to, co zechcą. '
To jest zapłata dla czyniących dobro!
35.  Bóg odpuści im to,
co oni uczynili najgorszego,
i wypłaci im ich nagrodę
czymś piękniejszym niż to,
co czynili.
36.  Czy Bóg nie jest wystarczający
dla Swojego sługi,
choć oni straszą ciebie tymi,
którzy są poza Nim?
Lecz kogo Bóg sprowadzi z drogi,
ten nie będzie miał żadnego przewodnika.
37.  A kogo Bóg prowadzi drogą prostą,
tego nikt nie sprowadzi z drogi.
Czy Bóg nie jest potężny, władcą zemsty?
38.  I jeśli ich zapytasz:
"Kto stworzył niebiosa i ziemię?",
oni na pewno powiedzą: "Bóg!"
Powiedz:
"Czy zastanowiliście się?
Jeśli Bóg chce dla mnie jakiejś szkody,
to czy ci, których wzywacie poza Nim,
potrafią oddalić tę szkodę?
Albo jeśli On zechce mnie obdarzyć miłosierdziem,
to czy oni potrafią powstrzymać Jego miłosierdzie?"
Powiedz:
"Wystarczy mi Bóg!
Jemu ufają wszyscy ufający!"
39.  Powiedz:
"O ludu mój!
Działajcie według waszej możliwości,
albowiem i Ja działam!
I niebawem się dowiecie,
40.  do kogo przyjdzie kara hańbiąca
i na kogo spadnie kara nieustanna."
41.  Oto zesłaliśmy tobie Księgę dla ludzi,
z prawdą.
Kto idzie drogą prostą,
czyni to dla samego siebie,
a kto zabłądził z drogi,
to błądzi ze szkodą dla siebie.
Ty nie jesteś dla nich poręczycielem.
42.  Bóg zabiera dusze w chwili śmierci;
wzywa także te, które nie umarły, tylko są we śnie.
On zatrzymuje te, których śmierć zdecydował,
a odsyła inne do wyznaczonego terminu.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy się zastanawiają!
43.  Czy oni wzięli sobie jakichś orędowników
poza Bogiem?
Powiedz:
"Czy nawet wówczas, jeśli oni niczego nie posiadają
i nic nie rozumieją?"
44.  Powiedz:
"Do Boga należy orędownictwo w całości!
Do Niego należy królestwo niebios i ziemi!
Do Niego będziecie sprowadzeni!"
45.  I kiedy jest wspominany Bóg Jedyny,
to wzdragają się serca tych,
którzy nie wierzą w życie ostateczne.
A kiedy są wspominani ci,
którzy są poza Nim,
wtedy oni się radują.
46.  Powiedz:
"O Boże!
Stwórco niebios i ziemi!
Ty, który znasz to, co skryte i jawne!
Ty będziesz rozsądzał między Twoimi sługami
to, w czym oni się różnią.
47.  I jeśliby nawet należało do niesprawiedliwych
wszystko, co jest na ziemi,
i jeszcze raz tyle,
to oni z pewnością chcieliby się wykupić
od zła kary w Dniu Zmartwychwstania.
I wtedy pojawi im się, od Boga, to,
z czym oni się nigdy nie liczyli.
48.  Ujrzą zło uczynków,
jakie popełnili,
i obejmie ich to,
z czego się naśmiewali.
49.  Kiedy człowieka dosięgnie jakieś zło,
to wzywa Nas.
Potem, kiedy obdarzymy go dobrodziejstwem
pochodzącym od Nas, on mówi:
"Co mi zostało dane,
zawdzięczam wiedzy."
Wcale nie! To jest tylko próba!
Lecz, zaprawdę, większość z nich nie wie!
50.  Już mówili to wszystko ci,
którzy byli przed nimi.
Lecz nie pomogło im nic to,
co zyskali.
51.  I dosięgło ich zło tego,
co oni zyskali.
A tych, którzy są niesprawiedliwi,
też dosięgnie zło tego,
co zyskali,
i nie będą w stanie tego udaremnić.
52.  Czyż oni nie wiedzą,
że Bóg rozdaje hojnie zaopatrzenie,
komu chce, i wymierza.
Zaprawdę, w tym są znaki dla ludzi,
którzy wierzą.
53.  Powiedz:
"O słudzy moi,
którzy wykroczyliście przeciwko sobie samym,
nie traćcie nadziei w miłosierdzie Boga!
Zaprawdę, Bóg przebacza grzechy w całości.
Przecież On jest Przebaczający, Litościwy!
54.  Nawracajcie się więc do waszego Pana!
Poddajcie Mu się całkowicie,
zanim spotka was kara,
wtedy bowiem nie będziecie wspomożeni.
55.  Idźcie za najpiękniejszym
z tego, co zesłał wam wasz Pan,
zanim spotka was kara
niespodziewanie,
kiedy nie będziecie jej przeczuwać."
56.  Aby nie powiedziała żadna dusza:
"Biada mi za to, co zaniedbałam
względem Boga!
Ja przecież byłam wśród wyszydzających!"
57.  Albo żeby nie powiedziała:
"Jeśliby Bóg poprowadził mnie drogą prostą,
to znalazłabym się wśród bogobojnych!"
58.  Albo też żeby nie powiedziała,
kiedy ujrzy karę:
"Jeśliby mi było dane powrócić,
to byłabym wśród czyniących dobro!"
59.  Owszem!
Przyszły do ciebie Moje znaki,
lecz uznałeś je za kłamstwo
i uniosłeś się pychą;
i znalazłeś się wśród niewiernych.
60.  W Dzień Zmartwychwstania
zobaczysz tych,
którzy pomawiali Boga o kłamstwo,
z twarzami poczerniałymi.
Czyż nie w Gehennie jest miejsce pobytu
dla dumnych?
61.  A Bóg wybawi tych, którzy byli bogobojni,
dając im miejsce bezpieczne;
i nie dotknie ich zło,
i nie będą się smucić.
62.  Bóg jest Stwórcą wszelkiej rzeczy
i On jest każdej rzeczy stróżem.
63.  On ma klucze niebios i ziemi.
A ci, którzy nie uwierzyli w znaki Boga,
ponoszą stratę.
64.  Powiedz:
"Czyż każecie mi oddawać cześć
komuś innemu niż Bogu,
o głupcy
65.  Zostało objawione tobie
i tym, którzy byli przed tobą:
"Jeśli dodajesz współtowarzyszy,
to z pewnością twoje działanie będzie daremne
i na pewno znajdziesz się wśród stratnych!"
66.  Przeciwnie! Czcij Boga
i bądź między wdzięcznymi!
67.  Tamci nie wymierzyli Boga
Jego prawdziwą miarą.
Ziemia w całości będzie Jego garścią
w Dniu Zmartwychwstania,
a niebiosa będą zwinięte w Jego prawicy.
Chwała Mu!
On jest wyniosły ponad to,
co Jemu przypisują jako współtowarzyszy!
68.  I zadmą w trąbę.
Ci, którzy są w niebiosach,
i ci, którzy są na ziemi,
zostaną porażeni piorunem,
z wyjątkiem tych, których Bóg zechce oszczędzić!
Następnie zadmą w nią po raz drugi
- i oto oni będą stać i patrzeć.
69.  Ziemia zajaśnieje światłem swego Pana,
księga będzie położona.
Przyprowadzeni będą prorocy i świadkowie
i zostanie między nimi rozstrzygnięte
według prawdy,
i oni nie doznają niesprawiedliwości.
70.  I każda dusza otrzyma w pełni zapłatę
za to, co zrobiła.
On wie najlepiej, co oni czynili.
I grupami
71.  zostaną zapędzeni do Gehenny
ci, którzy nie uwierzyli.
A kiedy tam przybędą,
otworzą się jej wrota
i powiedzą im jej strażnicy:,
"Czy nie przychodzili do was posłańcy
pochodzący spośród was?
I czy nie głosili wam znaków waszego Pana,
i czy nie ostrzegali was przed spotkaniem
tego oto Dnia?"
Oni powiedzą: "Tak!"
Lecz ziści się słowo kary nad niewiernymi.
72.  I będzie im powiedziane:
"Wejdźcie we wrota Gehenny,
będziecie tam przebywać na wieki!"
Jakże nieszczęsna to
przystań dla dumnych!
73.  I grupami będą poprowadzeni ci,
którzy się bali swego Pana,
do Ogrodu.
A kiedy tam przybędą,
otworzą się jego bramy
i powiedzą im jego strażnicy:
"Pokój wam!
Byliście dobrymi,
wejdźcie więc do niego,
by przebywać na wieki!"
74.  Oni powiedzą:
"Chwała niech będzie Bogu,
który uczynił dla nas prawdziwą
Swoją obietnicę
i dał nam w dziedzictwo ziemię!
My będziemy mieszkać w tym Ogrodzie,
gdzie zechcemy."
Wspaniała to nagroda dla działających!
75.  I zobaczysz aniołów
otaczających wokoło tron,
którzy głoszą chwałę swego Pana.
I zostanie rozstrzygnięte między nimi
według prawdy,
i będzie powiedziane:
"Chwała niech będzie Bogu,
Panu światów!"


W imię Allaha Miłosiernego, Litościwego